เมื่อถูกอายัติทุกสิ่งทุกอย่่างในชีวิตไป จะคนรวยล้นฟ้าหรือยาจกเข็ญใจก็ไม่ต่างกัน

จากความเห็นของบางคนที่ว่า เสียงของคนในกทม.มีคุณภาพมากกว่าเสียงของคนในต่างจังหวัด ..... ผมอยากจะบอกว่ามนุษย์ทุกผู้ทุกนาม ไม่ว่าจะรวยล้นฟ้าหรือยากจนเข็ญใจ ล้วนมีสิ่งที่เหมือนกัน คือ กิน คี่ สมสู่ และก็น

เราทำมาหากินสุจริต  จงภูมิใจในตัวเอง เราไม่ได้ไปฮุบที่หลวง.  เอาของส่วนรวมมาเป็นของตนเอง.  ก็กินอิ่มนอนหลับ   ลำบากบ้าง. ติดขัดบ้าง แต่ก็ยังไม่ถึงตาย.  ไม่ต้องหนีศาล 

เด็กเอ๋ย เด็กน้อยความรู้ เรายังด้อย เร่งศึกษาเมื่อเติบใหญ่ เราจะได้ มีวิชาเป็นเครื่องหา เลี้ยงชีพ สำหรับตนได้ประโยชน์ หลายสถาน เพราะการเรียนจงพากเพียร ไปเถิด จะเกิดผลถึงลำบาก ตรากตรำ ก็จำทนเกิดเป็นคน