**ผมมีชื่อว่า โอ ผมอาศัยอยู่รัฐวอชิงตัน พื้นเพเดิมเป็นคนจังหวัดนนทบุรี มีเรื่องราวมากมายได้ผ่านเข้ามาในชีวิต หากเก็บไว้ไม่เขียนออกมาก็น่าเสียดาย จึงอยากแบ่งปัน เรื่องราว ทั้ง สาระ และ ไร้สาระ โพสต์นี้เป็นการรวบรวมเรื่องราวหลักหลายตอนเข้าด้วยกัน และจะอัพเดตเรื่อยๆ (ต้นฉบับจาก Facebook:
LifeIn AnotherLand)**
- ตอนที่ 2 จากคนขับรถเมล์มาทำด้านไอทีที่อเมริกา -
** ขอบคุณนะครับที่สนใจเข้ามาอ่านในตอนที่แล้ว วัตถุประสงค์ของการเขียนคือต้องการแชร์ประสบการณ์ส่วนนึงของชีวิตที่ใช้ชีวิตที่อเมริกา จะขอเล่าตามเรื่องจริงโดยไม่แต่งเติมให้ดูดีเช่นเคยครับ หวังว่าเรื่องราวจะมีประโยชน์ ได้การหนุนใจในการดำเนินชีวิต และเป็นสาระต่อท่านผู้อ่านนะครับ **
คราวที่แล้วผมเขียนย่อๆอาจจะไม่ละเอียดนัก ผมเองก็ไม่ลงรายละเอียดมากด้วย เกรงว่าคนจะไม่อ่านกัน ในตอนนี้ก็จะขอลงรายละเอียดลึกหน่อยละกันนะครับ เอ้า..เราต่อเลยละกัน
ต่อจากตอนที่แล้ว หลังจากที่ผมได้เริ่มงานกับบริษัท WatchGuard Technology ซึ่งเป็นงานไอทีตรงกับที่เรียนมาด้าน Network Administration ช่วงที่ผมยังทำอยู่นั้นก็รับงาน 3 อย่างพร้อมกันคือ พนักงานเสิร์ฟร้านอาหารฝรั่งวันเสาร์อาทิตย์ ส่วนวันธรรมดาผมทำงานขับรถเมล์แบบ Part-Time ที่ King County Metro ในรอบเช้าตรู่จากตีห้าถึงแปดโมงเช้า และต่อด้วยทำงานไอทีตำแหน่ง Technical Support Representative จากแปดโมงครึ่งเช้าจนถึงห้าโมงเย็น ที่ผมต้องเลือกทำงาน 3 อย่างเพราะว่าช่วงนั้นยังไม่แน่ใจในเรื่องความมั่นคงในแต่ละอาชีพ อีกอย่างก็ไม่ใช่ตัวผมคนเดียว ผมมีครอบครัว มีรายจ่าย ค่าอพาร์ทเม้นท์ ค่าอาหารและค่าอะไรจิปาถะ เลยจับมันทุกทางเลยครับ
ในระหว่างนั้นผมได้ยินว่างานรถเมล์จะมีการตัดคนมาออกมาพักใหญ่ๆ (lay off) เพราะว่างบประมาณไม่มี สังเกตเห็นว่าไม่มีการจ้างงานเลยหลังจากที่ผมเข้าไป และก็มีพูดๆกันบ่อยๆว่าหากมีการตัดพนักงานบางส่วน คนที่อาวุโสน้อยอาจโดนปลดก่อน ตัวผมก็อาวุโสน้อยด้วยตามอายุงานแค่ 2 ปี การจ้างงานหลังจากผมเข้าไปแทบไม่มี ผมก็รู้สึกว่าทำงานขับรถเมล์อาจจะไม่มั่นคง และเหตุผลสำคัญอีกประการคือตอนนั้นก็ทำงานหลายอย่างมากเริ่มไม่ไหวครับ เลยคิดว่าควรตัดงานบางส่วนออก พอเริ่มทำงานไอทีประมาณ 3 เดือนให้หลัง ผมก็ไม่ได้ขับรถเมล์ต่อแล้วครับ คงเหลือไว้แค่งานเสิร์ฟร้านอาหารและงานไอที
