ขอออกตัวก่อนนะคะว่าไม่เคยเขียนเรื่องราวของตัวเองให้คนอื่นรู้
ขอโทดนะคะ เมื่อก่อนคิดว่าทำไมต้องเล่าให้คนอื่นฟังเพื่อ
แต่ตอนนี้รู้แล้วค่ะ บางทีเรื่องราวของเราอาจช่วยให้คนอื่นคิดอะไรได้บ้าง
อย่างไหนควรทำตาม อย่างไหนไม่ควรทำและยังๆได้คำแนะนำนำดีๆอีก
.............เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เพื่อเป็นอุทาหรณ์สำหรับบางคนมีทั้งดีและไม่ดี................
**** ขอความกรุณาอ่านเพื่อเป็นแนวคิดสอนใจหรือรับรู้เรื่องราวกันอย่าตำหนิกันเลยนะคะ ******
***** อย่าว่าเราเลยนะแค่อยากให้ทุกคนอย่าเป็นแบบเรา******
ขอโทษอีกครั้งค่ะ
คือว่า..ตั้งแต่เด็กเราอยู่โรงเรียนหญิงล้วนมาตลอด จนมอต้นเราย้ายมาอยู่
รรชายหญิงซึ่งเรามาแบบโดดเดี่ยวมาก จนรู้จักเพื่อนทีละคนสองคนจนกลายเป็นกลุ่ม
กลุ่มเรามีแต่ผู้หญิงแต่ละคนจะแตกต่างกันไปเหมือนกันอยู่อย่างคือการหัวเราะ
ที่ดังมากทุกคนเข้ากันได้ดีค่ะ เพื่อนเราจะเข้ากับเพื่อนผู้ชายกันได้ง่ายกว่าเพราะมา
จากรร.ชายหญิงทั้งนั้น เราหญิงล้วนแถมแม่(แอบหัวโบราณ)สั่งสอนไม่ให้เล่นกับผ.ช
เรามีแต่น้อง ไม่เคยมีเพื่อนผู้ชายเลย จนต้องเรียนวิชาลีลาศ เอาล่ะซิ
เอาไงดีครูให้จับคู่กับผู้ชาย เราทำไรไม่ถูกเลย เค้ามีคู่กันหมดแล้ว
อยู่ๆตัวอันตราย(ตัวแสบของห้องลามกชอบแซวเพื่อนแกล้งเพื่อน,ครู,ภารโรงยันน้องหมา)
ก็มายืนตรงหน้าเรา ไม่มีทางเลือกแล้วตอนนั้นกลัวมากไม่อยากจับมือด้วยเลย
เราไม่เคยโดนแกล้ง เพืื่อนๆเลยบอกว่าโดนแน่ เราก็เงียบใส่ทำนิ่งๆ พออาจารย์บอกให้จับมือ
เราก็ยึกยัก นายค.(นามย่อ)ยื่นมือมาแล้วบอกว่าจับนิ้วเค้าไว้ เราก็คิดยังดีแค่นิ้วคงไม่เป็นไร
สรุปเราเต้นลีลาสโดยไม่โดนตัวจับแค่นิ้ว รอดมาได้อีกวันนึง เราและเพื่อนงงมาก
วันนี้นายค.คงไม่สบาย ตลอด1ปีจับกันแค่นิ้ว5555(นึกภาพแล้วตลก)
พอถึงตอนสอบทีละคู่ ต้องจับจริงโอบจริงๆๆไม่ใช้สแตนอิน อายมากทำตัวไม่ถูก
พอถึงเลขที่เราก็ออกไปค่ะ เต้นแบบไม่มองหน้าเค้า นายก.เลยถามว่า
วันปฐมนิเทศน์ร้องไห้ทำไม เรางงเลยเพราะเราไม่เคยคุยกันและก็นึกได้ร้องไห้จริงรู้ได้ไงเรายังลืมไปแล้ว
เราเลยตอบว่า ไม่อยากใส่ชุดบพ.(ชุดผู้บำเพ็ญปย) ตอนนั้นร้องไห้กับแม่จะไม่เข้าเพราะเคยใส่แต่ชุดเนตรนารี
(เรื่องแค่นี้เองทำไมตอนนั้นถึงเปนคนแบบนี้นะ)นายค.บอกรู้แล้วว่าไม่อยากใส่ได้ยินแต่ไม่เหนต้องร้องเลย
