หลังจากไม่ได้เข้าพันทิปมานานแสนนาน
ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาทําทีสิสที่เราต้องอยู่หน้าคอมตลอดเวลา
เลยมีโอกาสกลับมาแวะเวียนเข้าห้องนู้นออกห้องนี้ในพันทิปอีกครั้ง
และอยากมีเพื่อนคุยระหว่างที่ต้องเก็บตัวทำงานอยู่แต่หน้าคอมแบบนี้บ้าง
เลยขอมาเล่าเรื่อง อืมมมม...จะเรียกว่า "ความรัก" ก็ได้ค่ะ ^^
เรื่องที่จะเล่าเพื่อนๆฟังนี้
เราเลือกมุมดีๆของความรักมาเล่าเพื่อนๆได้อ่านนะคะ
เรื่องของเราไม่ได้ดีที่สุด หรือเฟอร์เฟคช่างฝันอะไร
แต่สำหรับเราแล้ว เราขอเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ว่า "ความรัก" นะคะ^^
ถึงแม้ทุกวันนี้เรากับเค้าจะไม่ได้เจอกันแล้ว
แต่เค้ายังอยู่ในใจเราเสมอ
และทุกครั้งที่คิดถึงเค้าเราเลือกที่จะนึกถึงความทรงจำดีๆ
เพราะเค้าทำให้เรารู้จักคำว่า "เพราะความรักสวยงามเสมอ"
ขออนุญาตถอดล๊อกอินเล่านะคะ^^ ภาวนาขอให้เค้าไม่ได้เล่นพันทิปน้าาาาา
เรื่องราวของเรากับเค้าคนนั้น เกิดขึ้นในช่วงระยะเวลาสั้นๆค่ะ มันเป็นซัมเมอร์ในช่วงฤดูหนาวที่เรา
ไม่มีวันจะลืมได้เลย ความจริง เราตั้งใจอยากจดบันทึกความทรงจำลำดับเวลาไว้เป็นตัวอักษรเหมือน
กัน ถ้าไม่จดเราก็จำได้นะ แต่อาจจะลืมในรายละเอียดเท่านั้นเอง และก็อย่างที่บอกไว้ข้างบนค่ะว่า
เค้ายังอยู่ในใจเราเสมอ เราเลยอยากเก็บรายละเอียดเอาไว้ เพราะเราไม่อยากให้เค้าหายไปจากใจ
เรานี่คะ เอาแค่จางก็พอ "^^" และเรายังจำประโยคที่เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้ได้ เค้าเคยบอกกับ
เราว่า มันคือ "สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก" ค่ะ
บทที่ 1 สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก
ใช่แล้วค่ะ เรื่องของเราเกิดขึ้นจาก "สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก" จริงๆค่ะ
ในวันที่ก็เหมือนเดิมทุกวันๆๆๆๆ เป็นช่วงที่ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว แต่เรามาก่อนเพื่อมาเรียนเดี่ยว
และเตรียมความพร้อม(เรากำลังจะเตรียมขอทุนเรียนโท) เรากำลังขะมักเขม้นอยู่กับการทำความสะอาดห้อง
และในขณะที่กำลังเพลินอยู่กับการเช็ดโต๊ะอยู่นั้น
ก็มีเสียงจากประตูดังขึ้นมา ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!! เราคิดในใจ ใครอ่ะ???
