ก่อนอื่นต้องเกริ่นก่อนค่ะ ว่าไม่ได้เขียนเรื่องสั้นมานานมาก บังเอิญต้องทำงานส่งอาจารย์ เลยได้ฤกษ์ปัดฝุ่นปากกาดินสอ (ความจริงคือคีย์บอร์ด) แล้วแต่งเรื่องสั้นเรื่องนี้ขึ้นค่ะ ความยาวประมาณ 3 หน้ากระดาษ A4
แล้วก็ต้องขออภัยในความไม่สละสลวยของภาษาอยู่บ้าง เนื่องจากไม่ได้เขียนมานานมาก สำนวนหลายสำนวนได้รับอิทธิพลจากภาษาต่างชาติเยอะ แล้วก็เรารู้ว่าพล๊อตเรื่องแนวนี้คงมีเยอะมาก แต่เราก็อยากลองดู ว่าเรื่องแนวนี้ในแบบของเราจะออกมาเป็นอย่างไร
อย่างไรก็รบกวนเพื่อนๆ ถ้ามีเวลาอ่านก็อ่านกันนะคะ แล้วแสดงความเห็นติชมได้เต็มที่ ขอบคุณค่าาาา
************************************************************
นักขายเวลา
เขาอยู่คนเดียวมาโดยตลอดเขาเคยถามตัวเองว่ามีช่วงเวลาไหนที่เขาไม่ได้อยู่ลำพังบ้างไหมคำตอบก็คือเขาก็ไม่รู้เหมือนกันเพราะเวลาที่เขามีอยู่ในแต่ละวันไม่เพียงพอที่จะใช้คิดย้อนไปถึงอดีตเขาอยู่คนเดียวในบ้านไม้เล็กๆที่มีสภาพทรุดโทรม เพราะขาดการดูแลรักษา ทำไมนะหรือเพราะเขาไม่มีเวลาพอที่จะมานั่งดูแลบ้านน่ะสิเวลาในวันๆหนึ่งของเขามีค่ามากเกินกว่าจะเอามาใช้เสียเปล่ากับการทำความสะอาดบ้านหรือนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย เวลาของเขามี “ราคา” มากกว่าจะใช้ให้สูญเปล่าทุกๆวันจะมีคนมาหาเขาไม่ขาดสาย เพื่อติดต่อขอ “ซื้อ” เวลาที่เขามีอยู่ ใช่แล้ว เขา“ขาย” เวลาของเขาเอง เขาเป็นคนคนเดียวที่ยอมขายเวลาของตัวเองให้กับผู้อื่น วันหนึ่งๆเขาจะเก็บเวลาไว้ใช้ส่วนตัวแค่เพียงไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นเพื่อที่เขาจะสามารถนำเวลาที่เหลือไปขายต่อให้กับผู้อื่นผู้ที่ต้องการเวลามากกว่าเขา
เขาถือว่าตัวเองเป็นผู้ที่ใช้เวลาได้อย่างคุ้มค่า เพราะกระทั่งการขายเวลาก็จำเป็นต้องใช้เวลาและเวลาเป็นเงินเป็นทอง ดังนั้นเพื่อไม่ให้เวลาที่มีค่าของเขาต้องเสียเปล่าผู้ที่สนใจซื้อเวลาจำเป็นต้องกรอกใบสั่งซื้อเวลาที่เขาเตรียมไว้ให้จากที่บ้านของตนให้เรียบร้อยแล้วนำมันมาส่งให้เขาในตู้จดหมายก่อนที่จะขึ้นวันใหม่เพื่อที่ลูกค้าของเขาจะได้รับเวลาของวันต่อไปของเขาไปได้เลยบางครั้งมีคนมาซื้อเยอะมากเสียจนวันๆหนึ่งของเขาผ่านไปโดยที่เขายังไม่ได้นอนเลยแม้แต่น้อยเขาสามารถขายเวลาทั้งวันได้ติดต่อกันเป็นเวลาหลายวัน ก่อนที่เขาจะเริ่มรู้สึกเหนื่อยและจำเป็นต้องแบ่งเวลาบางส่วนเพื่อพักผ่อนร่างกายเสียบ้าง ชีวิตของเขาเป็นเช่นนี้มาโดยตลอดเขาตื่น ทานอาหารเล็กน้อย ทำธุระส่วนตัว และขายเวลาชีวิตของเขาวนเวียนอยู่เช่นนี้มาโดยตลอด แต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่ชอบชีวิตแบบนี้ เพราะการขายเวลาทำให้เขามีเงินเก็บมากกว่าคนอื่นที่อายุเท่าเขาเงินเก็บของเขามีจำนวนมากกว่าบางคนที่ทำงานมาทั้งชีวิตเสียอีก
