++ หลังจากที่ดูหนังจบแล้ว จขกท. อยากจะบอกถึงความรู้สึกแบบตรง ๆ เป็นการรีวิวที่จริงใจที่แท้ทรู และนี่คือรีวิวหนังของค่าย GDH เรื่องแรกใน pantip ของ จขกท. (หากคนอ่านสังเกตุจะเห็นได้ว่า จขกท. ไม่เคยรีวิวหนังของค่าย GDH เลย มีแค่ไปคอมเม้นท์ในรีวิวของเพื่อนสมาชิกท่านอื่น ๆ เท่านั้น อันนี้เป็นเหตุผลส่วนตัวครับ แต่ยืนยันว่าตัวเองไม่ได้ไม่ชอบค่าย GDH อย่างแน่นอน) และความรู้สึกที่แท้ทรูหลังดูจบแล้วก็คือ มีทั้งที่ชอบ เฉย ๆ และไม่ชอบ อันนี้เป็นความรู้สึกจากใจคนที่ดูละคร "ทายาทอสูร" มาตั้งแต่เวอร์ชั่นแรกในปี พ.ศ.2535 ของ คุณเหมียว ชไมพร จตุรภุช ซึ่งตอนนั้นติดงอมแงมมาก หนังสือหนังหาไม่อ่าน นั่งเฝ้าหน้าจอแก้วช่อง 5 รอดูละครอย่างเดียว โคตะระน่ากลัวเลย อิอิ...
++ "ทายาทอสูร" เป็นวรรณกรรมที่แต่งขึ้นโดย เทพ ชุมสาย ณ อยุธยา (นามปากกา ตรี อภิรุม หรือ เทพเทวี) ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ.2562 ปัจจุบันท่านเสียชีวิตแล้วในปี พ.ศ.2567 ในวัย 94 ปี ตัวรูปเล่มเพิ่งจะมาตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ.2534 นี่เอง พอปี พ.ศ.2535 ก็ถูกนำมาสร้างเป็นละครหลังข่าวจนดังเปรี้ยงปร้าง และมีการสร้างเป็นละครต่อมาอีก 2 ครั้ง ในปี พ.ศ.2544 และ 2559 เราจึงสามารถพูดได้ว่าละครและวรรณกรรมเรื่องทายาทอสูรนี้ มีความคลาสสิกในตัวเอง และเป็นละครที่ถูกยกย่องจนขึ้นหิ้ง ไม่อย่างนั้นไม่ถูกสร้างขึ้นมาถึง 3 รอบ 3 เวอร์ชั่น ในช่วงเวลาแค่ 24 ปี หรอกครับ จนทำให้วลีฮิต
"คายตะขาบ" เป็นวลียอดนิยมตลอดกาลที่ถูกนำมาใช้ในภาษาไทย เพื่อแสดงถึงการส่งมอบลักษณะนิสัย ความสามารถ หรือสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของบุคคลนั้น ๆ จากรุ่นสู่รุ่น เช่น นุศราเป็นมือเซ็ตทีมชาติไทยที่เก่งมาก แต่ปัจจุบันเธอได้คายตะขาบให้กับพรพรรณเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"...
++ ทายาทอสูร เวอร์ชั่นหนังในปี พ.ศ.2569 หรือ ค.ศ.2026 นี้ ถูกใช้ชื่อว่า
"คุณยายวรนาฏ" อันเนื่องมาจากมีการตีความอะไรใหม่ ๆ ใส่ไว้ในหนังค่อนข้างเยอะ ส่วนเรื่องย่อนั้นคิดว่าทุกคนรู้จักหนังเรื่องนี้กันอยู่แล้ว จขกท. คงไม่ย้อนแล้วนะครับ แต่จะเข้าการรีวิวเลย และจะบอกไว้ก่อนว่า การรีวิวหนังของค่าย GDH นั้น จขกท. จะตั้งบาร์ไว้สูงกว่างานจากค่ายอื่น ๆ นะครับ เพราะเชื่อมั่นในศักยภาพของค่ายนี้ และนี่คือเหตุผลว่าทำไมไม่เคยรีวิวหนังจากค่ายนี้เลย ง่าย ๆ ครับ เพราะบางครั้งความรู้สึกของ จขกท. มันอาจจะสวนทางกับความเห็นของคนส่วนใหญ่ ซึ่งก็มาจากบาร์ที่ จขกท. วางไว้สูงกว่าหนังจากค่ายอื่น ๆ นั่นเอง...
