อยู่ ๆ ก็เริ่มเป็น ไม่รู้เริ่มเป็นตั้งแต่ตอนไหน แต่น่าจะนานแล้ว
อย่างเมื่อวาน ขับรถไปห้าง กำลังวนหาที่จอดช่วงกำลังเลี้ยว ก็เจอรถอีกคันขับเร่งมาปาดหน้าจนเกือบชน
อยู่ ๆ สมองก็จินตนาการว่า .. ผมเดินหยิบปืนออกจากรถตัวเอง แล้วเดินไปที่รถคันนั้น พอรถคันนั้นเปิดกระจกลงมา .. ผมก็ยิงอัดหลายนัด จนคน ๆ นั้นตายคาที่
หรือ บางที .. กำลังนั่งกินข้าวอยู่ .. เห็นเด็กมัธยมวิ่งไล่ต่อยกันข้างทาง .. สมองผมก็จะจินตนาการว่า .. ผมเอาปืนไปไล่ยิงเด็กทุกคนที่ตีกันอยู่ พร้อมกับบอกเด็กพวกนั้นว่า "จะไปตีกันที่ไหนก็เชิญ แต่ถ้าไม่อยากตาย ก็อย่าตีกันให้ Gu เห็นอีก .. Gu จะกินข้าว"
หรือ เวลากลับบ้าน เห็นหมาข้างบ้านมันเห่า .. ผมก็จะเห็นภาพเลยว่า .. ผมหยิบปืนมายิงหมาตัวนั้นทันที โดยไม่สนใจว่า เจ้าของหมา หรือ บ้านข้าง ๆ จะรู้สึกยังไง
จริง ๆ แล้ว .. ยังมีอีกหลาย กรณี .. ผมขอยกตัวอย่างประมาณนี้ล่ะกัน
มันน่าแปลกตรงที่ว่า .. ทุกกรณี ผมจะใช้ปืนทั้งหมด
แต่ในชีวิตจริง .. ผมไม่มีปืน .. ผมยิงปืนไม่เป็น .. แล้วไม่เคยจับปืนเลยซักครั้งในชีวิต
ผมลองปรึกษาเพื่อน .. เพื่อนก็บอกว่า "มรึงคิดมากไปเองอ่ะ .. เพ้อเจ้อ .. ไม่มีรัยหรอก .. อย่างมรึงจะไปกล้าทำอะไรได้ .. ถึงมีปืนอยู่กับตัวจริง ๆ มรึงจะกล้ายิงหรอฟะ .. ขนาดของง่าย ๆ อย่างฆ่าตัวตาย , เช่น กินยาตาย , โดดตึก , กรีดข้อมือตัวเอง .. ขนาดไส้เดือน มรึงยังไม่กล้าจับเลย .. แล้วมรึงคิดว่า คนอย่างมรึงจะกล้าเอาปืนยิงคนอื่นหรอวะ"
ก็รู้นะ ว่าการฆ่าคนอื่นโดยเจตนา มันมีโทษประหาร .. แต่ทำไม ผมถึงคิดแต่เรื่องพวกนี้ออกมา เวลาเห็นใครมาทำให้ผม "ไม่สบอารมณ์"
แต่แปลกอีกอย่าง คือ .. ผมจะเป็นเฉพาะ เวลาเจอกับเหตุการณ์ ที่เป็นคนอื่น ๆ ที่ผมไม่รู้จักเท่านั้นนะครับ
ถ้าเป็นคนรู้จัก ไม่เคยมีภาพเหล่านี้ออกมาเลย
จะว่าดูหนัง Action มากไป ก็ไม่น่าจะใช่
จะไปหา "จิตแพทย์" ก็ไม่รู้จะพูดยังไง
แบบว่า .. "หมอครับ ผมเป็นอะไรไม่รู้ครับ .. ชอบจินตนาการว่า เอาปืนไปยิงคนอื่น เวลามีใครมาทำให้ผมอารมณ์เสีย หรือ ขัดใจผม"
อะไรประมาณนี้รึป่าวครับ ???
