วันนี้เป็นวันธรรมดา ที่ไม่ค่อยจะธรรมดาสำหรับผมสักเท่าไหร่ จากที่ผมกำลังง่วนอยู่กับการทำงาน งานเอกสาร ที่ผมเบื่อเอามาก ๆ ก็ได้มีโทรศัพท์ลึกลับสายนึงโทรเข้ามาตอนเที่ยงหน่อย ๆ ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเบอร์ที่ไม่ได้เป็น Private และแอบงงนิด ๆ ก่อนที่จะรับสาย
บุคคลปริศนา : ฮัลโหล!! นั่นคุณอิงฟ้าหรือเปล่า?? (เสียงรถอื้ออึงไปหมด เดาว่าต้องอยู่ริมถนนแน่นอน)
ผม : อ๋อ .. ใช่ครับ ๆ
บุคคลปริศนา : โอเค โอเค นี่ผม เมิร์ฟ นะ เดี๋ยวจะปั่นจักรยานเอาเสื้อไปให้ หน้าเซ็นทรัลเวิลด์มันจะมีลานอยู่ 2 ลานสะดวกลานไหนล่ะ
ผม : (กำลังงงอยู่ เมิร์ฟไหนฟ่ะ????) อ๋อ .. ครับ ๆ มาตรงลานตรงใกล้ ๆ กับสำนักงานตำรวจแห่งชาิติก็ได้ครับ
น้า murf1970 : โอเค ตรงลานน้ำพุใช่ไหม เนี่ยเด๊วผมจะปั่นเอาเสื้อไปให้ แป็ปเดียว ๆ 20 นาทีแล้วเจอกัน
ผม : อ่อ .. ได้ครับ ๆ ขอบคุณมากครับ
หลังสิ้นสาย ผมยังมานั่งงงอยู่สักพักนึง ก่อนที่จะ Get ว่า "อ๋ออออ .. น้า murf1970 ห้อง Pantip นี่เอง" ที่เราติดต่อหลังไมค์กับน้าเขาไว้เรื่องเสื้อ .. ผมนี่รู้สึกตื่นเต้นมาก และไม่เป็นอันทำงาน ทำการ พลิกนาฬิกาขึ้นมา จับเวลาเลย แล้วรีบลงลิฟต์เพื่อที่จะออกไปรอน้าก่อน เพราะเกรงใจมาก ๆ
ผมจัดแจงเก็บเอกสารอะไรเรียบร้อย ก่อนที่จะรีบจ้ำ ๆ ๆ ๆ เพื่อเดินไปหน้าเซ็นทรัลเวิลด์ ในลานที่นัดหมายไว้ ซึ่งยังไม่ทันได้พุ่งออกไปรอ โทรศัพท์สายเดิมดังลั่นขึ้นมาอีกครั้ง
น้า murf1970 : เอ่อ .. คุณอิงฟ้าใช่ไม๊? .. เนี่ย ผมอยู่ตรงลานน้ำพุ หน้าลานตามทีึ่่นัดแล้วนะ
ผม : อ๋อ .. ครับ ๆ ผมเห็นน้าแล้วครับ สะพายกระเป๋าสีเหลืองใช่ไม๊ครับ?
