[ รีวิวหนังอิหยังว่ะ ] ทั้งกลม (2026)



++ บอกตรง ๆ ว่าที่ต้องรีวิวหนังเรื่องนี้ เป็นผลมาจากช่วงองก์สุดท้ายของหนัง ที่มันอิหยังว่ะ แบบวายป่วง ซ่องแตก นรกแตก ขนานแท้ จขกท. บอกเลยว่าตัวเองไม่ได้ขำกลิ้งในโรงหนังแบบนี้มานานมากแล้ว มันเป็นการขำแบบขำสุด อะไรสุด ขำจริง ๆ ไม่ใช่ขำแห้ง ๆ แต่ประการใด ขำจนน้องที่นั่งข้างหน้าหันมาขำกับ จขกท. ด้วยเลยอ่ะ คิดดู อย่ารอช้า! รีบไปรีวิวกันดีกว่าครับ...



++ หนังเล่าเรื่องของหญิงสาวท้องแก่จำนวนมากที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยในป่าใกล้กับป้าช้าร้าง ซึ่งหนึ่งในนั้น คือ แอน (ทราย เจริญปุระ) สาวร้านคาราโอเกะ ที่ตั้งท้องกับหนุ่มนักเที่ยว แล้วโดนทอดทิ้ง โดยแอนได้รับการช่วยเหลือจาก มาม่าซัง (ลิลลี่ สีสะเหงียน) และผู้หญิงอีกคนที่หายตัวไปเช่นกัน คือ แพร ซึ่งเป็นพี่สาวของ ภพ (อินดี้ อินทัช) ซึ่งก่อนที่แพรจะหายตัวไป ภพได้รับสายโทรศัพท์จากแพรพูดในทำนองมีพิรุธ จากเหตุนี้ จึงทำให้ภพตัดสินใจเข้ามาทำงานที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในตำแหน่งบุรุษพยาบาล ที่นี่เขาได้พบกับ เป้ (แบงค์ ปวริศร์) เจ้าหน้าที่ห้องดับจิต ซึ่งเมื่อมาถึงวันแรก ทั้งคู่ก็ต้องรับเคสสาวตายทั้งกลม ซึ่งก็คือ แอน โดยทั้งคู่ต้องทำหน้าที่เอาศพไปเก็บไว้ที่สุสานเก็บศพ แต่ระหว่างเดินทาง เป้กลับเลี้ยวรถไปที่ป่าช้าร้างแทน ซึ่งที่นั่นภพก็ได้พบว่า มีหมอผีมาทำพิธีผ่าศพเด็กออกจากท้อง โดยเป้บอกว่าถ้าไม่ทำอย่างนี้ ศพจะเฮี้ยน สิ่งนี้ทำให้ภพรู้สึกสงสัยในพฤติกรรมของเป้มาก จนกระทั่งเขาไปพบข้อมูลลับที่บอกว่า เป้ และ ผอ. ของโรงพยาบาลอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับหญิงสาวท้องแก่ที่หายตัวไป โดยเด็กในท้องอาจจะถูกนำไปทำเป็นกุมารทอง เนื้อเรื่องคร่าว ๆ จะมีแค่นี้ครับ...



++ ความจริงหนังเรื่องนี้เป็นหนังที่ จขกท. รอคอยติดตามความเคลื่อนไหว และรอดูมากที่สุดเรื่องหนึ่ง เพราะทุ่มทุนสร้างโดยค่าย Show Media / เจ๊ใหญ่มีเดีย ที่มีผลงานก่อนหน้านี้อย่าง "เดอะโค้ช รถขนฝัน (2026)" สุดยอด Sport Movie แห่งปี และ "กาฬวิฬาร์ อาถรรพ์ ปีศาจ แมวดำ (2026)" หนังสยองขวัญที่เงียบกริบที่สุดเรื่องหนึ่งในประวัติศาสตร์ชาติไทย!!! กริบขนาดที่ จขกท. ที่ดูหนังโรงบ่อยมากกกกก ไปดูไม่ทันโปรแกรมฉายอ่ะ หนังหลุดโรงไปอย่างรวดเร็วมากกกกก (เร็วกว่านี้ ก็น้องบิว ภูริพล วิ่ง 100 เมตร รอบชิง Asian Games แล้วหล่ะ!)...



++ พอดูหนังจบแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะเลือกคำไหนมาใช้เพื่อประกอบการรีวิวนี้ให้เหมาะสมดี เอาเป็นว่าหนังมีปัญญาจ้างดาราที่มีฝีมือการแสดงเป็นเลิศอย่าง คุณทราย เจริญปุระ, คุณแบงค์ ปวริศร์ และ อินดี้ อินทัช เหลียวรักวงศ์ มาแสดงนำ มีวัตถุดิบดีขนาดนี้ แต่ ผกก. และทีมสร้างยังไม่สามารถที่จะสร้างหนังที่เอาแค่พอจะดูได้ออกมาได้เลย จขกท. เบิ่ดคำสิเว้าจริง ๆ สงสารดารานำมาก เล่นแทบตาย เล่นแบบถวายหัว แต่ภาพรวมหนังมันออกมาอิหยังว่ะมาก แต่เอาจริงหนังเรื่องก่อนหน้าของค่ายนี้ ก็การันตีความสุดยอดได้เป็นอย่างดีแล้ว ใช่มั้ยครับ! ดังนั้น อย่ารอช้ากันเลย ตามมาสับ เอ้ย! ตามมารึวิวกันเลยดีกว่าครับ...



(เนื้อหาในรีวิวนับจากนี้ อาจมีการสปอยเนื้อเรื่องบ้าง เพื่ออรรถรสในการรีวิว ส่วนตัว จขกท. แนะนำว่าใครที่ยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ ก็ให้อ่าน ๆ ไปเถอะครับ เพราะไม่แนะนำให้ไปดูหรอกครับ เสียดายเวลาชีวิต เอาเวลาไปนั่งจ้องฝาบ้านจะมีคุณค่ามากกว่า.. อาเมน)

++ ระหว่างที่หนังเริ่มฉายไปได้ 20 นาที ก็เริ่มมีคนเดินออก เพราะช่วง 3/4 แรกของตัวหนังนั้น มันเต็มไปด้วยความอิหยังว่ะ ที่ทิ้งบาดแผลฉกรรจ์ไว้ให้กับหนัง เอาเป็นว่าถ้าหนังเป็นคนก็คือตุยไปแล้วหล่ะ แผลเยอะขนาดนี้ แล้วมาครบทุกสิ่ง เริ่มจากเรื่อง Setting ก่อนเลย คือ บอกก่อนเลยว่าไอ่คนที่ลวงผู้หญิงท้องไปฆ่าก็คือไอ่เป้นั่นแหละ เพราะมันต้องการจะผ่าเอาเด็กไปทำกุมารทอง แล้ววิธีที่มันลวงไปฆ่า คือ หลอกผู้หญิงให้ออกไปซื้อของ หรือไปตลาดตอนกลางคืน แล้วสถานที่ ๆ หนังจัดไว้ให้ผู้หญิงเหล่านั้นเดิน คือ เป็นป่าทึบเลยอ่ะคุณ เป็นป่าแบบป่าจริง ๆ เลย คือ ดูมันไม่มีทางที่จะมีชุมชน มีร้านค้า หรือตลาดแถวนั้นได้เลย แล้วผู้หญิงแต่ละคนที่เดินมา คือ ถือถุงพลาสติกเหมือนเพิ่งไปเซเว่นอย่างงี้ แต่บรรยากาศแบบนั้น จะเอาที่ไหนไปมีเซเว่น รั่วมาก! บางคนก็ถือตระกร้าใบใหญ่เหมือนเพิ่งไปจ่ายตลาดมา เดี๋ยวก่อน! ไปจ่ายตลาดตอนกลางคืนเนี่ยนะ แล้วในตระกร้ามีอะไรรู้มั้ย มีผักบุ้งกำเล็ก ๆ อยู่กำนึง แต่ตระกร้าที่ใส่ใหญ่เท่าใส่ทุเรียนได้ 2 ลูกอ่ะ! แล้วไปซื้อผักบุ้งกำนึงเนี่ย ต้องเสี่ยงเดินออกไปตอนดึก ๆ ดื่น ๆ เนี่ยนะ อะไร คือ ตรรกะ จขกท. งงมากวิ!!!...