ไม่รู้จักใครที่นี่ซะหน่อย (หรือถ้ารู้จักก็ไม่เคยมีใครมาเคาะนะ ส่วนมากจะเมสเสจมา)
แล้วเดินไปเปิดอย่างกลๆว่าจะมีเรื่องวุ่นวายมาให้เรา(ตอนนั้นไม่อยากสุงสิงกับใครค่ะ ตอนนี้ก็ยังเป็นนะ 555+)
อืมมมมม ตาโตจังผู้หญิงคนนี้ แว้บแรกที่ความคิดเราเด้งขึ้นมา
"สวัสดีค่ะพี่"
"พี่ชื่อ...ใช่มั้ยคะ พอดีพี่...บอกให้มาขอไฟล์หนังจากพี่อ่ะค่ะ บอกว่าพี่มี" ท่าทางนอบน้อมมากๆ
(ช่วงที่เรามาถึงยังไม่เจอกันนะคะ เค้ากลับไทยช่วงปิดเทอม พอดีพี่ที่ให้ไฟล์หนังไทยไว้ก็กลับไทยเหมือนกัน น้องเค้าเลยมาขอที่เราแทน)
"อ๋อออ ใช่ค่ะ เข้ามาก่อนมั้ย" วันนั้นเราคุณป้ามาก เพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จเอาผ้าโพกหัวไว้ และแว่นการันตีความป้าของเรา
"เอ่ออน้องชื่ออะไรคะ" เราถามอย่างสุภาพ เพราะตอนนี้น้องเค้ากำลังจะลงไปนั่งพับเพียบกองอยู่ที่พื้นแล้ว
"เฮ้ยยยยย ไม่ต้องนั่งพื้นๆ นั่งบนเตียงก็ได้ค่ะ" เราตกใจกับความมารยาทงามของน้องเค้ามากๆๆๆ
"ชื่อ...ค่ะ พี่มาเรียนภาษาที่นี่เหรอคะ" พร้อมกับนั่งแหมะลงไปกับพื้นเรียบร้อยแล้ว กำ--" จะนั่งพื้นทำไมเนี่ยยย!!! ไม่เข้าใจ~~~
"ไม่เป็นไรค่ะๆ นั่งพื้นดีกว่า" เราได้แค่มองตามเค้าที่นั่งลงไปกับพื้นแล้ว ตามใจละกันอยากนั่งพื้นก็นั่งพื้นสิเนาะ
แต่เรานั่งอยู่บนเก้าอี้ ละมันดูมีชนชั้นวรรณะยังไงไม่รู้สิคะ
รู้สึกเหมือนตัวเองสูงค่ามีราคาขึ้นมาเชียว ว่าแล้วก็นั่งยืดหลังตรงพร้อมขยับแว่นหนึ่งที
"มา เดี๋ยวพี่ดูดไฟล์ใส่ให้ค่ะ พี่...ทิ้งไว้ให้สองเรื่อง กวนมึนโฮ กับ สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก อ่ะค่ะ"
"ค่ะๆ จะมาขอ สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารักอ่ะค่ะ" ยิ้มกว้าง พร้อมกับส่งhandy driveตัวเบอเริ่มเทิ่มให้
ที่เราว่าตัวเบอเริ่มเทิ่ม ก็เพราะเรามีแค่USBตัวเล็กๆกับความจุ 8 GB 2 ตัวเองนี่นา จะใช้อะไรใหญ่เทอะทะเนี่ยยยยยย
"พี่มาเรียนภาษาเหรอคะ พี่บอกว่าพี่มาทำงานที่นี่แต่เป็นเมืองอื่น"
แหน่ะ!!!!!!!มีถามแบล็คกราวน์ก่อนมาขอดูดหนังด้วยนะ
"ค่ะ มาทำงานได้สองปีแล้วค่ะ" เราตอบพอเป็นพิธีเพราะขี้เกียจอธิบาย
"โหหห เก่งจังเลยค่ะพี่"
อ้าวววว มาชมกันแบบนี้ก็ปลื้มสิคะ เลยคุยด้วยซะหน่อย
"แล้วน้องล่ะคะ" เราถามไปตามมารยาท ความจริงเราไม่อยากรู้เรื่องอะไรของใครหรอก
เพราะเราตั้งใจไว้ว่าจะไม่ยุ่งกับคนไทยเด็ดขาด เพราะอยากฝึกภาษา