น้า murf1970 : อ๋อ ใช่ ๆ โอเคนะ
ผมจ้ำ ๆ ๆ ๆ ๆ ไปทางน้า murf1970 ที่จอดจักรยานพิงกับผนังลาน ส่งยิ้มทักทาย ชายวัยกลางคน ที่ดูท่าทีมีอัธยาศรัยดี ผมยกมือไหว้ในความอาวุโส และเกรงใจน้า murf1970 เป็นอย่างมาก เพราะไม่คิดว่าจะปั่นมาด้วยตัวเองเลย พอไปถึง น้าเปิดกระเป๋าสีเหลือง ควักเสื้อออกมา 2-3 ตัวก่อนที่จะเกิดบทสนทนาถัดไป
ผม : สวัสดีครับ น้าเมิร์ฟ (ยกมือไหว้)
น้า murf1970 : หวัดดี หวัดดี .. เอ๊า อิงฟ้า ใส่ size ไหนเนี่ย? แต่ดูแล้ว size S ไม่น่าจะได้มั๊ง ลอง size M ไหม แต่มันจะไม่มีสีขาวนะ
ผม : รอบอก 36 ประมาณ size ไหนครับน้า
น้า murf1970 : ไม่แน่ใจนะ ลองดู ๆ ใส่อันไหนได้ก็เอาไปเลยละกัน
ผม : อ๋อ .. ได้ครับ ๆ
ผมหยิบเสื้อสีขาว Size S มาวัด ๆ ทาบ ๆ .. น้าเมิร์ฟ ก็ให้คำแนะนำว่า มันจะฟิตไปหรือเปล่า ลองเปลี่ยนดูไหม แต่โดยส่วนตัวผมชอบใส่เสื้อเข้ารูปอยู่แล้ว เลยขออณุญาติน้าเมิร์ฟ ถอดเสื้อที่ใส่อยู่ แล้วใส่ลองให้ดูเลย ใส่ปั๊ป .. โอเค เข้ารูปพอดี ผมแจ้งความจำนงค์ต่อน้าเมิร์ฟว่าตัวนี้โอเคแล้ว ก่อนที่น้าจะยิ้มให้ และเก็บเสื้อที่นำมาให้เลือกใส่กระเป๋าสีเหลืองอร่ามที่น้าติดมาด้วย
ต่อจากนั้น เรายืนสนทนากันอยู่แป็ปนึง (บทสนทนาช่วงนี้ ผมขอยอมรับว่า จำไม่ได้ครับ เพราะกำลังดีใจที่ได้เสื้อ และ ยินดีที่ได้เจอคอจักรยานรุ่นใหญ่ นับเป็นเกียรติ์อย่างยิ่งจริง ๆ) จำไ้ด้ว่า น้า สอบถามว่า ขับจักรยานมานานหรือยัง และก็ เล่าประวัติพอสังเขปของน้าเองให้ฟัง ว่าทำงานอะไร และก็ปั่นแถวไหน อย่างไรบ้าง
อยู่สนทนากันสักพัก ผมขออณุญาติน้าเมิร์ฟถ่ายรูปไว้เพื่อนำมาเล่าสู่กันฟังให้กับเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ห้องจักรยาน ได้ทราบความครับ ความอะไร? 555+ นั่นสินะ ผมอยากจะนำเรียนแบบนี้ครับ .. สิ่งที่ผมประทับใจสุด ๆ ก็คือ น้าเมิร์ฟ ได้ทำตามสโลแกนที่สกรีนไว้บนเสื้ออย่างครบถ้วนสมบูรณ์ เลยครับ ที่ว่า " Learn, Share & Fun"
เพราะการได้รับเสื้อครั้งนี้ มันไม่ใช่ได้รับแค่สิ่งของเท่านั้น แต่มันยังได้ "เรียนรู้" ว่าการให้มันไม่มีที่สิ้นสุดจริง ๆ และผมได้ "แลกเปลี่ยน" มุมมองต่าง ๆ แม้เป็นช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ไม่ถึง 5 นาที (แต่น้าขี่มาตั้ง 20 นาที เกรงใจมากครับ T T) อีกทั้ง ยังรู้สึก "สนุก" ไปกับการให้ในครั้งนี้ด้วย .. มันทำให้ผมอยากจะ "ส่งต่อความสุขต่าง ๆ เหล่านี้ไปให้กับพี่น้องชาวจักรยานทุกท่าน" .. มิตรภาพต่าง ๆ แม้เราไม่เคยรู้จักกัน แต่สิ่งที่นำ "ผม" และ "น้าเมิร์ฟ" มาพบกันวันนี้ ก็คือสิ่งเดียวกัน มันคือ จักรยาน ครับ
อย่างไรซะ ต้องกราบขอบพระคุณ น้าเมิร์ฟ หรือ murf1970 เป็นอย่างมาก สำหรับความเมตตาในครั้งนี้เป็นอย่างสูงครับ ผมไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร ขอนำเสื้อที่น้ามอบให้ ไปใส่ปั่นเพื่อ ส่งต่อความสุขที่น้าให้ผม ไปถึงผู้คนมากมายที่ผมจะพบเจอทั้งสองข้างทางที่ผมขี่เจ้าดำไปนะครับ ..