++ ไม่พอ ยังมีเรื่อง characters ของพวกตัวละครอีก อันนี้เป็นอะไรที่โบร่ำโบราณมาก คือ พวกตัวร้ายก็ต้องแบบร้ายให้เห็นแบบจะ ๆ ประเภทยืนมองอยู่จตุจักร แต่คนร้ายโผล่มาแถวรังสิต ก็รู้ทันทีว่าเป็นตัวร้าย ตั้งแต่การแต่งเนื้อแต่งตัว คำพูดคำจา ท่าทาง คือ ต้องเหมือนเมา ๆ กอดขวดเหล้า พูดจารั่ว ๆ หรือดูโรคจิตอยู่ตลอดเวลา แล้วพูดอะไรมาประโยคหนึ่ง ก็ต้องปิดท้ายด้วยการหัวเราะ หึหึหึ.. อยู่ในลำคอทีนึง บางทีไม่ได้พูดอะไร แต่สงสัยกลัวเดดแอร์ ก็ให้หัวเราะ หึหึหึ.. อยู่เฉย ๆ อย่างนั้นอ่ะ โอ้ย! ฮาจะรั่วเหมือนคนบ้า คราวนี้มันมีไอ่บ้า 3 ตัว ซึ่งมันเป็นลูกน้องไอ่หมอผีคนที่ทำพิธีผ่าศพเสกกุมาร ไอ่ 3 ตัวนี้ คือ อะไรที่อาเฮียที่สุด เพราะ character มันโคตะระติ๊งต๊องเลย โดยเฉพาะไอ่ตัวหัวหน้าที่ตัวเตี้ย ๆ มีหนวดเครา หน้าตาตลก ๆ อ่ะ ไอ่นี้จะเมาตลอดเวลา แล้วมีฉากนึง มันไปกินเหล้าในป่าช้าร้าง แล้วไปเยี่ยวใส่ปากผีในหลุม ลูกน้องมันเลยบอกว่าไม่กลัวคาถาเสื่อมจนผีลุกขึ้นมาหลอกเหรอ มันตอบกลับไปว่า "ลุกขึ้นมากรูก็จะจับข่มขืนซะเลย" โอ้ย! คิดได้ไง dialogue นี้ เชยมาก อุฯมาก คนจะข่มขืนผี แล้วยังไม่หมด มันมีเพื่อนของเจ้าภพที่เป็นพระเอกอยู่คนนึง ชื่อว่า นัท ไอ่นี้เป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้ (จริง ๆ จขกท. ยังงงอยู่จนทุกวันนี้ว่ามันโผล่มาได้ยังไงฟ่ะ เหมือนพวกมั่วบ้านงาน มาอ้างว่าเป็นเพื่อนพระเอก แบบ ผกก. นึกจะยัดใครใส่บทมาก็ได้อย่างนี้นะเหรอ ไม่ต้องสนใจที่มาที่ไป อดีต ปัจจุบัน อนาคต ใด ๆ ทั้งสิ้น) แล้วไอ่นี้ คือ น่ารำคาญมาก มันบอกว่าจะช่วยพระเอกตามล่าคนร้ายและหาศพพี่แพรในป่าช้า ท่าทางขึงขัง ไม่กลัวสิ่งใดเลย พอพระเอกพาขี่มอเตอร์ไซค์เข้าไปในป่าช้าเท่านั้นแหละ มันดันกลัว ร้องอยู่นั่นแหละ แบบ "จะพามาเจอผีจริง ๆ เหรอ กลัว กลัว กลัว จะกลับ จะกลับ" อยู่นั่นแหละ dialogue ย้อนแย้งกับตอนแรกมาก เหมือนคนเขียนบทลืมสิ่งที่ตัวเองเขียนมาตอนแรกเฉยเลย แล้วเป็นอย่างนี้ทั้งเรื่อง เดี๋ยวจะรีวิวให้อ่านครับ...