(แต่ต่อมาความหวังที่ตั้งใจจะคบแต่เจ้าของภาษาเราก็พังทลายลงค่ะ เพราะเค้าเลย>.<)
"มาเรียนโทอ่ะค่ะ" เท่านั้นแหละค่ะ เราตาโตขึ้นมาเลย
ก็อย่างที่บอกเรากำลังจะขอทุนเรียนต่อโท แล้วมาเจอคนกำลังเรียนโทอยู่
โท้ทททท หัวอกเดียวกันเลยแม่คุณณณณ
จากการให้ความสนใจคนที่อยู่ตรงหน้าที่ 0 ตอนนี้เพิ่มขึ้นมาหน่อยค่ะ ที่ 3 ^^
"หรอคะ ดีจังเลย เรียนยากมั้ย เรียนหนักรึเปล่า เก่งจังเลยค่ะ" คือเราออกนอกหน้ามาก รู้สึกชื่นชมจริงๆนะคะตอนนั้นน่ะ
"ก็ยังไม่รู้เลยค่ะ เริ่มเรียนเทอมนี้เทอมแรก เทอมที่แล้วลงเรียนภาษาเท่านั้นเอง"
"โอเค เสร็จแล้วค่ะ" เรายิ้มให้น้องเค้าทีนึง พร้อมยื่นhandy driveคืนให้
"ขอบคุณค่ะพี่"
มาถึงจุดนี้ก็หมดเรื่องคุยแล้วค่ะ เรายืนขึ้นเป็นสัญญาณว่าจะไปเปิดห้องให้
น้องเค้าก็ลุกขึ้นมาแต่โดยดีเดินตรงไปที่ประตู
"ขอบคุณมากนะคะ ไว้เจอกันใหม่ค่ะพี่" พร้อมกับยิ้มหวานๆอีกหนึ่งที
"ค่ะ ยินดีค่ะ" เรายิ้มพร้อมพยักหน้าหนึ่งครั้งตามมารยาทและปิดประตูลง
และนี่ก็คือการพบกันครั้งแรกของเราสองคน
คนที่อยู่ดีๆก็มาเคาะห้องเราเพื่อแค่จะมาขอดูดหนังเนี่ยนะ
เอออออ สงสัยจะเหงา คิดถึงประเทศไทยขึ้นมากะทันหัน เลยอยากดูหนังไทย
จากคุณ post-it ( Ticket ID : 384669) 
สิ่งเล็กๆที่เรียกว่า"รัก"...
ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาทําทีสิสที่เราต้องอยู่หน้าคอมตลอดเวลา
เลยมีโอกาสกลับมาแวะเวียนเข้าห้องนู้นออกห้องนี้ในพันทิปอีกครั้ง
และอยากมีเพื่อนคุยระหว่างที่ต้องเก็บตัวทำงานอยู่แต่หน้าคอมแบบนี้บ้าง
เลยขอมาเล่าเรื่อง อืมมมม...จะเรียกว่า "ความรัก" ก็ได้ค่ะ ^^
เรื่องที่จะเล่าเพื่อนๆฟังนี้
เราเลือกมุมดีๆของความรักมาเล่าเพื่อนๆได้อ่านนะคะ
เรื่องของเราไม่ได้ดีที่สุด หรือเฟอร์เฟคช่างฝันอะไร
แต่สำหรับเราแล้ว เราขอเรียกสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ว่า "ความรัก" นะคะ^^
ถึงแม้ทุกวันนี้เรากับเค้าจะไม่ได้เจอกันแล้ว
แต่เค้ายังอยู่ในใจเราเสมอ
และทุกครั้งที่คิดถึงเค้าเราเลือกที่จะนึกถึงความทรงจำดีๆ
เพราะเค้าทำให้เรารู้จักคำว่า "เพราะความรักสวยงามเสมอ"
ขออนุญาตถอดล๊อกอินเล่านะคะ^^ ภาวนาขอให้เค้าไม่ได้เล่นพันทิปน้าาาาา
เรื่องราวของเรากับเค้าคนนั้น เกิดขึ้นในช่วงระยะเวลาสั้นๆค่ะ มันเป็นซัมเมอร์ในช่วงฤดูหนาวที่เรา
ไม่มีวันจะลืมได้เลย ความจริง เราตั้งใจอยากจดบันทึกความทรงจำลำดับเวลาไว้เป็นตัวอักษรเหมือน