อ้อ..ก่อนไปต่อขอเสริมเป็นเกร็ดนิดนึงครับว่า จริงๆแล้วข่าวเรื่องแผนการปลดคน ผมเรียนรู้ทีหลังว่ามันเป็นแผนการเมืองปรกติภายในของรัฐในการขู่เชิงว่าจะตัดงบตัดรถเมล์ออกเพื่อลดค่าใช้จ่าย เป็นการกดดันให้ได้งบประมาณจากภาษี ถ้ารถเมล์ไม่มีบริการ คนจะเดือดร้อนกันมาก โอกาสที่จะตัดคนออกจริงๆน้อยมาก ในรอบ 30 กว่าปี มีแค่ครั้งเดียว ในครั้งนั้นคนโดนตัดออกไม่นานก็ได้โดนเรียกให้กลับเข้ามาใหม่ในเวลาไม่กี่เดือนต่อมาครับ เอ้า..ว่ากันต่อดีกว่า
ในการทำงานไอทีครั้งแรกที่บริษัท WarchGuard Technology จากเดิมความรู้ทางด้านเน็ตเวิร์คก็มีอยู่แค่ในตำรา คราวนี้ได้มีโอกาสประยุกต์ใช้จริงๆเลยกับลูกค้า จะว่าไปงานมันก็ไม่ถึงกับเครียดมาก มันยากช่วงแรกๆ การเรียนรู้ก็จะสูงหน่อย หน้าที่ของผมก็คือคล้ายๆฝ่ายช่างเทคนิคในการแก้ปัญหา จะมีเคสลูกค้าเข้ามาเราจะเรียกเคสพวกนี้ว่า Ticket ฝ่าย Tech Support ก็จะโทรคุยกับลูกค้าและแก้ปัญหา หรือบางทีก็สามารถเขียนอีเมล์ในการโต้ตอบได้ วันนึงก็ต้องแก้ปัญหาให้ได้ 5 เคสเป็นอย่างต่ำ แต่ถ้างานยากซับซ้อนก็คุยกับหัวหน้าเหลือ 3 เคสได้ แล้วแต่ตกลง
ในเนื้องานที่ทำนั้นก่อนที่งานจะมาถึงผม มันจะมีอีกตำแหน่งนึงที่เลเวลต่ำกว่า ผมจำชื่อเรียกตำแหน่งไม่ได้ แต่ก็คือคล้ายๆ Customer Support ซึ่งทำหน้าที่รับเรื่องครั้งแรกที่ลูกค้าโทรมาเกี่ยวกับปัญหา หลักๆก็จะฟังลูกค้าบ่น และพยายามแก้ไขเบื้องต้นให้ก่อน ถ้าแก้ไขไม่ได้ภายใน 30 นาที ก็จะส่งเรื่องไปให้ฝ่าย Tech Support ก็คือช่างเทคนิคในระดับที่สูงขึ้นเพื่อแก้ปัญหา ซึ่งช่างเทคนิคที่ว่าก็คือตำแหน่งที่ผมทำ
ตามปกติแล้วถ้าหากไม่มีประสบการณ์การทำงานเลย เขาก็จะให้อยู่ในตำแหน่งระดับล่าง Customer Support นี้ก่อน แต่เนื่องจากตอนสัมภาษณ์มี 2 คนผลัดกันถามผมเกี่ยวกับความรู้ทางด้านเทคนิคและวิธีการคิดวิเคราห์ในการแก้ปัญหา แล้วทุกคำถามผมดันตอบได้หมด ต้องบอกว่าช่วงนั้นความรู้แน่นมากครับเพราะว่าสอบ certificate ไปหลายใบมากตามที่กล่าวไว้ในตอนที่แล้ว ทำให้แทนที่จะอยู่ในตำแหน่งระดับล่าง