ยาวไปนิด แต่ขอระบายหน่อยนะครับ
ครบ 5 เดือนแล้วครับ นับจากวันที่ผมถูกบอกเลิก แต่ผมก็ลืมเค้าไม่ได้สักที เพราะผมรักเค้ามาก ไม่เคยคิดมีใคร ทำให้เค้าได้ทุกอย่าง ที่สำคัญ ผมยอมรับข้อเสียของเค้าได้ทั้งหมด ไม่เคยขอที่จะให้เค้าเปลี่ยนแม้แต่นิด ผมถึงขั้นยังเคยบอกตอนเราคบกันเลยว่า เค้าจะไปมีอะไรกับใครผมไม่ว่า แต่ขอให้ป้องกัน แล้วก็บอกผม อย่าโกหกกันก็พอ (เพราะผมเองก็รู้ว่า เรื่องแบบนี้มันห้ามกันไม่ได้ )
แต่สุดท้ายผมก็ถูกบอกเลิกเพราะผมผิดสัญญาที่ให้กับเค้า (คือผมไปอยู่ด้วยกันสองต่อสองกับคนที่เค้าเตือนแล้วว่าอย่าไป เพราะเค้าไม่ไว้ใจคนนั้น) แต่ผมไม่ได้คิดอะไรเลยสักนิดเดียว และที่สำคัญคือผมบอกเค้าว่า ตอนนั้น ทำอะไร อยู๋ อยู่กับใคร ทันทีที่บอก ก็โดนบอกเลิกทันที
ผมเองช็อกมาก ผมกลับบ้านทันที โทรหาเค้า จนเหมือนเค้าจะใจอ่อน แต่ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมเลย จากที่เคยใส่ใจผม ดูแลผม คุยเล่นกับผม เปลี่ยนเป็นเค้าเย็นชากับผม ถามคำตอบคำ เจอกันน้อยมาก จากมาหา มาค้างอยู่ด้วยได้บ่อยๆ ก็เหลือเพียงอาิทิตย์ละครั้ง และอะไรต่างๆ อีกหลายอย่าง จนผมนอนไม่ได้ กินไม่ได้ เค้าเองก็เห็น และปลอบผมอยู่เหมือนกัน แต่เค้าก็บอกว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนไป เค้ายังเหมือนเดิม
จนผมเริ่มทนไม่ไหว เลยถามเค้าไปตรงๆ ว่า ยังอยากจะคบเป็นแฟนอยู่ไหม ก็ได้คำตอบมาว่า "ไม่รู้เหมือนกัน" จนถึงวันที่แตกหักคือ ผมบอกเค้าว่าจะไปหา เค้าก็โอเค แต่จู่ๆ ก็โทรมาบอกว่าเป็นวันอื่นดีกว่า วันนี้อยากพักผ่อน มีอะไรทำอีกเยอะ ผมเองด้วยความระแวง + สงสัย ก็ไปที่ห้องเค้า แต่ก็ไม่กล้าเคาะ รอเป็นชั่วโมงถึงเคาะ สักพักเค้าถึงมาเปิดพร้อมทั้งให้ คนอีกคนออกมาจากห้อง ผมนี้แทบทรุดเลย ตัวเค้าเองบอกแค่เป็นเพื่อน บอกให้ผมไม่ต้องห่วง ไม่ต้องระแวง จนวันุร่งขึ้นเค้าก็บอกว่า ให้เราห่างกันจะดีกว่า ผมพยายามยื้อจนสุดท้ายก็ต้องขอเค้าเป็นเพื่อน(ซึ่งผมเองก็ไม่ได้อยากเป็นเพื่อน แต่ไม่อยากจากไปจากเค้า)