เราก็งงเลยโกดซะเลย จะได้ไม่ต้องมาพูดกัน เต้นจบก็แยกทางกลุ่มใครกลุ่มมัน กลุ่มนายค.พวกเราตั้งให้ว่าแกงค์
ส่วนกลุ่มเราคือแกงค์หงษ์หยกตั้งโดยคุณครูเพราะส่องกระจกทั้งวัน ทุกที่ทุกเวลา
ผลสอบวิชาลีลาศเราออกมาดีเพราะ นายค.เค้าเป็นนักเต้นลีลาสของโรงเรียนค่ะไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ
เราคนเดียวคงทำไม่ได้ อันนี้ต้องขอบคุณเค้าจริงๆ พอขึ้นม.2วิชาว่ายน้ำ เซงมากต้องเรียนห้องเดียวกัน3ปีกับแกงค์
เราไม่อยากใส่เลยอาทิตแรกบอกว่าเป็นวันนั้นของเดือน เห็นเพื่อนๆโดนพวกนั้นแซวกันยับเลย คิดละอาทิตหน้าจะบอกว่าไร
พอถึงวันจริงหาข้อไม่ได้แล้วเลยต้องลง ไม่กล้าออกจากห้องน้ำ เหนเพื่อนออกไปโดนกันซ้า จานเรียกแล้ววอร์มอัพก่อน
พอออกมา เออไม่มีใครแซวเงียบทุกคน คิดในใจดีทะเลาะกะมันก็ดีไม่ต้องพูดกันแถมไม่โดนแซวอีก ผ่านไปอีกปีแบบไม่โดนแซวเลย
พอม.3ปีสุดท้ายม.4จะได้เปลี่ยนห้องซะที เราตกวิชาวอลเล่บอลคนเดียวในห้อง ตอนเยนต้องมาซ่อมกะอาจารย์ เพื่อนนั่งรถตู้ประจำ
ต้องกลับบ้านเปนเวลา มาสอบคนเดียว ครูทอมบอกไปหาคู่มาสอบจะซ่อมไหม โหดจิงเดี๋ยวไม่ซ่อมเลย อิอิ ไม่ได้เดี๋ยวไม่จบ อยู่ๆม้ามืดก็มาหวัดดีอาจารย์
คือนายค.นั่นเอง (มาเยอะเย้ยเราแน่ๆ) อาจารย์เลยให้เป็นคู่ซ่อม นานมากกว่าจะให้ผ่าน ครูบอกเอาเกรด1ไป จะได้จบๆไปรอนานละ
สอบเสดแยกทางไม่ขอบคุณด้วย เดี๋ยวเสียหน้า(นิสัยไม่น่ารัก) พอถึงวันปัจฉิมเพื่อนก็บอกว่าคนนั้นบอกมาอีกทีคนนี้บอกมาอีกทีหลายต่อกว่าจะถึงเราก็รู้หมดแล้ว
ว่านายค.ชอบเรา ตอนแรกนึกว่าเพื่อนแกล้งแต่พอนายค.เดินมาส่งจ.มให้ฉบับหนึ่งแล้วก็เดินหนีไปเลย ทำเราเอ๋อไปชั่วขณะ
ส่งมาเป็นเพลงเลย เพลงแค่บอกว่ารักเธอ meepooh. เราก็รู้สึกแปลกๆนะที่มีคนมาชอบตอนนั้นมันไม่เคยคิดไรเรื่องแบบนี้. เพื่อนก็แซวกันไปตามประสา
ใครจะรู้ว่านั่นคือครั้งสุดท้ายที่เจอกันเพราะเราไม่ได้ไปสอบเข้าม.4ถึงจะรร.เดิมก้ต้องไปด้วยเลยโดนแม่จัดไปชุดนึง เลยได้ย้ายรร.ตามเพื่อนไม่ได้ตั้งใจนะคะ
แกงค์หงษ์หยกมากันเกือบหมดโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนที่รับผช.ตั้งแต่ม.4 นักเรียนต่อห้อง50คนมีผู้ชาย5-6คนต่อห้อง เราเข้ามากับเพื่อนก็โดนแกล้งเลย
ขนาดมาดนิ่งๆของเรายังโดน มีอยู่คนนึงชอบแกล้งเราอยู่คนเดียว(นายจ.)นามย่อ เพื่อนๆก็รักเรามากเวลาที่เราโดนแกล้งก็วิ่งหนีกันหมด เราก็ทั้งศอกทั้งถีบแต่