แต่การที่เขาเอาแต่ขายเวลาทำให้เขาไม่มีเวลาดูแลตัวเอง ลูกค้าบางคนเริ่มบ่นเรื่องสภาพบ้านและสารรูปของเขาต่อมาเขาจึงตัดสินใจจ้างบริษัทรับเหมาก่อสร้างมาบรูณะบ้านของเขาครั้งใหญ่ และจ้างแม่บ้านหลายคนมาคอยดูแลทำความสะอาดบ้านซักผ้า รวมถึงทำอาหารให้เขาเขาถึงกับมีพ่อบ้านส่วนตัวที่คอยดูแลเรื่องความสะอาดและรูปลักษณ์ภายนอกของเขาเองเขามีเงินมากพอที่จะลงทุนกับเรื่องนี้ เขาไม่ต้องการเสียเวลามาลงมือทำเรื่องเหล่านี้ด้วยตัวเองและในขณะเดียวกันเขาก็สามารถรักษาภาพลักษณ์ที่น่าประทับใจต่อลูกค้าไว้ได้นับเป็นการลุงทุนที่คุ้มค่า บางครั้งเขาก็หัวเราะกับตัวเองที่เขาขายเวลาเพื่อนำเงินมาซื้อเครื่องทุ่นเวลาแต่ชีวิตของเขาเป็นมาเช่นนี้ และดูจะเป็นไปเช่นนี้ ถ้าหากเขาไม่ได้พบเธอ...
ใช่แล้ว เธอคนนั้นเปลี่ยนชีวิตของเขาเขาพบเธอครั้งแรกตอนที่เขากำลังออกไปรวบรวมใบสั่งซื้อจากตู้จดหมายหน้าบ้านของเขาตอนกลางคืนคืนนั้นข้างนอกนั้นสว่างกว่าทุกคืน เขาจึงแหงนหน้ามองท้องฟ้าและพบว่าเป็นคืนที่พระจันทร์เต็มดวง เวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้เชียวเขาพึมพำกับตัวเอง มือก็คลำเปิดตู้จดหมาย พลันสายตาเขาก็เหลือบไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่นอกระเบียงบ้านที่ตั้งอยู่ตรงข้ามบ้านเขาเธอกำลังมองดูดวงจันทร์อยู่อย่างใจจดใจจ่อ แสงจันทร์ส่องกระทบใบหน้าของเธอ เขาสังเกตเห็นว่าเธอมีไฝเล็กๆที่มุมปากขวาที่อวบอิ่มประกายตาสีน้ำตาลคู่นั้นที่ส่องสะท้อนระยิบระยับกับแสงจันทร์ เธอไม่ได้สวยสะดุดตาแต่มีเสน่ห์ดึงดูดอย่างน่าประหลาด เป็นครั้งแรกที่คนอย่างเขายืนปล่อยเวลาให้ไหลไปโดยที่ตัวเขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นดวงตาจับจ้องอยู่ที่หญิงสาว กระทั่งเจ้าหล่อนเดินกลับเข้าไปในตัวบ้านเขาจึงได้สติกลับคืนมา คืนนั้นเขานอนแทบไม่หลับ
รุ่งเช้าเขาแจกจ่ายเวลาตามใบสั่งซื้อของเมื่อวานตามปกติแต่จิตใจของเขากลับอยู่ไม่สุข ใบหน้าของเธอล่องลอยเข้ามาในความคิดของเขาตลอดเวลาหัวใจของเขาเต้นแรงยามคิดถึงเธอ เขารู้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นเขาตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว ตั้งแต่วันนั้นเขาสั่งให้คนไปส่งดอกไม้ช่อใหญ่พร้อมจดหมายทักทายที่เขาเขียนถึงเธอสั้นๆทุกวัน