++ เริ่มจากงานสร้าง งาน Production ต่าง ๆ ก็ดีตามมาตรฐาน GDH เลยครับ แต่ จขกท. มีสิ่งหนึ่งที่ชอบมากเป็นพิเศษ คือ เทคนิคการถ่ายภาพ ผกก. คือ คุณโต้ง บรรจง และ ผกก. ภาพของหนังเรื่องนี้ ปล่อยของเอาไว้ในหนังค่อนข้างมากเลยทีเดียวครับ ภาพของหนังถูกใช้ในการสื่อถึงอารมณ์และความรู้สึกของตัวละคร รวมทั้งแสดงออกถึงสถานการณ์ต่าง ๆ ในหนังค่อนข้างมาก เช่น การใช้ภาพถ่ายระยะไกล หรือ Long Shot ในซีนที่ตัวละครเฝ้ามองพฤติกรรม หรือการกระทำของคุณยายวรนาฏ แสดงถึงความรู้สึกไม่ไว้วางใจ สงสัย และห่างเหิน แล้วจะใช้ Close-up Shot เฉพาะซีนที่ต้องการเน้น หรือซีนที่ตัวละครคาดหวังผลบางอย่างต่อกันเท่านั้น นอกจากนี้หนังยังใช้การถ่ายภาพแบบ การซูมเร็ว หรือ Crash Zoom / Whip Zoom คือ การถ่ายภาพมุมกว้างจากระยะไกล แล้วใช้การซูมเข้าไปที่ตัวละครแบบเร็ว ๆ ซึ่งเป็นเทคนิคเพื่อสร้างความตื่นเต้น ตกใจ ประหลาดใจ หรือเปลี่ยนจุดสนใจแบบทันที จะเห็นได้ว่าหนังเรื่องนี้ จขกท. สนุกกับการดูเทคนิคการถ่ายภาพของเขามาก คือ ถ้าเรารู้ความหมายของเทคนิคการถ่ายภาพของเขาแล้ว มันจะเป็นอะไรที่สุดมาก การออกแบบศิลป์อื่น ๆ ก็ดี และลงทุนมาก โดยเฉพาะภาพวาดในหนัง หนังมีการให้สัญญะตีความต่าง ๆ มากมาย และงาน CGI จขกท. ถือว่าโอเคแล้ว ดีแล้ว งาน Cinematography ไม่ได้ขาดตกบกพร่อง ตามมาตรฐานของ GDH และ ผกก. คนนี้ครับ...
++ มาถึงเรื่องของการแสดง ไม่มีอะไรให้ต้องตำหนิเลยครับ เพราะแค่ชื่อดาราที่ร่วมแสดงก็แทบจะการันตีฝีมือของแต่ละคนกันอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ จขกท. อยากพูดถึง คือ Characters ของตัวละคร มีติดใจอยู่ 3 คนครับ คือ บทคุณยายวรนาฏ รับบทโดย ใหม่ ดาวิกา อันนี้ จขกท. ชอบมาก เพราะเป็นการตีความแบบใหม่แบบสับ ในวรรณกรรม คือ เป็นผู้หญิงวัย 40 กว่าปีแค่นั้น แต่นี่คือ ทั้งสาว ทั้งสวย sexy สุด ๆ แถมยังมีลูกเล่นแพรวพราว มีความยียวนปั่นกวนประสาท มีความโก๊ะ จขกท. คิดไปเองว่าเธอมีบุคลิกคล้าย ๆ กับ ป้า Gladys ที่แสดงโดย Amy Madigan ใน Weapons (2025) ในเวอร์ชั่นสาวสวย ไม่รู้ว่า ผกก. ได้แรงบันดาลใจจากเธอบ้างหรือไม่ และที่สำคัญเรื่องนี้น้องใหม่สวยมาก sexy มากจริง เป็นตัวละครที่มีมิติมากที่สุดในเรื่องแล้ว คนต่อมา คือ บทอุ้ย ลูกสาวคนเล็ก รับบทโดย ใบปอ ธิติยา บทนี้ จขกท. รู้สึกว่าใบปอเล่นดีนะ แต่รู้สึกว่า Character ในเรื่องของเธอกับบทบางช่วงมันขัดกันอ่ะ แบบขัดกันม้ากมาก จน จขกท. เกิดคำถามว่าอะไรมันจะ Black & White ขนาดนั้น ส่วนคนสุดท้าย คือ บทรัชโรจน์ ลูกชายคนโต รับบทโดย เผือก พงศธร บทนี้ จขกท. ไม่ชอบแคสติ้งนี้เลย คุณเผือกเล่นหนังดีนะ แต่ไม่ใช่สำหรับบทนี้ จขกท. ไม่รู้สึกว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้เลย เพราะ Character โดดมาก พูดตรง ๆ คุณเผือกดูเหมือนคนขับรถมากกว่าลูกชายของครอบครัวนี้อ่ะ จขกท. ระหว่างดูก็มีภาพของดาราชายหลายคนที่น่าจะเหมาะสมกับบทนี้มากกว่า เช่น เจษ เจษฎ์พิพัฒ หรือ พ้อยท์ ชลวิทย์ คือใครก็ได้ แต่ไม่ใช่คุณเผือกอ่ะครับ ส่วนหนึ่ง คือ อาจจะยังติดภาพความตลก เฮฮา ของเขาอยู่ก็ได้ครับ...