++ ตัวอย่างของการเขียนบทและตัวเองลืมสิ่งที่ตัวเองเขียนมาก่อน จนทำให้หนังมันดูย้อนแย้งก็เช่น บทของภพที่พี่สาวโดนฆ่าตาย ตอนแรกภพก็เหมือนจะรู้แล้วนะว่าพี่แพรตาย แต่พอซีนต่อมาในป่าช้าร้าง ตอนไปเจอผียัยแพรที่เป็นพี่สาว ภพกับไอ่นัทดันตกใจ พูดออกมาว่า "พี่แพรตายแล้วเหรอ" อ้าว! เมื่อพวกเอ็งยังบอกกันเลยว่าพี่แพรตายแล้ว อยู่ดี ๆ เป็นอัลไซเมอร์ ลืมสิ่งที่ตัวเองพูดไปเฉยเลย จะบ้าตาย นอกจากนี้การตัดต่อยิ่งพังพินาศใหญ่ เอาซีนก่อนมาไว้หลัง เอาซีนหลังมาไว้ก่อน เช่น ตอนที่แอนถูกฆ่าตายในป่า ตอนต้นเรื่องบอกว่าโดนไอ่เป้ฆ่าในป่าอีกแบบ พอมาตอนหลังเล่าว่าตายอีกแบบ ตกลงมันตายกี่แบบกันห่ะ ตายหลายครั้งเหรอ ไม่เหมือนกันซักครั้งเลย แล้วทุก ๆ ครั้ง ผู้หญิงที่โดนฆ่าตายในป่าก็จะโดนผ่าศพเอาเด็กออกมาทำกุมารเลย แต่แทบทุกศพก็จะกลับไปโผล่ในห้องดับจิตโรงพยาบาล ในสภาพท้องโต มีเด็กในท้อง อ้าว! อย่างนี้คืออะไร เด็กมันคลานหนีกลับเข้าท้องแม่มันเองได้เหรอ งง ใน งง แล้ว dialogue เวลาพวกตัวละครเวลาเจอผีหลอกก็อิหยังว่ะมาก คือ ทุกเสียงแปลก ๆ หรือเงาผุบ ๆ โผล่ ๆ ก็จะพูดอยู่คำเดียว คือ ใครอ่ะ! นั่นใครอ่ะ! พูดแบบรัว ๆ ไม่หยุด จนน่ารำคาญมาก คือ ในป่าช้าค่ำมืดขนาดนั้น มันคงจะมีคนมาเดินเล่นหรอกมั้ง ถามมาได้ แต่ตอนองก์สุดท้าย มันจะมี dialogue แบบนี้ แต่อิหยังว่ะกว่ามาก ติดตามอ่านต่อครับ...



++ มาถึงเรื่องที่อุฯไม่แพ้สิ่งใด คือ งานเมคอัพ และงาน Practical Effects คือ ตลกมาก อย่างการแต่งหน้าเนี่ย พวกผี พวกศพเนี่ย พี่แกก็จะทาตาสีดำ ๆ เป็นวง ๆ เหมือนหมีแพนด้าอ่ะ ตลกมาก! แล้วแผลเละ ๆ ของผีเนี่ย มันไม่เหมือนกันซักฉาก คือ หน้าผีเนี่ยมันไม่มีความ continued เลย จะบ้าตาย! แล้วเมคอัพนี่ลามไปถึงไอ่ตัวหมอผีด้วย ตลกมาก! คือ แต่งตาดำ ๆ เป็นหมีแพนด้าไม่พอ ยังทาปากดำ ๆ ยังกับพวก Punk Rock อีก น้องเนเน่ยังแต่งหน้าเป็นชาวร็อคน้อยกว่าหมอผีในเรื่องนี้เลย แล้วนี่งาน PE ก็อย่างอุฯ คือ พระเอกตอนไปตามหาศพพี่สาวในป่าช้าร้าง ดันเอามือไปโดนกิ่งไม้จนเป็นแผลเบ้อเริ่ม ร้องจะเป็นจะตาย พอซีนถัดมาพระเอกยกมือขึ้นมา แผลนั้นหายไปแล้วราวกับเสกได้ เอิ่ม! อิหยังว่ะมาก แล้วก็ซีนพวกคนท้องด้วยนะ แบบตอนยังไม่ตาย เดิน ๆ มาท้องก็ยังไม่ใหญ่มาก แต่พอโดนฆ่าตายแล้วมานอนรอโดนผ่าท้อง ท้องดันโต๊โต เหมือนเอาแตงโมมาใส่ไว้ แต่ จขกท. ก็เก็ทนะ เพราะเค้าต้องเอาม็อคอัพศพเด็กใส่ไว้ไง อิอิ แล้วศพเด็กนะ คือ เอาตุ๊กตาเด็กที่เป็นยาง ๆ เหมือนที่วางขายตามตลาดนัดอ่ะ เอามาจุ่มสีแดง ๆ เป็นเลือด โอ้ย! ลงทุนสุด อะไรสุด...



(มีต่อใน คห.1 ครับ)
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่