ก็ไม่ช่วยอะไร เราเลยลองวิธีโกดคราวนี้ยิ่งแล้วพี่แกยิ่งตามแหย่เพื่อให้หายโกดจนเราลำคาญต้องหายโกด จนเป็นเรื่องปกติสำหรับเราเวลาโดนแกล้ง ชอบมาแกล้งเรา
จนเพื่อนๆกับอาจารย์แซวว่าเป็นแฟนกัน ในโรงเรียนผช.น้อยเค้าเลยเป็น1ในผช.ที่ป๊อปในโรงเรียน ยอมรับว่าแอบมีความรู้สึกกะเค้า หน้าตารูปร่างนิสัยคล้ายนายค.มาก
เวลายิ่งผ่านไป2ปีกว่าเรายิ่งสนิทกันมากขึ้นทุกวัน บางครั้งก็แอบหวั่นไหว แต่กลัวจะเสียเพื่อน ถ้าบอกชอบแล้วเค้าไม่ชอบทำไง ถ้าหากคบกันแล้วเลิกกันก็จบ
จนวันหนึ่งเค้าพาเพื่อนมาแล้วเพื่อนเค้าดันชอบเรา เค้าเริ่มออกห่างเราในขณะที่เมื่อก่อนเค้าจะโทมาหาเราบ้าง แต่ตอนนี้ไม่เลที่ราบ.ก็ไม่พูดเล่นกับเราอีก2-3วันเพื่อนบอกว่านายจ.มีแฟนแล้ว เราได้ยินตกใจแต่ต้องทำเปนเฉยๆ เพื่อนเค้าก็ดีกับเราโทมาหาเทคแคร์เราอย่างดีคุยกันได้สัก6เดือนก็เป็นแฟนกัน ตอนนั้นเค้าเป็นแฟนคนแรกของเรา
เราเจอกันทุกวันคุยกันตลอดเค้าทำทุกอย่างให้ ยอมหมด 3เดือนต่อมาเราจับได้ว่าเค้ามีกิ๊ก เราเลยบอกเลิก เค้าขอโทดเราบอกให้โทคุยกะกิ๊กต่อหน้าเราเคลียร์ให้หมด เค้ายอมหมด เวลาผ่านไป1ปีจับได้อีกคั้งนี้ทะเลาะกันแรงเลิกกัน เค้าทำใจได้แต้เราทำใจไม่ได้ ตามง้อแบบไร้ศักดิ์ศรีมาก ไม่คิดว่าตัวเองจะทำแบบนี้ได้
ไปเรียนไม่ได้ร้องไห้ไม่หยุด เพื่อนเราด้วยความที่เหนเราเปนแบบนี้ก็โมโหจะยิงอย่างเดียว( อารมณ์ชั่ววูบค่ะ) บางทีหยุดแต่น้ำตามันไหนออกมาเอง นอนหลับตายังไหลได้เกิดมาเพิ่งเคยเป็น หลงจนไม่เปนอันทำไร ง้อเป็นเวลา2เดือน เค้าก็กลับมาดีกันเหมือนเดิม ผ่านไป1ปีจับได้อีก คราวนี้เราไม่ค่อยเสียใจเท่าครั้งก่อน ไปอยู่คอนโดเพื่อนช็อปปิ้ง
กินข้าว ดูหนัง ปาร์ตี้ ลืมค่ะว่าเสียใจ อาจเพราะเจ็บมาเยอะ 2เดือนผ่านไปให้แม่โทมาชวนทานข้าว เราก็บอกไม่ว่าง เค้านะเคยดีกับเรามากเลยไป ก้ไปกินแต่แม่ไม่มาให้ลูกมาแทน เราก็เฉยกินเสดจะกลับก็ไม่ให้กลับไม่ยอมไปส่งเราบอกเดี๋ยวให้เพื่อนมารับ เค้าถึงยอมไปส่งหาเพื่อนแล้วก็โทมาร้องไห้คร่ำครวญ เราก็ใจอ่อนอีก โง่กลับไปอีก ผ่านไป1ปี ไม่มีไรเกิดขึ้น เราย้ายที่เรียนไปไกลแรกๆก็มาหาบ่อยหลังๆก็เราไปหา ผลัดกัน ผ่านไปอีกปีก่อนปีใหม่ จับได้อีกแล้ว ร้องไห้เสียใจอ้อนวอนเหมือนเดิม
