โดนแฟนทิ้งครับจนตอนนี้ผมก็ยังไม่รู้เลยว่าเหตเกิดจากอะไรแต่จะขอเล่าคร่าวๆว่า
ก่อนที่เขาขอเลิกแม่เขาเสียครับ ตอนแรกเขาก็บอกผมว่าเขามีเรื่องในชีวิตมากวุ้นวาย ต้องย้ายบ้านไปอยู่กับพ่อเหมือนเปลี่ยนการใช้ชีวิตอยู่ใหม่
แต่ผมก็ตคิดว่าไม่ใช่เหตผลที่จะมาเลิกกันเลยครับผมก็ตามง้อจน เขาบอกกับผมว่าเขาไม่เคยรักผมตลอด2ปีที่ผ่านมา เขาอยู่คนเดียวได้โดยไม่มีผมซึ่งวันก็ยังไม่ใช่เหตผลอยู่ดี อยู่คนเดียวได้แต่อยู่สองคนไม่ดีกว่าหรือไง
เขาเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนครับ อยู่กับพ่อก็ไม่ค่อยสนิทกันครับ หลังจากนั้นเดือนนึงผมโทรไป เหมือนเขาจะเหงาครับแต่เขาก็ยังบอกว่าอยู่คนเดียวได้แต่เก็บกด เราคุยกัน สาม ชม. เห็นจะได้เขาก็คงคลายเหงามาบ้าง แต่ขอเป็นแฟนเหมือนเดิม เขาก็บอกว่าเป็นเพื่อนกันดีกว่า แต่พอจะชวนไปไหน เหมือนเขาจะพูดแนวๆล้อเล่นว่า ให้รู้ฐานะตัวเองบ้าง ก็คือไม่ไปนั้นแหละ
ดูเหมือนว่าถ้าจะกลับเป็นเหมือนเดิมคงต้องรอเขาเรียนจบอีก 5 ปี แต่เหมือนมีแกวๆกับผมว่าไม่ต้องรอก็ได้ให้หาคนใหม่
ผมสามารถหาคนอื่นได้ แต่ ผมยังรักคิดถึงและห่วงเขากลัวเขาเหงาเวลาอยู่คนเดียวแต่ให้ผมรอ 5 ปีก็คงเป็นคนบ้า ชีวิตจริงไม่ใช่ละครน้ำเน่า
แต่อีกใจนึงก็อยากจะเป็นคนบ้าซัก 5 ปี เห้ออออแต่ถ้าบ้าแล้วก็คงต้องทนความเหงาของตัวเองให้ได้ กินข้าวคนเดียวเดินคนเดียว
ชีวิตของผมก็ไม่ได้อยู่กับเพื่อนครับเหมือนกับว่าชีวิตเรามอบให้เขาไปเลยสองปีที่ผ่านมา
เขาไม่ช่ายผู้หญิงที่ดีอะไรมากครับชอบโกรธไร้เหตผลเอาแต่ใจ แต่ผมก็คิดอยู่เสมอครับว่าไม่มีใครที่ดีไปซะทุกอย่างหาใหม่ใช่ว่าจะดีกว่าเก่าเสมอไป
ผมอาจจะไม่ได้เรียบเรียงและเขียนงงๆไปบ้างคิดอะไรออกก็เขียนอยากระบายความเหงาเฉยๆครับ ผู้หญิงเข้าใจยากจังครับ
ปรึกษา+ระบายเพื่อนๆในนี้หน่อยครับ
ก่อนที่เขาขอเลิกแม่เขาเสียครับ ตอนแรกเขาก็บอกผมว่าเขามีเรื่องในชีวิตมากวุ้นวาย ต้องย้ายบ้านไปอยู่กับพ่อเหมือนเปลี่ยนการใช้ชีวิตอยู่ใหม่
แต่ผมก็ตคิดว่าไม่ใช่เหตผลที่จะมาเลิกกันเลยครับผมก็ตามง้อจน เขาบอกกับผมว่าเขาไม่เคยรักผมตลอด2ปีที่ผ่านมา เขาอยู่คนเดียวได้โดยไม่มีผมซึ่งวันก็ยังไม่ใช่เหตผลอยู่ดี อยู่คนเดียวได้แต่อยู่สองคนไม่ดีกว่าหรือไง
เขาเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนครับ อยู่กับพ่อก็ไม่ค่อยสนิทกันครับ หลังจากนั้นเดือนนึงผมโทรไป เหมือนเขาจะเหงาครับแต่เขาก็ยังบอกว่าอยู่คนเดียวได้แต่เก็บกด เราคุยกัน สาม ชม. เห็นจะได้เขาก็คงคลายเหงามาบ้าง แต่ขอเป็นแฟนเหมือนเดิม เขาก็บอกว่าเป็นเพื่อนกันดีกว่า แต่พอจะชวนไปไหน เหมือนเขาจะพูดแนวๆล้อเล่นว่า ให้รู้ฐานะตัวเองบ้าง ก็คือไม่ไปนั้นแหละ
ดูเหมือนว่าถ้าจะกลับเป็นเหมือนเดิมคงต้องรอเขาเรียนจบอีก 5 ปี แต่เหมือนมีแกวๆกับผมว่าไม่ต้องรอก็ได้ให้หาคนใหม่
ผมสามารถหาคนอื่นได้ แต่ ผมยังรักคิดถึงและห่วงเขากลัวเขาเหงาเวลาอยู่คนเดียวแต่ให้ผมรอ 5 ปีก็คงเป็นคนบ้า ชีวิตจริงไม่ใช่ละครน้ำเน่า
แต่อีกใจนึงก็อยากจะเป็นคนบ้าซัก 5 ปี เห้ออออแต่ถ้าบ้าแล้วก็คงต้องทนความเหงาของตัวเองให้ได้ กินข้าวคนเดียวเดินคนเดียว
ชีวิตของผมก็ไม่ได้อยู่กับเพื่อนครับเหมือนกับว่าชีวิตเรามอบให้เขาไปเลยสองปีที่ผ่านมา
เขาไม่ช่ายผู้หญิงที่ดีอะไรมากครับชอบโกรธไร้เหตผลเอาแต่ใจ แต่ผมก็คิดอยู่เสมอครับว่าไม่มีใครที่ดีไปซะทุกอย่างหาใหม่ใช่ว่าจะดีกว่าเก่าเสมอไป
ผมอาจจะไม่ได้เรียบเรียงและเขียนงงๆไปบ้างคิดอะไรออกก็เขียนอยากระบายความเหงาเฉยๆครับ ผู้หญิงเข้าใจยากจังครับ