ผมคบกับแฟนมา 11 เดือน กับอีก 5 วัน ผมกับแฟนบ้านอยู่ห่างกันไม่ถึง 15 กิโล ใกล้ใช้ไหมล่ะคับ 55+ แต่มันไม่น่าดีใจเลย ก็เพราะผมดันถูกพ่อกับแม่แฟนกีดกัน แล้วยิ่งแฟนผมก็ไม่ชอบออกไปไหน [ถ้าออกจะโดนบ่นขนาดหนัก] แถมยังอยู่คนล่ะ รร. อีกเราจึงไม่ค่อยได้เห็นหน้าหรือพบกันบ่อยนัก 2-3 เดือนจะได้พบกันซักครั่ง ครั่งล่ะไม่กี่ ชม. ส่วนใหญจะคุยโทรศัพท์กันมากกว่า แต่ก็คุยกันวันล่ะ 2-3 ชม. [แต่ก็ยังโดนแม่กับยายแฟนบ่นเป็นระยะๆ ว่าคุยกันนาน] แต่แน่นอนด้วยเหตุผลแค่นี้มันยังไม่ทำให้ผมท้อหรอก.. วันหนึ่งๆผมจะคอยคิดอยู่เสมอว่าทำจะทำยังไงให้เราได้อยู่ใกล้กันด้วยหัวสมองอันน้อยนิดก็คิดออกมาว่า " ถ้าเราสามารถมีรายได้ตั้งแต่อายุไม่ถึง 20 [ผมอายุ 17] เค้าคงจะยอมรับเราแหละ " ตอนปิดเทอมผมก็เลยไปสมัครเป็นพนักงานเช็ครถ ที่ คาร์แคร์ ได้วัน ล่ะ 200 ทำอยู่ประมาณ 2 เดือน ได้เงินราว 10000 กว่าๆ และแน่นอนพอเปิดเทอมรายได้ที่เคยไปทำงานแลกมาก็ไม่มี สมองอันน้อยๆของผมก็คิดได้ว่ายังงี้คงยังไม่ทำให้เค้ายอมรับได้แน่ ผมจึงเลยคิดจะเอาเงินที่ได้จากการทำงานมาต่อยอด โดยซื้อหนังสือกับอุปกรณ์ ทำสมุดทำมือ หวังจะมาสร้างรายได้เพื่อเอาไปต่อยอดต่อไป ... การที่ผมไม่ได้เจอกับแฟนมันทำให้ผมมีแรงบันดาลใจที่จะพยายามหาเงินมาสร้างฐานะกับตัวเองเพื่อผมจะได้อยู่ใกล้ เค้าเร็วๆ [ทั่งๆที่การสร้างฐานะให้ตัวเอง มันไม่น่าจะเป็นความคิดของเด็กวัยเรียนอย่างผมเลย ทั่งที่จริงๆ ผมแค่เลิกแล้วไปคบกับคนอื่นที่อยู่ รร. เดียวกันก็ได้แต่ไม่รู้ทำไมถึงไม่ทำ ยัง งง ตัวเองอยู่เลย 55+]
*ที่พิมพ์ข้างบนแต่เกรินนำ นี้ต่างหากล่ะที่ผอยากรู้ ว่าตกลงผม รักแฟนมากหรือแค่หลง กันแน่*
