เพิ่งได้ดู บ่วงวันวาร ย้อนหลังเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา รู้สีกเหมือนตัวเองนั่งอยู่บนรถเมล์สาย 8 เด๊ะ
เนี้อเรื่องดำเนินเร็วมาก โดยเฉพาะ 2-3 ตอนล่าสุด จะซิ่งมากไปมั้ยพี่
คือเรารู้สึกว่า บทละครถูกเขียนมาให้กระชับเกินไป จนเหลือแค่กากแล้วอ่ะ ส่วนเนื้อและน้ำหายไปตามความซิ่งของละคร
ไม่ใช่ไม่ชอบละครที่ดำเนินเรื่องเร็วนะ เราชอบมากเลย แต่เราก็อยากให้ทีมงานมองเห็นความสำคัญของน้ำบ้างเนื้อบ้าง
จะได้ไม่ฝืดคอมากเกินไป ที่ต้องดูแต่กาก แกนของเรื่องอย่างเดียว
น้่งดูพาร์ทปัจจุบัน งงมากว่าพระเอก นางเอก ไปรักกันตอนไหน แล้วทำไมถึงปักใจง่ายจังว่าตัวเองเป็นพ่อฉัตรและแม่บัวกลับชาติมาเกิด
เราคิดว่าถ้าเรื่องราวส่วนนี้ดำเนินช้าลงกว่านี้ คงจะยอดมากเลยทีเดียว จะทำให้คนดูได้อินมากกว่านี้
(เอ่อ ทำเหมือนตัวเองไม่อิน แต่ที่จริงแล้วก็อินอยู่ อยากเป็นบุษบันมากนะจุดนี้
แต่ไม่อยากเป็นแม่บัวนะ ชีวิตหล่อนมันทรมาณเกิน
)
คาดว่า คนเขียนบทหรือไม่ก็ผู้กำกับ บ่วงวันวาร ต้องเคยขับรถเมล์สาย 8 แน่ๆ!!!
เนี้อเรื่องดำเนินเร็วมาก โดยเฉพาะ 2-3 ตอนล่าสุด จะซิ่งมากไปมั้ยพี่
คือเรารู้สึกว่า บทละครถูกเขียนมาให้กระชับเกินไป จนเหลือแค่กากแล้วอ่ะ ส่วนเนื้อและน้ำหายไปตามความซิ่งของละคร
ไม่ใช่ไม่ชอบละครที่ดำเนินเรื่องเร็วนะ เราชอบมากเลย แต่เราก็อยากให้ทีมงานมองเห็นความสำคัญของน้ำบ้างเนื้อบ้าง
จะได้ไม่ฝืดคอมากเกินไป ที่ต้องดูแต่กาก แกนของเรื่องอย่างเดียว
น้่งดูพาร์ทปัจจุบัน งงมากว่าพระเอก นางเอก ไปรักกันตอนไหน แล้วทำไมถึงปักใจง่ายจังว่าตัวเองเป็นพ่อฉัตรและแม่บัวกลับชาติมาเกิด
เราคิดว่าถ้าเรื่องราวส่วนนี้ดำเนินช้าลงกว่านี้ คงจะยอดมากเลยทีเดียว จะทำให้คนดูได้อินมากกว่านี้
(เอ่อ ทำเหมือนตัวเองไม่อิน แต่ที่จริงแล้วก็อินอยู่ อยากเป็นบุษบันมากนะจุดนี้