คำถามแอบสอดรู้สอดเห็นนิดนึง

แต่พอฟังคอมเมนต์สามีบ่อย ๆ เรื่องที่เรามี “อะไรก็ไม่รู้” ติดรถไปหมด ทำให้ เราอดอยากถามคนอื่นไม่ได้ว่า แต่ละคนมีของประเภท “อะไรก็ไม่รู้” ติดรถกันมากน้อยแค่ไหน
เริ่มเผาตัวเองก่อน
แถ่น แท้น ...
สมัยก่อนเราขับรถ TEANA ใช้มานานอย่างทะนุถนอม เข้าศูนย์ตลอดอย่างน้อยก็ทุกหมื่นกิโลฯ อย่างเคร่งครัด
ดี ๆ ชั่ว ๆ เลยก็แค่เปลี่ยนน้ำมันเครื่อง
นอกนั้น อะไร ๆ ช่างบอกให้เปลี่ยน หรือมีเสียง มีอะไรนิดหน่อย เปลี่ยนหมด ตั้งแต่ ไส้กรอง โช้ค ล้อ ปีกนก กันโคลง ซ่อมศูนย์ เปลี่ยนศูนย์หมด ถือคติว่า ทำที่ศูนย์เกิดพลาดท่าอะไรยังไงจะได้เปลี่ยนได้ ก็ขับมาสิบเอ็ดปี สามแสนกว่าโลฯ สภาพรถยังโอฯอยู่
หลังรถมันใหญ่มากกกกก ขนาดวางกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ได้สองใบ หรือถ้าเล่นกอล์ฟก็คงแทบใส่ได้สองชุดเลยอ่ะ ...
แต่ทุกคนเชื่อไหมคะว่า เวลาเดินทางต่างประเทศ เอารถเราไปส่งที่สนามบินไม่ได้เลย เพราะหลังรถเต็มหมด เต็มไปด้วยของที่สามีเราเห็นแล้วเครียดจนขำไปแล้ว ว่า “นี่มันอะไรเนี่ย ?”
คือ รถสะอาด แต่หลังรถ มันเต็มไปด้วยของสารพัดที่ภาษาฮกเกี้ยนคงต้องใช้คำว่า “อึ่มซาอึ่มสี่” หรือ ไม่สามไม่สี่ คือ มันไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรเลย
อาทิ เช่น รองเท้า (ประสาทหลอนว่าต้องมีติดไว้หลังรถตลอด เพราะชอบรองเท้าขาดตอนอยู่นอกบ้านมาก ไม่รู้ทำกรรมอะไรมา หนักสุด คือ ขาดตอนประชุมสำคัญตอนกระทรวงฯ เรียกผู้ประกอบการร่วมแสดงความคิดเห็น)
อุปกรณ์ซักล้าง (เราเคยอยู่ชมรมล้างวัด เพราะงั้น พวกถังพับได้ แปรงขัดพื้น บางช่วงพกไม้กวาด กับไม้ม็อบติดหลังรถด้วยนะเออ พร้อมทั้งผ้าเช็ดทั้งใหม่เอี่ยมและเก่าต้องมี)
คีมคีบอันใหญ่ (อันนี้เหตุผลก็บ้าบอมาก เวลาเราขับรถ ถ้าเจออะไรตายบนถนนแล้วเราพอจะจอดรถได้หรือวันนั้นไม่ได้รีบมาก เรามักจะต้องแซะเขี่ยไปไว้ริมทางให้เสมอ หลอนทุกทีเวลาเห็นศพอะไรถูกเหยียบซ้ำ ๆ)
ขวดน้ำ
กระเป๋าช้อปปิ้งใบใหญ่ ไว้ใส่ของจากซูเปอร์มาร์เก็ตที่เค้าไม่แจงถุงกันอีกแล้ว อาหารหมา อาหารแมว ร่ม และมีกระทั่ง กรวยเติมน้ำมันเผื่อน้ำมันหมดฉุกเฉินกลางถนนด้วย (เพราะชีวิตนี้ เราเคยขับรถจนน้ำมันหมดแล้วเครื่องดับกลางถนนแล้วสองครั้ง)
ปลายปีที่แล้ว เพื่อนเก่าสมัยเรียนมหาลัย ชวนว่า “แกไปขับรถไฟฟ้ากันเถอะ AION กำลังลดราคา ดาวน์แสนเดียว ผ่อนเจ็ดพันเอง ประหยัด คุ้ม แล้วดีมาก ๆ ด้วย ไปต่างจังหวัด ถ้าไม่มีที่พักจริง ๆ เปิดแอร์นอนในรถได้เลย ไม่มีก๊าซคาร์บอนเข้าด้วย คุ้ม”
เพื่อนคนนี้นี่ฐานะมหาเศรษฐี ที่ดินบ้านมันรวมกันน่าจะเกือบหมื่นไร่ ตัวมันเองก็ขับรถตราดาวมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย
มันยังคิดจะประหยัดเล้ยยย ... แล้วประสาอะไรกับคนทำงานจ่ายดอกเบี้ยแบงค์อย่างอิชั้น ... ทำไมถึงไม่เลียนแบบมัน ?
