หลายกระทู้เห็นมีเน้นแต่ความสะใจ ผมเคยได้ยินคำๆหนึ่ง แค่ดูชื่อนักเขียน ก็จะเลือกอ่าน/ไม่อ่านหนังสือเล่มนั้นได้ โดยไม่สนใจเนื้อหา นั่นคือความ อคติ ที่เรามีอยู่เองถึงผลงานจะดีแค่ไหนก็ดูไร้ค่า นี่คือเรื่องจริงในสังคมปัจจุบัน
2พรรค แตกต่างอุดมการอย่างสุดขั้ว มีดีและเลวคนละแบบ
พรรค1 ใช้แบบทุนนิยมเน้นพัฒนาบ้างเมือง โดยการปราบยาเสพติดอย่างจริงจัง ปราบปรามอิทธพลที่ใช้ธุระกิจเช่น หวยเถื่อน วินมอเตอร์ไซด์ เงินกู้นอกระบบ บ่อนการพนัน ฯลฯ แล้วนำเข้ามาให้อยู๋ในระบบ จะเป็นเม็ดเงินเข้ารัฐมหาศาล ยา หวย บ่อน เงินกู้ วินรถผมถามตรงๆ หมู่บ้านไหนไม่มีบ้าง กลับกลายเป็นทำลายหม้อข้าวคนกลุ่มใหญ่ ทำให้เกิดแรงต่อต้าน และพรรคนั้นดันทำตัวพลาดซะเอง โดยการผลักดันนโยบายที่เกิดผลประโยชน์ให้กับตนเองจนดูเป็นการโกงชาติ ซึ่งในวงการ การค้า บ.ไหนไม่เลี่ยงบาลีในการจ่ายภาษีบ้าง เป็นกันหมดแหละครับ พรรคนี้กล้าสร้างสนามบินที่เรียกแต่เดิมว่าหนองงูเห่า มากว่า30ปี จนได้สุวรรณภูมิ ที่หลายฝ่ายว่าโกงกันมหาศาล แต่ทุกวันนี้รายได้จากท่าอากาศยานนี้/วันเข้ารัฐเท่าไร
ท่านให้คะแนนพรรคนี้ในการบริหาร +กี่คะแนน -กี่คะแนน
ท่านให้คะแนนพรรคนี้ในการวางอนาตค +กี่คะแนน -กี่คะแนน
พรรค2 ใช้การบริหารแบบสังคมนิยม มีระบบอุปถัมป์แบบพี่น้อง ใครช่วยเหลือกันมาก็ต้องตอบแทน กตัญญูรู้คุณกัน เงิรในการเลือกตั้งมาจากใครก็ต้องช่วยเหลือกัน ทุกก้าวเดินอย่างระมัดระวัง งบประมาณอยู่ในดุลไม่เน้นลงทุน มีเท่าไรแบ่งๆกัน จนดูว่ามีการคอรับชั่นน้อย เพราะรายละเอียดแต่ละที่มันดูน้อยนิด จนไม่เป็นที่จับตา โครงการใหญ่ๆไม่ค่อยมี การคอรับชั่นไม่ค่อยมี ดูดีไม่มีการคอรับชั่นพรรคพวกชอบใจ วินๆทุกฝ่าย
ท่านให้คะแนนพรรคนี้ในการบริหาร +กี่คะแนน -กี่คะแนน
ท่านให้คะแนนพรรคนี้ในการวางอนาตค +กี่คะแนน -กี่คะแนน
หลักเศรษฐสาตร์ง่ายๆ +- ดู
เหตุที่พรรคหนึ่งได้เสียงทางอีสานและเหนือ ในภูมิภาคนี้ เป็นที่ราบและภูเขา ต้องการการช่วยจากภาครัฐมากทั้งน้ำท่วมและแห้งแล้ง ถ้าอยู่เฉยอดตายแน่ ต้องเข้าเมืองหางานทำ
อีกพรรคหนึ่งได้เสียงทางใต้ ในภาตนี้อยู่สบายกว่าภาคอื่น ภัยแล้งและน้ำท่วมมีบ้างบางพื้นที่และกินเวลาน้อยกว่า เพาะปลูกได้ตลอดปี อยู่บ้านเราก็อยู่ได้
ด้วยหลายประการแต่โดยขอก็คือ ไทยด้วยกันควรเกื้อกูลกัน อยากให้เอาผลงานมาคุยกันดีกว่าเอาเรื่องนามธรรมต่างนานา มาแข่งกัน แต่ไม่มีรูปธรรมเลย
1 พรรคทำงานมาก กินมาก
1 พรรคทำงานน้อย กินน้อย
บ้านเมืองเราจะเจริญ ก็ด้วยตัวเรา ทำอะไรเพื่อบ้านเมืองเรากันบ้าง?