ทุกวันนี้ผมก็ทำทุกอย่างให้เค้าเหมือนเดิม ดูแล พาไปกินอาหารที่เค้าชอบ หรือ ที่เราชอบไปกัน ดูหนัง พอวันเกิดผมเค้าก็พาผมไปเที่ยว แล้วบอกว่าเค้าไม่ได้มีใคร แต่ตลอดเวลาที่เปลี่ยนสถานะกันมา ผมก็เจ็บปวดมากที่ต้องทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างผมกับเค้า มองหน้าเค้า แล้วผมก็อยากร้องไห้ แต่ทำไม่ได้ เพราะจะให้คนอื่นรู้ไม่ได้ว่าผมกับเค้าเป็นอะไรกัน เพราะผมกับเค้ามีเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ไปเที่ยวด้วยกัน มีกิจกรรมร่วมกันอยู่ประจำทุกอาทิตย์
บางทีเค้าพาผมไปกับเพื่อนอีกกลุ่มนึง แต่ก็จูบคนอื่นต่อหน้าผมบ้าง กอดคนอื่นต่อหน้าผมบ้าง แต่ผมก็พยายามทำทุกอย่างให้ปกติ ไม่อยากทำตัวโวยวาย หรือ หึง เพราะรู้ตัวว่าไม่มีสิทธิ์
ต่อมา เหมือนทุกอย่างจะเริ่มดีขึ้น เค้ากลับมาคุยเล่นกับผมเหมือนเดิม จนผมคิดว่าเราจะกลับเหมือนวันแรกที่เรารู้จักกัน แต่เหมือนผมทำพัง เพราะพอผมออกไปเที่ยวกับเค้า เมาแล้วผมก็ร้องไห้ ควบคุมตัวเองไม่ได้ พูดเรื่องว่าทำไมเค้าถึงทิ้งผม( แต่ผมไม่เคยพูดว่าเค้านะครบ แค่ระบายออกมา)
ไม่นานเค้าก็บอกว่าเราคงกลับมาเหมือนเดิมไม่ได้หรอก เค้ารักผม แต่ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิม เค้าอยากให้ผมเจอคนที่ดีกว่าเค้า ผมทุกข์มามากพอแล้ว เค้าอยากให้ผมมีความสุขบ้าง ผมนี้เสียใจมากครับ เหมือนอกหักอีกครั้ง
แต่ผมยังรักเค้าเหมือนเดิม ผมพาไปดินเนอร์วันวาเลนไทน์ ถามเค้าว่าเค้ามีคนคุยบ้างรึยัง เค้าบอกว่าไม่ ผมเลยบอกเค้าไปตรงๆว่า งั้นผมขอจีบเค้าอีกครั้ง เพราะครั้งแรกเค้าเป็นคนเข้ามาหาผมเอง (แต่แทบจะไม่ได้จีบกันด้วยซ้ำ เรา...กันเพราะผมเมา แต่ก็สมยอมนะแหะๆ ) เค้าก็ถามผมว่าทำไมผมถึงรักเค้ามากขนาดนี้ เค้าไม่เคยทำอะไรให้ผมเลย แต่เค้าขอคิดอะไรสักนิดก่อนแล้วเค้าจะบอก
แต่ผมก็ยอมรับว่าระหว่างที่เราเปลี่ยนสถานะกันมา เพิ่มก็เหมือนเป็นคนละคน ผมพยายามคบกับคนอื่น(แต่ไม่ใช่ความรัก แต่เป็นแค่เรื่องเซ็กเท่านั้นครับ) คิดว่าทำไมผมจะทำไม่ได้ ที่คนอื่นๆ เค้ายังทำได้เลย (มันมีหลายเหตุการณ์ที่ทำให้ผมรู้ว่าเค้าเองก็ทำเหมือนกันครับ)
บางทีอยากจะออกไปจากชีวิตเค้า เพื่อทำให้เค้ารู้กสึกดี ไม่อึดอัด เค้าจะได้มีความสุข แต่เหมือนผมก็เห็นแก่ตัวเหมือนกัน อยากอยู๋กับเค้า อยากกลับไปเหมือนเดิม ตอนนี้ผมก็อยู่แบบมีความหวัง แต่ไม่รู้ว่าจะนานเท่าไหร่ที่ผมต้องเป็นแบบนี้ แต่ก็รักเค้านิ ทำไงได้ละ