สวัสดีครับ คุณชื่ออะไรครับ
เช้าวันนี้อากาศดีนะครับ
หวังว่าคุณจะชอบดอกไม้ช่อนี้นะครับ
วันนี้คุณดูดีมากเลยครับ
ฯลฯ
ทั้งคู่ได้ทักทายพูดคุยกันบ้างในช่วงเช้าที่เขาออกมาแจกจ่ายเวลาและยามกลางคืนที่เขาออกมาที่ตู้จดหมายแต่ละครั้งบทสนทนาของทั้งคู่ไม่ยาวนัก แต่ก็มากพอที่ทำให้เขาได้รู้จักเธอมากขึ้นเธอเป็นคนน่ารัก
“ทำไมคุณถึงขายเวลาคะ”
“เพราะว่าหลายคนต้องการเวลามากกว่าผม”
“ฉันขอซื้อเวลากับคุณด้วยได้ไหมคะ”
“ได้สิครับ แต่ผมถามได้ไหมว่าคุณจะซื้อไปทำอะไร”
“ฉันจะได้มีเวลาคุยกับคุณเพิ่มไงคะ”
เธอเป็นคนน่ารัก รอยยิ้มของเธอทำให้เขารู้สึกสบายใจดวงตาที่อ่อนโยนของเธอทำให้เขารู้สึกอบอุ่น เขาตกหลุมรักเธอจริงๆ และในที่สุดเขาก็ขอคบกับเธอ
เขารู้ว่าเขาไม่ค่อยมีเวลาให้เธอ เขาจึงหาทางอื่นเพื่อให้เธอประทับใจเขาสั่งซื้อเสื้อผ้าสวยๆ เครื่องประดับราคาแพงเพื่อเธอสั่งให้แม่บ้านทำอาหารแพงๆหรูหราเพื่อเธอสั่งซื้อเครื่องเรือนและของประดับตกแต่งบ้านเพื่อเอาใจเธอเขาซื้อทุกอย่างเพื่อเธอทั้งหมด และทั้งหมดนี้ต้องใช้เงิน เขาจึงเริ่มทำงานหนักมากขึ้นนั่นหมายความว่าเขาขายเวลามากขึ้นกว่าเดิม เพื่อให้ได้เงินมากขึ้น เขานอนน้อยลงเพื่อที่จะได้มีเวลาไปขายมากขึ้น เงินที่เขาได้มา ก็เอามาซื้อของต่างๆเพื่อคนที่เขารักแต่เพราะเขาขายเวลามากเกินไป มากเกินไปจนเขาไม่มี “เวลา” ให้เธอ
เขายังคงให้คนส่งดอกไม้พร้อมข้อความสั้นๆให้เธออยู่อย่างสม่ำเสมอเพียงแต่ตอนนี้เขาไม่ได้เป็นผู้เขียนข้อความบนจดหมายที่ส่งให้เธออีกต่อไปแล้วจดหมายที่ส่งไปเป็นเพียงจดหมายสำเร็จรูปที่มีข้อความต่างๆเขียนไว้อยู่แล้ว เขามัวแต่ขายเวลาจนกระทั่งไม่มีเวลาแม้แต่จะได้เจอหน้าหรือพูดคุยกับเธอแต่ทั้งหมดที่เขาทำไป เขาทำไปเพื่อเธอ เธอ คนที่เขารักควรจะเข้าใจเขาเธอควรจะเข้าใจว่าเขาทำไปเพื่อใคร แต่ความเหงาทำให้เธอทนไม่ไหว เธอรักเขาและเธอรู้ว่าเขาก็รักเธอ แต่เขาที่รักเธอไม่เคยมีเวลาให้เธอเลยเธอตัดสินใจเขียนข้อความทิ้งใส่ตู้จดหมายของเขาไว้ เพราะเธอรู้ว่าเป็นที่ที่เดียวที่เธอจะติดต่อเขาได้เธอได้แต่หวังว่าความรู้สึกของเธอจะส่งไปถึงเขาจดหมายของเธอมีเนื้อหาสั้นๆเพียงแค่ไม่กี่ประโยค
“เธอจะมีเงินมากมายไว้ซื้อของมีค่าเหล่านั้นไว้ทำไมในเมื่อเธอไม่เคยมีเวลาไว้ชื่นชมมันเลย เธอจะมีฉันไว้ทำไมในเมื่อเธอไม่เคยมีเวลาอยู่กับฉันเลย ได้โปรดเอาเวลาที่เธอขายไปมาใช้ร่วมกันกับฉันฉันยังรอเธออยู่...”