แต่เราต้องไปฉลองปีใหม่กับที่บ้าน ก็ไปแบบกลางวันร่าเริงกลางคืนร้องไห้ เราต้องเรียนก็เลยไม่ได้ไปหาเค้าแต่จะโทไปก็ร้องไห้อย่างเดียว เลยตัดสินใจหยุดแล้วเปิดคอมดูละครดวงใจอัคนี บ้าละครมากจากไม่เคยดู ลามไปซีรีย์เกาหลี ไต้หวัน อินเตอร์ เละเทะเลยทีนี้ บางทีซีรี่ย์ก็มีประโยชน์นะคะ เพิ่งคิดได้ตอนดูไฟขา(ณเดช)เล่น ขอแค่ผู้ชายที่รักเราจริงซื่อสัตย์ขยันหน้าพอพกไปได้ก็พอ ไม่ต้องหล่อรวยเทห์ก็ได้ เราหายไป1เดือนโทรมาง้อเราทุกวันเลยแต่รอบนี้ขอบอกถอดเขาออกแล้วค่ะ จะขู่ฆ่าตัวตายนู่นนี่นั่นเราก็ไม่สน. ตัดบัวไม่เหลือใย น้อยไปที่โดน
..............เรื่องทั้งหมดเล่าให้เป็นแง่คิดแก่เพื่อนๆทุกคนไม่ดีก็อย่าทำตามนะคะ..........
*ขอบอกนะคะ ตอนเค้าจะดีก็ดีจริงค่ะ*
แต่พอมีคนอื่น ไม่ว่าเราจะเป็นยังไงก็ไม่จนกว่าจะเบื่อเองถึงกลับ
ตอนที่คิดแล้วเจ็บปวดมากที่สุด10อันดับ ครั้งที่2เจ็บปวดที่สุด
1.ร้องไห้ไม่ไหวแล้วไม่รู้เบอร์ใครเควี่ยงโทรศัพท์ทิ้ง หยอดตู้โทหาแม่ร้องไห้ไม่หยุดแม่ตกใจร้องไห้ตามถามว่าเป็นไรลูก
แต่ก็บอกไม่ได้ว่าโดนแฟนทิ้ง แม่คงเป็นลม ตอนนั้นคิดว่าอยากตายมาก ร้องไห้ไม่อายใครอยู่หน้าห้างเหมือนคนบ้า ปกติเป็นคนขี้อาย แต่ตอนนั้น
ไม่คิดไรเลย.
2.เรานั่งรถวินมอไซคหนีออกจากบ้านป้าตอนตี2นั่งไปหาเค้า20นาทีถึงหนาวมาก เวลานั้นแถวนั้นไม่มีทางเลือกอื่นตายเป็นตาย พอถึงเค้าพาเราออกมาคุยที่เซเว่น
หน้าปากซอย แล้วก้ทิ้งไว้ให้เรากลับเอง ร้องไห้อยู่หน้าเซเว่น เพื่อนขับรถมารับจากเอแบคบางนาถึงศรีราชาตอนตี4เพื่อรับเรา รู้สึกอยากบีบคอตัวเองแต่กลัวเจบ
3.เราพยายามเอาหัวโขกกำแพงเพื่อเรียกร้องความสนใจ จนเข้าโรงบาลมันยังให้แม่มันมา มันนอนหลับ
4.ไปหาที่บ้านแล้วล็อคประตูไม่ให้เข้าบ้าน
5.ทิ้งเราไว้กลางทางหลังจากออกจากโรงบาล ร้องไห้ขึ้นรถเมล์ สายน้ำเกลือเพิ่งถอด มือยังติดผ้าก็อตอยู่เลย เด็กรถถามไหวไหมเห็นเราร้องไห้ทั้งทาง จะพาไปโรงบาล
คงนึกว่าเราป่วย ป่วยใจมากกว่า
วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะคะเดี๋ยวต่อพรุ่งนี้
Poppy love &24ปีกับรักครั้งเดียวในชีวิตที่สุดทรมาน
ขอโทดนะคะ เมื่อก่อนคิดว่าทำไมต้องเล่าให้คนอื่นฟังเพื่อ
แต่ตอนนี้รู้แล้วค่ะ บางทีเรื่องราวของเราอาจช่วยให้คนอื่นคิดอะไรได้บ้าง
อย่างไหนควรทำตาม อย่างไหนไม่ควรทำและยังๆได้คำแนะนำนำดีๆอีก
.............เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เพื่อเป็นอุทาหรณ์สำหรับบางคนมีทั้งดีและไม่ดี................
