⌛✨💖 นิทานพื้นบ้านสกอตแลนด์: เจ้าหญิงต้นไม้ทองกับราชินีต้นไม้เงิน 💖✨⌛




          กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีราชินีผู้เลอโฉมองค์หนึ่งชื่อราชินีต้นไม้เงิน (Silver-Tree) และพระราชธิดาผู้มีความงามเหนือใครในแผ่นดินชื่อเจ้าหญิงต้นไม้ทอง (Gold-Tree) ทั้งสองอาศัยอยู่ในวังอันงดงามที่ล้อมรอบด้วยป่าและท้องทะเล

          ราชินีต้นไม้เงินหลงใหลในความงามของตนเอง และชอบที่จะถามปลาวิเศษในบ่อน้ำใส ซึ่งว่ากันว่าไม่มีคำตอบใดผิดพลาด
          “ปลาวิเศษในบ่อใส ผู้ใดเลอโฉมที่สุดในโลกนี้?”
          ทุกครั้ง ปลาวิเศษจะตอบว่า “พระนางคือผู้ที่งดงามที่สุดในโลกนี้ ไม่มีใครเทียบได้” คำตอบนี้ทำให้ราชินีต้นไม้เงินยิ้มอย่างพึงพอใจ

          วันหนึ่งเมื่อราชินีต้นไม้เงินมีธิดา ราชินีต้นไม้เงินถามคำถามเดิม แต่คราวนี้คำตอบของปลาวิเศษเปลี่ยนไป
          “ข้าขอโทษ พระนาง แต่ผู้ที่งดงามที่สุดในโลกนี้คือเจ้าหญิงต้นไม้ทอง ผู้เป็นธิดาของพระนาง”
          เมื่อได้ยินดังนั้น ราชินีต้นไม้เงินโกรธจัดและความอิจฉาก็เข้าครอบงำหัวใจของเธอ นางกลับไปที่วังด้วยความโกรธและวางแผนกำจัดเจ้าหญิงต้นไม้ทอง
          “ถ้าข้าไม่สามารถเป็นผู้เลอโฉมที่สุด ข้าจะไม่มีวันยอมให้ลูกสาวของข้าแย่งตำแหน่งนี้ไป!”

          พระราชาผู้เป็นพ่อของเจ้าหญิงต้นไม้ทอง สังเกตเห็นท่าทีอันแปลกประหลาดของราชินีต้นไม้เงิน พระองค์ล่วงรู้ถึงความอิจฉาและความโกรธของนาง จึงวางแผนช่วยเหลือลูกสาว
          “ลูกของข้าจะต้องปลอดภัย ข้าจะส่งนางไปยังที่ที่ราชินีตามหาไม่พบ”

          พระราชาตัดสินใจพาเจ้าหญิงต้นไม้ทองเดินทางไปยังดินแดนอันไกลโพ้น ที่ซึ่งเธอได้แต่งงานกับเจ้าชายแห่งดินแดนอื่น และใช้ชีวิตในปราสาทอันหรูหรา
          “ที่นี่ เจ้าจะปลอดภัย” พระราชาบอกลูกสาวก่อนจากลา
          เจ้าหญิงต้นไม้ทองใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในปราสาทของเจ้าชาย โดยไม่ล่วงรู้เลยว่าราชินีต้นไม้เงินยังคงตามล่าตัวเธอ


          ราชินีต้นไม้เงินไม่ยอมแพ้ เธอออกตามหาเจ้าหญิงต้นไม้ทองจนพบที่อยู่ของเธอ นางปลอมตัวเป็นแม่ค้าขายของเร่ และเดินทางไปที่ปราสาทพร้อมกับแผนการร้าย

          ราชินีเคาะประตูปราสาท เจ้าหญิงต้นไม้ทองเปิดประตูและมองดูแม่ค้าที่มีท่าทีอ่อนโยน
          “ข้าเป็นเพียงแม่ค้าผู้ยากจน แต่ข้าขอนำเข็มปักผมงดงามนี้มาให้เจ้าหญิง เพื่อแสดงความชื่นชมในความงามของเจ้า” ราชินีพูดด้วยน้ำเสียงไพเราะ
         เจ้าหญิงหลงเชื่อและรับเข็มปักผมมาอย่างไม่ระวังตัว เธอลองปักเข็มลงบนผมของเธอ และทันใดนั้น เธอก็ล้มลงกับพื้น หลับใหลราวกับไร้ชีวิต
         ราชินีต้นไม้เงินหัวเราะเสียงดังอย่างสะใจ “ตอนนี้ ข้าคือผู้เลอโฉมที่สุดในโลกแล้ว!” นางรีบเดินทางกลับวัง