แต่เขาไม่มีโอกาสได้อ่านมันเขาไม่ได้ออกจากบ้านเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้พ่อบ้านเป็นคนออกไปเก็บใบสั่งซื้อที่ตู้จดหมายมาให้เขาจดหมายอื่นๆที่ไม่ใช่ใบสั่งซื้อเขาสั่งให้พ่อบ้านจัดการแทนทั้งหมดเพราะเวลาของเขามีค่า แค่วินาทีเดียวก็มีค่า เขาจะไม่ยอมสูญเสียมันไปอย่างเด็ดขาด
วันนี้ลูกค้าก็เยอะเหมือนเคย
เวลาของเขาวันนี้หมดไปอย่างรวดเร็วช่วงนี้กิจการของเขากำลังรุ่งเรืองเขาไม่มีเวลาคิดเรื่องเล็กๆน้อยๆว่าทำไมเธอถึงหายไปหรอก แค่คิดถึงก็เสียเวลาไปหลายนาทีแล้ว
ช่วงนี้ลูกค้าใจป้ำมาหลายราย แต่ละรายขอซื้อต่ำๆก็สามชั่วโมงกันทั้งนั้น
เวลาของเขาแทบจะไม่พอขายตัวเขาเองไม่ได้นอนติดต่อกันมาเป็นอาทิตย์แล้ว
เธอหายไปไหนนะ ไว้ต้องสั่งของขวัญวันครบรอบให้เธอเสียหน่อยว่าแต่วันนี้วันอะไรแล้วนะ อ๊ะ เวลาหมดอีกแล้ว สงสัยต้องลดเวลากินด้วยแล้วคราวหน้าสั่งเป็นแคปซูลมากินแทนแล้วกัน
เขาอยู่คนเดียวมาโดยตลอดเป็นแบบนี้มานานขนาดไหนแล้วนะ เขาไม่มีแม้แต่เวลาจะถามตัวเอง
[เรื่องสั้น] นักขายเวลา (รบกวนแนะนำด้วยค่ะ)
แล้วก็ต้องขออภัยในความไม่สละสลวยของภาษาอยู่บ้าง เนื่องจากไม่ได้เขียนมานานมาก สำนวนหลายสำนวนได้รับอิทธิพลจากภาษาต่างชาติเยอะ แล้วก็เรารู้ว่าพล๊อตเรื่องแนวนี้คงมีเยอะมาก แต่เราก็อยากลองดู ว่าเรื่องแนวนี้ในแบบของเราจะออกมาเป็นอย่างไร
อย่างไรก็รบกวนเพื่อนๆ ถ้ามีเวลาอ่านก็อ่านกันนะคะ แล้วแสดงความเห็นติชมได้เต็มที่ ขอบคุณค่าาาา
************************************************************
นักขายเวลา
เขาอยู่คนเดียวมาโดยตลอดเขาเคยถามตัวเองว่ามีช่วงเวลาไหนที่เขาไม่ได้อยู่ลำพังบ้างไหมคำตอบก็คือเขาก็ไม่รู้เหมือนกันเพราะเวลาที่เขามีอยู่ในแต่ละวันไม่เพียงพอที่จะใช้คิดย้อนไปถึงอดีตเขาอยู่คนเดียวในบ้านไม้เล็กๆที่มีสภาพทรุดโทรม เพราะขาดการดูแลรักษา ทำไมนะหรือเพราะเขาไม่มีเวลาพอที่จะมานั่งดูแลบ้านน่ะสิเวลาในวันๆหนึ่งของเขามีค่ามากเกินกว่าจะเอามาใช้เสียเปล่ากับการทำความสะอาดบ้านหรือนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย เวลาของเขามี “ราคา” มากกว่าจะใช้ให้สูญเปล่าทุกๆวันจะมีคนมาหาเขาไม่ขาดสาย