**** ขอความกรุณาอ่านเพื่อเป็นแนวคิดสอนใจหรือรับรู้เรื่องราวกันอย่าตำหนิกันเลยนะคะ ******
***** อย่าว่าเราเลยนะแค่อยากให้ทุกคนอย่าเป็นแบบเรา******
ขอโทษอีกครั้งค่ะ
คือว่า..ตั้งแต่เด็กเราอยู่โรงเรียนหญิงล้วนมาตลอด จนมอต้นเราย้ายมาอยู่
รรชายหญิงซึ่งเรามาแบบโดดเดี่ยวมาก จนรู้จักเพื่อนทีละคนสองคนจนกลายเป็นกลุ่ม
กลุ่มเรามีแต่ผู้หญิงแต่ละคนจะแตกต่างกันไปเหมือนกันอยู่อย่างคือการหัวเราะ
ที่ดังมากทุกคนเข้ากันได้ดีค่ะ เพื่อนเราจะเข้ากับเพื่อนผู้ชายกันได้ง่ายกว่าเพราะมา
จากรร.ชายหญิงทั้งนั้น เราหญิงล้วนแถมแม่(แอบหัวโบราณ)สั่งสอนไม่ให้เล่นกับผ.ช
เรามีแต่น้อง ไม่เคยมีเพื่อนผู้ชายเลย จนต้องเรียนวิชาลีลาศ เอาล่ะซิ
เอาไงดีครูให้จับคู่กับผู้ชาย เราทำไรไม่ถูกเลย เค้ามีคู่กันหมดแล้ว
อยู่ๆตัวอันตราย(ตัวแสบของห้องลามกชอบแซวเพื่อนแกล้งเพื่อน,ครู,ภารโรงยันน้องหมา)
ก็มายืนตรงหน้าเรา ไม่มีทางเลือกแล้วตอนนั้นกลัวมากไม่อยากจับมือด้วยเลย
เราไม่เคยโดนแกล้ง เพืื่อนๆเลยบอกว่าโดนแน่ เราก็เงียบใส่ทำนิ่งๆ พออาจารย์บอกให้จับมือ
เราก็ยึกยัก นายค.(นามย่อ)ยื่นมือมาแล้วบอกว่าจับนิ้วเค้าไว้ เราก็คิดยังดีแค่นิ้วคงไม่เป็นไร
สรุปเราเต้นลีลาสโดยไม่โดนตัวจับแค่นิ้ว รอดมาได้อีกวันนึง เราและเพื่อนงงมาก
วันนี้นายค.คงไม่สบาย ตลอด1ปีจับกันแค่นิ้ว5555(นึกภาพแล้วตลก)
พอถึงตอนสอบทีละคู่ ต้องจับจริงโอบจริงๆๆไม่ใช้สแตนอิน อายมากทำตัวไม่ถูก
พอถึงเลขที่เราก็ออกไปค่ะ เต้นแบบไม่มองหน้าเค้า นายก.เลยถามว่า
วันปฐมนิเทศน์ร้องไห้ทำไม เรางงเลยเพราะเราไม่เคยคุยกันและก็นึกได้ร้องไห้จริงรู้ได้ไงเรายังลืมไปแล้ว
เราเลยตอบว่า ไม่อยากใส่ชุดบพ.(ชุดผู้บำเพ็ญปย) ตอนนั้นร้องไห้กับแม่จะไม่เข้าเพราะเคยใส่แต่ชุดเนตรนารี
(เรื่องแค่นี้เองทำไมตอนนั้นถึงเปนคนแบบนี้นะ)นายค.บอกรู้แล้วว่าไม่อยากใส่ได้ยินแต่ไม่เหนต้องร้องเลย
เราก็งงเลยโกดซะเลย จะได้ไม่ต้องมาพูดกัน เต้นจบก็แยกทางกลุ่มใครกลุ่มมัน กลุ่มนายค.พวกเราตั้งให้ว่าแกงค์
ส่วนกลุ่มเราคือแกงค์หงษ์หยกตั้งโดยคุณครูเพราะส่องกระจกทั้งวัน ทุกที่ทุกเวลา