         เมื่อเจ้าชายกลับมาพบเจ้าหญิงต้นไม้ทองที่นอนนิ่งในห้อง เขารู้สึกเสียใจจนแทบขาดใจ เขาสั่งให้สร้างห้องกระจก ในวังเพื่อเก็บร่างของเจ้าหญิงไว้ให้คงอยู่เหมือนเดิม
         “ข้าจะไม่มีวันลืมเจ้า แม้เจ้าจะจากข้าไปแล้ว” เจ้าชายกล่าว พร้อมสั่งให้คนรับใช้ห้ามแตะต้องร่างของเธอ

         วันเวลาผ่านไป เจ้าชายตัดสินใจแต่งงานใหม่ ภรรยาคนใหม่ของเขาเป็นหญิงที่มีจิตใจดีและฉลาด วันหนึ่ง นางเดินสำรวจปราสาทและพบห้องกระจกที่เก็บร่างของเจ้าหญิงต้นไม้ทอง
         “นี่ใครกัน? ทำไมจึงถูกเก็บไว้เช่นนี้?” นางสงสัย
         เมื่อเข้าไปใกล้ นางสังเกตเห็นเข็มปักผมแปลกตา เสียบอยู่ในผมของเจ้าหญิงต้นไม้ทอง นางค่อยๆ ดึงเข็มนั้นออก และทันใดนั้น เจ้าหญิงก็ลืมตาขึ้น
         “ข้าอยู่ที่ไหน? เกิดอะไรขึ้นกับข้า?” เจ้าหญิงถามอย่างงุนงง

         ข่าวการฟื้นคืนชีพของเจ้าหญิงต้นไม้ทองแพร่กระจายไปถึงราชินีต้นไม้เงิน นางโกรธจัดและวางแผนเดินทางไปที่ปราสาทอีกครั้ง คราวนี้นางปลอมตัวเป็นหญิงชราผู้ใจดี และนำน้ำดื่มที่ผสมยาพิษไปให้เจ้าหญิง
         เมื่อราชินีต้นไม้เงินมาถึง เจ้าหญิงไม่ยอมดื่มน้ำ แต่แกล้งรับไว้ด้วยท่าทีสุภาพ เจ้าหญิงบอกให้เจ้าชายและภรรยาคนใหม่เตรียมแผนตอบโต้ พวกเขาวางแผนให้ราชินีเป็นคนดื่มน้ำที่นางนำมาเอง โดยเจ้าหญิงสลับแก้วน้ำที่หญิงชรามอบให้ กับแก้วน้ำของเจ้าชาย

         ในที่สุด เจ้าชายก็หลอกล่อราชินีให้ดื่มน้ำพิษนั้น โดยบอกว่า “ท่านมาจากทางไกล น้ำดื่มนี่ช่างบริสุทธิ์นัก ดื่มให้สดชื่นเถิด” แล้วยื่นแก้วของพระองค์ให้หญิงชรานั้น
          ราชินีต้นไม้เงินหลงเชื่อ และเมื่อดื่มน้ำเข้าไป นางก็ทรุดลงทันที
          คำพูดสุดท้ายของนางคือ “ไม่มีวัน…ไม่มีทาง…” ก่อนที่นางจะสิ้นลมหายใจ

          หลังจากจัดการกับราชินีต้นไม้เงินได้แล้ว เจ้าหญิงต้นไม้ทอง เจ้าชาย และภรรยาคนใหม่ของเขาก็ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข พวกเขารู้ดีว่าความรัก ความช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และการใช้สติปัญญาคือสิ่งที่ช่วยปกป้องพวกเขาให้รอดพ้นจากอันตรายได้สำเร็จ



(นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า… ความอิจฉาและความหลงตัวเองเป็นสิ่งที่นำไปสู่ความพินาศ , ความรัก ความกล้าหาญ และสติปัญญาสามารถปกป้องเราให้รอดพ้นจากอันตรายได้

          “ความอิจฉาเป็นดั่งไฟที่เผาผลาญ ไม่เพียงทำลายผู้อื่นแต่ยังเผาตัวเราเองจนมอดไหม้ ในขณะที่ความรักและความกล้าหาญสามารถดับไฟนั้น และนำพาชีวิตไปสู่ความสงบสุขที่แท้จริงได้”)


ขอขอบคุณแหล่งที่มาข้อมูล: taleZZZ | คลังศูนย์รวมนิทานทั่วโลก
.
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่