และขอขอบคุณ "สังคมจักรยาน" ที่ทำให้ผม ได้รับแต่สิ่งดี ๆ ตลอดมาครับ .. ขอบคุณครับ
ป.ล. ขออณุญาติน้า murf1970 เพื่อลงรูปน้านะครับ หากเห็นว่าไม่สมควร บอกผมได้เลยครับ ขออภัยไว้ล่วงหน้าครับ
ป.ล. เืสื้อตัวนี้ สัญญาว่าจะรักษาอย่างดี และใส่ปั่นมันไปทุกที่ครับ ขอบพระคุณอีกครั้งครับ
เรื่องเล่าริมทาง ตอน Learn, Share & Fun
วันนี้เป็นวันธรรมดา ที่ไม่ค่อยจะธรรมดาสำหรับผมสักเท่าไหร่ จากที่ผมกำลังง่วนอยู่กับการทำงาน งานเอกสาร ที่ผมเบื่อเอามาก ๆ ก็ได้มีโทรศัพท์ลึกลับสายนึงโทรเข้ามาตอนเที่ยงหน่อย ๆ ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเบอร์ที่ไม่ได้เป็น Private และแอบงงนิด ๆ ก่อนที่จะรับสาย
บุคคลปริศนา : ฮัลโหล!! นั่นคุณอิงฟ้าหรือเปล่า?? (เสียงรถอื้ออึงไปหมด เดาว่าต้องอยู่ริมถนนแน่นอน)
ผม : อ๋อ .. ใช่ครับ ๆ
บุคคลปริศนา : โอเค โอเค นี่ผม เมิร์ฟ นะ เดี๋ยวจะปั่นจักรยานเอาเสื้อไปให้ หน้าเซ็นทรัลเวิลด์มันจะมีลานอยู่ 2 ลานสะดวกลานไหนล่ะ
ผม : (กำลังงงอยู่ เมิร์ฟไหนฟ่ะ????) อ๋อ .. ครับ ๆ มาตรงลานตรงใกล้ ๆ กับสำนักงานตำรวจแห่งชาิติก็ได้ครับ
น้า murf1970 : โอเค ตรงลานน้ำพุใช่ไหม เนี่ยเด๊วผมจะปั่นเอาเสื้อไปให้ แป็ปเดียว ๆ 20 นาทีแล้วเจอกัน
ผม : อ่อ .. ได้ครับ ๆ ขอบคุณมากครับ
หลังสิ้นสาย ผมยังมานั่งงงอยู่สักพักนึง ก่อนที่จะ Get ว่า "อ๋ออออ .. น้า murf1970 ห้อง Pantip นี่เอง" ที่เราติดต่อหลังไมค์กับน้าเขาไว้เรื่องเสื้อ .. ผมนี่รู้สึกตื่นเต้นมาก และไม่เป็นอันทำงาน ทำการ พลิกนาฬิกาขึ้นมา จับเวลาเลย แล้วรีบลงลิฟต์เพื่อที่จะออกไปรอน้าก่อน เพราะเกรงใจมาก ๆ
ผมจัดแจงเก็บเอกสารอะไรเรียบร้อย ก่อนที่จะรีบจ้ำ ๆ ๆ ๆ เพื่อเดินไปหน้าเซ็นทรัลเวิลด์ ในลานที่นัดหมายไว้ ซึ่งยังไม่ทันได้พุ่งออกไปรอ โทรศัพท์สายเดิมดังลั่นขึ้นมาอีกครั้ง
น้า murf1970 : เอ่อ .. คุณอิงฟ้าใช่ไม๊? .. เนี่ย ผมอยู่ตรงลานน้ำพุ หน้าลานตามทีึ่่นัดแล้วนะ
ผม : อ๋อ .. ครับ ๆ ผมเห็นน้าแล้วครับ สะพายกระเป๋าสีเหลืองใช่ไม๊ครับ?
