หน้าเปิด

เปิดตอน นางิที่กำลังวาดการ์ตูนอยู่ในห้องตัวเอง คิดว่าจะไม่ยอมจะยกฮายาเตะให้ใครทั้งนั้นด้วยเหตุนี้จึงได้แข่งกับลูกะ แต่นางิก็ได้มองสิ่งสำคัญพลาดไปอย่างหนึ่ง..... นั้นคือความตั้งใจไม่ได้ช่วยให้ฝีมือดีขึ้น รู้สึกว่าถึงจะมีความตั้งใจมากขึ้นแต่ก็ไม่ได้ทำให้ฝีมือดีขึ้น ถ้าความเป็นจริงเปลี่ยนกันง่ายๆแบบนั้นโลกคงต้องดีกว่านี้แล้ว ความสามารถไม่ได้ดีขึ้นได้ด้วยความตั้งใจได้ แต่ดีขึ้นได้ด้วยความพยายาม
นางิเริ่มคิดแล้วว่าตัวเองกำลังเจอปัญหาเข้าจังๆแล้วรึเปล่า ด้วยอารมณ์ก็เลยพูดอะไรเหมือนความมั่นใจไป แต่กลับกลายเป็นสร้างปัญหาให้ตัวเองซะแล้ว คิดเลยว่าน่าเศร้าจริงๆ เป็นความเศร้าของผู้โง่เขลาหลังจากได้รู้ความจริง

แต่นางิก็คิดใหม่ว่า แล้วไงล่ะ ตัวเธอก็ไม่เคยคิดว่าจะเอาชนะได้ง่ายๆอยู่แล้ว ตอนนี้นางิคิดเลยว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือขัดเกลาความคิดของตัวเอง จำเป็นต้องขจัดความเศร้าและความไม่มั่นคงเรื่องการรบกวนทางความคิดของตัวเอง ตั้งสมาธิกับการทำเนมให้เสร็จ นางิเลยพยายามรวบรวมสมาธิ คิดว่าตอนนี้จำเป็นต้องรวบรวมสมาธิให้ได้มากที่สุด แต่....
มาเรีย: อยากกินไอศครีมมั้ย
นางิถึงกับสมาธิแตกบอกมาเรียว่าไม่ มาเรียก็บอกฮาเกนดาซส์เลยนะ เห็นว่าอากาศร้อนก็เลยซื้อมา นางิก็บอกตอนนี้เธอต้องการสมาธิ มาเรียเลยบอกงั้นเธอคงขอเอาไปกินเองเลยล่ะกัน นางิก็คิดเลยว่าอะไรกันทั้งๆที่เธอตั้งใจจะรวบรวมสมาธิแท้ๆ แต่จะคิดมากก็ไม่ดีเดี๋ยวเนมจะไม่เสร็จถ้ามัวแต่คิดนอกเรื่อง นางิก็คิดเลยว่าคราวนี้และรวบรวมสมาธิใหม่
แต่คิดไม่ทันไรจู่ๆมาเรียก็เอาตระกร้าเสื้อผ้ามาวางตุบจนนางิตกใจ มาเรียบอกจะขอรีดผ้าหน่อย นางิก็ไม่ว่าอะไร แต่พอเริ่มรีดเสียงไอน้ำซู่ๆก็ดังมาเป็นระลอกๆ นางิเลยถึงกับทนไม่ไหวบอกให้เบาๆหน่อย มาเรียเลยตกใจถามจู่ๆเป็นอะไร นางิก็บอกไม่ต้องมาทำเป็นแปลกใจเลยบอกมาเรียจะไปรีดที่ไหนก็ไปหรือไม่ก็รีดทีหลัง มาเรียเลยพูดเถียงทำไมพูดอะไรเห็นแก่ตัวแบบนี้ นางิบอกเธอกำลังพยายามมีสมาธิกับการเขียนการ์ตูน ทำไมไม่คิดบ้างว่ามันกวนสมาธิ มาเรียก็เถียงเธอไปกวนนางิยังไงที่รีดนี่ก็เสื้อผ้าของนางิทั้งนั้น นางิบอกก็ใช่แต่บอกนี่มันเวลาสำคัญนะเพราะงั้นเงียบๆหน่อย มาเรียที่ขี้เกียจเถียงด้วยก็บอกตกลงๆเข้าใจแล้ว บอกนางิก็ชอบบ่นกะอีแค่เสียงเตารีดนิดหน่อยเอง มาเรียเลยขนเสื้อผ้าไปรีดห้องอื่นและบอกเลยข้าวเย็นวันนี้เป็นแกงกะหรี่ นางิก็เลยบ่นประชด