(ํY) เลิกกันแล้ว แต่ต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเรา
ครบ 5 เดือนแล้วครับ นับจากวันที่ผมถูกบอกเลิก แต่ผมก็ลืมเค้าไม่ได้สักที เพราะผมรักเค้ามาก ไม่เคยคิดมีใคร ทำให้เค้าได้ทุกอย่าง ที่สำคัญ ผมยอมรับข้อเสียของเค้าได้ทั้งหมด ไม่เคยขอที่จะให้เค้าเปลี่ยนแม้แต่นิด ผมถึงขั้นยังเคยบอกตอนเราคบกันเลยว่า เค้าจะไปมีอะไรกับใครผมไม่ว่า แต่ขอให้ป้องกัน แล้วก็บอกผม อย่าโกหกกันก็พอ (เพราะผมเองก็รู้ว่า เรื่องแบบนี้มันห้ามกันไม่ได้ )
แต่สุดท้ายผมก็ถูกบอกเลิกเพราะผมผิดสัญญาที่ให้กับเค้า (คือผมไปอยู่ด้วยกันสองต่อสองกับคนที่เค้าเตือนแล้วว่าอย่าไป เพราะเค้าไม่ไว้ใจคนนั้น) แต่ผมไม่ได้คิดอะไรเลยสักนิดเดียว และที่สำคัญคือผมบอกเค้าว่า ตอนนั้น ทำอะไร อยู๋ อยู่กับใคร ทันทีที่บอก ก็โดนบอกเลิกทันที
ผมเองช็อกมาก ผมกลับบ้านทันที โทรหาเค้า จนเหมือนเค้าจะใจอ่อน แต่ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมเลย จากที่เคยใส่ใจผม ดูแลผม คุยเล่นกับผม เปลี่ยนเป็นเค้าเย็นชากับผม ถามคำตอบคำ เจอกันน้อยมาก จากมาหา มาค้างอยู่ด้วยได้บ่อยๆ ก็เหลือเพียงอาิทิตย์ละครั้ง และอะไรต่างๆ อีกหลายอย่าง จนผมนอนไม่ได้ กินไม่ได้ เค้าเองก็เห็น และปลอบผมอยู่เหมือนกัน แต่เค้าก็บอกว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนไป เค้ายังเหมือนเดิม
จนผมเริ่มทนไม่ไหว เลยถามเค้าไปตรงๆ ว่า ยังอยากจะคบเป็นแฟนอยู่ไหม ก็ได้คำตอบมาว่า "ไม่รู้เหมือนกัน" จนถึงวันที่แตกหักคือ ผมบอกเค้าว่าจะไปหา เค้าก็โอเค แต่จู่ๆ ก็โทรมาบอกว่าเป็นวันอื่นดีกว่า วันนี้อยากพักผ่อน มีอะไรทำอีกเยอะ ผมเองด้วยความระแวง + สงสัย ก็ไปที่ห้องเค้า แต่ก็ไม่กล้าเคาะ รอเป็นชั่วโมงถึงเคาะ สักพักเค้าถึงมาเปิดพร้อมทั้งให้ คนอีกคนออกมาจากห้อง ผมนี้แทบทรุดเลย ตัวเค้าเองบอกแค่เป็นเพื่อน บอกให้ผมไม่ต้องห่วง ไม่ต้องระแวง จนวันุร่งขึ้นเค้าก็บอกว่า ให้เราห่างกันจะดีกว่า ผมพยายามยื้อจนสุดท้ายก็ต้องขอเค้าเป็นเพื่อน(ซึ่งผมเองก็ไม่ได้อยากเป็นเพื่อน แต่ไม่อยากจากไปจากเค้า)