ที่ตาโตและทำให้ตัดสินใจได้ไม่ยากเกี่ยวกับรถไฟฟ้าคือ “การเปิดแอร์ในรถได้โดยที่ไม่ต้องดับเครื่อง” และการไม่ก่อไอเสียควันพิษ นี่แหละ
เพราะส่วนตัวภูมิแพ้จะกำเริบเป็นช่วง ๆ และทุกครั้งของการได้กลิ่นไอเสีย จะทำให้ไม่ค่อยสบาย
นี่เลยเคร่งครัดกับตัวเองมากว่า เวลาจอดรถรอลูก รออะไรก็แล้วแต่ จะต้องดับเครื่องทุกครั้ง ถ้ารอนานนักร้อนไม่ไหวจริง ๆ ก็จะเปิดแค่แป๊บเดียวสักห้าสักสิบนาทีแล้วต้องดับเครื่อง (ทำมาตั้งแต่ก่อนจะเป็นกฎหมาย) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในที่ปิดอย่างที่จอดรถชั้นใต้ดิน ขี้เกียจสร้างมลภาวะทางอากาศจนติดหนี้เวรหนี้กรรมกับ รปภ.
คิดว่าตัวเองคิดไม่ผิด
เอาเทียน่าคันเก่าไปให้พี่สาว (ซึ่งไม่ได้ขับรถเยอะ) ใช้ที่ต่างจังหวัด เวลาพาหม่าม้าไปไหนมาไหนจะได้นั่งสบายหน่อย เพราะรถเบาะใหญ่นั่งสบายมาก ๆ
ส่วนตัวเอง หลังจากถอย AION รุ่นเบสิคตามเพื่อนมา แล้วพบข้อดีหลายอย่าง
1. ประหยัดมาก ค่าน้ำมันสมัยก่อน เติมเทียน่าเดือนละเก้าพันกว่า ๆ ถึงเกือบหมื่น พอมาใช้รถไฟฟ้าค่าไฟที่บ้านเพิ่มประมาณ 1,500-2,000 ส่วนต่างจากที่เคยใช้เติมน้ำมันก็เอามาเป็นค่าผ่อนรถ บ้านเราอยู่ชานเมืองมากถึงมากที่สุด ขับรถสมัยก่อนแค่ไปรับส่งลูกก็เฉลี่ยวันละร้อยกิโลกว่า ๆ แล้ว
2. ไม่ต้อง guilty เรื่องการเปิดเครื่องทิ้งไว้เวลาต้องไปนั่งรอ เพราะไม่มีควันเสียรบกวน ที่สำคัญ ปกติเราใช้รถแบบไปไหนมาไหนคนเดียว คันเล็ก ๆ กะทัดรัด ไม่ต้องรู้สึกละอายใจด้วยว่าใช้ทรัพยากรแบบสิ้นเปลือง สมัยก่อนรถขนาด 2000-2500 cc ขับไปไหนมาไหนคนเดียว รู้สึกเหมือนใช้ไม่คุ้มและจ่ายแพงไปหน่อย เพราะอรรถประโยชน์ที่เราต้องการไม่ใช่ความเร็ว ไม่ใช่ความหรู แต่ขอแค่รถมีแอร์เย็นหน่อย มีวิทยุ หรือ bluetooth กลิ่นควันไม่เข้า เบาะไม่แข็งจนเกินไป แค่นั้นพอละ
3. คันเล็ก ๆ หาที่จอดง่าย เราไม่มีทักษะการขับรถ ถอยรถ จอดรถที่เชี่ยวชาญ รถคันเล็กทำให้ชีวิตง่ายขึ้นมากเวลาต้องถอยจอดเข้าซองหรือเทียบริมถนน