++ ในส่วนของบทและการเล่าเรื่อง การตีความใหม่ก็มีทั้งสิ่งที่ จขกท. ว่า ดี และ ไม่ดี ในวันที่ จขกท. ลงรีวิวนี้ ทุกคนคงได้ข่าวแล้วว่าทาง GDH และ ผกก. คุณโต้ง บรรจง ได้ออกมาให้ข่าวแล้วว่าจะมีการสร้างภาคต่อ ตรงนี้เป็นคำตอบที่ดีในคำถามถึงช่องโหว่ในบทที่เป็นคำถามของ จขกท. คือ การที่หนังแทบจะไม่ให้ข้อมูล หรือการปูพื้นฐานของตัวละครหลักของเรื่อง นั่นก็คือ ปีศาจเจ้าโขลน จุดกำเนิดของเรื่องเลย เวลาครึ่งแรกของหนังจึงหมดไปกับการพยายามทำความรู้จักตัวละครอื่น ๆ ในเรื่อง ซึ่งก็ทำได้แบบผิวเผิน เพราะตัวละครเยอะมาก ไม่รู้จะใส่มาเยอะขนาดนี้ทำไม เพราะแต่ละตัวก็ไม่ได้ impact กับเรื่องขนาดนั้น และตัวละครส่วนใหญ่ก็จะมีบุคลิกที่แบนราบ ขาดมิติ ที่มาพร้อมกับความเลวร้ายโรคจิตในแบบส่วนตัวของแต่ละคน จน จขกท. รู้สึกเอ๊ะ! ในความเป็นครอบครัวประหลาดของบ้านนี้ (ที่ไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีเพราะมันผิดธรรมชาติเกิน) รวมถึงการประโคม jumpscare ในแบบโฉ่งฉ่างและมากมาย ถามว่าตกใจสะดุ้งมั้ย ก็ใช่! แต่มันเหมือนนั่งรถไฟเหาะที่มีหลายเนินหลายม้วนเกิน แรก ๆ เสียว หลัง ๆ เริ่มเบื่อแล้ว เพราะเนื้อเรื่องมันไม่เดินหน้าไปไหนเลย จนมาถึงครึ่งหลังของหนังที่มี ทีมแม่ชี เข้ามา ตรงนี้หนังสนุกขึ้น โหดขึ้น มีการปะทะทางวาจาและมนตราจนหนังมีสีสันขึ้น คนดูเหมือนถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง และตียาวไปจนหนังจบ...
++ การที่หนังใส่ประเด็นอะไรต่าง ๆ เข้าไปจนเยอะแยะ เช่น เรื่องสิ่งแวดล้อม การใช้อำนาจ ปัญหาสังคม การคุกคามทางเพศ ปัญหาครอบครัว ช่องว่างระหว่างวัย ปัญหาวัยรุ่น ฯลฯ เพื่อที่จะ darken ตัวละคร และเปิดจุดบอดให้ปีศาจคุณยายวรนาฏมีความชอบธรรมที่จะจัดการได้ จุดนี้ จขกท. ว่ามันไม่ได้ช่วยพัฒนาเรื่องราวในหนังเท่าไหร่เลย แต่มันทำให้ focus ของเรื่องมีมากจนเกินไปมากกว่า ทำให้บรรยากาศความน่ากลัว และการเล่าเรื่องพัฒนาการความสัมพันธ์ระหว่าง อุ้ย และ สุดาดวง กับ คุณยายวรนาฏ ที่ควรจะเป็นเมนไอเดียนั้น ถูกลดทอนเวลาและความสำคัญลงไป ทำให้ความยาวหนัง 130 นาทีนั้น ดูยาวเกินไปสำหรับ จขกท. ซึ่งคิดว่าหนังสามารถ shorten ตัวเองเพื่อความกระชับได้มากกว่านี้...
