คือเจอมา ไม่ได้อยากจะเก็บมาคิดหรอกแต่อดสงสาร จะว่าพ่อแม่ก็ไม่ใช่ จะว่าลูกก็ไม่เชิง เรื่องเป็นอย่างนี้คือ มีเด็กที่ติวเตอร์คนนึ่งเค้ากำลังจะสอบเข้าม.1 เค้าเหมือนจะสนใจนะครับ เค้าเอาข้อสอบของสวนกุหลาบที่สอบเข้าไม่ได้มาให้ผมดู ก็อย่างว่าข้อสอบมันยากสำหรับเค้ามากๆ ผมก็เลยอยากจะช่วยสอนเค้าให้เข้าใจ แต่แล้วเด็กกลับบอกว่า ครูเชาว์เอาไปเฉลยให้หมดดีกว่า ผมอยากกลับบ้านไปเล่นเกมแล้วครับ คือผมเข้าใจนะว่าเด็กอยากไปเล่นเกม แต่ว่า ถามหน่อยว่าได้โรงเรียนที่จะอยู่ม.1 หรือยัง อนาคตตัวเองใส่ใจบ้างสิ วันนั้นเค้ามีเรียนเปียโนตอน 6 โมง ผมเผื่อเวลาให้เค้าคลายเครียด 2 ชั่วโมงในการกลับไปเล่นเกม ก็ผมพยายามที่จะช่วยอธิบายข้อสอบตรงนี้ด้วย ระหว่างนั้นแม่เค้าก็อยู่ด้วยนะครับ คือผมถามแม่เค้าว่า มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ คุณแม่เค้าก็ตอบว่าไม่มีค่ะ เด็กก็พยายามต่อรองว่าเอาแค่10 ข้อนะ 5 ข้อนะ ผมดูเวลาให้ว่า ผมควรปล่อยเค้าตอนไหน แต่แล้วก็เจอเหตุการณ์นี้เข้าไป แทบช็อกเลยสำหรับครูแบบผม คือเด็กเดินออกจากติวเตอร์หนีกลับบ้านเลย ต่อหน้าแม่เค้าด้วย ผมก็ดูว่าแม่เค้าจะว่าอะไรหรือเปล่า วันต่อมาเด็กจะมาขอโทษไหม ปรากฏว่าไม่มีเลยนะครับ ผมก็ไม่รู้จะทำไงดี ผมตั้งใจนะว่าอยากให้เด็กเค้าได้โรงเรียนดีๆ นะครับ ผมสอนเค้าก็ไม่ได้ได้เงิน สอนให้ฟรีๆ ผมละเหนื่อยจริงๆเลยนะครับ จะว่าเด็กก็อยากทำแต่เด็กเค้าเกียจเราเปล่าๆ คุณแม่เค้ายังไม่ว่าเลย ผมบอกกับตัวเองว่า ผมผิดเองแหละที่เข้มแข็งไม่พอสอนเด็กให้ดีไม่ได้ เด็กจึกทำแบบนี้นะครับ
ผิดกับเด็กอีกคนนึ่ง พ่อแม่เค้าหย่าร้างกัน แล้วก็ไปมีแฟนใหม่ ทิ้งเด็กอีกคนนึงให้อยู่กับยาย เด็กคนนี้ก็ไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่าไร แต่คือเค้าก็ยังสนใจที่จะหาโรงเรียนอยู่ โดยเฉพาะยายเค้ามานั่งถามเรื่องโรงเรียนต่างๆ ให้ผมฟัง เด็กเค้าก็อาจจะมีวอกแวกบ้าง แต่ก็ยังสนใจ ยังจำสิ่งที่ครูเชาว์เคยสอนได้นะครับ เค้าสนใจหลายเรื่อง มีความตั้งใจว่าจะเข้าโรงเรียนให้ได้ เค้าเอาเกรดให้ผมดู เกรดก็ดีบ้าง ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะผมรู้ว่าเด็กแต่ละคนความสามารถไม่เท่ากัน มันดูแตกต่างกันมากกับเด็ก2คนนี้
ผมไม่เข้าใจว่าเด็กที่มีปัญหาทางครอบครัว ส่วนใหญ่จะตั้งใจกว่า เด็กที่มีพ่อแม่พร้อมนะครับ ยายของเด็กคนที่2เค้าบอกว่าสงสารเด็กนะ พ่อแม่ก็หย่าร้าง ไม่เคยสนใจเค้าเลย มันอาจจะเจ็บกว่าพ่อแม่ตายเสียอีก ผมก็ได้แต่บอกว่า ทำใจนะครับ ทำให้เค้ามีความสุขก็พอแล้วนะครับ ผมอยากรู้ควรจะทำไงกับเด็กคนที่ 1 ดีนะครับ
ขอบ่นหน่อยเถอะ ถ้าลูกทำแบบนี้ยังจะปล่อยไว้ไหม
ผิดกับเด็กอีกคนนึ่ง พ่อแม่เค้าหย่าร้างกัน แล้วก็ไปมีแฟนใหม่ ทิ้งเด็กอีกคนนึงให้อยู่กับยาย เด็กคนนี้ก็ไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่าไร แต่คือเค้าก็ยังสนใจที่จะหาโรงเรียนอยู่ โดยเฉพาะยายเค้ามานั่งถามเรื่องโรงเรียนต่างๆ ให้ผมฟัง เด็กเค้าก็อาจจะมีวอกแวกบ้าง แต่ก็ยังสนใจ ยังจำสิ่งที่ครูเชาว์เคยสอนได้นะครับ เค้าสนใจหลายเรื่อง มีความตั้งใจว่าจะเข้าโรงเรียนให้ได้ เค้าเอาเกรดให้ผมดู เกรดก็ดีบ้าง ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะผมรู้ว่าเด็กแต่ละคนความสามารถไม่เท่ากัน มันดูแตกต่างกันมากกับเด็ก2คนนี้
ผมไม่เข้าใจว่าเด็กที่มีปัญหาทางครอบครัว ส่วนใหญ่จะตั้งใจกว่า เด็กที่มีพ่อแม่พร้อมนะครับ ยายของเด็กคนที่2เค้าบอกว่าสงสารเด็กนะ พ่อแม่ก็หย่าร้าง ไม่เคยสนใจเค้าเลย มันอาจจะเจ็บกว่าพ่อแม่ตายเสียอีก ผมก็ได้แต่บอกว่า ทำใจนะครับ ทำให้เค้ามีความสุขก็พอแล้วนะครับ ผมอยากรู้ควรจะทำไงกับเด็กคนที่ 1 ดีนะครับ