คือเรามีเรื่องหนึ่งที่ไม่เขาใจอาของเราคือทุกครั้งทุคราวที่เราทำผิดอะไรต่างๆไม่ว่าจะบ้านหรือสถานที่อื่นๆเขาจะตะโกนให้คนอื่นได้ยินจนเราอายอาเรารู้ว่าเราอายแต่ยังทำต่อจนบ้างตรั้งเราก็เริ่มรำคาญแต่ต่อให้เราบอกย่าเราย่าก็จะเอาไปบอกอาต่อแล้วเราก็จะโดนเขาตะโกนประจานเราที่บ้านคือที่บ้านจะเป็นแบบในรั้ว1จะมีบ้านอยู่หลายหลังแต่ไม่แออัดส่วนใหญ่จะมีแต่ญาติก็นั้นล่ะคือเหตุผลที่เราอายแล้วย่ากับอาเรานี้ชอบเราเรื่องเราไปพูดกับญาติๆจนเราอายจนไม่อยากเจอหน้าใครแต่ย่ากับอาเราก็ไม่ได้ดูแบบสงสานเราเลยเขายิ่งพูดให้เราดูแย่เลยด้วยซ้ำแล้วบ้างครั้งที่เราคุยเกี่ยวกับเรื่องโรงเรียนที่เราจะเลือกไปต่อแต่เขาไม่อยากให้ไปเขาก็จะพูดว่าถ้า เชื่อกูได้ดีแน่เชื่อผู้ใหญ่ได้ดีทุกคน เราเห็นเขาพูดแบบนี้แต่เราก็ไม่เขาจะเจริญเลยด้วยซ้ำเงินเดือนอากับย่าเรารวมกันยังไม่ถึง2หมื่นเลยด้วยซ้ำแต่อันนี้มันก็ไม่ใช่กับทุกคนเพราะบ้างคนก็ได้ดีจริงๆแต่อันนี้มีตัวอย่างให้ดูเราก็ไม่ได้อยากจะเป็นเด็กที่ดูมีปัญหาแต่บ้างครั้งเขาไม่คิดจะฟังหรือถามความสมัครใจเราเลยถึงตอนนี้คนที่อ่านอยู่อาจมองว่าเราเป็นเด็กเก็บกดหรือเปล่าเป็นเด็กก้าวร้าวหรือเปล่าคือเราอยากจะตอบว่าไม่ แต่เราก็ไม่รู้ว่าคิดอย่างไงกับนิสัยของเราเราตัดสินไม่ได้ว่าเราในสายตาคนอื่นเป็นอย่างไง
สิ่งที่เราอาจจะไม่เข้าใจ