แต่นิสัยที่สลัดไม่หาย กับความ “ประดามี” ทั้งหลายที่ไม่ได้เรื่องได้ราวที่ต้องมีติดรถเหมือนผิวหนังชั้นที่สองที่สลัดไม่หลุดก็มี
เราพบว่า ของติดรถเรายังต้องมี
1. กระเป๋าใบโตสำหรับใส่ของซูเปอร์ หรือบางทีก็หนังสือเอกสารแบบบ้าหอบฟาง (เค้า paperless กันทั้งจักรวาลแล้ว อิชั้นก็ยังชอบเขียน ชอบจับกระดาษ พับผ่าเถอะ) ในรูปใบสีเขียวเป็นกระเป๋าสานพลาสติกใบใหญ่น้ำหนักเบา ใส่ของสด ของแห้ง ของชำ เวลาเลอะเทอะ ฉีดน้ำล้างได้สบาย ๆ กระเป๋าน้ำเงินใบใหญ่ ได้มาตอนทำบุญกับมูลนิธิศัลย์สร้างข้อ ใส่หนังสือ เอกสารได้เยอะมากกกก แถมน้ำหนักเบา
2. อาหารหมา อาหารแมว เวลาไปเจอน้อง ๆ ตามวัด หรือตามที่ที่พอให้อาหารได้
3. รองเท้ายังคงตัดใจเอาออกจากรถไม่ได้ หลังจากเอาคัทชูออกไปแล้ว เพราะพบว่า ไว้หลังรถแล้วเวลาอากาศร้อน ๆ ส้นจะลอกเป็นแผ่นเลยจ้ะ
4. น้ำแร่ ไว้ฉีดหน้า หรือฉีดใส่ทิชชูไว้เช็ดคราบกาแฟ คราบขนมที่บางทีทำหกเล็ก ๆ น้อย ๆ ในรถ สเปรย์ hydrosol ลาเวนเดอร์ อันนี้ ปกติจะเอาไว้ฉีดหน้าได้เวลาร้อนจัด ๆ แต่เราพบว่า ผิวเราแพ้และคันง่ายมาก บางที ออกไปข้างนอกแล้วเหมือนโดยยุงไต่ ยุงกัด ก่อนขึ้นรถ เอา hydrosol ลาเวนเดอร์ฉีดขา ฉีดแขนให้ชุ่ม ๆ เช็ดออก แล้วจะหายคัน
5. ถุงพลาสติกพับเล็ก ๆ ใส่ไว้ในถุงซิปล็อคเสียบไว้ข้าง ๆ รถ เผื่อมีเศษขยะเล็ก ๆน้อย ๆ จะทิ้ง
6. อาหารหมาแมวแบบเป็นแท่ง ๆ แห้ง ๆ เวลาอยู่บนรถไม่ลงจากรถ สามารถโยนให้น้องได้
7. ร่มคันเล็กต้องเสียบไว้ข้าง ๆ เราไม่ค่อยได้ใช้ร่ม แต่จะมีติดรถไว้ เวลาฝนตกเจอใครเดินตากฝนจะได้หยิบให้เค้าได้
8. เราชอบงานศิลปะหรืองานที่ทำโดยศิลปินพื้นบ้าน ป้ายไม้รูปเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวที่เห็นได้มาจากร้าน Culture CONNEX ใกล้ ๆ Icon Siam พอได้มาแล้ว ก็ต้องหาอะไรมาเป็นเครื่องประกอบให้เข้ากัน เลยต้องไปศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวที่ปัตตานีบูชาสร้อยไข่มุกไหว้เจ้าแม่ ไหว้เสร็จตามธรรมเนียมจะคลุกขี้เถ้าจากกระถางธูป แล้วเราเลยเอามาพันกับป้ายเจ้าแม่ แขวนหน้ารถ ถามว่าใครจะดูออกมั้ย ? รู้มั้ยเนี่ย ? ไม่รู้หรอก เรารู้ของเราคนเดียว
