เช้าแล้วกับคราบน้ำตาเมื่อวาน

๑. ปฐมบท: นิทานแห่งมวลมนุษยชาติ ในพรมเช็ดเท้าแห่งกาลเวลา เรื่องเล่าคือแสงสว่างที่ส่องนำทางใจ "เทวาสุรสงคราม" ในแง่หนึ่งเปรียบเสมือนนิทานอีสปที่หยิบยกสภาวะนามธรรมมาสร้างเป็นตัวละครเทพและอสูร

ตามหัวข้อครับ กำลังอ่านกาตูนที่เป็นแนวนี้พอดี แต่เกิดข้อสงสัยว่าเพื่อนๆคิดกันยังไง ว่า ระหว่างทหารที่สู้รบในแนวหน้า ฆ่าศัตรูมานับไม่ถ้วน ต้องสู้กับ นักกีฬาต่อสู้ที่ถูกฝึกจนเชี่ยวชาญ แบบใช้มือเปล่าใครจ

เพราะเวลาฟังหรือดูคลิป แล้วมันแค้นใจกับ สัตว์นรกที่สั่งยิงแล้วยังมาใส่ร้ายสารพัด แต่เรื่องราวที่เกิดจาก ตลก. ก็รู้สึกได้แบบเดียวกับแกนนำและคนเสื้อแดงส่วนใหญ่ว่า ต้องสู้อีกครั้ง หยิบเพลงมาเปิดฟังเมื่อ

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาวออฟฟิศทุกท่าน... วันนี้ขอมาในโหมดจริงจังนิดนึงนะคะ มีใครเป็นไหมคะที่อยู่ดีๆ ก็รู้สึกว่างานที่เคยสนุกมันกลายเป็นภาระที่หนักอึ้ง จอคอมพิวเตอร์กลายเป็นศัตรู และเสียงแจ้งเตือนไลน์กลุ่