น้า murf1970 : อ๋อ ใช่ ๆ โอเคนะ
ผมจ้ำ ๆ ๆ ๆ ๆ ไปทางน้า murf1970 ที่จอดจักรยานพิงกับผนังลาน ส่งยิ้มทักทาย ชายวัยกลางคน ที่ดูท่าทีมีอัธยาศรัยดี ผมยกมือไหว้ในความอาวุโส และเกรงใจน้า murf1970 เป็นอย่างมาก เพราะไม่คิดว่าจะปั่นมาด้วยตัวเองเลย พอไปถึง น้าเปิดกระเป๋าสีเหลือง ควักเสื้อออกมา 2-3 ตัวก่อนที่จะเกิดบทสนทนาถัดไป
ผม : สวัสดีครับ น้าเมิร์ฟ (ยกมือไหว้)
น้า murf1970 : หวัดดี หวัดดี .. เอ๊า อิงฟ้า ใส่ size ไหนเนี่ย? แต่ดูแล้ว size S ไม่น่าจะได้มั๊ง ลอง size M ไหม แต่มันจะไม่มีสีขาวนะ
ผม : รอบอก 36 ประมาณ size ไหนครับน้า
น้า murf1970 : ไม่แน่ใจนะ ลองดู ๆ ใส่อันไหนได้ก็เอาไปเลยละกัน
ผม : อ๋อ .. ได้ครับ ๆ
ผมหยิบเสื้อสีขาว Size S มาวัด ๆ ทาบ ๆ .. น้าเมิร์ฟ ก็ให้คำแนะนำว่า มันจะฟิตไปหรือเปล่า ลองเปลี่ยนดูไหม แต่โดยส่วนตัวผมชอบใส่เสื้อเข้ารูปอยู่แล้ว เลยขออณุญาติน้าเมิร์ฟ ถอดเสื้อที่ใส่อยู่ แล้วใส่ลองให้ดูเลย ใส่ปั๊ป .. โอเค เข้ารูปพอดี ผมแจ้งความจำนงค์ต่อน้าเมิร์ฟว่าตัวนี้โอเคแล้ว ก่อนที่น้าจะยิ้มให้ และเก็บเสื้อที่นำมาให้เลือกใส่กระเป๋าสีเหลืองอร่ามที่น้าติดมาด้วย
ต่อจากนั้น เรายืนสนทนากันอยู่แป็ปนึง (บทสนทนาช่วงนี้ ผมขอยอมรับว่า จำไม่ได้ครับ เพราะกำลังดีใจที่ได้เสื้อ และ ยินดีที่ได้เจอคอจักรยานรุ่นใหญ่ นับเป็นเกียรติ์อย่างยิ่งจริง ๆ) จำไ้ด้ว่า น้า สอบถามว่า ขับจักรยานมานานหรือยัง และก็ เล่าประวัติพอสังเขปของน้าเองให้ฟัง ว่าทำงานอะไร และก็ปั่นแถวไหน อย่างไรบ้าง
อยู่สนทนากันสักพัก ผมขออณุญาติน้าเมิร์ฟถ่ายรูปไว้เพื่อนำมาเล่าสู่กันฟังให้กับเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ห้องจักรยาน ได้ทราบความครับ ความอะไร? 555+ นั่นสินะ ผมอยากจะนำเรียนแบบนี้ครับ .. สิ่งที่ผมประทับใจสุด ๆ ก็คือ น้าเมิร์ฟ ได้ทำตามสโลแกนที่สกรีนไว้บนเสื้ออย่างครบถ้วนสมบูรณ์ เลยครับ ที่ว่า " Learn, Share & Fun"
เพราะการได้รับเสื้อครั้งนี้ มันไม่ใช่ได้รับแค่สิ่งของเท่านั้น แต่มันยังได้ "เรียนรู้" ว่าการให้มันไม่มีที่สิ้นสุดจริง ๆ และผมได้ "แลกเปลี่ยน" มุมมองต่าง ๆ แม้เป็นช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ไม่ถึง 5 นาที (แต่น้าขี่มาตั้ง 20 นาที เกรงใจมากครับ T T) อีกทั้ง ยังรู้สึก "สนุก" ไปกับการให้ในครั้งนี้ด้วย .. มันทำให้ผมอยากจะ "ส่งต่อความสุขต่าง ๆ เหล่านี้ไปให้กับพี่น้องชาวจักรยานทุกท่าน" .. มิตรภาพต่าง ๆ แม้เราไม่เคยรู้จักกัน แต่สิ่งที่นำ "ผม" และ "น้าเมิร์ฟ" มาพบกันวันนี้ ก็คือสิ่งเดียวกัน มันคือ จักรยาน ครับ
อย่างไรซะ ต้องกราบขอบพระคุณ น้าเมิร์ฟ หรือ murf1970 เป็นอย่างมาก สำหรับความเมตตาในครั้งนี้เป็นอย่างสูงครับ ผมไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร ขอนำเสื้อที่น้ามอบให้ ไปใส่ปั่นเพื่อ ส่งต่อความสุขที่น้าให้ผม ไปถึงผู้คนมากมายที่ผมจะพบเจอทั้งสองข้างทางที่ผมขี่เจ้าดำไปนะครับ ..
และขอขอบคุณ "สังคมจักรยาน" ที่ทำให้ผม ได้รับแต่สิ่งดี ๆ ตลอดมาครับ .. ขอบคุณครับ
ป.ล. ขออณุญาติน้า murf1970 เพื่อลงรูปน้านะครับ หากเห็นว่าไม่สมควร บอกผมได้เลยครับ ขออภัยไว้ล่วงหน้าครับ
ป.ล. เืสื้อตัวนี้ สัญญาว่าจะรักษาอย่างดี และใส่ปั่นมันไปทุกที่ครับ ขอบพระคุณอีกครั้งครับ