เรากับรุ่นน้องคนนึง (อายุห่างกันสองปี) น้องเรียนอยู่ปีสาม ส่วนเราเรียนจบแล้ว อีกอาทิตย์นึงก็จะไปต่างประเทศระยะ 1 ปี
เรากับรุ่นน้องคุยศึกษาดูใจกันมาเดือนครึ่ง แรกที่ยังเรียนอยู่ด้วยกันช่วงซัมเมอร์ เราคุยกันถูกคอ แรกๆ ไม่ได้คิดที่จะคบกันด้วยซ้ำ แต่พอได้คุยกันมาอาทิตย์กว่าๆ เรากับน้องเลยตัดสินใจลองศึกษาดูใจกัน โดยที่น้องเค้าเองก็รู้อยู่แล้วว่าหลังเรียนจบเดือนนึง เราต้องไปทำงานต่อที่เมืองนอกหนึ่งปี
ตลอดที่ศึกษาดูใจกัน เราก็ไม่เคยโทรจิก โทรตาม เป็นห่วง ทำดีให้ตลอด แต่อาจจะเราไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยเหมือนช่วงที่เรียนด้วยกัน เพราะเราเรียนจบช่วงซัมเมอร์แล้ว เราคุยกันน้อยลง เราสัมผัสได้เลย บางทีคุยๆ อยู่ น้องเค้าก็บอกว่าเค้าเล่นเกมบ้าง ดูทีวีบ้าง ซึ่งเราก็ไม่ได้ว่าอะไร
จนหลังๆ เราเริ่มรู้สึกว่าน้องไม่ค่อยตอบเฟสข้อความเราบ่อยๆ เหมือนเมื่อก่อน ซึ่งเราก็แปลกใจ จนในที่สุดเราก็โทรคุยกัน ถามตรงๆ ว่าเปลี่ยนไปรึเปล่า น้องเค้าก็บอกว่าเค้ารู้สึกไม่เหมือนเดิม ไม่รู้ว่าเพราะอะไร (น้องไม่ใช่คนเจ้าชู้ค่ะ อันนี้เรารับรอง) น้องเค้าเหมือนว่าพอคุยมาสักพักแล้วมันไม่ใช่ ซึ่งเราก็ยอมรับว่าเราก็ทำใจมา่ส่วนนึงแล้วล่ะ ว่าสักวันมันต้องเป็นอย่างงี้เมื่อมันมาถึงจุดอิ่มตัว
น้องเค้าบอกว่าเราไม่มีข้อเสียเลย ดีกับเค้าตลอด แต่เหมือนกับว่าไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่อยากคุยเหมือนเมื่อก่อน เรา็ก็ยอมรับว่าเสียใจนะ เราไม่รู้ว่าเพราะเราจะเดินทางไปต่างประเทศแล้วรึเปล่า เพราะเค้าเองก็บอกว่า ถ้าเราตัดจากเค้าไปได้ เราจะได้เดินทางไปอย่างสบายใจ ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเค้าก็บอกกับเราว่าเค้าเลือกที่จะรอเรา
จนตอนนี้เราคิดไว้แล้วว่ากาลเวลาเปลี่ยน คนก็เปลี่ยน ทำว่าเราทำใจได้มั้ย เราทำได้ระดับนึง...แต่ว่าเราเคยคิดที่จะเลิกคุยกับเค้าตั้งแต่แรกแล้ว เพราะอย่างแรกเลยเราไม่อยากมีใคร เพราะอีกหน่อยเราก็เดินทางแล้ว ช่วงเวลาหนึ่งเดือนที่ศึกษาดูใจกัน มันน้อยเกินไป
แต่เราก็ได้ลองถามว่าถ้าสมมติว่าเราบินไปแล้วกลับมา น้องเค้ายังไม่มีใคร แล้วเรายังไม่มีใคร เรามีโอกาสที่จะพัฒนาไปมากกว่านี้มั้ย
ซึ่งน้องเค้าก็บอกว่าไม่มี
เราก็โอเคทำใจไว้แล้วล่ะว่ามันคงถึงจุดอิ่มตัว...แต่เราก็คงไม่พูดกับน้องเค้าต่อหรอก เพราะคนมันคู่กัน ต่อให้ตายมันก็ได้คู่กันอยู่ดี เราคิดอย่างงี้มาตลอด เพราะเพื่อนเราบอกว่า น้องเค้าพูดเพราะอยากให้เราไปอย่างไม่มีห่วงรึเปล่า เราจะได้ไปอย่างสบายใจ ซึ่งเราก็ไม่รู้หรอกว่าน้องเค้าคิดไรอยู่อ่ะ