เพื่อติดต่อขอ “ซื้อ” เวลาที่เขามีอยู่ ใช่แล้ว เขา“ขาย” เวลาของเขาเอง เขาเป็นคนคนเดียวที่ยอมขายเวลาของตัวเองให้กับผู้อื่น วันหนึ่งๆเขาจะเก็บเวลาไว้ใช้ส่วนตัวแค่เพียงไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นเพื่อที่เขาจะสามารถนำเวลาที่เหลือไปขายต่อให้กับผู้อื่นผู้ที่ต้องการเวลามากกว่าเขา
เขาถือว่าตัวเองเป็นผู้ที่ใช้เวลาได้อย่างคุ้มค่า เพราะกระทั่งการขายเวลาก็จำเป็นต้องใช้เวลาและเวลาเป็นเงินเป็นทอง ดังนั้นเพื่อไม่ให้เวลาที่มีค่าของเขาต้องเสียเปล่าผู้ที่สนใจซื้อเวลาจำเป็นต้องกรอกใบสั่งซื้อเวลาที่เขาเตรียมไว้ให้จากที่บ้านของตนให้เรียบร้อยแล้วนำมันมาส่งให้เขาในตู้จดหมายก่อนที่จะขึ้นวันใหม่เพื่อที่ลูกค้าของเขาจะได้รับเวลาของวันต่อไปของเขาไปได้เลยบางครั้งมีคนมาซื้อเยอะมากเสียจนวันๆหนึ่งของเขาผ่านไปโดยที่เขายังไม่ได้นอนเลยแม้แต่น้อยเขาสามารถขายเวลาทั้งวันได้ติดต่อกันเป็นเวลาหลายวัน ก่อนที่เขาจะเริ่มรู้สึกเหนื่อยและจำเป็นต้องแบ่งเวลาบางส่วนเพื่อพักผ่อนร่างกายเสียบ้าง ชีวิตของเขาเป็นเช่นนี้มาโดยตลอดเขาตื่น ทานอาหารเล็กน้อย ทำธุระส่วนตัว และขายเวลาชีวิตของเขาวนเวียนอยู่เช่นนี้มาโดยตลอด แต่ก็ใช่ว่าเขาจะไม่ชอบชีวิตแบบนี้ เพราะการขายเวลาทำให้เขามีเงินเก็บมากกว่าคนอื่นที่อายุเท่าเขาเงินเก็บของเขามีจำนวนมากกว่าบางคนที่ทำงานมาทั้งชีวิตเสียอีก
แต่การที่เขาเอาแต่ขายเวลาทำให้เขาไม่มีเวลาดูแลตัวเอง ลูกค้าบางคนเริ่มบ่นเรื่องสภาพบ้านและสารรูปของเขาต่อมาเขาจึงตัดสินใจจ้างบริษัทรับเหมาก่อสร้างมาบรูณะบ้านของเขาครั้งใหญ่ และจ้างแม่บ้านหลายคนมาคอยดูแลทำความสะอาดบ้านซักผ้า รวมถึงทำอาหารให้เขาเขาถึงกับมีพ่อบ้านส่วนตัวที่คอยดูแลเรื่องความสะอาดและรูปลักษณ์ภายนอกของเขาเองเขามีเงินมากพอที่จะลงทุนกับเรื่องนี้ เขาไม่ต้องการเสียเวลามาลงมือทำเรื่องเหล่านี้ด้วยตัวเองและในขณะเดียวกันเขาก็สามารถรักษาภาพลักษณ์ที่น่าประทับใจต่อลูกค้าไว้ได้นับเป็นการลุงทุนที่คุ้มค่า บางครั้งเขาก็หัวเราะกับตัวเองที่เขาขายเวลาเพื่อนำเงินมาซื้อเครื่องทุ่นเวลาแต่ชีวิตของเขาเป็นมาเช่นนี้ และดูจะเป็นไปเช่นนี้ ถ้าหากเขาไม่ได้พบเธอ...