คนอื่นจะรำคาญเสียงสร้อยไข่มุกกระทบกับป้ายไม้ก๊อกแก๊ก ๆ แต่เราชอบมาก 55 ถือว่าเจ้าแม่อยู่กับเรา
นอกจากนี้ เรายังมีถุงปัสสาวะ เบาะโฟมรองเล็ก ๆ สำหรับบางทีถ้าขับรถนานแล้วอาจเมื่อยก้นปวดหลัง เสื้อกันหนาวที่ไม่เคยได้ใส่แต่ต้องมีติดรถไว้ เพราะลูกสาวเราคนโตขี้หนาวเวลาเราไปรับเธอ เธอจะได้นั่งสบายไม่ขอให้ปิดแอร์ ทิชชูสำรอง และกระเป๋าสำรองเผื่อจะเดินลงไปซื้ออะไรจะได้ไม่ต้องขอถุง
มีที่บีบมือไว้ด้วย ไว้ออกกำลังมือเล็ก ๆ น้อย ๆ เวลารถติดแล้วเครียดก็กดบีบไปเรื่อย ๆ
เขียนมายืดยาว สรุปว่า เต็มไปด้วยของที่ใคร ๆ ก็มองว่า “อะไรก็ไม่รู้” เต็มไปหมด
ของคนอื่นล่ะคะ มีอะไรที่ติดรถกันไว้บ้าง
หลังรถแต่ละคน ... มีอะไรบ้าง ?
แต่พอฟังคอมเมนต์สามีบ่อย ๆ เรื่องที่เรามี “อะไรก็ไม่รู้” ติดรถไปหมด ทำให้ เราอดอยากถามคนอื่นไม่ได้ว่า แต่ละคนมีของประเภท “อะไรก็ไม่รู้” ติดรถกันมากน้อยแค่ไหน
เริ่มเผาตัวเองก่อน
แถ่น แท้น ...
สมัยก่อนเราขับรถ TEANA ใช้มานานอย่างทะนุถนอม เข้าศูนย์ตลอดอย่างน้อยก็ทุกหมื่นกิโลฯ อย่างเคร่งครัด
ดี ๆ ชั่ว ๆ เลยก็แค่เปลี่ยนน้ำมันเครื่อง
นอกนั้น อะไร ๆ ช่างบอกให้เปลี่ยน หรือมีเสียง มีอะไรนิดหน่อย เปลี่ยนหมด ตั้งแต่ ไส้กรอง โช้ค ล้อ ปีกนก กันโคลง ซ่อมศูนย์ เปลี่ยนศูนย์หมด ถือคติว่า ทำที่ศูนย์เกิดพลาดท่าอะไรยังไงจะได้เปลี่ยนได้ ก็ขับมาสิบเอ็ดปี สามแสนกว่าโลฯ สภาพรถยังโอฯอยู่
หลังรถมันใหญ่มากกกกก ขนาดวางกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ได้สองใบ หรือถ้าเล่นกอล์ฟก็คงแทบใส่ได้สองชุดเลยอ่ะ ...
แต่ทุกคนเชื่อไหมคะว่า เวลาเดินทางต่างประเทศ เอารถเราไปส่งที่สนามบินไม่ได้เลย เพราะหลังรถเต็มหมด เต็มไปด้วยของที่สามีเราเห็นแล้วเครียดจนขำไปแล้ว ว่า “นี่มันอะไรเนี่ย ?”
