สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้เราอยากมาแชร์เรื่องราวของตัวเองเพื่อเป็นอุทาหรณ์นะคะ เราไม่ได้จะมาด่าใคร แค่อยากให้เรื่องของเราช่วยเตือนสติคนที่กำลังทุ่มเทให้ความรักจนลืมดูความจริงค่ะ
ตอนเจอเขาครั้งแรก เขาน่ารักมากจริงๆ ค่ะ เราแพ้ทางความน่ารักของเขาเต็มๆ และเพราะนี่เป็นความรักครั้งแรกที่เราคบได้นานขนาดนี้ เราเลยทุ่มเททุกอย่าง ใครเตือนก็ไม่ฟัง เพื่อนจะเลิกคบเราก็ยังดื้อ เพราะเราอยากรักษาเขาไว้ให้ดีที่สุด
ตลอดเกือบปี เรากลายเป็นคนซัพพอร์ตเงินเขาแทบทุกอย่างค่ะ เดี๋ยวโทรศัพย์พัง เดี๋ยวบัตรหาย สารพัดจะอ้าง (มารู้ทีหลังว่ามือถือเอาไปจำนำ) เรายอมอดมื้อกินมื้อเพื่อให้เขามีเงินใช้ แต่เขากินชาไข่มุกแก้วละร้อยกว่าบาท พอเราเริ่มไม่มีให้ เขาก็จะบอกว่า "ไม่ให้ยืมเงิน ก็ไม่ใช่แฟนกัน" หรือ "ไม่มีเงินก็ไม่มีประโยชน์ " มันเจ็บมากค่ะที่รู้ว่าเขาเห็นค่าเราแค่ที่เงิน
เราเองก็ไม่ได้ถูกไปทั้งหมด เรายอมรับตรงๆ นะคะว่าเราก็มีส่วนผิด:
เราแอบหวังผล: เพราะเขาชอบบอกว่าจะคืนเงินให้มากกว่าเดิม เราเลยยอมโอนไปเรื่อยๆ
เราไปกดดันเขา: พอเงินหายไปเยอะ เราก็ระแวง เริ่มไปจู้จี้ ควบคุมชีวิตเขา จนเขาอึดอัด
เราหลงเชื่อเรื่องมู: เขาชอบบอกว่ามีของขลังมงคลจะทำให้ขายของดี เราก็หลงเชื่อจนมืดบอดไปหมด
วันที่เราป่วยและต้องใช้เงินหาหมอ แต่เขาหายเงียบ แถมทิ้งท้ายตอนเราทวงเงินว่า "จะรีบตายแล้วหรือไง" วันนั้นคือจบเลยค่ะ ปัจจุบันเขาบล็อกเราทุกทาง หนี้หมื่นกว่าบาทคืนมาเดือนละไม่กี่ร้อย ทวงไปก็โดนด่ากลับ แถมสุดท้ายเขาก็กลับไปคบผู้ชายทันที
อยากเตือนสติทุกคนนะคะ อย่ารักใครจนลืมรักตัวเอง ถ้าเขาบอกว่า "ไม่ให้เงิน=ไม่ใช่แฟน" ให้ถอยออกมาเถอะค่ะ ความรักที่แท้จริงต้องไม่เบียดเบียนกัน กว่าเราจะฟื้นตัวกลับมาได้มันเหนื่อยมากๆ ทั้งเรื่องเงินและเรื่องเพื่อนที่หายไป
เราไม่ได้มาด่าเขา แต่อยากให้เรื่องของเราช่วยให้คนอื่นไม่ต้องมาล้มแบบเราค่ะ
เมื่อรักมีค่าเท่ากับ "เงินโอน" บทเรียนราคาแพงที่อยากมาเตือนสติทุกคน
ตอนเจอเขาครั้งแรก เขาน่ารักมากจริงๆ ค่ะ เราแพ้ทางความน่ารักของเขาเต็มๆ และเพราะนี่เป็นความรักครั้งแรกที่เราคบได้นานขนาดนี้ เราเลยทุ่มเททุกอย่าง ใครเตือนก็ไม่ฟัง เพื่อนจะเลิกคบเราก็ยังดื้อ เพราะเราอยากรักษาเขาไว้ให้ดีที่สุด
ตลอดเกือบปี เรากลายเป็นคนซัพพอร์ตเงินเขาแทบทุกอย่างค่ะ เดี๋ยวโทรศัพย์พัง เดี๋ยวบัตรหาย สารพัดจะอ้าง (มารู้ทีหลังว่ามือถือเอาไปจำนำ) เรายอมอดมื้อกินมื้อเพื่อให้เขามีเงินใช้ แต่เขากินชาไข่มุกแก้วละร้อยกว่าบาท พอเราเริ่มไม่มีให้ เขาก็จะบอกว่า "ไม่ให้ยืมเงิน ก็ไม่ใช่แฟนกัน" หรือ "ไม่มีเงินก็ไม่มีประโยชน์ " มันเจ็บมากค่ะที่รู้ว่าเขาเห็นค่าเราแค่ที่เงิน
เราเองก็ไม่ได้ถูกไปทั้งหมด เรายอมรับตรงๆ นะคะว่าเราก็มีส่วนผิด:
เราแอบหวังผล: เพราะเขาชอบบอกว่าจะคืนเงินให้มากกว่าเดิม เราเลยยอมโอนไปเรื่อยๆ
เราไปกดดันเขา: พอเงินหายไปเยอะ เราก็ระแวง เริ่มไปจู้จี้ ควบคุมชีวิตเขา จนเขาอึดอัด
เราหลงเชื่อเรื่องมู: เขาชอบบอกว่ามีของขลังมงคลจะทำให้ขายของดี เราก็หลงเชื่อจนมืดบอดไปหมด
วันที่เราป่วยและต้องใช้เงินหาหมอ แต่เขาหายเงียบ แถมทิ้งท้ายตอนเราทวงเงินว่า "จะรีบตายแล้วหรือไง" วันนั้นคือจบเลยค่ะ ปัจจุบันเขาบล็อกเราทุกทาง หนี้หมื่นกว่าบาทคืนมาเดือนละไม่กี่ร้อย ทวงไปก็โดนด่ากลับ แถมสุดท้ายเขาก็กลับไปคบผู้ชายทันที
อยากเตือนสติทุกคนนะคะ อย่ารักใครจนลืมรักตัวเอง ถ้าเขาบอกว่า "ไม่ให้เงิน=ไม่ใช่แฟน" ให้ถอยออกมาเถอะค่ะ ความรักที่แท้จริงต้องไม่เบียดเบียนกัน กว่าเราจะฟื้นตัวกลับมาได้มันเหนื่อยมากๆ ทั้งเรื่องเงินและเรื่องเพื่อนที่หายไป
เราไม่ได้มาด่าเขา แต่อยากให้เรื่องของเราช่วยให้คนอื่นไม่ต้องมาล้มแบบเราค่ะ