เพื่อนคิดว่าไงกันคะ ^^
เราคิดถูกแล้วใช่ป่ะคะ =)
เรากับรุ่นน้องคุยศึกษาดูใจกันมาเดือนครึ่ง แรกที่ยังเรียนอยู่ด้วยกันช่วงซัมเมอร์ เราคุยกันถูกคอ แรกๆ ไม่ได้คิดที่จะคบกันด้วยซ้ำ แต่พอได้คุยกันมาอาทิตย์กว่าๆ เรากับน้องเลยตัดสินใจลองศึกษาดูใจกัน โดยที่น้องเค้าเองก็รู้อยู่แล้วว่าหลังเรียนจบเดือนนึง เราต้องไปทำงานต่อที่เมืองนอกหนึ่งปี
ตลอดที่ศึกษาดูใจกัน เราก็ไม่เคยโทรจิก โทรตาม เป็นห่วง ทำดีให้ตลอด แต่อาจจะเราไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยเหมือนช่วงที่เรียนด้วยกัน เพราะเราเรียนจบช่วงซัมเมอร์แล้ว เราคุยกันน้อยลง เราสัมผัสได้เลย บางทีคุยๆ อยู่ น้องเค้าก็บอกว่าเค้าเล่นเกมบ้าง ดูทีวีบ้าง ซึ่งเราก็ไม่ได้ว่าอะไร
จนหลังๆ เราเริ่มรู้สึกว่าน้องไม่ค่อยตอบเฟสข้อความเราบ่อยๆ เหมือนเมื่อก่อน ซึ่งเราก็แปลกใจ จนในที่สุดเราก็โทรคุยกัน ถามตรงๆ ว่าเปลี่ยนไปรึเปล่า น้องเค้าก็บอกว่าเค้ารู้สึกไม่เหมือนเดิม ไม่รู้ว่าเพราะอะไร (น้องไม่ใช่คนเจ้าชู้ค่ะ อันนี้เรารับรอง) น้องเค้าเหมือนว่าพอคุยมาสักพักแล้วมันไม่ใช่ ซึ่งเราก็ยอมรับว่าเราก็ทำใจมา่ส่วนนึงแล้วล่ะ ว่าสักวันมันต้องเป็นอย่างงี้เมื่อมันมาถึงจุดอิ่มตัว
น้องเค้าบอกว่าเราไม่มีข้อเสียเลย ดีกับเค้าตลอด แต่เหมือนกับว่าไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่อยากคุยเหมือนเมื่อก่อน เรา็ก็ยอมรับว่าเสียใจนะ เราไม่รู้ว่าเพราะเราจะเดินทางไปต่างประเทศแล้วรึเปล่า เพราะเค้าเองก็บอกว่า ถ้าเราตัดจากเค้าไปได้ เราจะได้เดินทางไปอย่างสบายใจ ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเค้าก็บอกกับเราว่าเค้าเลือกที่จะรอเรา
จนตอนนี้เราคิดไว้แล้วว่ากาลเวลาเปลี่ยน คนก็เปลี่ยน ทำว่าเราทำใจได้มั้ย เราทำได้ระดับนึง...แต่ว่าเราเคยคิดที่จะเลิกคุยกับเค้าตั้งแต่แรกแล้ว เพราะอย่างแรกเลยเราไม่อยากมีใคร เพราะอีกหน่อยเราก็เดินทางแล้ว ช่วงเวลาหนึ่งเดือนที่ศึกษาดูใจกัน มันน้อยเกินไป
แต่เราก็ได้ลองถามว่าถ้าสมมติว่าเราบินไปแล้วกลับมา น้องเค้ายังไม่มีใคร แล้วเรายังไม่มีใคร เรามีโอกาสที่จะพัฒนาไปมากกว่านี้มั้ย
ซึ่งน้องเค้าก็บอกว่าไม่มี
เราก็โอเคทำใจไว้แล้วล่ะว่ามันคงถึงจุดอิ่มตัว...แต่เราก็คงไม่พูดกับน้องเค้าต่อหรอก เพราะคนมันคู่กัน ต่อให้ตายมันก็ได้คู่กันอยู่ดี เราคิดอย่างงี้มาตลอด เพราะเพื่อนเราบอกว่า น้องเค้าพูดเพราะอยากให้เราไปอย่างไม่มีห่วงรึเปล่า เราจะได้ไปอย่างสบายใจ ซึ่งเราก็ไม่รู้หรอกว่าน้องเค้าคิดไรอยู่อ่ะ
เพื่อนคิดว่าไงกันคะ ^^