คือว่า.. อาทิตย์ที่ผ่านผมน้อยใจแฟนผมหนักมาก [ผมเป็นคนที่ขี้น้อยใจมากๆ] อะไรนิดอะไรหน่อยก็น้อยใจแหละ แต่ส่วนมากจะหายเอง แฟนไม่ค่อยง้อ 55+ เมื่อก่อนแฟนผมถ้าเป็นเรื่องที่ผมน้อยใจมากๆก็จะง้อ แต่เดี่ยวนี้ง้อก็ไม่ค่อยง้อแถมยังชอบทำให้น้อยใจอีก ผมจึงเริ่มเห็นความเปลี่ยนแปลงของแฟนผม ผมจึงพยายามเค้นถามหาความจริง จนเมื่อวานเค้าก็ยอมบอกว่าเค้าชอบ เค้าปลื้ม ผช. คนหนึ่ง แต่บอกกับผมว่าคิดแค่ในฐาน่ะเพื่อน พอผมถามหนักเข้าว่าแค่เพื่อนจริงเหรอ ? เค้าก็บอกว่า เค้ารู้สึกหวั่นไหว ผมถามว่าจะพัฒนาไปมากกว่าเพื่อนไหม เค้าก็บอกผมว่ามันไม่แน่ ทั่งๆที่ ผช. คนที่แฟนผมชอบเค้าก็มีแฟนยุแล้ว แต่ก็ยังยืนยันว่าคิดแค่เพื่อน จริงๆ เค้าขอผมว่าขอคุยกับ ผช. คนนั้นได้ไหมแต่ในฐาน่ะเพื่อน ไมคิดเกินเลยกว่านั้น แฟนผมคยสัญญากับผมว่าจะไม่นอกใจผม ผมก็เลยไม่รู้ทำไงดีผมเลยบอกไปว่าเอาต่ะ พี่อนุญาติให้พูด เค้าก็ดีใจยกใหญ่ ทั่งที่ใจจริงๆของผมมันบอกว่านี้ " กูกำลังทำอะไรอยู่กันแน่เนี่ย " ให้แฟนตัวเองไปคุยกับคนอื่นมันดีแล้วเหรอ สมองอันน้อยนิดมันสับสนไปหมดผมคิดว่าเธอคงนอกใจผมไปแล้วแน่ๆ ผมเลยคิดจะเอาคืนบ้างแต่พอเอาเข้าจริงผมกลับทำไม่ลง ผมไม่อาจทรยศต่อความรู้สึกของผมได้ ผมจึงได้แค่พูดประชดไปแต่แฟนผมก็ไม่ค่อยสนใจหรอก 55+ ผมจึงเปิดอกคุยกันว่าตกลงจะเอายังไง เค้าว่าไม่ขอเลือกได้ไหมเค้าอยากได้ทั่งหมด ผมได้ยินแบบนี้เข้าผมอยากเควี้ยงโทรศัพท์ในมือเพื่อระบายอารมณ์เหลือเกิน .. ผมจึงพูดกดดันเธอไปว่าอย่างงั้นผมจะตายให้ดู แต่ผมก็ไม่ตายหรอกแค่กรีดแขนตัวเองไป 30 - 40 รอย แฟนผมก็เลยยอมบอกว่า ขอโทษ คนที่ผิดคือเค้าเองแหละ เค้าจะโทรไปบอกว่ากับ ผช. คนนั้นว่าเค้าจะเลิกติดต่อ ผมเลยบอกว่าขอฟังด้วยได้ไหม เค้าว่าได้ แต่พอเอาเข้าจริงๆ แฟนผมไปคุยกันจังหวะไหนไม่รู้ผมยังไม่ได้ฟังเลยเค้าคุยกันเสร็จแหละ ตอนแรกผมก็แค้นไอ้ผช. คนนั้นเหมือนกันแต่พอมาคิดดูอีกที อโหสิเถอะ สบายใจกว่า !! ผมก็ถามไปว่าพี่ไปทำลายความสุขของน้องไหม ... ? แฟนผมก็บอกว่าชั่งเถอะคนที่ผิดคือเค้าเองแหละที่ไปหวั่นไหว [ตกลงมันคิดแค่เพื่อนจริงๆหรือ] ตอนนี้ผมเลยได้แค่เชื่อใจ แฟนผม ...
ตกลงผมรักแฟนผมมากหรือผมแค่หลงเธอมากกันแน่เนี่ย ... ?