ผลสอบวิชาลีลาศเราออกมาดีเพราะ นายค.เค้าเป็นนักเต้นลีลาสของโรงเรียนค่ะไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ
เราคนเดียวคงทำไม่ได้ อันนี้ต้องขอบคุณเค้าจริงๆ พอขึ้นม.2วิชาว่ายน้ำ เซงมากต้องเรียนห้องเดียวกัน3ปีกับแกงค์
เราไม่อยากใส่เลยอาทิตแรกบอกว่าเป็นวันนั้นของเดือน เห็นเพื่อนๆโดนพวกนั้นแซวกันยับเลย คิดละอาทิตหน้าจะบอกว่าไร
พอถึงวันจริงหาข้อไม่ได้แล้วเลยต้องลง ไม่กล้าออกจากห้องน้ำ เหนเพื่อนออกไปโดนกันซ้า จานเรียกแล้ววอร์มอัพก่อน
พอออกมา เออไม่มีใครแซวเงียบทุกคน คิดในใจดีทะเลาะกะมันก็ดีไม่ต้องพูดกันแถมไม่โดนแซวอีก ผ่านไปอีกปีแบบไม่โดนแซวเลย
พอม.3ปีสุดท้ายม.4จะได้เปลี่ยนห้องซะที เราตกวิชาวอลเล่บอลคนเดียวในห้อง ตอนเยนต้องมาซ่อมกะอาจารย์ เพื่อนนั่งรถตู้ประจำ
ต้องกลับบ้านเปนเวลา มาสอบคนเดียว ครูทอมบอกไปหาคู่มาสอบจะซ่อมไหม โหดจิงเดี๋ยวไม่ซ่อมเลย อิอิ ไม่ได้เดี๋ยวไม่จบ อยู่ๆม้ามืดก็มาหวัดดีอาจารย์
คือนายค.นั่นเอง (มาเยอะเย้ยเราแน่ๆ) อาจารย์เลยให้เป็นคู่ซ่อม นานมากกว่าจะให้ผ่าน ครูบอกเอาเกรด1ไป จะได้จบๆไปรอนานละ
สอบเสดแยกทางไม่ขอบคุณด้วย เดี๋ยวเสียหน้า(นิสัยไม่น่ารัก) พอถึงวันปัจฉิมเพื่อนก็บอกว่าคนนั้นบอกมาอีกทีคนนี้บอกมาอีกทีหลายต่อกว่าจะถึงเราก็รู้หมดแล้ว
ว่านายค.ชอบเรา ตอนแรกนึกว่าเพื่อนแกล้งแต่พอนายค.เดินมาส่งจ.มให้ฉบับหนึ่งแล้วก็เดินหนีไปเลย ทำเราเอ๋อไปชั่วขณะ
ส่งมาเป็นเพลงเลย เพลงแค่บอกว่ารักเธอ meepooh. เราก็รู้สึกแปลกๆนะที่มีคนมาชอบตอนนั้นมันไม่เคยคิดไรเรื่องแบบนี้. เพื่อนก็แซวกันไปตามประสา
ใครจะรู้ว่านั่นคือครั้งสุดท้ายที่เจอกันเพราะเราไม่ได้ไปสอบเข้าม.4ถึงจะรร.เดิมก้ต้องไปด้วยเลยโดนแม่จัดไปชุดนึง เลยได้ย้ายรร.ตามเพื่อนไม่ได้ตั้งใจนะคะ
แกงค์หงษ์หยกมากันเกือบหมดโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนที่รับผช.ตั้งแต่ม.4 นักเรียนต่อห้อง50คนมีผู้ชาย5-6คนต่อห้อง เราเข้ามากับเพื่อนก็โดนแกล้งเลย
ขนาดมาดนิ่งๆของเรายังโดน มีอยู่คนนึงชอบแกล้งเราอยู่คนเดียว(นายจ.)นามย่อ เพื่อนๆก็รักเรามากเวลาที่เราโดนแกล้งก็วิ่งหนีกันหมด เราก็ทั้งศอกทั้งถีบแต่
