จากบ่วงวันวาร ผมยอมรับฝีมือจุ๋ยมากขึ้นแล้ว

ตอนแรกๆที่ดู เน้นไปที่ภาพรวมกะฝีมือของพิมมาดา แต่ก็เห็นการแสดงของจุ๋ยในบทบัว
เป็นทาสที่น่าสงสาร ออกไปทางน่าเวทนา การเดิน นั่ง ดูนอบน้อม หมอบกราบ
จะพูดจะบอกอะไรก็พูดได้ไม่เต็มที่เหมือนน้ำท่วมปาก ก้มหน้าก้มตาร้องไห้ตลอดๆ
เอาจริงๆ การแสดงในมุมเดียว(ช่วงต้นเรื่อง) ก็พอจะทำให้อินได้บ้างหรอก
แต่ยอมรับฝีมือก็ตอน เห็นการแสดงในช่วงปัจจุบัน ที่เป็นบุษบัน สาวสมัยใหม่ เท่ห์ กวน แอบร้าย
วันนี้ฉากเล็กๆที่ จ้องตา จิกตา กวนอารมณ์พิม ในร้าน ตอนที่พิมมาหาเรื่อง ผมว่าจุ๋ยเล่นได้ดีและแตกต่าง
เท่าที่ดูมาตั้งแต่เมื่อวาน ผมว่าจุ๋ยเล่นเป็นบุษบันได้ดีนะ ดูคล่องแคล่ว มีมาด มีเอกลักษณ์ของตัวละคร สดใส ซ่าๆดี
พอนึกเทียบสองบทในเรื่องเดียว ก็ต้องยอมรับว่า จุ๋ยเล่นได้แตกต่างและตีความบทที่ได้รับอย่างน่าชื่นชมทีเดียวครับ
ปล.เริ่มเบาใจกับ สามีตีตรา ของพี่แอนแล้วล่ะ