แบบนี้รักมากหรือหลงกันแน่
*ที่พิมพ์ข้างบนแต่เกรินนำ นี้ต่างหากล่ะที่ผอยากรู้ ว่าตกลงผม รักแฟนมากหรือแค่หลง กันแน่*
คือว่า.. อาทิตย์ที่ผ่านผมน้อยใจแฟนผมหนักมาก [ผมเป็นคนที่ขี้น้อยใจมากๆ] อะไรนิดอะไรหน่อยก็น้อยใจแหละ แต่ส่วนมากจะหายเอง แฟนไม่ค่อยง้อ 55+ เมื่อก่อนแฟนผมถ้าเป็นเรื่องที่ผมน้อยใจมากๆก็จะง้อ แต่เดี่ยวนี้ง้อก็ไม่ค่อยง้อแถมยังชอบทำให้น้อยใจอีก ผมจึงเริ่มเห็นความเปลี่ยนแปลงของแฟนผม ผมจึงพยายามเค้นถามหาความจริง จนเมื่อวานเค้าก็ยอมบอกว่าเค้าชอบ เค้าปลื้ม ผช. คนหนึ่ง แต่บอกกับผมว่าคิดแค่ในฐาน่ะเพื่อน พอผมถามหนักเข้าว่าแค่เพื่อนจริงเหรอ ? เค้าก็บอกว่า เค้ารู้สึกหวั่นไหว ผมถามว่าจะพัฒนาไปมากกว่าเพื่อนไหม เค้าก็บอกผมว่ามันไม่แน่ ทั่งๆที่ ผช. คนที่แฟนผมชอบเค้าก็มีแฟนยุแล้ว แต่ก็ยังยืนยันว่าคิดแค่เพื่อน จริงๆ เค้าขอผมว่าขอคุยกับ ผช. คนนั้นได้ไหมแต่ในฐาน่ะเพื่อน ไมคิดเกินเลยกว่านั้น แฟนผมคยสัญญากับผมว่าจะไม่นอกใจผม ผมก็เลยไม่รู้ทำไงดีผมเลยบอกไปว่าเอาต่ะ พี่อนุญาติให้พูด เค้าก็ดีใจยกใหญ่ ทั่งที่ใจจริงๆของผมมันบอกว่านี้ " กูกำลังทำอะไรอยู่กันแน่เนี่ย " ให้แฟนตัวเองไปคุยกับคนอื่นมันดีแล้วเหรอ สมองอันน้อยนิดมันสับสนไปหมดผมคิดว่าเธอคงนอกใจผมไปแล้วแน่ๆ ผมเลยคิดจะเอาคืนบ้างแต่พอเอาเข้าจริงผมกลับทำไม่ลง ผมไม่อาจทรยศต่อความรู้สึกของผมได้ ผมจึงได้แค่พูดประชดไปแต่แฟนผมก็ไม่ค่อยสนใจหรอก 55+ ผมจึงเปิดอกคุยกันว่าตกลงจะเอายังไง เค้าว่าไม่ขอเลือกได้ไหมเค้าอยากได้ทั่งหมด ผมได้ยินแบบนี้เข้าผมอยากเควี้ยงโทรศัพท์ในมือเพื่อระบายอารมณ์เหลือเกิน .. ผมจึงพูดกดดันเธอไปว่าอย่างงั้นผมจะตายให้ดู แต่ผมก็ไม่ตายหรอกแค่กรีดแขนตัวเองไป 30 - 40 รอย แฟนผมก็เลยยอมบอกว่า ขอโทษ คนที่ผิดคือเค้าเองแหละ เค้าจะโทรไปบอกว่ากับ ผช. คนนั้นว่าเค้าจะเลิกติดต่อ ผมเลยบอกว่าขอฟังด้วยได้ไหม เค้าว่าได้ แต่พอเอาเข้าจริงๆ แฟนผมไปคุยกันจังหวะไหนไม่รู้ผมยังไม่ได้ฟังเลยเค้าคุยกันเสร็จแหละ ตอนแรกผมก็แค้นไอ้ผช. คนนั้นเหมือนกันแต่พอมาคิดดูอีกที อโหสิเถอะ สบายใจกว่า !! ผมก็ถามไปว่าพี่ไปทำลายความสุขของน้องไหม ... ? แฟนผมก็บอกว่าชั่งเถอะคนที่ผิดคือเค้าเองแหละที่ไปหวั่นไหว [ตกลงมันคิดแค่เพื่อนจริงๆหรือ] ตอนนี้ผมเลยได้แค่เชื่อใจ แฟนผม ...
ตกลงผมรักแฟนผมมากหรือผมแค่หลงเธอมากกันแน่เนี่ย ... ?