เขาให้ผมมาขยับขึ้นมาเป็นตำแหน่งช่างเทคนิคเลย ซึ่งชื่อตำแหน่งเต็มที่ผมได้ทำก็คือ Technical Support Representative Level I ในระดับช่างเทคนิคนี้จะมี 2 ระดับ ก็คือ Level 1 และ Level 2 และหากยังแก้ปัญหาไม่ได้อีก เคสของลูกค้าจะถูกส่งไปตำแหน่งสุดท้ายก็คือฝ่าย Engineer ที่รู้ถึงโครงสร้าง การเขียนโค๊ตและ backdoor ของอุปกรณ์ Firewall ครับ
ในช่วงอาทิตย์แรกเขาให้ผมเทรนงานในระดับล่างก่อนที่เคยเกริ่นไปก่อนหน้านี้ เป็นการรับสายลูกค้า รองรับอารมณ์การบ่นของลูกค้า เพื่อสอบถามปัญหาของอาการเพื่อทำ Pre analysis ถ้าแก้ปัญหาได้ภายใน 30 นาที ก็สามารถทำได้เลย แต่ถ้ายังไม่สามารถแก้ได้ก็คือต้องส่งปัญหาไปให้กับระดับที่สูงขึ้น คือฝ่าย Technical Support Representative ที่ผมทำอยู่
ต้องยอมรับตามจริงว่า การพูดของผมยังมี Accent อยู่ ทำให้คนฟังรู้ว่าไม่ใช่คนอเมริกัน ถ้าลูกค้าเป็นฝรั่งส่วนใหญ่พวกนี้ใจร้อน จะให้แก้ปัญหาทันทีเดี๋ยวนั้น ถ้าไม่ได้จะขอคุยกับช่างเดี๋ยวนั้นเลย ไม่ได้ดั่งใจเอะอะอะไรก็จะขอคุยกับ supervisor อย่างเดียว พวกนี้บางทีก็ใช้คำพูดยั่วยวนกวนประสาท บางทีก็ racist ทำให้ผมเข้าใจหัวอกคนที่ต้องทำงานเป็น customer service พวก entry level เลยครับว่าโดนอะไรมาบ้าง เวลาเรื่องอะไรก็ตามที่ผมต้องติดต่อผมจะเข้าใจพวกเขาดีแล้วจะให้เกียรติพวกเขามากเลย
ที่นี่หลังจากเทรนงานการรับสายและสร้างเคสให้กับลูกค้าอาทิตย์นึงผ่านไป อาทิตย์ต่อมาก็จะมีการเทรนงานเพื่อให้เข้าใจระบบการทำงานของอุปกรณ์ อันนี้ใช้เวลา 1 อาทิตย์อีกเช่นกัน หลังจากเทรนงานความรู้ด้านช่างเสร็จ อีกอาทิตย์ต่อมาเขาก็จะให้ผมฝึกงานกับ Technical Support ที่อาวุโสกว่า เพื่อให้เรียนรู้การทำงานและวิธีการแก้ปัญหาให้กับลูกค้า เมื่อครบอีกอาทิตย์แล้ว คราวนี้ก็จะได้ลงสนามจริงทำจริงๆ ยอมรับว่างานค่อนข้างจะหนักในช่วง 1-2 เดือนแรก เนื่องจากความรู้พื้นฐานผมมีแต่ตำรา ไม่เคยมีประสบการณ์ทำงานจริงมาก่อน จึงต้องเรียนรู้อะไรใหม่ๆในระบบหลายๆอย่าง แต่โดยรวมก็ผ่านไปได้ด้วยดี