ก็ไม่ช่วยอะไร เราเลยลองวิธีโกดคราวนี้ยิ่งแล้วพี่แกยิ่งตามแหย่เพื่อให้หายโกดจนเราลำคาญต้องหายโกด จนเป็นเรื่องปกติสำหรับเราเวลาโดนแกล้ง ชอบมาแกล้งเรา
จนเพื่อนๆกับอาจารย์แซวว่าเป็นแฟนกัน ในโรงเรียนผช.น้อยเค้าเลยเป็น1ในผช.ที่ป๊อปในโรงเรียน ยอมรับว่าแอบมีความรู้สึกกะเค้า หน้าตารูปร่างนิสัยคล้ายนายค.มาก
เวลายิ่งผ่านไป2ปีกว่าเรายิ่งสนิทกันมากขึ้นทุกวัน บางครั้งก็แอบหวั่นไหว แต่กลัวจะเสียเพื่อน ถ้าบอกชอบแล้วเค้าไม่ชอบทำไง ถ้าหากคบกันแล้วเลิกกันก็จบ
จนวันหนึ่งเค้าพาเพื่อนมาแล้วเพื่อนเค้าดันชอบเรา เค้าเริ่มออกห่างเราในขณะที่เมื่อก่อนเค้าจะโทมาหาเราบ้าง แต่ตอนนี้ไม่เลที่ราบ.ก็ไม่พูดเล่นกับเราอีก2-3วันเพื่อนบอกว่านายจ.มีแฟนแล้ว เราได้ยินตกใจแต่ต้องทำเปนเฉยๆ เพื่อนเค้าก็ดีกับเราโทมาหาเทคแคร์เราอย่างดีคุยกันได้สัก6เดือนก็เป็นแฟนกัน ตอนนั้นเค้าเป็นแฟนคนแรกของเรา
เราเจอกันทุกวันคุยกันตลอดเค้าทำทุกอย่างให้ ยอมหมด 3เดือนต่อมาเราจับได้ว่าเค้ามีกิ๊ก เราเลยบอกเลิก เค้าขอโทดเราบอกให้โทคุยกะกิ๊กต่อหน้าเราเคลียร์ให้หมด เค้ายอมหมด เวลาผ่านไป1ปีจับได้อีกคั้งนี้ทะเลาะกันแรงเลิกกัน เค้าทำใจได้แต้เราทำใจไม่ได้ ตามง้อแบบไร้ศักดิ์ศรีมาก ไม่คิดว่าตัวเองจะทำแบบนี้ได้
ไปเรียนไม่ได้ร้องไห้ไม่หยุด เพื่อนเราด้วยความที่เหนเราเปนแบบนี้ก็โมโหจะยิงอย่างเดียว( อารมณ์ชั่ววูบค่ะ) บางทีหยุดแต่น้ำตามันไหนออกมาเอง นอนหลับตายังไหลได้เกิดมาเพิ่งเคยเป็น หลงจนไม่เปนอันทำไร ง้อเป็นเวลา2เดือน เค้าก็กลับมาดีกันเหมือนเดิม ผ่านไป1ปีจับได้อีก คราวนี้เราไม่ค่อยเสียใจเท่าครั้งก่อน ไปอยู่คอนโดเพื่อนช็อปปิ้ง
กินข้าว ดูหนัง ปาร์ตี้ ลืมค่ะว่าเสียใจ อาจเพราะเจ็บมาเยอะ 2เดือนผ่านไปให้แม่โทมาชวนทานข้าว เราก็บอกไม่ว่าง เค้านะเคยดีกับเรามากเลยไป ก้ไปกินแต่แม่ไม่มาให้ลูกมาแทน เราก็เฉยกินเสดจะกลับก็ไม่ให้กลับไม่ยอมไปส่งเราบอกเดี๋ยวให้เพื่อนมารับ เค้าถึงยอมไปส่งหาเพื่อนแล้วก็โทมาร้องไห้คร่ำครวญ เราก็ใจอ่อนอีก โง่กลับไปอีก ผ่านไป1ปี ไม่มีไรเกิดขึ้น เราย้ายที่เรียนไปไกลแรกๆก็มาหาบ่อยหลังๆก็เราไปหา ผลัดกัน ผ่านไปอีกปีก่อนปีใหม่ จับได้อีกแล้ว ร้องไห้เสียใจอ้อนวอนเหมือนเดิม