++ การตีความใหม่ในครึ่งหลังของหนัง อาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดของหนัง โดยมีการแสดงของ ใหม่ ดาวิกา เป็น MVP เมื่อเข้าสู่ช่วง
"การปะทะซึ่งหน้า" และ
"การสู้กลับ" ของแต่ละฝ่าย หนังพลิกตัวเองแบบ 360 องศา เข้าสู่กลิ่นอายความ Cult และตัวละครแต่ละตัวก็เลิกแอ็บแบ๊ว เข้าสู่โหมดบ้าคลั่งอย่างเต็มตัว (ไม่เว้นแม้แต่ตัวแม่ชี ซีนเด็ดนั้น จขกท. ขำมาก) บรรยากาศของหนังหลุดโลกจนคนดูอย่าง จขกท. แอบแปลกใจ แต่ก็ชอบ สนุก สะใจดีครับ แต่การกลับตัวแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยนี้ มันก็เหมือนการแอบโกงการเล่าเรื่องของหนังบ้าง แต่ก็อย่าซีเรียสเลย อย่างน้อยก็สนุกอ่ะ ส่วนตอนจบก็ค้าง ๆ คา ๆ ตามประสาจะมีภาคต่อ ทั้งหมดทั้งปวงในหนัง ใหม่ ดาวิกา คือ MVP แสดงดีมาก สวย sexy เย้ายวน กวนประสาท ได้ใจมาก เรียกได้ว่า แบกเรื่อง จนน่าเสียดาย พี่นก สินจัย ที่บทไม่ให้ซีนเธอแสดงความสามารถเท่าที่ควร เพราะต้องแชร์แอร์ไทม์กับคนอื่นที่ไม่มีความจำเป็นในหนัง ส่วน ใบปอ แม้จะเล่นดี แต่การที่จะต้องประกบกับ ใหม่ และ พี่นก ตลอดเวลา มันก็ยากนะที่จะออกออร่า แต่ไม่แย่นะครับ...
++ สุดท้าย คือ สิ่งที่ จขกท. อยากพูดถึงเรื่องที่ไม่ชอบที่สุดของหนัง คือ การเล่าเรื่อง ที่แม้จะบอกว่ามีการให้สัญญะ วางพล็อตอะไรต่าง ๆ ไว้มากมาย แต่ทั้งหมดก็กลับมาที่สไตล์ละครดังเดิม จขกท. บอกไว้เลยว่า สร้างหนังไม่สามารถเล่าเรื่องแบบละครได้ เช่น ในหนังมีการให้สัญญะต่าง ๆ แล้วก็ให้ตัวละครมานั่งอธิบายสัญญะที่ออกไปแล้วนั้นอีกที เข้าใจว่า ผกก. กลัวคนดูสาย mass ไม่เข้าใจ อันนี้เข้าใจได้ (สิ่งนี้เกิดขึ้นกับหนังไทยหลาย ๆ เรื่อง ไม่ใช่แต่เฉพาะเรื่องนี้) แต่นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้หนังมันต้องยืดยาวออกไปโดยไม่จำเป็น และสุดท้าย ตอนจบของเรื่อง แม้จะสนุก สะใจ หลุดโลก ตลาดแตก แต่ในทางการเล่าเรื่อง แบบนี้เค้าเรียกว่า
"การโกงเรื่อง" แบบที่หนังอินเดียชอบทำ ที่ถึงแม้จะสนุก แต่อิหยังว่ะ โดยเฉพาะช่วงท้ายก่อนจบ แบบอิหยังว่ะมาก ซีนใบปอในโรงพยาบาลนั้น คือ ไม่ได้เลย ผู้ชายโคม่าขนาดนั้นจะไปทำแบบนั้นได้ยังไง แล้วเป็นในโรงพยาบาลด้วย จขกท. ไม่ซื้อนะ...
++ สรุป คุณยายวรนาฏ เป็นหนังที่ให้ความบันเทิงที่ดี แม้ช่วงแรกจะอ้อยอิ่ง แต่ก็ชดเชยด้วยความตลาดแตกในครึ่งหลัง ตัวหนังมีแผลพอประมาณ แต่คงเป็นหนังที่คนดูชอบ แต่นักวิจารณ์อาจมีคำถาม และนักวิจารณ์ต่างชาติน่าจะชอบกว่าคนไทย เพราะเค้าไม่รู้จัก "ทายาทอสูร" มาก่อน และ จขกท. แนะนำว่า ควรจะไปดูหนังเรื่องนี้กันเถอะ เพราะ ใหม่ ดาวิกา สวยมาก สวยติดตา สวยติดใจ หุ่นเซี๊ยะสุด ยอมใจนางเลยจ้า...
++ ปล.สุดท้าย มีใครชอบคำผรุสวาท "อีเด็กเปรต" แบบ จขกท. บ้าง โคตะระ Cult โคตะระสะใจเลย อิอิ...
