ต้องเลิกกันทั้งที่ยังรัก (ระบายยาวๆ)

ช่วงนี้เราชอบนั่งเงียบๆ แล้วคิดกับตัวเองว่า ถ้าเราหายไปสักพัก โลกมันจะเปลี่ยนไปไหมนะ ไม่ได้หมายถึงหายไปไหนไกลหรอก แค่แบบไม่ต้องตอบแชท ไม่ต้องคุยกับใคร ไม่ต้องพยายามเป็นเวอร์ชันที่ดีพอสำหรับใครสักช่วงห

ไม่อยากเลิกเลย แต่อยู่ไปก็คงไม่มีความสุข ทะเลาะกันทุกวัน ไม่เข้าใจกัน รับข้อเสียกันไม่ได้ ยังรักอยู่ รักแบบมากๆ ผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะ แต่ถ้าให้กลับไปเป็นเหมือนเดิมคงยากมากๆ เหนื่อยมาๆเลย อยากระบาย ใค

ความรู้สึกเหมือนหลอกตัวเอง แต่ก็ถือว่าหลอกตัวเองนั่นแหละ.. จากที่เคยอ่านกระทู้ในพันทิป จากหลายๆกระทู้ ความรู้สึกของผมมันก็ไม่ได้ต่างไปจากคนอื่นๆสักเท่าไหร่ ไม่รักเพื่อน ก็รักคนมีเจ้าของ ไม่รักคนมีเจ้า

…

ตามหัวข้อครับ ระบายออกมาเลยครับ ;(

เราไม่สามารถผูกมัดสถานะแฟนได้เพราะสังคมที่บ้าน ที่ทำงาน และฐานะ แต่เราหน้ามืดไปรู้สึกกับเขาเกินคำว่าเพื่อน เพื่อนคุยที่มีอะไรกันได้

ให้โอกาสเค้าค่ะ แต่เพื่อนร่วมงานสามีทักมาถาม ว่าใคร คือผู้หญิงในรูป เหมือนโดนไม้หน้าสามฟาดเลยนะ ชัดว่าผู้หญิงยอมจบ แต่คนของเราไม่ยอมจบเอง เอายังไงดีกับสามีแบบนี้ดีคะ ทั้งที่เรื่องผ่านมาสองปีแล้ว

เล่าเรื่อง สอน ระบายมาเลย ก็ได้ครับ ผมอยากเห็นว่าความคิดแต่ละคนเป็นยังไง

ผมกับแฟน เพิ่งเลิกกัน ว่ากันตามตรงแฟนเป็นคนบอกเลิกมากกว่า ปัญหามาจากการที่ไปกันไม่ได้หลายๆอย่าง แฟนเป็นคนที่คอยดูแล ซัพพอร์ตทุกอย่าง ไม่ใช่เรื่องเงินนะครับ ส่วนมากจะเป็นการซับพอร์ตในการใช้ชีวิต สุขภาพ