แต่เราต้องไปฉลองปีใหม่กับที่บ้าน ก็ไปแบบกลางวันร่าเริงกลางคืนร้องไห้ เราต้องเรียนก็เลยไม่ได้ไปหาเค้าแต่จะโทไปก็ร้องไห้อย่างเดียว เลยตัดสินใจหยุดแล้วเปิดคอมดูละครดวงใจอัคนี บ้าละครมากจากไม่เคยดู ลามไปซีรีย์เกาหลี ไต้หวัน อินเตอร์ เละเทะเลยทีนี้ บางทีซีรี่ย์ก็มีประโยชน์นะคะ เพิ่งคิดได้ตอนดูไฟขา(ณเดช)เล่น ขอแค่ผู้ชายที่รักเราจริงซื่อสัตย์ขยันหน้าพอพกไปได้ก็พอ ไม่ต้องหล่อรวยเทห์ก็ได้ เราหายไป1เดือนโทรมาง้อเราทุกวันเลยแต่รอบนี้ขอบอกถอดเขาออกแล้วค่ะ จะขู่ฆ่าตัวตายนู่นนี่นั่นเราก็ไม่สน. ตัดบัวไม่เหลือใย น้อยไปที่โดน
..............เรื่องทั้งหมดเล่าให้เป็นแง่คิดแก่เพื่อนๆทุกคนไม่ดีก็อย่าทำตามนะคะ..........
*ขอบอกนะคะ ตอนเค้าจะดีก็ดีจริงค่ะ*
แต่พอมีคนอื่น ไม่ว่าเราจะเป็นยังไงก็ไม่จนกว่าจะเบื่อเองถึงกลับ
ตอนที่คิดแล้วเจ็บปวดมากที่สุด10อันดับ ครั้งที่2เจ็บปวดที่สุด
1.ร้องไห้ไม่ไหวแล้วไม่รู้เบอร์ใครเควี่ยงโทรศัพท์ทิ้ง หยอดตู้โทหาแม่ร้องไห้ไม่หยุดแม่ตกใจร้องไห้ตามถามว่าเป็นไรลูก
แต่ก็บอกไม่ได้ว่าโดนแฟนทิ้ง แม่คงเป็นลม ตอนนั้นคิดว่าอยากตายมาก ร้องไห้ไม่อายใครอยู่หน้าห้างเหมือนคนบ้า ปกติเป็นคนขี้อาย แต่ตอนนั้น
ไม่คิดไรเลย.
2.เรานั่งรถวินมอไซคหนีออกจากบ้านป้าตอนตี2นั่งไปหาเค้า20นาทีถึงหนาวมาก เวลานั้นแถวนั้นไม่มีทางเลือกอื่นตายเป็นตาย พอถึงเค้าพาเราออกมาคุยที่เซเว่น
หน้าปากซอย แล้วก้ทิ้งไว้ให้เรากลับเอง ร้องไห้อยู่หน้าเซเว่น เพื่อนขับรถมารับจากเอแบคบางนาถึงศรีราชาตอนตี4เพื่อรับเรา รู้สึกอยากบีบคอตัวเองแต่กลัวเจบ
3.เราพยายามเอาหัวโขกกำแพงเพื่อเรียกร้องความสนใจ จนเข้าโรงบาลมันยังให้แม่มันมา มันนอนหลับ
4.ไปหาที่บ้านแล้วล็อคประตูไม่ให้เข้าบ้าน
5.ทิ้งเราไว้กลางทางหลังจากออกจากโรงบาล ร้องไห้ขึ้นรถเมล์ สายน้ำเกลือเพิ่งถอด มือยังติดผ้าก็อตอยู่เลย เด็กรถถามไหวไหมเห็นเราร้องไห้ทั้งทาง จะพาไปโรงบาล
คงนึกว่าเราป่วย ป่วยใจมากกว่า
วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะคะเดี๋ยวต่อพรุ่งนี้