มีเรื่องติดตลกอยากแชร์ก็คือว่า ถึงแม้ว่าผมจะพูดมี Accent ฝรั่งบางคนใจร้อนฟังไม่รู้เรื่อง แต่ว่าเมื่องานมาถึงฝ่ายเทคนิคแล้วพวกลูกค้าฝรั่งพวกนี้ต้องพยายามฟังสำเนียงกระเหรี่ยงอย่างผมให้รู้เรื่องให้ได้ ไม่สามารถมาพูดจากวนประสาทผมเหมือนตอนที่ผมเทรนเป็น Customer Support อย่างเมื่อคราวก่อน เขาแกล้งทำเป็นฟังไม่รู้เรื่องไม่ได้ เพราะถ้าเขาไม่สามารถฟังผมรู้เรื่อง มันก็เป็นปัญหาของเขาเองที่ปัญหาของเขาจะไม่ได้รับการแก้ไข 5555
ผมทำงานอยู่ที่บริษัทนี้ร่วมๆ 2 ปีได้ ในช่วงที่ทำงานอยู่นั้นก็ได้ยินข่าวมาตลอดว่าพนักงานในตำแหน่งที่ผมทำอยู่มีการเข้าออกกันบ่อยมาก คนเข้ากันบ่อยเพราะมาจากการที่คนมันขาด แล้วคนมันขาดจากไหนล่ะ ส่วนใหญ่เกิดจากคนมันออกเพื่อไปเข้าที่บริษัทใหญ่ที่นึง บริษัทนั้นมีชื่อว่า f5 Network ซึ่งเป็นบริษัทมหาชน แต่ตอนนั้นผมก็ไม่รู้หรอกว่าบริษัทนี้ทำอะไร รู้แต่ว่าคนออกกันเพราะว่าไม่ชอบระบบการบริหารงาน และรายได้ต่อชั่วโมงน้อย ลืมบอกไปผมทำ WatchGuard Technology ปี 2014 รายได้เริ่มต้นที่ 23.50 เหรียญต่อชั่วโมง ผ่านไปปีนึงก็ไม่ได้มีการปรับอะไร และทำล่วงเวลาก็ไม่ได้เงินพิเศษอะไรด้วย อีกอย่างผมก็เห็นถึงเรื่องการบริหารที่พอเข้าใจว่าทำไมคนถึงออก ก็เลยมาศึกษาว่าบริษัทที่คนเข้าไปเนี่ยมันทำอะไรกัน
พอหาข้อมูลถึงได้รู้ว่า f5 Network เป็นบริษัทมหาชนที่อยู่เบื้องหลังของระบบ network เกือบทุกที่ในโลก ผลิตภัณฑ์หลักของเขาก็คือ Load Balancing เขาครอบคลุมส่วนแบ่งของตลาดเป็นอันดับ 1 ของโลก ณ.ขณะนั้นครับ ธุรกรรมใหญ่ผ่านระบบเน็ตเวิร์คทุกอย่างในโลกล้วนต้องผ่าน Load Balancing ทั้งนั้นครับ
เพื่อท่านผู้อ่านที่ไม่สันทัดด้านไอที ผมขออนุญาติขยายความนิดนึงนะครับว่า load balancing มันคืออะไร เพื่อให้เข้าใจหลักการทำงานของมันก็คือว่า เวลาเราทำธุรกรรมออนไลด์อย่างเช่น ธุรกรรมธนาคาร, ซื้อของอีเบย์ อเมซอล ลาซาดา ช็อปปี้, สั่งอาหาร, เล่นโซเชียลมีเดีย, ดูหนังออนไลน์ หรืออะไรต่อมิอะไรก็แล้วแต่เนี่ย ก็คือเป็นการสื่อสารระหว่าง ตัวเรา กับ เครื่อง server อีกฝั่งหนึ่งที่เรามองไม่เห็นผ่านการเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตใช่ไหมครับ แล้วอีกฝั่งหนึ่งที่เรามองไม่เห็นเป็นปริศนาเนี่ย ในความเป็นจริงแล้วเบื้องหลังของ network เนี่ยบริษัทพวกนี้ไม่ได้มี server แค่เครื่องเดียวนะครับ เพราะถ้ามีแค่เครื่องเดียวตัว server ไม่มีทางรับไหวจากการติดต่อจากผู้ใช้งานเป็นแสนคนในเวลาเดียวกัน ดังนั้นในความเป็นจริงบริษัทพวกนี้ พวกเขามีเครื่อง server เป็นร้อยเป็นพันเครื่องเป็นหมื่นเครื่องกระจายอยู่หลายโซนทั่วโลก หลักการทำงานคร่าวๆของ load balancer คือ
