วันนี้ถ้าไม่่ใช่จะรอดูชายพีร์ เจมส์ มาร์ หรือติ่งดาราสักคนในเรื่อง เก๊าจะไม่ทน

จริงๆก็รู้สึกอย่างนี้ทุกตอน 555  
เรื่องนี้เหมือนนั่งรถไฟเหาะนะ บางวันก็เรียกได้ว่าสนุกมากดีมาก(เป็นซีนๆไป) วันรุ่งขึ้นกลับเรื่อยๆ อิ๋งๆ อิ๋งอ๋อยอีกแล้ว

ยอมรับแต่โดยดี เรายังไม่ถูกจริตกับการกำกับในสไตล์คุณนกฉัตรในเรื่องนี้
เรียกกว่าดราม่าก็ไม่ถึง เรียกว่าละครหม่นหมองประคองอารมณ์ดีกว่า
แต่ละฉากปล่อยไหลเรื่อยเหมือนแอบดูคนเค้าคุยกันจริงๆ  แต่เป็นการแอบดูอยู่ห่างสัก 500 ม. เห็นลิบๆได้ยินแว่วๆ
ไม่มีจังหวะอะไรส่งเสริมการแสดงของนักแสดง  นอกจากภาพสวยมีศิลป์
วันนี้ฉากสุดท้ายของพระนางที่ควรจะมันสะแด๊วแห้ว ฟินสุด แต่ออกมาจืดชืด ทั้งการนำเสนอ การกำกับการแสดง

ใครที่แฮปปี้หลงรักเรื่องนี้ก็ยินดีด้วยจริงๆ กระทู้นี้ขอกอดคอติ่งคุณชายพีร์ที่รู้สึกแบบเดียวกับเรา