[ รีวิวหนังโรง ] คุณยายวรนาฏ (2026)
++ หลังจากที่ดูหนังจบแล้ว จขกท. อยากจะบอกถึงความรู้สึกแบบตรง ๆ เป็นการรีวิวที่จริงใจที่แท้ทรู และนี่คือรีวิวหนังของค่าย GDH เรื่องแรกใน pantip ของ จขกท. (หากคนอ่านสังเกตุจะเห็นได้ว่า จขกท. ไม่เคยรีวิวหนังของค่าย GDH เลย มีแค่ไปคอมเม้นท์ในรีวิวของเพื่อนสมาชิกท่านอื่น ๆ เท่านั้น อันนี้เป็นเหตุผลส่วนตัวครับ แต่ยืนยันว่าตัวเองไม่ได้ไม่ชอบค่าย GDH อย่างแน่นอน) และความรู้สึกที่แท้ทรูหลังดูจบแล้วก็คือ มีทั้งที่ชอบ เฉย ๆ และไม่ชอบ อันนี้เป็นความรู้สึกจากใจคนที่ดูละคร "ทายาทอสูร" มาตั้งแต่เวอร์ชั่นแรกในปี พ.ศ.2535 ของ คุณเหมียว ชไมพร จตุรภุช ซึ่งตอนนั้นติดงอมแงมมาก หนังสือหนังหาไม่อ่าน นั่งเฝ้าหน้าจอแก้วช่อง 5 รอดูละครอย่างเดียว โคตะระน่ากลัวเลย อิอิ...
++ "ทายาทอสูร" เป็นวรรณกรรมที่แต่งขึ้นโดย เทพ ชุมสาย ณ อยุธยา (นามปากกา ตรี อภิรุม หรือ เทพเทวี) ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ.2562 ปัจจุบันท่านเสียชีวิตแล้วในปี พ.ศ.2567 ในวัย 94 ปี ตัวรูปเล่มเพิ่งจะมาตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ.2534 นี่เอง พอปี พ.ศ.2535 ก็ถูกนำมาสร้างเป็นละครหลังข่าวจนดังเปรี้ยงปร้าง และมีการสร้างเป็นละครต่อมาอีก 2 ครั้ง ในปี พ.ศ.2544 และ 2559 เราจึงสามารถพูดได้ว่าละครและวรรณกรรมเรื่องทายาทอสูรนี้ มีความคลาสสิกในตัวเอง และเป็นละครที่ถูกยกย่องจนขึ้นหิ้ง ไม่อย่างนั้นไม่ถูกสร้างขึ้นมาถึง 3 รอบ 3 เวอร์ชั่น ในช่วงเวลาแค่ 24 ปี หรอกครับ จนทำให้วลีฮิต "คายตะขาบ" เป็นวลียอดนิยมตลอดกาลที่ถูกนำมาใช้ในภาษาไทย เพื่อแสดงถึงการส่งมอบลักษณะนิสัย ความสามารถ หรือสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของบุคคลนั้น ๆ จากรุ่นสู่รุ่น เช่น นุศราเป็นมือเซ็ตทีมชาติไทยที่เก่งมาก แต่ปัจจุบันเธอได้คายตะขาบให้กับพรพรรณเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"...
++ ทายาทอสูร เวอร์ชั่นหนังในปี พ.ศ.2569 หรือ ค.ศ.2026 นี้ ถูกใช้ชื่อว่า "คุณยายวรนาฏ" อันเนื่องมาจากมีการตีความอะไรใหม่ ๆ ใส่ไว้ในหนังค่อนข้างเยอะ ส่วนเรื่องย่อนั้นคิดว่าทุกคนรู้จักหนังเรื่องนี้กันอยู่แล้ว จขกท. คงไม่ย้อนแล้วนะครับ แต่จะเข้าการรีวิวเลย และจะบอกไว้ก่อนว่า การรีวิวหนังของค่าย GDH นั้น จขกท. จะตั้งบาร์ไว้สูงกว่างานจากค่ายอื่น ๆ นะครับ เพราะเชื่อมั่นในศักยภาพของค่ายนี้ และนี่คือเหตุผลว่าทำไมไม่เคยรีวิวหนังจากค่ายนี้เลย ง่าย ๆ ครับ เพราะบางครั้งความรู้สึกของ จขกท. มันอาจจะสวนทางกับความเห็นของคนส่วนใหญ่ ซึ่งก็มาจากบาร์ที่ จขกท. วางไว้สูงกว่าหนังจากค่ายอื่น ๆ นั่นเอง...
