เรียนแฟนชาวกีฬาห้องศุภชลาศัยทุกท่านเกี่ยวกับการใช้เหตุผลคุยกัน

กระทู้คำถาม
ผมมองเห็นปัญหานี้มานานพอสมควร คราวนี้ผมจะไม่อ้อมค้อมแล้วนะครับ อยากจะสื่อไปถึงคนที่ชอบหลับหูหลับตาเอาชนะโดยไม่สนใจว่าปัญหาที่แท้จริงคืออะไร เวลามีใครบอกใครเตือนใครวิจารณ์ ใครพูดถึงปัญหาอะไรให้ฟัง ต้องรีบชิงปกป้องพวกพ้อง ยกตนข่มท่าน ดิสเครดิตผู้พูด หาจุดอ่อนผู้พูดเท่าที่จะหาได้ รีบชิงพูดตัดหน้า แล้วปล่อยปัญหาให้เบลอๆลอยๆไป เช่น

A: เฮ้ย B นายกำลังเดินเหยียบขี้ว่ะ
B: (โกรธ) ตอนป. 2 นายก็เคยนั่งเรียนขี้มูกยืดเหมือนกันแหล่ะวะ
A: (งง) กรูทำไรผิด!?!?

ถ้า A ไม่เป็นฝ่ายบอก B ก็จะตั้งหน้าตั้งตาเดินเหยียบขี้ต่อไป และเพื่อนก็จะเหม็นขี้กันทั้งห้อง แต่ผลที่ได้รับจากการบอกในครั้งนี้คือ A โดนขุดคุ้ยเรื่องที่เคยนั่งเรียนขี้มูกยืดมาพูดให้เจ็บใจเล่น

(ขออนุญาตไม่นำกระทู้ที่เป็นประเด็นปัญหาจริงๆทั้งหลายมายกตัวอย่างในครั้งนี้นะครับ เพื่อจะได้ไม่ซ้ำเติมให้เกิดความขัดแย้ง)

ลองเอาไปคิดกันดูนะครับ ว่าใครเคยเป็นแบบนี้กันบ้างไหม? ถ้าตั้งสติดีๆ ไม่บูชาศักดิ์ศรีเกียรติยศกันเกินไป ผมเชื่อว่าน่าจะทำให้ลดน้อยลงได้ แล้วเราจะคุยกันรู้เรื่องมากขึ้นครับ และถ้ากระทู้นี้จะไปกระทบกระทั่งใครต่อใครบ้างต้องขออภัยด้วยครับ ผมขอยืนยันว่ามีเจตนาดี ส่วนใครจะหมั่นไส้ผม และล้อว่าตอน ป. 2 ผมเคยนั่งเรียนขี้มูกยืดก็ตามสบายนะครับ ถ้าที่อ่านมาทั้งหมดยังไม่เข้าใจ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่