เรื่องที่เกิดขึ้นจริง
2พรรค แตกต่างอุดมการอย่างสุดขั้ว มีดีและเลวคนละแบบ
พรรค1 ใช้แบบทุนนิยมเน้นพัฒนาบ้างเมือง โดยการปราบยาเสพติดอย่างจริงจัง ปราบปรามอิทธพลที่ใช้ธุระกิจเช่น หวยเถื่อน วินมอเตอร์ไซด์ เงินกู้นอกระบบ บ่อนการพนัน ฯลฯ แล้วนำเข้ามาให้อยู๋ในระบบ จะเป็นเม็ดเงินเข้ารัฐมหาศาล ยา หวย บ่อน เงินกู้ วินรถผมถามตรงๆ หมู่บ้านไหนไม่มีบ้าง กลับกลายเป็นทำลายหม้อข้าวคนกลุ่มใหญ่ ทำให้เกิดแรงต่อต้าน และพรรคนั้นดันทำตัวพลาดซะเอง โดยการผลักดันนโยบายที่เกิดผลประโยชน์ให้กับตนเองจนดูเป็นการโกงชาติ ซึ่งในวงการ การค้า บ.ไหนไม่เลี่ยงบาลีในการจ่ายภาษีบ้าง เป็นกันหมดแหละครับ พรรคนี้กล้าสร้างสนามบินที่เรียกแต่เดิมว่าหนองงูเห่า มากว่า30ปี จนได้สุวรรณภูมิ ที่หลายฝ่ายว่าโกงกันมหาศาล แต่ทุกวันนี้รายได้จากท่าอากาศยานนี้/วันเข้ารัฐเท่าไร
ท่านให้คะแนนพรรคนี้ในการบริหาร +กี่คะแนน -กี่คะแนน
ท่านให้คะแนนพรรคนี้ในการวางอนาตค +กี่คะแนน -กี่คะแนน
พรรค2 ใช้การบริหารแบบสังคมนิยม มีระบบอุปถัมป์แบบพี่น้อง ใครช่วยเหลือกันมาก็ต้องตอบแทน กตัญญูรู้คุณกัน เงิรในการเลือกตั้งมาจากใครก็ต้องช่วยเหลือกัน ทุกก้าวเดินอย่างระมัดระวัง งบประมาณอยู่ในดุลไม่เน้นลงทุน มีเท่าไรแบ่งๆกัน จนดูว่ามีการคอรับชั่นน้อย เพราะรายละเอียดแต่ละที่มันดูน้อยนิด จนไม่เป็นที่จับตา โครงการใหญ่ๆไม่ค่อยมี การคอรับชั่นไม่ค่อยมี ดูดีไม่มีการคอรับชั่นพรรคพวกชอบใจ วินๆทุกฝ่าย
ท่านให้คะแนนพรรคนี้ในการบริหาร +กี่คะแนน -กี่คะแนน
ท่านให้คะแนนพรรคนี้ในการวางอนาตค +กี่คะแนน -กี่คะแนน
หลักเศรษฐสาตร์ง่ายๆ +- ดู
เหตุที่พรรคหนึ่งได้เสียงทางอีสานและเหนือ ในภูมิภาคนี้ เป็นที่ราบและภูเขา ต้องการการช่วยจากภาครัฐมากทั้งน้ำท่วมและแห้งแล้ง ถ้าอยู่เฉยอดตายแน่ ต้องเข้าเมืองหางานทำ
อีกพรรคหนึ่งได้เสียงทางใต้ ในภาตนี้อยู่สบายกว่าภาคอื่น ภัยแล้งและน้ำท่วมมีบ้างบางพื้นที่และกินเวลาน้อยกว่า เพาะปลูกได้ตลอดปี อยู่บ้านเราก็อยู่ได้
ด้วยหลายประการแต่โดยขอก็คือ ไทยด้วยกันควรเกื้อกูลกัน อยากให้เอาผลงานมาคุยกันดีกว่าเอาเรื่องนามธรรมต่างนานา มาแข่งกัน แต่ไม่มีรูปธรรมเลย
1 พรรคทำงานมาก กินมาก
1 พรรคทำงานน้อย กินน้อย
บ้านเมืองเราจะเจริญ ก็ด้วยตัวเรา ทำอะไรเพื่อบ้านเมืองเรากันบ้าง?