อ่านหนังสือช่วยฝึกสมาธิและสติได้หรือไม่ครับ

1. การอ่านหนังสือ เป็นการเอาสติสมาธิไปไว้ที่หนังสือครับ  ก็เป็นสมาธิ และสติเพื่อใช้ทำการงานทั่วไป แต่ไม่ใช่สติปัฏฐานของทางพุทธ ซึ่งเป็นสติที่ต้องมารู้กายใจ ครับ  สังเกตุได้ว่า ถ้าเราไม่ได้รู้สึกว่ามีกาย มีใจอยู่ แสดงว่าใจหลงไปแล้ว ก็ไม่ใช่สติปัฏฐานแล้วครับ

2. การสวดมนต์ ที่คุณเล่า แยกให้ดูง่ายๆได้ 4 แบบตามการวางจิต
2.1 ถ้าสวดแล้ว ทำความเข้าใจกับความหมาย คำแปล คำสอนในบทสวดมนต์ ก็เหมือนการเรียนทางโลก เป็นการเรียนให้เข้าใจด้วยความคิด  เข้าใจทางความคิดครับ  ไม่ได้มีผลอะไรกับการปฏิบัติภาวนาตามแนวทางของสมถะกรรมฐาน หรือวิปัสนากรรมฐาน
2.2 ถ้าสวดแล้ว ไม่เข้าใจความหมาย แต่ใจจดจ่ออยู่กับบทสวดมนต์ จะมีผลให้จิตใจเกิดความสงบ  เป็นการทำสมาธิหรือสมถะกรรมฐาน เป็นไปเพื่อความสงบเย็นทางจิตใจ
2.3 ถ้าสวดแล้ว รู้สึกถึงปากขมุบขมิบ เห็นว่าร่างกายเราเหมือนหุ่นยนต์ตัวนึง กำลังสวดมนต์อยู่ นี่คือฝึกสติปัฏฐานแบบรู้กาย
2.4 ถ้าสวดแล้ว เผลอใจลอย หลุดไปจากบทสวดมนต์ แล้วกลับมารู้สึกตัวว่าเมื่อกี้เผลอไป แล้วก็สวดต่อ พอเผลอไป ก็รู้ตัว แล้วสวดต่อ นี่คือฝึกสติปัฏฐานแบบรู้จิต  สวดแล้วมีความสุขให้รู้ว่ามีความสุข สวดแล้วฟุ้งซ่านให้รู้ว่าฟุ้งซ่าน สวดแล้วอึดอัด ให้รู้ว่าอึดอัด นี่คือฝึกสติปัฏฐานแบบรู้จิต ครับ