น้องพาพัน อยากแชร์ ทุกคนจะได้รู้ว่า ขยะน่ากลัว

ยังจำน้องพาพันได้รึเปล่าเอ่ย... หลังจากตั้ง กระทู้แนะนำตัว ผมก็แอบไปซุ่ม เตรียมกิจกรรมดีๆ มาให้ร่วมสนุกกัน ... แน่นอนครับ วันนี้น้องพาพันกลับมาแล้วววววว

พี่ๆ ว่า...เดี๋ยวนี้อะไรๆ ก็ดูจะสะดวกสบายรวดเร็วไปหมดมั๊ยครับ มีป้าคนนึงเล่าให้ผมฟังว่า เมื่อ 35 ปีก่อน ตอนป้ายังเด็กมีไอศกรีมยี่ห้อดัง มาเปิดร้านไอศกรีมติดแอร์ที่ทันสมัยมาก ซื้อไอศกรีมแล้ว ให้เอาชามกับช้อนไอศกรีมกลับบ้านได้ เป็นเจ้าแรกที่ใช้ภาชนะแบบใช้แล้วทิ้งเลย เป็นชามกับช้อนพลาสติกสีส้ม (ขนาดเท่าถ้วยโฟมกลางปัจจุบัน) สมัยนั้นฮือฮามากใครๆ ก็ตื่นเต้นอยากไปหม่ำ เพราะอยากได้ชุดชามช้อนกลับมาใช้ที่บ้านไม่มีใครกล้าทิ้ง ใครได้มาก็จะเอามาอวดมาใส่ขนมรับแขกกัน ป้าบอกผมว่าไอศกรีมยี่ห้อนั้นไม่มีแล้วตอนนี้ และชามกับช้อนพลาสติกเดี๋ยวนี้ไม่มีใครอยากได้อยากเก็บแล้วเพราะเอาสะดวกกินแล้วทิ้งทั้งนั้น ป้าบอกผมว่าไม่ดีเลย ยิ่งสะดวก ขยะก็ยิ่งเยอะ อย่างถุงก๊อบแก๊บมีอายุใช้งานเฉลี่ยแค่ 25 นาที ยังใช้ไม่คุ้มก็ถูกทิ้งเสียแล้ว ขยะพลาสติกแต่ละชิ้นต้องใช้เวลาย่อยสลาย 450 ปี พวกกล่องโฟมต่างๆ ก็ต้องใช้เวลาย่อยสลายนานกว่าพลาสติกอีกหลายร้อยปี ขยะถึงโตเป็นภูเขาสร้างปัญหามากมายให้พวกเรา

โอ้โห... ฟังแล้ว น่ากลัวจังครับ ผมเคยเอาถุงพลาสติกมาคลุมหัวเล่นเป็นไอ้โม่งได้ไม่ถึง 5 นาที ผมก็ต้องรีบแกะออกเพราะร้อนหายใจไม่ออก เหมือนถูกอบอยู่เลย พาพันพอเข้าใจแล้วว่า โลกก็คงถูกขยะพวกนี้ห่ออยู่ ขยะยิ่งเยอะ โลกก็ถูกห่อเยอะ แบบนี้เองสาเหตุของโลกร้อน และผมมานั่งคิดดูเล่นๆ ตามประสาเด็ก ว่าในวันๆ หนึ่งมีขยะเกิดขึ้นบนโลกกี่ชิ้น...
สมมตินะครับ ว่าคน 1 คน มีขยะวันละ 3 ชิ้น เป็นถุงก๊อบแก๊บ กล่องโฟม ขวดน้ำ (ซึ่งจริงๆ คงเยอะกว่านี้แน่ๆ ครับ แต่อันนี้พาพันลองคิดเทียบจากมื้ออาหาร เอาเป็นจำนวนที่น้อยที่สุดที่เป็นไปได้แล้วกันนะครับ) ประเทศไทยมีประมาณ 65 ล้านคน มีขยะเกิดขึ้นใน 1 วัน คือ 65 ล้าน x 3 = 195 ล้านชิ้น! … 195 ล้านชิ้น! … 195 ล้านชิ้น!!!

เครดิต น้องพาพัน http://pantip.com/usemeagain/


ผมว่า  ใช้ถุงผ้ากันเถอะครับ