พอมาเรียไปแล้วนางิก็ค่อยๆลดอารมณ์ตัวเองคิดว่าไม่ได้ๆจะมาเสียสมาธิไม่ได้ คิดว่าต้องสงบใจไว้แล้วมีสมาธิกับการ์ตูน แต่คิดยังไม่ทันไรก็มีเสียงฮินะที่พึ่งกลับมา มาเรียก็บอกฮินะว่าเอาฮาเกนดาซส์ใหม่ ฮินะก็ขอบคุณ แล้วฮินะก็เอาฮาเกนดาซส์นั้นมาถามนางิว่าจะเอาฮาเกนดาซส์มั้ย นางิก็โวยวายบอกเลยว่าไม่ ฮินะเลยงงว่านางิเป็นอะไรถึงของขึ้น มาเรียบอกตอนนี้นางิกำลังไม่พอใจกับทุกอย่างเลยโมโห มาเรียเลยบอกฮินะให้ปล่อยลูกแมวอยู่คนเดียวจนกว่าจะใจเย็นดีกว่า ฮินะก็ตกลง นางิก็มีโวยก่อนพวกฮินะจะไปว่าอย่ามาล้อเธอเล่นนะ
พอบ่นเสียปุ๊บทันทีนั้นจิฮารุก็เข้ามาถามนางิว่าเอา "การิการิคุง"

ไอศครีมแท่ง) มั้ย นางิก็โวยอีกบอกไม่เอา โวยใหญ่เลยว่าทำไมทุกคนต้องเอาไอศครีมมาให้เธอด้วย จิฮารุบอกก็มันหน้าร้อนนิ

แล้วจิฮารุก็รู้ว่านางิกำลังวาดการ์ตูนอยู่เลยถาม นางิโวยบอกใช่เธอกำลังทำโดจินแข่งกับลูกะยังไงล่ะ จิฮารุบอกรู้แล้วเพราะก็พูดกันอยู่ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว แต่นางิบอกไม่ใช่แค่นั้น เธอกำลังเดิมพันกับการไถ่หนี้ 150 ล้านเยนของฮายาเตะ จิฮารุก็งงๆ นางิเลยอธิบายว่าเธอตกลงกับลูกะไว้ ถ้าเธอแพ้เธอจะจ่ายให้ลูกะ 150 ล้านเยนและลูกะก็จะเอาเงินนั้นมาจ่ายหนี้ของฮายาเตะและเริ่มคบหากับฮายาเตะ แต่ถ้าเธอชนะลูกะจะต้องยอมตัดใจเรื่องฮายาเตะ จิฮารุถึงกับอึ้ง
นางิเลยบอกเพราะงั้นเธอกำลังต้องการสมาธิเพื่อให้มั่นใจว่าจะชนะได้ไม่ว่ายังไงก็ตาม แต่จิฮารุถามเลยว่านางิคิดว่าจะชนะเหรอ นางิก็เลยแปลกใจที่จิฮารุพูดขึ้นแบบนี้ จิฮารุถามนางิเลยว่ารู้มั้ยว่าระดับฝีมือของลูกะขนาดไหนนางิถึงได้ตกลงแบบนั้น นางิถามเลยหมายความว่าไง จิฮารุก็เอาเนมของลูกะที่ลูกะบอกว่าใช้ไม่ได้มาให้นางิดูแผ่นหนึ่ง ภายในเรื่องยังเป็นเรื่องเดิมเพียงแต่ระดับของลายเส้นนั้นยกระดับจนเห็นได้ชัดจนนางิอึ้งพูดไม่ออก
จิฮารุบอกลูกะนะมีพรสวรรค์มาตั้งแต่ต้นแล้ว และนี้คือผลงานเมื่อคนที่มีพรสวรรค์ใส่ความพยายามจนแทบกระอักเลือดเข้าไป จิฮารุถามนางิเลยว่ายังคิดว่าจะเอาชนะลูกะได้อยู่รึเปล่า นางิถึงกับตัวสั่นเริ่มพูดด้วยความไม่มั่นใจแล้วว่าต่อให้เธอแพ้แต่ฮายาเตะก็จะเป็นคนตัดสินใจเองว่าจะคบกับลูกะรึเปล่า ถึงจะไม่มีหนี้แล้วแต่ฮายาเตะก็ยังเป็นพ่อบ้านของเธอ จิฮารุถึงกับพูดไม่ออกเลย

แต่ทันทีนั้นอายุมุโผล่พรวดเข้ามาตะโกนเลยว่า ไม่ได้!! จนนางิกับจิฮารุตกใจ อายุมุพูดเลยว่านางิจะหย่อนแบบนี้ได้เหรอ จะชนะได้ยังไงถ้าเริ่มคิดแบบนั้นขึ้นมา นางิบอกแต่ถ้างั้นแล้วเธอจะเอาชนะได้ยังไง อายุมุก็บอกเห็นชัดๆอยู่แล้วบอก "ก็ไปบวชไง" นางิกับจิฮารุถึงกับงง