++ เริ่มจากงานสร้าง งาน Production ต่าง ๆ ก็ดีตามมาตรฐาน GDH เลยครับ แต่ จขกท. มีสิ่งหนึ่งที่ชอบมากเป็นพิเศษ คือ เทคนิคการถ่ายภาพ ผกก. คือ คุณโต้ง บรรจง และ ผกก. ภาพของหนังเรื่องนี้ ปล่อยของเอาไว้ในหนังค่อนข้างมากเลยทีเดียวครับ ภาพของหนังถูกใช้ในการสื่อถึงอารมณ์และความรู้สึกของตัวละคร รวมทั้งแสดงออกถึงสถานการณ์ต่าง ๆ ในหนังค่อนข้างมาก เช่น การใช้ภาพถ่ายระยะไกล หรือ Long Shot ในซีนที่ตัวละครเฝ้ามองพฤติกรรม หรือการกระทำของคุณยายวรนาฏ แสดงถึงความรู้สึกไม่ไว้วางใจ สงสัย และห่างเหิน แล้วจะใช้ Close-up Shot เฉพาะซีนที่ต้องการเน้น หรือซีนที่ตัวละครคาดหวังผลบางอย่างต่อกันเท่านั้น นอกจากนี้หนังยังใช้การถ่ายภาพแบบ การซูมเร็ว หรือ Crash Zoom / Whip Zoom คือ การถ่ายภาพมุมกว้างจากระยะไกล แล้วใช้การซูมเข้าไปที่ตัวละครแบบเร็ว ๆ ซึ่งเป็นเทคนิคเพื่อสร้างความตื่นเต้น ตกใจ ประหลาดใจ หรือเปลี่ยนจุดสนใจแบบทันที จะเห็นได้ว่าหนังเรื่องนี้ จขกท. สนุกกับการดูเทคนิคการถ่ายภาพของเขามาก คือ ถ้าเรารู้ความหมายของเทคนิคการถ่ายภาพของเขาแล้ว มันจะเป็นอะไรที่สุดมาก การออกแบบศิลป์อื่น ๆ ก็ดี และลงทุนมาก โดยเฉพาะภาพวาดในหนัง หนังมีการให้สัญญะตีความต่าง ๆ มากมาย และงาน CGI จขกท. ถือว่าโอเคแล้ว ดีแล้ว งาน Cinematography ไม่ได้ขาดตกบกพร่อง ตามมาตรฐานของ GDH และ ผกก. คนนี้ครับ...
++ มาถึงเรื่องของการแสดง ไม่มีอะไรให้ต้องตำหนิเลยครับ เพราะแค่ชื่อดาราที่ร่วมแสดงก็แทบจะการันตีฝีมือของแต่ละคนกันอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ จขกท. อยากพูดถึง คือ Characters ของตัวละคร มีติดใจอยู่ 3 คนครับ คือ บทคุณยายวรนาฏ รับบทโดย ใหม่ ดาวิกา อันนี้ จขกท. ชอบมาก เพราะเป็นการตีความแบบใหม่แบบสับ ในวรรณกรรม คือ เป็นผู้หญิงวัย 40 กว่าปีแค่นั้น แต่นี่คือ ทั้งสาว ทั้งสวย sexy สุด ๆ แถมยังมีลูกเล่นแพรวพราว มีความยียวนปั่นกวนประสาท มีความโก๊ะ จขกท. คิดไปเองว่าเธอมีบุคลิกคล้าย ๆ กับ ป้า Gladys ที่แสดงโดย Amy Madigan ใน Weapons (2025) ในเวอร์ชั่นสาวสวย ไม่รู้ว่า ผกก. ได้แรงบันดาลใจจากเธอบ้างหรือไม่ และที่สำคัญเรื่องนี้น้องใหม่สวยมาก sexy มากจริง เป็นตัวละครที่มีมิติมากที่สุดในเรื่องแล้ว คนต่อมา คือ บทอุ้ย ลูกสาวคนเล็ก รับบทโดย ใบปอ ธิติยา บทนี้ จขกท. รู้สึกว่าใบปอเล่นดีนะ แต่รู้สึกว่า Character ในเรื่องของเธอกับบทบางช่วงมันขัดกันอ่ะ แบบขัดกันม้ากมาก จน จขกท. เกิดคำถามว่าอะไรมันจะ Black & White ขนาดนั้น ส่วนคนสุดท้าย คือ บทรัชโรจน์ ลูกชายคนโต รับบทโดย เผือก พงศธร บทนี้ จขกท. ไม่ชอบแคสติ้งนี้เลย คุณเผือกเล่นหนังดีนะ แต่ไม่ใช่สำหรับบทนี้ จขกท. ไม่รู้สึกว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้เลย เพราะ Character โดดมาก พูดตรง ๆ คุณเผือกดูเหมือนคนขับรถมากกว่าลูกชายของครอบครัวนี้อ่ะ จขกท. ระหว่างดูก็มีภาพของดาราชายหลายคนที่น่าจะเหมาะสมกับบทนี้มากกว่า เช่น เจษ เจษฎ์พิพัฒ หรือ พ้อยท์ ชลวิทย์ คือใครก็ได้ แต่ไม่ใช่คุณเผือกอ่ะครับ ส่วนหนึ่ง คือ อาจจะยังติดภาพความตลก เฮฮา ของเขาอยู่ก็ได้ครับ...