คือ รถสะอาด แต่หลังรถ มันเต็มไปด้วยของสารพัดที่ภาษาฮกเกี้ยนคงต้องใช้คำว่า “อึ่มซาอึ่มสี่” หรือ ไม่สามไม่สี่ คือ มันไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรเลย
อาทิ เช่น รองเท้า (ประสาทหลอนว่าต้องมีติดไว้หลังรถตลอด เพราะชอบรองเท้าขาดตอนอยู่นอกบ้านมาก ไม่รู้ทำกรรมอะไรมา หนักสุด คือ ขาดตอนประชุมสำคัญตอนกระทรวงฯ เรียกผู้ประกอบการร่วมแสดงความคิดเห็น)
อุปกรณ์ซักล้าง (เราเคยอยู่ชมรมล้างวัด เพราะงั้น พวกถังพับได้ แปรงขัดพื้น บางช่วงพกไม้กวาด กับไม้ม็อบติดหลังรถด้วยนะเออ พร้อมทั้งผ้าเช็ดทั้งใหม่เอี่ยมและเก่าต้องมี)
คีมคีบอันใหญ่ (อันนี้เหตุผลก็บ้าบอมาก เวลาเราขับรถ ถ้าเจออะไรตายบนถนนแล้วเราพอจะจอดรถได้หรือวันนั้นไม่ได้รีบมาก เรามักจะต้องแซะเขี่ยไปไว้ริมทางให้เสมอ หลอนทุกทีเวลาเห็นศพอะไรถูกเหยียบซ้ำ ๆ)
ขวดน้ำ
กระเป๋าช้อปปิ้งใบใหญ่ ไว้ใส่ของจากซูเปอร์มาร์เก็ตที่เค้าไม่แจงถุงกันอีกแล้ว อาหารหมา อาหารแมว ร่ม และมีกระทั่ง กรวยเติมน้ำมันเผื่อน้ำมันหมดฉุกเฉินกลางถนนด้วย (เพราะชีวิตนี้ เราเคยขับรถจนน้ำมันหมดแล้วเครื่องดับกลางถนนแล้วสองครั้ง)
ปลายปีที่แล้ว เพื่อนเก่าสมัยเรียนมหาลัย ชวนว่า “แกไปขับรถไฟฟ้ากันเถอะ AION กำลังลดราคา ดาวน์แสนเดียว ผ่อนเจ็ดพันเอง ประหยัด คุ้ม แล้วดีมาก ๆ ด้วย ไปต่างจังหวัด ถ้าไม่มีที่พักจริง ๆ เปิดแอร์นอนในรถได้เลย ไม่มีก๊าซคาร์บอนเข้าด้วย คุ้ม”
เพื่อนคนนี้นี่ฐานะมหาเศรษฐี ที่ดินบ้านมันรวมกันน่าจะเกือบหมื่นไร่ ตัวมันเองก็ขับรถตราดาวมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย
มันยังคิดจะประหยัดเล้ยยย ... แล้วประสาอะไรกับคนทำงานจ่ายดอกเบี้ยแบงค์อย่างอิชั้น ... ทำไมถึงไม่เลียนแบบมัน ?
ที่ตาโตและทำให้ตัดสินใจได้ไม่ยากเกี่ยวกับรถไฟฟ้าคือ “การเปิดแอร์ในรถได้โดยที่ไม่ต้องดับเครื่อง” และการไม่ก่อไอเสียควันพิษ นี่แหละ
เพราะส่วนตัวภูมิแพ้จะกำเริบเป็นช่วง ๆ และทุกครั้งของการได้กลิ่นไอเสีย จะทำให้ไม่ค่อยสบาย
นี่เลยเคร่งครัดกับตัวเองมากว่า เวลาจอดรถรอลูก รออะไรก็แล้วแต่ จะต้องดับเครื่องทุกครั้ง ถ้ารอนานนักร้อนไม่ไหวจริง ๆ ก็จะเปิดแค่แป๊บเดียวสักห้าสักสิบนาทีแล้วต้องดับเครื่อง (ทำมาตั้งแต่ก่อนจะเป็นกฎหมาย) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในที่ปิดอย่างที่จอดรถชั้นใต้ดิน ขี้เกียจสร้างมลภาวะทางอากาศจนติดหนี้เวรหนี้กรรมกับ รปภ.