จบตอน
[Spoil] Hayate no Gotoku! - 393
เปิดตอน นางิที่กำลังวาดการ์ตูนอยู่ในห้องตัวเอง คิดว่าจะไม่ยอมจะยกฮายาเตะให้ใครทั้งนั้นด้วยเหตุนี้จึงได้แข่งกับลูกะ แต่นางิก็ได้มองสิ่งสำคัญพลาดไปอย่างหนึ่ง..... นั้นคือความตั้งใจไม่ได้ช่วยให้ฝีมือดีขึ้น รู้สึกว่าถึงจะมีความตั้งใจมากขึ้นแต่ก็ไม่ได้ทำให้ฝีมือดีขึ้น ถ้าความเป็นจริงเปลี่ยนกันง่ายๆแบบนั้นโลกคงต้องดีกว่านี้แล้ว ความสามารถไม่ได้ดีขึ้นได้ด้วยความตั้งใจได้ แต่ดีขึ้นได้ด้วยความพยายาม
นางิเริ่มคิดแล้วว่าตัวเองกำลังเจอปัญหาเข้าจังๆแล้วรึเปล่า ด้วยอารมณ์ก็เลยพูดอะไรเหมือนความมั่นใจไป แต่กลับกลายเป็นสร้างปัญหาให้ตัวเองซะแล้ว คิดเลยว่าน่าเศร้าจริงๆ เป็นความเศร้าของผู้โง่เขลาหลังจากได้รู้ความจริง
แต่นางิก็คิดใหม่ว่า แล้วไงล่ะ ตัวเธอก็ไม่เคยคิดว่าจะเอาชนะได้ง่ายๆอยู่แล้ว ตอนนี้นางิคิดเลยว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือขัดเกลาความคิดของตัวเอง จำเป็นต้องขจัดความเศร้าและความไม่มั่นคงเรื่องการรบกวนทางความคิดของตัวเอง ตั้งสมาธิกับการทำเนมให้เสร็จ นางิเลยพยายามรวบรวมสมาธิ คิดว่าตอนนี้จำเป็นต้องรวบรวมสมาธิให้ได้มากที่สุด แต่....
มาเรีย: อยากกินไอศครีมมั้ย
นางิถึงกับสมาธิแตกบอกมาเรียว่าไม่ มาเรียก็บอกฮาเกนดาซส์เลยนะ เห็นว่าอากาศร้อนก็เลยซื้อมา นางิก็บอกตอนนี้เธอต้องการสมาธิ มาเรียเลยบอกงั้นเธอคงขอเอาไปกินเองเลยล่ะกัน นางิก็คิดเลยว่าอะไรกันทั้งๆที่เธอตั้งใจจะรวบรวมสมาธิแท้ๆ แต่จะคิดมากก็ไม่ดีเดี๋ยวเนมจะไม่เสร็จถ้ามัวแต่คิดนอกเรื่อง นางิก็คิดเลยว่าคราวนี้และรวบรวมสมาธิใหม่
แต่คิดไม่ทันไรจู่ๆมาเรียก็เอาตระกร้าเสื้อผ้ามาวางตุบจนนางิตกใจ มาเรียบอกจะขอรีดผ้าหน่อย นางิก็ไม่ว่าอะไร แต่พอเริ่มรีดเสียงไอน้ำซู่ๆก็ดังมาเป็นระลอกๆ นางิเลยถึงกับทนไม่ไหวบอกให้เบาๆหน่อย มาเรียเลยตกใจถามจู่ๆเป็นอะไร นางิก็บอกไม่ต้องมาทำเป็นแปลกใจเลยบอกมาเรียจะไปรีดที่ไหนก็ไปหรือไม่ก็รีดทีหลัง มาเรียเลยพูดเถียงทำไมพูดอะไรเห็นแก่ตัวแบบนี้ นางิบอกเธอกำลังพยายามมีสมาธิกับการเขียนการ์ตูน ทำไมไม่คิดบ้างว่ามันกวนสมาธิ มาเรียก็เถียงเธอไปกวนนางิยังไงที่รีดนี่ก็เสื้อผ้าของนางิทั้งนั้น นางิบอกก็ใช่แต่บอกนี่มันเวลาสำคัญนะเพราะงั้นเงียบๆหน่อย มาเรียที่ขี้เกียจเถียงด้วยก็บอกตกลงๆเข้าใจแล้ว บอกนางิก็ชอบบ่นกะอีแค่เสียงเตารีดนิดหน่อยเอง มาเรียเลยขนเสื้อผ้าไปรีดห้องอื่นและบอกเลยข้าวเย็นวันนี้เป็นแกงกะหรี่ นางิก็เลยบ่นประชด