ใช่แล้ว เธอคนนั้นเปลี่ยนชีวิตของเขาเขาพบเธอครั้งแรกตอนที่เขากำลังออกไปรวบรวมใบสั่งซื้อจากตู้จดหมายหน้าบ้านของเขาตอนกลางคืนคืนนั้นข้างนอกนั้นสว่างกว่าทุกคืน เขาจึงแหงนหน้ามองท้องฟ้าและพบว่าเป็นคืนที่พระจันทร์เต็มดวง เวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้เชียวเขาพึมพำกับตัวเอง มือก็คลำเปิดตู้จดหมาย พลันสายตาเขาก็เหลือบไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่นอกระเบียงบ้านที่ตั้งอยู่ตรงข้ามบ้านเขาเธอกำลังมองดูดวงจันทร์อยู่อย่างใจจดใจจ่อ แสงจันทร์ส่องกระทบใบหน้าของเธอ เขาสังเกตเห็นว่าเธอมีไฝเล็กๆที่มุมปากขวาที่อวบอิ่มประกายตาสีน้ำตาลคู่นั้นที่ส่องสะท้อนระยิบระยับกับแสงจันทร์ เธอไม่ได้สวยสะดุดตาแต่มีเสน่ห์ดึงดูดอย่างน่าประหลาด เป็นครั้งแรกที่คนอย่างเขายืนปล่อยเวลาให้ไหลไปโดยที่ตัวเขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นดวงตาจับจ้องอยู่ที่หญิงสาว กระทั่งเจ้าหล่อนเดินกลับเข้าไปในตัวบ้านเขาจึงได้สติกลับคืนมา คืนนั้นเขานอนแทบไม่หลับ
รุ่งเช้าเขาแจกจ่ายเวลาตามใบสั่งซื้อของเมื่อวานตามปกติแต่จิตใจของเขากลับอยู่ไม่สุข ใบหน้าของเธอล่องลอยเข้ามาในความคิดของเขาตลอดเวลาหัวใจของเขาเต้นแรงยามคิดถึงเธอ เขารู้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นเขาตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว ตั้งแต่วันนั้นเขาสั่งให้คนไปส่งดอกไม้ช่อใหญ่พร้อมจดหมายทักทายที่เขาเขียนถึงเธอสั้นๆทุกวัน
สวัสดีครับ คุณชื่ออะไรครับ
เช้าวันนี้อากาศดีนะครับ
หวังว่าคุณจะชอบดอกไม้ช่อนี้นะครับ
วันนี้คุณดูดีมากเลยครับ
ฯลฯ
ทั้งคู่ได้ทักทายพูดคุยกันบ้างในช่วงเช้าที่เขาออกมาแจกจ่ายเวลาและยามกลางคืนที่เขาออกมาที่ตู้จดหมายแต่ละครั้งบทสนทนาของทั้งคู่ไม่ยาวนัก แต่ก็มากพอที่ทำให้เขาได้รู้จักเธอมากขึ้นเธอเป็นคนน่ารัก
“ทำไมคุณถึงขายเวลาคะ”
“เพราะว่าหลายคนต้องการเวลามากกว่าผม”
“ฉันขอซื้อเวลากับคุณด้วยได้ไหมคะ”
“ได้สิครับ แต่ผมถามได้ไหมว่าคุณจะซื้อไปทำอะไร”
“ฉันจะได้มีเวลาคุยกับคุณเพิ่มไงคะ”
เธอเป็นคนน่ารัก รอยยิ้มของเธอทำให้เขารู้สึกสบายใจดวงตาที่อ่อนโยนของเธอทำให้เขารู้สึกอบอุ่น เขาตกหลุมรักเธอจริงๆ และในที่สุดเขาก็ขอคบกับเธอ
