.. ปลดปลง ..

ร้าวลึกสะอึกอื้น          ชลชื้นคละคลอครอง
อัดอั้นละร่ำร้อง          ทุรกรรมกระหน่ำชน

หาใครไฉนเลย           บ่มิเอ่ย ณ แห่งหน
ทุกข์แท้และอับจน       ภยดลผจญพาล

ซวนทรุดสะดุดก้าว       ฤ ก็ร้าวกระดูกซ่าน
เจ็บจำระกำจาร           รติผ่านทิวาวัน

ราตรีสลดโศก           วิปโยคชะตาขัน
สาปส่งพะวงทัณฑ์       จิตหวั่นประหวัดแล

โอ้เอยเฉลยรัก           มนหักประจักษ์แผล
ชอกช้ำถลำแท้           ทะลุทรวงหทัยราน

ตั้งสัตย์ละอัตตา          วจนาอธิษฐาน
ตราบนี้ผิสิ้นกาล          ปฏิญาณจะปลดปลง ...