หมดแรง แต่ยังปรารถนา

สวัสดีครับ ตอนที่เริ่มเขียนกระทู้นี้ก็ประมาณ ตี 4 ครึ่ง
ตอนนี้ผมปวดหัวมาก เหมือนมีอะไรมากดขมับ (แต่มันก็ยังจะเขียนกระทู้) อมยิ้ม20
ที่ผมต้องมาเขียนกระทู้ ทั้งที่ป่วยหนัก เพราะเวลาของผมจะไม่เหลือแล้ว เม่านอนไม่หลับ
จะใกล้วันศุกร์แล้ว ไม่รู้ว่าศุกร์นี้จะไปถึงไหนต่อถึงไหนกัน

ที่ผมป่วยอยู่นี่ น่าจะมีสาเหตุมาจากกระทู้ที่แล้ว ที่รู้ว่าคุณแตไม่ค่อยสบาย
ผมจึงขอป่วยแทน จากที่ป่วยอยู่แล้วเลยป่วยหนักขึ้นไปอีก (แต่ผมยอม)
เริ่มป่วยตั้งแต่วันอังคาร วันพุธก็หนักขึ้น
ตอนแรกก็จะขอลาครึ่งวัน เพื่อจะได้กลับบ้านไปพัก
แต่ก่อนจะถึงบ้าน ก็กะจะแวะห้างใกล้บ้านนิดนึง
ได้ข่าวว่าคุณมา  วางแผนชิงตัวและหัวใจไว้ จุ๊บๆ

แต่เแผนทุกอย่างต้องเก็บพับไปก็เพราะ

ตอนแรกก็เดินไปที่ห้องหัวหน้าเพื่อขอลาครึ่งวัน ระหว่างเดินไป อาการป่วยจาก 60 %
ก็ป่วยเพิ่มขึ้นเป็น 120% ไอไปตลอดทาง พยายามเดินให้เซไว้ ตาเบลอ เหมือนคนป่วยหนัก
เดินเข้าไป ยังไม่ได้พูดสักคำ โดนหัวหน้าชิงพูดมาก่อน "งานด่วน"  อด...แผนชิงตัว
แถมอยู่เกือบถึง 3 ทุ่ม  เม่าจอแดง2

ตอนนี้ผมเลยต้องรีบมาวางแผนใหม่หมด เพราะเวลาไม่เหลืออย่างที่ว่า

กลับถึงบ้านก็รีบติดต่อ รวี  ผมรู้ว่าคุณรวี พึ่งหัดเป็นนางร้าย ผมเลยแนะนำที่ปรึกษาให้ไป
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้


แต่ผมก็ไม่คิดจะหวังพึ่งคุณรวีมากนัก ขนาดอยู่ 2 ต่อ 2 ยังพลาด

แต่ไม่ต้องห่วง (ไม่รู้จะมีคนห่วงไหม)
ระดับเจ้าแห่งการวางแผนแบบผม (วางแผนลาป่วยยังไม่สำเร็จเลย..โม้จริง ๆ )

ก็ได้เตรียมแผน 2 และ 3 และ 4 ไว้แล้ว

ผมได้ปรึกษาเพื่อนสนิทของผม
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้

แผนแรกตกไป ผมได้ปรึกษาเพื่อนสนิท ตอนเรียนมัธยม
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้

ท้ายสุดดูเหมือนจะพึ่งใครไม่ได้จริง ๆ
"ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน"
ใช้หมอง...นั่งสมาธิ  เม่าฝึกจิต

ผมก็ได้ แผนสุดท้าย
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้

ตอนนี้ผมคงไม่ไหวแล้ว นี่อาจจะเป็นกระทู้สุดท้ายก็เป็นได้  ผมฝากข้อความบอกคุณแตไว้ด้วยว่า
ผมรอข้าวต้มฝีมือคุณแตอยู่ ไม่เอาข้าวต้มของนายคนนั้นนะ มันหวาน
และถ้าผมไม่รอด ผมจะรออยู่ที่ดาวลูกไก่นะ  ไม่อยากไปทางช้างเผือก ทับลายใคร

ปล. [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
ปล. 2 [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่