1.ทำหน้าที่กระจายการส่งข้อมูลที่มีปริมาณมหาศาลให้กับตัว server ที่มีอยู่ให้พอดีไม่หนักไปแค่เครื่องใดเครื่องนึง
2. เมื่อมีการสื่อสารเกิดขึ้นแล้ว การรับส่งข้อมูลจะต้องส่งให้ตรงกันระหว่างตัวผู้ใช้และ server ตัวนั้นๆที่ได้ทำธุรกรรมแต่ต้น
พูดง่ายๆคือการทำธุรกรรมเราจำเป็นที่ต้องสื่อสารกับ server ตัวเดียวกันกับที่เราได้เคยสื่อสารกันแต่ต้น ไม่ใช่ไปคุยกับเซิร์ฟเวอร์เครื่องอื่นที่ไม่รู้เรื่องของเรา ถ้าเป็นอย่างนั้นมันจะสื่อสารกันไม่ได้ ถ้าจะพูดให้เข้าใจก็ขอยกตัวอย่างอย่างเช่นเวลาไปร้านอาหาร พนักงานเสิร์ฟก็มีหลายคนใช่ไหมครับ ถ้าเกิดเราบอกพนักงานชื่อ เอ ว่าขอข้าวไข่เจียว ก็คือพนักงานเอ รับรู้การสั่งของเรา แล้วอยู่ๆเจอพนักงานชื่อ บี แล้วเราไปถาม บี ตกลงข้าวไข่เจียวอยู่ไหน น้องบีก็คงไม่รู้เรื่องจริงไหม หลักการของ load balancing ก็เหมือนกันครับ คือมันจะรับและส่งข้อมูลของเราให้ตรงกับ server ที่เราได้คุยกันแต่ต้นไม่มั่วส่งไป server ตัวอื่นๆไม่งั้นการสื่อสารกันก็จะทำไม่ได้ หลักการทำงานก็ประมาณนี้นะครับ
พอผมอ่านโปรไฟล์บริษัท f5 network ก็ทำให้อยากจะทำงานที่บริษัทนี้บ้าง เพราะรู้ว่าค่าแรงดีกว่าแน่นอน มีโอกาสเติบโตสูง จากเดิมที่ทำบริษัท Watchguard Technology ซึ่งลูกค้าก็คือธุรกิจขนาดใหญ่ปานกลาง อาจจะเป็นพวกโรงงานอุตสาหกรรมมีหลายสาขา เครือโรงพยาบาล เครืองห้างสรรพสินค้า เครือโรงแรม อะไรประมาณนั้น แต่ถ้าผมกระโดดไปทำงานที่ f5 Network กลุ่มลูกค้าที่ผมจะดีลล์งานในการแก้ปัญหาด้วยจะกลายเป็นอีกระดับเลยเป็นแบบบริษัทยักษ์ใหญ่ ก็เลยอยากจะลองบ้างครับในเวลานั้น คิดว่าตัวเองแกร่งแล้วน่าจะท่องยุทธภพได้
-เขียนยาวเกิน โดยจำกัดจำนวนข้อความที่ลงได้ จึงขอเขียนส่วนที่เหลือของตอนที่ 2 นี้ใน คอมเมนต์แรกครับ-
โอ
LifeIn AnotherLand - ตอนที่ 2 จากคนขับรถเมล์มาทำด้านไอทีที่อเมริกา -