ครอบครัวไม่เคยปล่อยเลยทำอะไรต้องแอบตลอดด่าเราคอยควบคุมตั้งแต่เด็กพอโตมาเลยไม่กล้าทำอะไรไปไหนมาไหนต้องกลับตรงเวลาห้ามกลับคํ่ากลับดึกแม้แต่กิจกรรมโรงเนียนก็ยังไม่ให้เข้าร่วเวลาไปในห้องนอนเราห้องรกนิดหน่อยตามประสาวัยรุ่นบางครั้งแทบไม่ได้มีอะไรเลยแต่เขาก็ชอบมาพังห้องเราทุกครั้งแก้วที่สะสมไว้แตกบ้างเครื่องสำอางของที่ซื้อมาแตกหมดเลยกีฬาสีเราลงขบวนก็ไม่ให้ลงเพราะต้องไปนอนรร.ไม่งั้นจะถ้าไปจะไล่ออกจากบ้านเราไม่ได้ใช้ชีวิตของตัวเองเลยเพื่อนไปเที่ยวไปไหนมาไหนเราก้ไม่ได้ไปชอบเปรียบเทียบเรากับคนอื่นทั้งที่ครอบครัวต่างกันชอบว่าเราบางเรื่องเราไม่ได้ทำเลยชอบเชื่อคนรอบข้างแล้วมาง่าให้เรรทั้งที่เราไม่ได้ทำตอนนนี้เรามปลายแต่โดนจำกัดกว่าตอนอยประถมสะอีกอึดอัดมากบางครั้งอยากจะไปให้พ้นแต่ใจก้กลัวไม่เคยปล่อยให้เผชิญโลกภายนอกเลยบางครั้งเวลาไปเที่ยวก้พาแต่น้องไปเราเฝ้าบ้านคนเดียวหลายครั้งมากน้อยใจแต่ทำอะไรไม่ได้พอพุดไปก้โดนว่าทำให้เราอายคนอื่นอยุ่หลายรอบ ควตทำยังไงดีคะ
ครอบครัว