คิดว่าตัวเองคิดไม่ผิด
เอาเทียน่าคันเก่าไปให้พี่สาว (ซึ่งไม่ได้ขับรถเยอะ) ใช้ที่ต่างจังหวัด เวลาพาหม่าม้าไปไหนมาไหนจะได้นั่งสบายหน่อย เพราะรถเบาะใหญ่นั่งสบายมาก ๆ
ส่วนตัวเอง หลังจากถอย AION รุ่นเบสิคตามเพื่อนมา แล้วพบข้อดีหลายอย่าง
1. ประหยัดมาก ค่าน้ำมันสมัยก่อน เติมเทียน่าเดือนละเก้าพันกว่า ๆ ถึงเกือบหมื่น พอมาใช้รถไฟฟ้าค่าไฟที่บ้านเพิ่มประมาณ 1,500-2,000 ส่วนต่างจากที่เคยใช้เติมน้ำมันก็เอามาเป็นค่าผ่อนรถ บ้านเราอยู่ชานเมืองมากถึงมากที่สุด ขับรถสมัยก่อนแค่ไปรับส่งลูกก็เฉลี่ยวันละร้อยกิโลกว่า ๆ แล้ว
2. ไม่ต้อง guilty เรื่องการเปิดเครื่องทิ้งไว้เวลาต้องไปนั่งรอ เพราะไม่มีควันเสียรบกวน ที่สำคัญ ปกติเราใช้รถแบบไปไหนมาไหนคนเดียว คันเล็ก ๆ กะทัดรัด ไม่ต้องรู้สึกละอายใจด้วยว่าใช้ทรัพยากรแบบสิ้นเปลือง สมัยก่อนรถขนาด 2000-2500 cc ขับไปไหนมาไหนคนเดียว รู้สึกเหมือนใช้ไม่คุ้มและจ่ายแพงไปหน่อย เพราะอรรถประโยชน์ที่เราต้องการไม่ใช่ความเร็ว ไม่ใช่ความหรู แต่ขอแค่รถมีแอร์เย็นหน่อย มีวิทยุ หรือ bluetooth กลิ่นควันไม่เข้า เบาะไม่แข็งจนเกินไป แค่นั้นพอละ
3. คันเล็ก ๆ หาที่จอดง่าย เราไม่มีทักษะการขับรถ ถอยรถ จอดรถที่เชี่ยวชาญ รถคันเล็กทำให้ชีวิตง่ายขึ้นมากเวลาต้องถอยจอดเข้าซองหรือเทียบริมถนน
แต่นิสัยที่สลัดไม่หาย กับความ “ประดามี” ทั้งหลายที่ไม่ได้เรื่องได้ราวที่ต้องมีติดรถเหมือนผิวหนังชั้นที่สองที่สลัดไม่หลุดก็มี
เราพบว่า ของติดรถเรายังต้องมี
1. กระเป๋าใบโตสำหรับใส่ของซูเปอร์ หรือบางทีก็หนังสือเอกสารแบบบ้าหอบฟาง (เค้า paperless กันทั้งจักรวาลแล้ว อิชั้นก็ยังชอบเขียน ชอบจับกระดาษ พับผ่าเถอะ) ในรูปใบสีเขียวเป็นกระเป๋าสานพลาสติกใบใหญ่น้ำหนักเบา ใส่ของสด ของแห้ง ของชำ เวลาเลอะเทอะ ฉีดน้ำล้างได้สบาย ๆ กระเป๋าน้ำเงินใบใหญ่ ได้มาตอนทำบุญกับมูลนิธิศัลย์สร้างข้อ ใส่หนังสือ เอกสารได้เยอะมากกกก แถมน้ำหนักเบา
2. อาหารหมา อาหารแมว เวลาไปเจอน้อง ๆ ตามวัด หรือตามที่ที่พอให้อาหารได้