ทุกวันนี้ผมก็ทำทุกอย่างให้เค้าเหมือนเดิม ดูแล พาไปกินอาหารที่เค้าชอบ หรือ ที่เราชอบไปกัน ดูหนัง พอวันเกิดผมเค้าก็พาผมไปเที่ยว แล้วบอกว่าเค้าไม่ได้มีใคร แต่ตลอดเวลาที่เปลี่ยนสถานะกันมา ผมก็เจ็บปวดมากที่ต้องทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างผมกับเค้า มองหน้าเค้า แล้วผมก็อยากร้องไห้ แต่ทำไม่ได้ เพราะจะให้คนอื่นรู้ไม่ได้ว่าผมกับเค้าเป็นอะไรกัน เพราะผมกับเค้ามีเพื่อนกลุ่มเดียวกัน ไปเที่ยวด้วยกัน มีกิจกรรมร่วมกันอยู่ประจำทุกอาทิตย์
บางทีเค้าพาผมไปกับเพื่อนอีกกลุ่มนึง แต่ก็จูบคนอื่นต่อหน้าผมบ้าง กอดคนอื่นต่อหน้าผมบ้าง แต่ผมก็พยายามทำทุกอย่างให้ปกติ ไม่อยากทำตัวโวยวาย หรือ หึง เพราะรู้ตัวว่าไม่มีสิทธิ์
ต่อมา เหมือนทุกอย่างจะเริ่มดีขึ้น เค้ากลับมาคุยเล่นกับผมเหมือนเดิม จนผมคิดว่าเราจะกลับเหมือนวันแรกที่เรารู้จักกัน แต่เหมือนผมทำพัง เพราะพอผมออกไปเที่ยวกับเค้า เมาแล้วผมก็ร้องไห้ ควบคุมตัวเองไม่ได้ พูดเรื่องว่าทำไมเค้าถึงทิ้งผม( แต่ผมไม่เคยพูดว่าเค้านะครบ แค่ระบายออกมา)
ไม่นานเค้าก็บอกว่าเราคงกลับมาเหมือนเดิมไม่ได้หรอก เค้ารักผม แต่ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิม เค้าอยากให้ผมเจอคนที่ดีกว่าเค้า ผมทุกข์มามากพอแล้ว เค้าอยากให้ผมมีความสุขบ้าง ผมนี้เสียใจมากครับ เหมือนอกหักอีกครั้ง
แต่ผมยังรักเค้าเหมือนเดิม ผมพาไปดินเนอร์วันวาเลนไทน์ ถามเค้าว่าเค้ามีคนคุยบ้างรึยัง เค้าบอกว่าไม่ ผมเลยบอกเค้าไปตรงๆว่า งั้นผมขอจีบเค้าอีกครั้ง เพราะครั้งแรกเค้าเป็นคนเข้ามาหาผมเอง (แต่แทบจะไม่ได้จีบกันด้วยซ้ำ เรา...กันเพราะผมเมา แต่ก็สมยอมนะแหะๆ ) เค้าก็ถามผมว่าทำไมผมถึงรักเค้ามากขนาดนี้ เค้าไม่เคยทำอะไรให้ผมเลย แต่เค้าขอคิดอะไรสักนิดก่อนแล้วเค้าจะบอก
แต่ผมก็ยอมรับว่าระหว่างที่เราเปลี่ยนสถานะกันมา เพิ่มก็เหมือนเป็นคนละคน ผมพยายามคบกับคนอื่น(แต่ไม่ใช่ความรัก แต่เป็นแค่เรื่องเซ็กเท่านั้นครับ) คิดว่าทำไมผมจะทำไม่ได้ ที่คนอื่นๆ เค้ายังทำได้เลย (มันมีหลายเหตุการณ์ที่ทำให้ผมรู้ว่าเค้าเองก็ทำเหมือนกันครับ)
บางทีอยากจะออกไปจากชีวิตเค้า เพื่อทำให้เค้ารู้กสึกดี ไม่อึดอัด เค้าจะได้มีความสุข แต่เหมือนผมก็เห็นแก่ตัวเหมือนกัน อยากอยู๋กับเค้า อยากกลับไปเหมือนเดิม ตอนนี้ผมก็อยู่แบบมีความหวัง แต่ไม่รู้ว่าจะนานเท่าไหร่ที่ผมต้องเป็นแบบนี้ แต่ก็รักเค้านิ ทำไงได้ละ