++ ในส่วนของบทและการเล่าเรื่อง การตีความใหม่ก็มีทั้งสิ่งที่ จขกท. ว่า ดี และ ไม่ดี ในวันที่ จขกท. ลงรีวิวนี้ ทุกคนคงได้ข่าวแล้วว่าทาง GDH และ ผกก. คุณโต้ง บรรจง ได้ออกมาให้ข่าวแล้วว่าจะมีการสร้างภาคต่อ ตรงนี้เป็นคำตอบที่ดีในคำถามถึงช่องโหว่ในบทที่เป็นคำถามของ จขกท. คือ การที่หนังแทบจะไม่ให้ข้อมูล หรือการปูพื้นฐานของตัวละครหลักของเรื่อง นั่นก็คือ ปีศาจเจ้าโขลน จุดกำเนิดของเรื่องเลย เวลาครึ่งแรกของหนังจึงหมดไปกับการพยายามทำความรู้จักตัวละครอื่น ๆ ในเรื่อง ซึ่งก็ทำได้แบบผิวเผิน เพราะตัวละครเยอะมาก ไม่รู้จะใส่มาเยอะขนาดนี้ทำไม เพราะแต่ละตัวก็ไม่ได้ impact กับเรื่องขนาดนั้น และตัวละครส่วนใหญ่ก็จะมีบุคลิกที่แบนราบ ขาดมิติ ที่มาพร้อมกับความเลวร้ายโรคจิตในแบบส่วนตัวของแต่ละคน จน จขกท. รู้สึกเอ๊ะ! ในความเป็นครอบครัวประหลาดของบ้านนี้ (ที่ไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีเพราะมันผิดธรรมชาติเกิน) รวมถึงการประโคม jumpscare ในแบบโฉ่งฉ่างและมากมาย ถามว่าตกใจสะดุ้งมั้ย ก็ใช่! แต่มันเหมือนนั่งรถไฟเหาะที่มีหลายเนินหลายม้วนเกิน แรก ๆ เสียว หลัง ๆ เริ่มเบื่อแล้ว เพราะเนื้อเรื่องมันไม่เดินหน้าไปไหนเลย จนมาถึงครึ่งหลังของหนังที่มี ทีมแม่ชี เข้ามา ตรงนี้หนังสนุกขึ้น โหดขึ้น มีการปะทะทางวาจาและมนตราจนหนังมีสีสันขึ้น คนดูเหมือนถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง และตียาวไปจนหนังจบ...
++ การที่หนังใส่ประเด็นอะไรต่าง ๆ เข้าไปจนเยอะแยะ เช่น เรื่องสิ่งแวดล้อม การใช้อำนาจ ปัญหาสังคม การคุกคามทางเพศ ปัญหาครอบครัว ช่องว่างระหว่างวัย ปัญหาวัยรุ่น ฯลฯ เพื่อที่จะ darken ตัวละคร และเปิดจุดบอดให้ปีศาจคุณยายวรนาฏมีความชอบธรรมที่จะจัดการได้ จุดนี้ จขกท. ว่ามันไม่ได้ช่วยพัฒนาเรื่องราวในหนังเท่าไหร่เลย แต่มันทำให้ focus ของเรื่องมีมากจนเกินไปมากกว่า ทำให้บรรยากาศความน่ากลัว และการเล่าเรื่องพัฒนาการความสัมพันธ์ระหว่าง อุ้ย และ สุดาดวง กับ คุณยายวรนาฏ ที่ควรจะเป็นเมนไอเดียนั้น ถูกลดทอนเวลาและความสำคัญลงไป ทำให้ความยาวหนัง 130 นาทีนั้น ดูยาวเกินไปสำหรับ จขกท. ซึ่งคิดว่าหนังสามารถ shorten ตัวเองเพื่อความกระชับได้มากกว่านี้...
