เรื่องมีอยู่ว่า สามีติดโทรศัพท์มากไม่รู้เล่นอะไรนักหนา จะทำงานที่ต่างจังหวัด 2-3 อาทิตย์
กลับบ้านมาประมาณ 1 อาทิตย์กว่า แทนที่จะเล่นกับลูกแต่ป่าวเลย มัวก้มหน้าห้มตาเล่นแต่โทรศัพท์
ห้ามลูกไม่ให้เล่นซนมากมาย เผื่อที่ตัวเองจะได้ต้องเสียเวลาเดินตาม (ลูกดิฉันเป็นผู้ชาย อายุ 1.6 ขวบ
กำลังซนมาก) ดิฉันเห็นแล้วอารมณ์เสียทุกครั้งที่เห็น สงสารลูกค่ะ เค้าคงอเยากเล่นกับพ่อเค้า
ที่ไม่ได้อยู่เจอกันทุกวัน แล้วเคยอ่านตามเน็ตะ ว่าห้ามพ่อแม่ใช้โทรศัพท์ให้ลูกเห็น
เพราะเดินจะขาดความมั่นใจ ความอบอุ่น แล้วก็จะโมโหร้าย ไม่รู้จะทำยังไงดีกับสามี
บอกเค้าก้อไม่ฟังกับยิ่งทำเหมือนประชด ที่หนักกว่านั้นอีกก้อคือ ไปทำงานไปเจอเพื่อนที่ทำงาน
ที่คุยกันมากกว่าคนในครอบครัว (คุยไลน์กันทุกวันทุกเวลา) ก้อยังจะต้องกับดึกมาก
เหมือนไม่เคยรู้สึกอะไรเลย จิง ๆ แล้วเพื่อนก็มีแต่ผู้หญิงน่าจะเข้าใจผู้หญิงด้วยกันแต่ป่าวเลย
ชวนกันเที่ยวตลอดเวลา ตอนนี้ดิฉันเหนื่อยมาก อยากจะพาลูกหนีออกไปจากชีวิตของเค้าเลย
แต่ก็ติดปัญหาเรื่องเงิน ครอบครัวใครเป็นแบบนี้บ้างค่ะ ขอคำแนะนำด้วยค่ะ
**หลายวันก่อนเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินจูง (ลาก) มือลูกสาวมา มือคุณแม่ก้อเล่นโทรศัพท์
โดยที่ไม่สนใจว่าลูกสาวจะเดินชนอะไรมั้ย
อีกกรณี เจอแบบเหตุการณ์แรกแต่เด็กเค้ามีความคิดค่ะ คุณแม่ว่าเค้าเดินไม่ดีชนโน้นชนนี่จังเลย
เค้าเลยบอกแม่เค้าว่าให้แม่จูงให้ดีหน่อยสิ มัวแต่เล่นโทรศัพท์อยู่ได้ ดิฉันเห็น และได้ฟัง ยังอดขำเด็กคนนี้ไม่ได้เลย
เค้ากล้าที่จะแสดงความคิดเห็น (แต่บางคนอาจว่าเค้าว่าก้าวร้าว แต่ดิฉันป่าวคิดเลย) เพราะเด็กก็คือเด็ก**
จากเทคโนโลยีที่ไปไกลในสังคมปัจจุบัน ดิฉันเห็นแล้วสงสารเด็กที่เกิดมาในยุคนี้ค่ะ
ถ้าพ่อแม่ยังมัวแต่หาความสุขให้ตัวเอง กับลืมเด็กน้อยตาดำๆ ที่ต้องการความอบอุ่น
ความเอาใจใส่จากพ่อแม่ แล้วเด็กจะเติบโตมาอย่างไร ?
การเล่นโทรศัพท์ผิดที่ผิดเวลาของคนเป็นพ่อและแม่
กลับบ้านมาประมาณ 1 อาทิตย์กว่า แทนที่จะเล่นกับลูกแต่ป่าวเลย มัวก้มหน้าห้มตาเล่นแต่โทรศัพท์
ห้ามลูกไม่ให้เล่นซนมากมาย เผื่อที่ตัวเองจะได้ต้องเสียเวลาเดินตาม (ลูกดิฉันเป็นผู้ชาย อายุ 1.6 ขวบ
กำลังซนมาก) ดิฉันเห็นแล้วอารมณ์เสียทุกครั้งที่เห็น สงสารลูกค่ะ เค้าคงอเยากเล่นกับพ่อเค้า
ที่ไม่ได้อยู่เจอกันทุกวัน แล้วเคยอ่านตามเน็ตะ ว่าห้ามพ่อแม่ใช้โทรศัพท์ให้ลูกเห็น
เพราะเดินจะขาดความมั่นใจ ความอบอุ่น แล้วก็จะโมโหร้าย ไม่รู้จะทำยังไงดีกับสามี
บอกเค้าก้อไม่ฟังกับยิ่งทำเหมือนประชด ที่หนักกว่านั้นอีกก้อคือ ไปทำงานไปเจอเพื่อนที่ทำงาน
ที่คุยกันมากกว่าคนในครอบครัว (คุยไลน์กันทุกวันทุกเวลา) ก้อยังจะต้องกับดึกมาก
เหมือนไม่เคยรู้สึกอะไรเลย จิง ๆ แล้วเพื่อนก็มีแต่ผู้หญิงน่าจะเข้าใจผู้หญิงด้วยกันแต่ป่าวเลย
ชวนกันเที่ยวตลอดเวลา ตอนนี้ดิฉันเหนื่อยมาก อยากจะพาลูกหนีออกไปจากชีวิตของเค้าเลย
แต่ก็ติดปัญหาเรื่องเงิน ครอบครัวใครเป็นแบบนี้บ้างค่ะ ขอคำแนะนำด้วยค่ะ
**หลายวันก่อนเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินจูง (ลาก) มือลูกสาวมา มือคุณแม่ก้อเล่นโทรศัพท์
โดยที่ไม่สนใจว่าลูกสาวจะเดินชนอะไรมั้ย
อีกกรณี เจอแบบเหตุการณ์แรกแต่เด็กเค้ามีความคิดค่ะ คุณแม่ว่าเค้าเดินไม่ดีชนโน้นชนนี่จังเลย
เค้าเลยบอกแม่เค้าว่าให้แม่จูงให้ดีหน่อยสิ มัวแต่เล่นโทรศัพท์อยู่ได้ ดิฉันเห็น และได้ฟัง ยังอดขำเด็กคนนี้ไม่ได้เลย
เค้ากล้าที่จะแสดงความคิดเห็น (แต่บางคนอาจว่าเค้าว่าก้าวร้าว แต่ดิฉันป่าวคิดเลย) เพราะเด็กก็คือเด็ก**
จากเทคโนโลยีที่ไปไกลในสังคมปัจจุบัน ดิฉันเห็นแล้วสงสารเด็กที่เกิดมาในยุคนี้ค่ะ
ถ้าพ่อแม่ยังมัวแต่หาความสุขให้ตัวเอง กับลืมเด็กน้อยตาดำๆ ที่ต้องการความอบอุ่น
ความเอาใจใส่จากพ่อแม่ แล้วเด็กจะเติบโตมาอย่างไร ?