ดีใจที่ครูแหม่มพยายามกระเทาะเปลือกบูรณ์

จากเดลี่เมื่อคืน สิ่งที่บูรณ์บอกทำให้เข้าใจน้องมากขึ้น ที่บอกว่า "แต่ก่อน คืออย่างที่บอกคือคุณพ่อดุ ทำอะไรมันต้องอยู่ในกรอบก็เลยเหมือนกลายเป็นคนนิสัยประมาณนั้นเพราะเคยอยู่ด้วยชีวิตรูปแบบชีวิตแบบนั้น" จากที่เราเคยมองว่าบูรณ์ทำไมหน้านิ่งเฉยอะไรนักหนา ก็เลยเริ่มเข้าใจว่าด้วยวิิถีชีวิตที่เข้มงวดคงทำให้บูรณ์เป็นคนเก็บงำความรู้สึก (ไม่รู้เกี่ยวกับการมีเลือดญี่ปุ่นด้วยหรือเปล่า เพราะเราว่าคนญี่ปุ่นก็เป็นชาติที่ไม่ค่อยแสดงออกทางอารมณ์) และพยายามแสดงออกแบบที่พยายามให้มันดูดี เลยดูประดิษฐ์ไปในสายตาคนมอง

สิ่งที่ครูแหม่มพูดกับน้องเลยเป็นอะไรที่แทนใจเรามากๆ ขอบคุณครูแหม่มจริงๆ อยากให้มีคนบอกบูรณ์แบบนี้มานานแล้ว

"ด้วย outer look ของเราดีอยู่แล้วไม่ต้องไปหาอะไรแล้วบูรณ์มันพร้อมแล้วตอนนี้ของบูรณ์อะ  บูรณ์แค่ปลดออกมา กระชากโซ่ที่คล้องคอแกอยู่เนี่ยกับเกราะเหล็กของแกเนี่ยเอาถอดออกไปเหอะ ครูกำลังดูที่ผ่านมาของบูรณ์ พูดตรงๆ นะ อาจจะพยายาม บูรณ์พยายามให้มันดูดี"

"เปลือก เทาะเปลือกออก เทาะเปลือกเราออก ยืนโป๊ๆ ให้ครูดูบ้างก็ได้ ไม่เป็นไรไม่ได้อยากดูหรอกแต่นั่นคือเปลือก ถอดออกมาให้หมด"

ไม่รู้ว่าบูรณ์จะพยายามกระเทาะเปลือก ทลายกำแพงของบูรณ์ออกมาได้แค่ไหน ตอนนี้ในฐานะที่เริ่มหันมาเชียร์เพราะเข้าใจน้องมากขึ้น ก็ขอเป็นคนนึงที่เอาใจช่วยให้บูรณ์ทะลุกรอบเหล่านั้นไปให้ได้ วันนี้บูรณ์ก็พูดว่า "ก่อนหน้านี้ผมรู้สึกเหมือนผมอัดอั้นอะไรก็ไม่รู้ อึดอัดนิดหน่อยคือเหมือนร้องวันนี้แล้วก็รู้สึกว่ามันได้ร้องแบบปลดปล่อย" ขอให้ปลดปล่อยจริงๆ นะน้อง เอาให้สุด ให้สมกับความพยายามที่มีมาหลายปี สู้ๆ แล้วจะโหวตให้นะ