++ การตีความใหม่ในครึ่งหลังของหนัง อาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดของหนัง โดยมีการแสดงของ ใหม่ ดาวิกา เป็น MVP เมื่อเข้าสู่ช่วง "การปะทะซึ่งหน้า" และ "การสู้กลับ" ของแต่ละฝ่าย หนังพลิกตัวเองแบบ 360 องศา เข้าสู่กลิ่นอายความ Cult และตัวละครแต่ละตัวก็เลิกแอ็บแบ๊ว เข้าสู่โหมดบ้าคลั่งอย่างเต็มตัว (ไม่เว้นแม้แต่ตัวแม่ชี ซีนเด็ดนั้น จขกท. ขำมาก) บรรยากาศของหนังหลุดโลกจนคนดูอย่าง จขกท. แอบแปลกใจ แต่ก็ชอบ สนุก สะใจดีครับ แต่การกลับตัวแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยนี้ มันก็เหมือนการแอบโกงการเล่าเรื่องของหนังบ้าง แต่ก็อย่าซีเรียสเลย อย่างน้อยก็สนุกอ่ะ ส่วนตอนจบก็ค้าง ๆ คา ๆ ตามประสาจะมีภาคต่อ ทั้งหมดทั้งปวงในหนัง ใหม่ ดาวิกา คือ MVP แสดงดีมาก สวย sexy เย้ายวน กวนประสาท ได้ใจมาก เรียกได้ว่า แบกเรื่อง จนน่าเสียดาย พี่นก สินจัย ที่บทไม่ให้ซีนเธอแสดงความสามารถเท่าที่ควร เพราะต้องแชร์แอร์ไทม์กับคนอื่นที่ไม่มีความจำเป็นในหนัง ส่วน ใบปอ แม้จะเล่นดี แต่การที่จะต้องประกบกับ ใหม่ และ พี่นก ตลอดเวลา มันก็ยากนะที่จะออกออร่า แต่ไม่แย่นะครับ...
++ สุดท้าย คือ สิ่งที่ จขกท. อยากพูดถึงเรื่องที่ไม่ชอบที่สุดของหนัง คือ การเล่าเรื่อง ที่แม้จะบอกว่ามีการให้สัญญะ วางพล็อตอะไรต่าง ๆ ไว้มากมาย แต่ทั้งหมดก็กลับมาที่สไตล์ละครดังเดิม จขกท. บอกไว้เลยว่า สร้างหนังไม่สามารถเล่าเรื่องแบบละครได้ เช่น ในหนังมีการให้สัญญะต่าง ๆ แล้วก็ให้ตัวละครมานั่งอธิบายสัญญะที่ออกไปแล้วนั้นอีกที เข้าใจว่า ผกก. กลัวคนดูสาย mass ไม่เข้าใจ อันนี้เข้าใจได้ (สิ่งนี้เกิดขึ้นกับหนังไทยหลาย ๆ เรื่อง ไม่ใช่แต่เฉพาะเรื่องนี้) แต่นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้หนังมันต้องยืดยาวออกไปโดยไม่จำเป็น และสุดท้าย ตอนจบของเรื่อง แม้จะสนุก สะใจ หลุดโลก ตลาดแตก แต่ในทางการเล่าเรื่อง แบบนี้เค้าเรียกว่า "การโกงเรื่อง" แบบที่หนังอินเดียชอบทำ ที่ถึงแม้จะสนุก แต่อิหยังว่ะ โดยเฉพาะช่วงท้ายก่อนจบ แบบอิหยังว่ะมาก ซีนใบปอในโรงพยาบาลนั้น คือ ไม่ได้เลย ผู้ชายโคม่าขนาดนั้นจะไปทำแบบนั้นได้ยังไง แล้วเป็นในโรงพยาบาลด้วย จขกท. ไม่ซื้อนะ...
++ สรุป คุณยายวรนาฏ เป็นหนังที่ให้ความบันเทิงที่ดี แม้ช่วงแรกจะอ้อยอิ่ง แต่ก็ชดเชยด้วยความตลาดแตกในครึ่งหลัง ตัวหนังมีแผลพอประมาณ แต่คงเป็นหนังที่คนดูชอบ แต่นักวิจารณ์อาจมีคำถาม และนักวิจารณ์ต่างชาติน่าจะชอบกว่าคนไทย เพราะเค้าไม่รู้จัก "ทายาทอสูร" มาก่อน และ จขกท. แนะนำว่า ควรจะไปดูหนังเรื่องนี้กันเถอะ เพราะ ใหม่ ดาวิกา สวยมาก สวยติดตา สวยติดใจ หุ่นเซี๊ยะสุด ยอมใจนางเลยจ้า...
++ ปล.สุดท้าย มีใครชอบคำผรุสวาท "อีเด็กเปรต" แบบ จขกท. บ้าง โคตะระ Cult โคตะระสะใจเลย อิอิ...