พอมาเรียไปแล้วนางิก็ค่อยๆลดอารมณ์ตัวเองคิดว่าไม่ได้ๆจะมาเสียสมาธิไม่ได้ คิดว่าต้องสงบใจไว้แล้วมีสมาธิกับการ์ตูน แต่คิดยังไม่ทันไรก็มีเสียงฮินะที่พึ่งกลับมา มาเรียก็บอกฮินะว่าเอาฮาเกนดาซส์ใหม่ ฮินะก็ขอบคุณ แล้วฮินะก็เอาฮาเกนดาซส์นั้นมาถามนางิว่าจะเอาฮาเกนดาซส์มั้ย นางิก็โวยวายบอกเลยว่าไม่ ฮินะเลยงงว่านางิเป็นอะไรถึงของขึ้น มาเรียบอกตอนนี้นางิกำลังไม่พอใจกับทุกอย่างเลยโมโห มาเรียเลยบอกฮินะให้ปล่อยลูกแมวอยู่คนเดียวจนกว่าจะใจเย็นดีกว่า ฮินะก็ตกลง นางิก็มีโวยก่อนพวกฮินะจะไปว่าอย่ามาล้อเธอเล่นนะ
พอบ่นเสียปุ๊บทันทีนั้นจิฮารุก็เข้ามาถามนางิว่าเอา "การิการิคุง"
แล้วจิฮารุก็รู้ว่านางิกำลังวาดการ์ตูนอยู่เลยถาม นางิโวยบอกใช่เธอกำลังทำโดจินแข่งกับลูกะยังไงล่ะ จิฮารุบอกรู้แล้วเพราะก็พูดกันอยู่ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว แต่นางิบอกไม่ใช่แค่นั้น เธอกำลังเดิมพันกับการไถ่หนี้ 150 ล้านเยนของฮายาเตะ จิฮารุก็งงๆ นางิเลยอธิบายว่าเธอตกลงกับลูกะไว้ ถ้าเธอแพ้เธอจะจ่ายให้ลูกะ 150 ล้านเยนและลูกะก็จะเอาเงินนั้นมาจ่ายหนี้ของฮายาเตะและเริ่มคบหากับฮายาเตะ แต่ถ้าเธอชนะลูกะจะต้องยอมตัดใจเรื่องฮายาเตะ จิฮารุถึงกับอึ้ง
นางิเลยบอกเพราะงั้นเธอกำลังต้องการสมาธิเพื่อให้มั่นใจว่าจะชนะได้ไม่ว่ายังไงก็ตาม แต่จิฮารุถามเลยว่านางิคิดว่าจะชนะเหรอ นางิก็เลยแปลกใจที่จิฮารุพูดขึ้นแบบนี้ จิฮารุถามนางิเลยว่ารู้มั้ยว่าระดับฝีมือของลูกะขนาดไหนนางิถึงได้ตกลงแบบนั้น นางิถามเลยหมายความว่าไง จิฮารุก็เอาเนมของลูกะที่ลูกะบอกว่าใช้ไม่ได้มาให้นางิดูแผ่นหนึ่ง ภายในเรื่องยังเป็นเรื่องเดิมเพียงแต่ระดับของลายเส้นนั้นยกระดับจนเห็นได้ชัดจนนางิอึ้งพูดไม่ออก
จิฮารุบอกลูกะนะมีพรสวรรค์มาตั้งแต่ต้นแล้ว และนี้คือผลงานเมื่อคนที่มีพรสวรรค์ใส่ความพยายามจนแทบกระอักเลือดเข้าไป จิฮารุถามนางิเลยว่ายังคิดว่าจะเอาชนะลูกะได้อยู่รึเปล่า นางิถึงกับตัวสั่นเริ่มพูดด้วยความไม่มั่นใจแล้วว่าต่อให้เธอแพ้แต่ฮายาเตะก็จะเป็นคนตัดสินใจเองว่าจะคบกับลูกะรึเปล่า ถึงจะไม่มีหนี้แล้วแต่ฮายาเตะก็ยังเป็นพ่อบ้านของเธอ จิฮารุถึงกับพูดไม่ออกเลย
แต่ทันทีนั้นอายุมุโผล่พรวดเข้ามาตะโกนเลยว่า ไม่ได้!! จนนางิกับจิฮารุตกใจ อายุมุพูดเลยว่านางิจะหย่อนแบบนี้ได้เหรอ จะชนะได้ยังไงถ้าเริ่มคิดแบบนั้นขึ้นมา นางิบอกแต่ถ้างั้นแล้วเธอจะเอาชนะได้ยังไง อายุมุก็บอกเห็นชัดๆอยู่แล้วบอก "ก็ไปบวชไง" นางิกับจิฮารุถึงกับงง
จบตอน