ทุกวันนี้ เวลาเห็นอะไรที่มันไม่สบอารมณ์ เลยพยามไม่มอง หรือ ทำเป็นไม่รู้ ไม่ชี้ ไม่สนใจ .. เผื่อจะได้ลืม ๆ แล้วดีขึ้น .. แต่มันก็ยังเป็นอยู่ .. ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน
แล้วคิดว่า ตัวเอง "โรคจิต" รึป่าว .. ผมก็ว่าไม่น่านะ
บางที ผมอาจจะเครียดเรื่องงาน หรือ เรื่องส่วนตัว มากไปหน่อย .. ถ้าได้พักผ่อน หรือ อยู่กับคนที่ทำให้เรามีความสุข ก็น่าจะปกติ
แต่พูดก็พูดเหอะ .. ถ้าให้พูดตรง ๆ จากใจจริงเลยนะ .. ผมไม่กล้าไปหา "จิตแพทย์" เหมือนกัน .. กลัวเค้าหัวเราะเยาะกลับมา
ขอบคุณ ทุก ๆ ความเห็นมาก ๆ ครับ
ผมควรไปพบ "จิตแพทย์" ดีมั๊ยครับ ? .. เวลาเห็นคนอื่นทำไม่ดีกับ หรือ ขัดใจเรา .. ผมจะจินตนาการ ว่าใช้ ปืน ยิงคน
อย่างเมื่อวาน ขับรถไปห้าง กำลังวนหาที่จอดช่วงกำลังเลี้ยว ก็เจอรถอีกคันขับเร่งมาปาดหน้าจนเกือบชน
อยู่ ๆ สมองก็จินตนาการว่า .. ผมเดินหยิบปืนออกจากรถตัวเอง แล้วเดินไปที่รถคันนั้น พอรถคันนั้นเปิดกระจกลงมา .. ผมก็ยิงอัดหลายนัด จนคน ๆ นั้นตายคาที่
หรือ บางที .. กำลังนั่งกินข้าวอยู่ .. เห็นเด็กมัธยมวิ่งไล่ต่อยกันข้างทาง .. สมองผมก็จะจินตนาการว่า .. ผมเอาปืนไปไล่ยิงเด็กทุกคนที่ตีกันอยู่ พร้อมกับบอกเด็กพวกนั้นว่า "จะไปตีกันที่ไหนก็เชิญ แต่ถ้าไม่อยากตาย ก็อย่าตีกันให้ Gu เห็นอีก .. Gu จะกินข้าว"
หรือ เวลากลับบ้าน เห็นหมาข้างบ้านมันเห่า .. ผมก็จะเห็นภาพเลยว่า .. ผมหยิบปืนมายิงหมาตัวนั้นทันที โดยไม่สนใจว่า เจ้าของหมา หรือ บ้านข้าง ๆ จะรู้สึกยังไง
จริง ๆ แล้ว .. ยังมีอีกหลาย กรณี .. ผมขอยกตัวอย่างประมาณนี้ล่ะกัน
มันน่าแปลกตรงที่ว่า .. ทุกกรณี ผมจะใช้ปืนทั้งหมด
แต่ในชีวิตจริง .. ผมไม่มีปืน .. ผมยิงปืนไม่เป็น .. แล้วไม่เคยจับปืนเลยซักครั้งในชีวิต
ผมลองปรึกษาเพื่อน .. เพื่อนก็บอกว่า "มรึงคิดมากไปเองอ่ะ .. เพ้อเจ้อ .. ไม่มีรัยหรอก .. อย่างมรึงจะไปกล้าทำอะไรได้ .. ถึงมีปืนอยู่กับตัวจริง ๆ มรึงจะกล้ายิงหรอฟะ .. ขนาดของง่าย ๆ อย่างฆ่าตัวตาย , เช่น กินยาตาย , โดดตึก , กรีดข้อมือตัวเอง .. ขนาดไส้เดือน มรึงยังไม่กล้าจับเลย .. แล้วมรึงคิดว่า คนอย่างมรึงจะกล้าเอาปืนยิงคนอื่นหรอวะ"
ก็รู้นะ ว่าการฆ่าคนอื่นโดยเจตนา มันมีโทษประหาร .. แต่ทำไม ผมถึงคิดแต่เรื่องพวกนี้ออกมา เวลาเห็นใครมาทำให้ผม "ไม่สบอารมณ์"
แต่แปลกอีกอย่าง คือ .. ผมจะเป็นเฉพาะ เวลาเจอกับเหตุการณ์ ที่เป็นคนอื่น ๆ ที่ผมไม่รู้จักเท่านั้นนะครับ
ถ้าเป็นคนรู้จัก ไม่เคยมีภาพเหล่านี้ออกมาเลย
จะว่าดูหนัง Action มากไป ก็ไม่น่าจะใช่
จะไปหา "จิตแพทย์" ก็ไม่รู้จะพูดยังไง
แบบว่า .. "หมอครับ ผมเป็นอะไรไม่รู้ครับ .. ชอบจินตนาการว่า เอาปืนไปยิงคนอื่น เวลามีใครมาทำให้ผมอารมณ์เสีย หรือ ขัดใจผม"
อะไรประมาณนี้รึป่าวครับ ???
ทุกวันนี้ เวลาเห็นอะไรที่มันไม่สบอารมณ์ เลยพยามไม่มอง หรือ ทำเป็นไม่รู้ ไม่ชี้ ไม่สนใจ .. เผื่อจะได้ลืม ๆ แล้วดีขึ้น .. แต่มันก็ยังเป็นอยู่ .. ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน
แล้วคิดว่า ตัวเอง "โรคจิต" รึป่าว .. ผมก็ว่าไม่น่านะ
บางที ผมอาจจะเครียดเรื่องงาน หรือ เรื่องส่วนตัว มากไปหน่อย .. ถ้าได้พักผ่อน หรือ อยู่กับคนที่ทำให้เรามีความสุข ก็น่าจะปกติ
แต่พูดก็พูดเหอะ .. ถ้าให้พูดตรง ๆ จากใจจริงเลยนะ .. ผมไม่กล้าไปหา "จิตแพทย์" เหมือนกัน .. กลัวเค้าหัวเราะเยาะกลับมา
ขอบคุณ ทุก ๆ ความเห็นมาก ๆ ครับ