กัน ถ้าไม่จดเราก็จำได้นะ แต่อาจจะลืมในรายละเอียดเท่านั้นเอง และก็อย่างที่บอกไว้ข้างบนค่ะว่า
เค้ายังอยู่ในใจเราเสมอ เราเลยอยากเก็บรายละเอียดเอาไว้ เพราะเราไม่อยากให้เค้าหายไปจากใจ
เรานี่คะ เอาแค่จางก็พอ "^^" และเรายังจำประโยคที่เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องนี้ได้ เค้าเคยบอกกับ
เราว่า มันคือ "สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก" ค่ะ
บทที่ 1 สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก
ใช่แล้วค่ะ เรื่องของเราเกิดขึ้นจาก "สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก" จริงๆค่ะ
ในวันที่ก็เหมือนเดิมทุกวันๆๆๆๆ เป็นช่วงที่ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว แต่เรามาก่อนเพื่อมาเรียนเดี่ยว
และเตรียมความพร้อม(เรากำลังจะเตรียมขอทุนเรียนโท) เรากำลังขะมักเขม้นอยู่กับการทำความสะอาดห้อง
และในขณะที่กำลังเพลินอยู่กับการเช็ดโต๊ะอยู่นั้น
ก็มีเสียงจากประตูดังขึ้นมา ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!! เราคิดในใจ ใครอ่ะ???
ไม่รู้จักใครที่นี่ซะหน่อย (หรือถ้ารู้จักก็ไม่เคยมีใครมาเคาะนะ ส่วนมากจะเมสเสจมา)
แล้วเดินไปเปิดอย่างกลๆว่าจะมีเรื่องวุ่นวายมาให้เรา(ตอนนั้นไม่อยากสุงสิงกับใครค่ะ ตอนนี้ก็ยังเป็นนะ 555+)
อืมมมมม ตาโตจังผู้หญิงคนนี้ แว้บแรกที่ความคิดเราเด้งขึ้นมา
"สวัสดีค่ะพี่"
"พี่ชื่อ...ใช่มั้ยคะ พอดีพี่...บอกให้มาขอไฟล์หนังจากพี่อ่ะค่ะ บอกว่าพี่มี" ท่าทางนอบน้อมมากๆ
(ช่วงที่เรามาถึงยังไม่เจอกันนะคะ เค้ากลับไทยช่วงปิดเทอม พอดีพี่ที่ให้ไฟล์หนังไทยไว้ก็กลับไทยเหมือนกัน น้องเค้าเลยมาขอที่เราแทน)
"อ๋อออ ใช่ค่ะ เข้ามาก่อนมั้ย" วันนั้นเราคุณป้ามาก เพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จเอาผ้าโพกหัวไว้ และแว่นการันตีความป้าของเรา
"เอ่ออน้องชื่ออะไรคะ" เราถามอย่างสุภาพ เพราะตอนนี้น้องเค้ากำลังจะลงไปนั่งพับเพียบกองอยู่ที่พื้นแล้ว
"เฮ้ยยยยย ไม่ต้องนั่งพื้นๆ นั่งบนเตียงก็ได้ค่ะ" เราตกใจกับความมารยาทงามของน้องเค้ามากๆๆๆ
"ชื่อ...ค่ะ พี่มาเรียนภาษาที่นี่เหรอคะ" พร้อมกับนั่งแหมะลงไปกับพื้นเรียบร้อยแล้ว กำ--" จะนั่งพื้นทำไมเนี่ยยย!!! ไม่เข้าใจ~~~
"ไม่เป็นไรค่ะๆ นั่งพื้นดีกว่า" เราได้แค่มองตามเค้าที่นั่งลงไปกับพื้นแล้ว ตามใจละกันอยากนั่งพื้นก็นั่งพื้นสิเนาะ