3. รองเท้ายังคงตัดใจเอาออกจากรถไม่ได้ หลังจากเอาคัทชูออกไปแล้ว เพราะพบว่า ไว้หลังรถแล้วเวลาอากาศร้อน ๆ ส้นจะลอกเป็นแผ่นเลยจ้ะ
4. น้ำแร่ ไว้ฉีดหน้า หรือฉีดใส่ทิชชูไว้เช็ดคราบกาแฟ คราบขนมที่บางทีทำหกเล็ก ๆ น้อย ๆ ในรถ สเปรย์ hydrosol ลาเวนเดอร์ อันนี้ ปกติจะเอาไว้ฉีดหน้าได้เวลาร้อนจัด ๆ แต่เราพบว่า ผิวเราแพ้และคันง่ายมาก บางที ออกไปข้างนอกแล้วเหมือนโดยยุงไต่ ยุงกัด ก่อนขึ้นรถ เอา hydrosol ลาเวนเดอร์ฉีดขา ฉีดแขนให้ชุ่ม ๆ เช็ดออก แล้วจะหายคัน
5. ถุงพลาสติกพับเล็ก ๆ ใส่ไว้ในถุงซิปล็อคเสียบไว้ข้าง ๆ รถ เผื่อมีเศษขยะเล็ก ๆน้อย ๆ จะทิ้ง
6. อาหารหมาแมวแบบเป็นแท่ง ๆ แห้ง ๆ เวลาอยู่บนรถไม่ลงจากรถ สามารถโยนให้น้องได้
7. ร่มคันเล็กต้องเสียบไว้ข้าง ๆ เราไม่ค่อยได้ใช้ร่ม แต่จะมีติดรถไว้ เวลาฝนตกเจอใครเดินตากฝนจะได้หยิบให้เค้าได้
8. เราชอบงานศิลปะหรืองานที่ทำโดยศิลปินพื้นบ้าน ป้ายไม้รูปเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวที่เห็นได้มาจากร้าน Culture CONNEX ใกล้ ๆ Icon Siam พอได้มาแล้ว ก็ต้องหาอะไรมาเป็นเครื่องประกอบให้เข้ากัน เลยต้องไปศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวที่ปัตตานีบูชาสร้อยไข่มุกไหว้เจ้าแม่ ไหว้เสร็จตามธรรมเนียมจะคลุกขี้เถ้าจากกระถางธูป แล้วเราเลยเอามาพันกับป้ายเจ้าแม่ แขวนหน้ารถ ถามว่าใครจะดูออกมั้ย ? รู้มั้ยเนี่ย ? ไม่รู้หรอก เรารู้ของเราคนเดียว
คนอื่นจะรำคาญเสียงสร้อยไข่มุกกระทบกับป้ายไม้ก๊อกแก๊ก ๆ แต่เราชอบมาก 55 ถือว่าเจ้าแม่อยู่กับเรา
นอกจากนี้ เรายังมีถุงปัสสาวะ เบาะโฟมรองเล็ก ๆ สำหรับบางทีถ้าขับรถนานแล้วอาจเมื่อยก้นปวดหลัง เสื้อกันหนาวที่ไม่เคยได้ใส่แต่ต้องมีติดรถไว้ เพราะลูกสาวเราคนโตขี้หนาวเวลาเราไปรับเธอ เธอจะได้นั่งสบายไม่ขอให้ปิดแอร์ ทิชชูสำรอง และกระเป๋าสำรองเผื่อจะเดินลงไปซื้ออะไรจะได้ไม่ต้องขอถุง
มีที่บีบมือไว้ด้วย ไว้ออกกำลังมือเล็ก ๆ น้อย ๆ เวลารถติดแล้วเครียดก็กดบีบไปเรื่อย ๆ
เขียนมายืดยาว สรุปว่า เต็มไปด้วยของที่ใคร ๆ ก็มองว่า “อะไรก็ไม่รู้” เต็มไปหมด
ของคนอื่นล่ะคะ มีอะไรที่ติดรถกันไว้บ้าง