อยากรบกวนขอวิธีคิด วิธีปรับทัศนคติต่อปัญหาโลกแตก "แม่ผัวลูกสะใภ้"ค่ะ

คือเรามีปัญหาต่อคำพูด และนิสัยเอาแต่ใจของแม่สามีค่ะ  อีกทั้งสามีเราก้อไม่สามารถช่วยอะไรได้ เรายังไม่ได้ไปอยู่บ้านสามีเป็นเรื่องเป็นราวแต่เราอยากพาหลานไปหาเค้าบ้าง เรากับสามีอยู่คนละจังหวัดค่ะ สามีเราบางครั้งไม่สะดวกที่จะมาหาเรา เราเลยอยากพาลูกไปหาเค้าเอง โดยปกติถ้าเราไม่พอใจเราจะชักสีหน้าทันทีซึ่งมันเป็นนิสัยของเรา เราเป็นคนไม่ค่อยพูด เอาใจคนไม่เป็น และค่อนข้างเรื่องเยอะเรื่องลูกของเราเนื่องจากเค้ามีโรคประจำตัวอีกทั้งป่วยบ่อยทำให้เข้าออกโรงพยาบาลบ่อย ทำให้เราค่อนข้างเข้มงวดกับทุกเรื่องของลูกเพราะเราเลี้ยงคนเดียวทำทุกอย่างคนเดียว ทางบ้านสามีเราเป็นคนต่างจังหวัดไม่เข้าใจหลายๆเรื่องของเราคิดว่าเราเอาลูกมาอ้างเลยไม่ได้ไปอยู่บ้านเค้า ไม่อยากไปอยู่กับเค้า เราอยู่กทม.คิดว่าสะดวกเรื่องโรงพยาบาลการรักษาอีกทั้งเราก้อรับราชการ เราเลยอยากขอความช่วยเหลือแก่ผู้มีประสบการณ์หลายๆท่านของบ้านชานเรือน เราไม่รู้จะใช้วิธีคิดอย่างไรไม่ให้สนใจคำพูดของแม่สามีค่ะ เราไม่อยากชักสีหน้า ไม่อยากให้เกิดปัญหาเพราะเราพาลูกเราไปหาเค้าแค่เสาร์อาทิตย์ค่ะ  ขอบคุณทุกๆท่านด้วยนะค่ะ