เขารู้ว่าเขาไม่ค่อยมีเวลาให้เธอ เขาจึงหาทางอื่นเพื่อให้เธอประทับใจเขาสั่งซื้อเสื้อผ้าสวยๆ เครื่องประดับราคาแพงเพื่อเธอสั่งให้แม่บ้านทำอาหารแพงๆหรูหราเพื่อเธอสั่งซื้อเครื่องเรือนและของประดับตกแต่งบ้านเพื่อเอาใจเธอเขาซื้อทุกอย่างเพื่อเธอทั้งหมด และทั้งหมดนี้ต้องใช้เงิน เขาจึงเริ่มทำงานหนักมากขึ้นนั่นหมายความว่าเขาขายเวลามากขึ้นกว่าเดิม เพื่อให้ได้เงินมากขึ้น เขานอนน้อยลงเพื่อที่จะได้มีเวลาไปขายมากขึ้น เงินที่เขาได้มา ก็เอามาซื้อของต่างๆเพื่อคนที่เขารักแต่เพราะเขาขายเวลามากเกินไป มากเกินไปจนเขาไม่มี “เวลา” ให้เธอ
เขายังคงให้คนส่งดอกไม้พร้อมข้อความสั้นๆให้เธออยู่อย่างสม่ำเสมอเพียงแต่ตอนนี้เขาไม่ได้เป็นผู้เขียนข้อความบนจดหมายที่ส่งให้เธออีกต่อไปแล้วจดหมายที่ส่งไปเป็นเพียงจดหมายสำเร็จรูปที่มีข้อความต่างๆเขียนไว้อยู่แล้ว เขามัวแต่ขายเวลาจนกระทั่งไม่มีเวลาแม้แต่จะได้เจอหน้าหรือพูดคุยกับเธอแต่ทั้งหมดที่เขาทำไป เขาทำไปเพื่อเธอ เธอ คนที่เขารักควรจะเข้าใจเขาเธอควรจะเข้าใจว่าเขาทำไปเพื่อใคร แต่ความเหงาทำให้เธอทนไม่ไหว เธอรักเขาและเธอรู้ว่าเขาก็รักเธอ แต่เขาที่รักเธอไม่เคยมีเวลาให้เธอเลยเธอตัดสินใจเขียนข้อความทิ้งใส่ตู้จดหมายของเขาไว้ เพราะเธอรู้ว่าเป็นที่ที่เดียวที่เธอจะติดต่อเขาได้เธอได้แต่หวังว่าความรู้สึกของเธอจะส่งไปถึงเขาจดหมายของเธอมีเนื้อหาสั้นๆเพียงแค่ไม่กี่ประโยค
“เธอจะมีเงินมากมายไว้ซื้อของมีค่าเหล่านั้นไว้ทำไมในเมื่อเธอไม่เคยมีเวลาไว้ชื่นชมมันเลย เธอจะมีฉันไว้ทำไมในเมื่อเธอไม่เคยมีเวลาอยู่กับฉันเลย ได้โปรดเอาเวลาที่เธอขายไปมาใช้ร่วมกันกับฉันฉันยังรอเธออยู่...”
แต่เขาไม่มีโอกาสได้อ่านมันเขาไม่ได้ออกจากบ้านเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้พ่อบ้านเป็นคนออกไปเก็บใบสั่งซื้อที่ตู้จดหมายมาให้เขาจดหมายอื่นๆที่ไม่ใช่ใบสั่งซื้อเขาสั่งให้พ่อบ้านจัดการแทนทั้งหมดเพราะเวลาของเขามีค่า แค่วินาทีเดียวก็มีค่า เขาจะไม่ยอมสูญเสียมันไปอย่างเด็ดขาด
วันนี้ลูกค้าก็เยอะเหมือนเคย
เวลาของเขาวันนี้หมดไปอย่างรวดเร็วช่วงนี้กิจการของเขากำลังรุ่งเรืองเขาไม่มีเวลาคิดเรื่องเล็กๆน้อยๆว่าทำไมเธอถึงหายไปหรอก แค่คิดถึงก็เสียเวลาไปหลายนาทีแล้ว
ช่วงนี้ลูกค้าใจป้ำมาหลายราย แต่ละรายขอซื้อต่ำๆก็สามชั่วโมงกันทั้งนั้น
เวลาของเขาแทบจะไม่พอขายตัวเขาเองไม่ได้นอนติดต่อกันมาเป็นอาทิตย์แล้ว
เธอหายไปไหนนะ ไว้ต้องสั่งของขวัญวันครบรอบให้เธอเสียหน่อยว่าแต่วันนี้วันอะไรแล้วนะ อ๊ะ เวลาหมดอีกแล้ว สงสัยต้องลดเวลากินด้วยแล้วคราวหน้าสั่งเป็นแคปซูลมากินแทนแล้วกัน
เขาอยู่คนเดียวมาโดยตลอดเป็นแบบนี้มานานขนาดไหนแล้วนะ เขาไม่มีแม้แต่เวลาจะถามตัวเอง