แต่เรานั่งอยู่บนเก้าอี้ ละมันดูมีชนชั้นวรรณะยังไงไม่รู้สิคะ
รู้สึกเหมือนตัวเองสูงค่ามีราคาขึ้นมาเชียว ว่าแล้วก็นั่งยืดหลังตรงพร้อมขยับแว่นหนึ่งที
"มา เดี๋ยวพี่ดูดไฟล์ใส่ให้ค่ะ พี่...ทิ้งไว้ให้สองเรื่อง กวนมึนโฮ กับ สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก อ่ะค่ะ"
"ค่ะๆ จะมาขอ สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารักอ่ะค่ะ" ยิ้มกว้าง พร้อมกับส่งhandy driveตัวเบอเริ่มเทิ่มให้
ที่เราว่าตัวเบอเริ่มเทิ่ม ก็เพราะเรามีแค่USBตัวเล็กๆกับความจุ 8 GB 2 ตัวเองนี่นา จะใช้อะไรใหญ่เทอะทะเนี่ยยยยยย
"พี่มาเรียนภาษาเหรอคะ พี่บอกว่าพี่มาทำงานที่นี่แต่เป็นเมืองอื่น"
แหน่ะ!!!!!!!มีถามแบล็คกราวน์ก่อนมาขอดูดหนังด้วยนะ
"ค่ะ มาทำงานได้สองปีแล้วค่ะ" เราตอบพอเป็นพิธีเพราะขี้เกียจอธิบาย
"โหหห เก่งจังเลยค่ะพี่"
อ้าวววว มาชมกันแบบนี้ก็ปลื้มสิคะ เลยคุยด้วยซะหน่อย
"แล้วน้องล่ะคะ" เราถามไปตามมารยาท ความจริงเราไม่อยากรู้เรื่องอะไรของใครหรอก
เพราะเราตั้งใจไว้ว่าจะไม่ยุ่งกับคนไทยเด็ดขาด เพราะอยากฝึกภาษา
(แต่ต่อมาความหวังที่ตั้งใจจะคบแต่เจ้าของภาษาเราก็พังทลายลงค่ะ เพราะเค้าเลย>.<)
"มาเรียนโทอ่ะค่ะ" เท่านั้นแหละค่ะ เราตาโตขึ้นมาเลย
ก็อย่างที่บอกเรากำลังจะขอทุนเรียนต่อโท แล้วมาเจอคนกำลังเรียนโทอยู่
โท้ทททท หัวอกเดียวกันเลยแม่คุณณณณ
จากการให้ความสนใจคนที่อยู่ตรงหน้าที่ 0 ตอนนี้เพิ่มขึ้นมาหน่อยค่ะ ที่ 3 ^^
"หรอคะ ดีจังเลย เรียนยากมั้ย เรียนหนักรึเปล่า เก่งจังเลยค่ะ" คือเราออกนอกหน้ามาก รู้สึกชื่นชมจริงๆนะคะตอนนั้นน่ะ
"ก็ยังไม่รู้เลยค่ะ เริ่มเรียนเทอมนี้เทอมแรก เทอมที่แล้วลงเรียนภาษาเท่านั้นเอง"
"โอเค เสร็จแล้วค่ะ" เรายิ้มให้น้องเค้าทีนึง พร้อมยื่นhandy driveคืนให้
"ขอบคุณค่ะพี่"
มาถึงจุดนี้ก็หมดเรื่องคุยแล้วค่ะ เรายืนขึ้นเป็นสัญญาณว่าจะไปเปิดห้องให้
น้องเค้าก็ลุกขึ้นมาแต่โดยดีเดินตรงไปที่ประตู
"ขอบคุณมากนะคะ ไว้เจอกันใหม่ค่ะพี่" พร้อมกับยิ้มหวานๆอีกหนึ่งที
"ค่ะ ยินดีค่ะ" เรายิ้มพร้อมพยักหน้าหนึ่งครั้งตามมารยาทและปิดประตูลง
และนี่ก็คือการพบกันครั้งแรกของเราสองคน
คนที่อยู่ดีๆก็มาเคาะห้องเราเพื่อแค่จะมาขอดูดหนังเนี่ยนะ
เอออออ สงสัยจะเหงา คิดถึงประเทศไทยขึ้นมากะทันหัน เลยอยากดูหนังไทย
จากคุณ post-it ( Ticket ID : 384669)