ตอนนี้อายุ 20 แล้วอยุ่มหาลัยเทอม 1 ได้ 1 เทอม แล้วว
คือเล่าชีวิตก่อนน
ผมเป็นคน กทม มาทั้งชีวิต ประถมอยุ่ รร นึง มัธยมต้นก็ไปสวนกุหลาบ มัธยมปลายก็ย้ายอีก ซึ่งผมก็ดูเหมือนเป็นเด็กทั่วๆไปเลย
ปกติช่วงประถม มัธยมต้น ผมไม่เคยสนเรื่องเพื่อนเลย คือพ่อและแม่ผมอยู่บ้านตลอดๆ ส่งผมไปเรียนแล้วตอนเย็นก็รับผมกลับบ้าน ไม่เคยไปที่อื่นนอกจากบ้านและโรงเรียนนอกจากพ่อแม่พาไปและผมก็ไม่เคยโหยหาเพื่อนเลยไม่รู้ทำไม คือตอนอยู่โรงเรียนผมก็คุยสนุกกับเพื่อนปกตินะ แต่ถ้าไม่ได้มีเรียนก็ไม่ได้ไปเลยไม่ได้แชท/โทรกะเพื่อนเลย ผมอยู่บ้านทั้งวันเลยยก็อ่านหนังสือเรียน ดูอนิเมะ อ่าน webtoon ละก็ไถ tiktok มีแค่นี้แหละวันนึงๆ กิจกรรมโรงเรียนไม่เคยเข้าเลย ไม่เคยคิดว่าแปลกเลย จนมา มปลายสัก ม6 ก็แบบตอนนี้ค่อยมาเริ่ม realize เพื่อนเขาแบบมีชวนไปนี่ไปนั่นกัน ทำนู่นทำนี่ discord ไรงี้ (เพราะเริ่มเล่น อจ เห็นเพื่อนลง สตร) แล้วพอไปโรงเรียนหลังจากตอนนั้นผมก็เริ่มรู้สึกไม่ค่อยกล้าเข้าหาเพื่อนมากเพราะแบบเหมือนรู้สึก เพื่อนในห้องสนิทกันแล้วไปนู่นๆไปนี่กัน เราไม่เกี่ยว แต่ก็ยังคุยกะเพื่อนปกตินะ แค่รู้สึกลึกๆ จนวันปัจฉิมผมก็ไม่ได้ไป ละก็คิดว่าพอขึ้นมหาลัยผมจะพยายามมีเพื่อนให้ได้(ตอนนี้คือไม่เคยมีเพื่อนเลย) แต่พอขึ้นมหาลัยก็ลองพยายามคุยกับเพื่อนเยอะๆนะ มีพยายามแชทไป แต่แบบ ผมที่ไม่เคยมีเพื่อนก็ไม่รู้ต้องทำไง เพื่อนเล่นเกมในคอมกัน เล่น rov กันผมก็เล่นไม่เป็น ทำนู่นทำนี่ผมก็ไม่เคยทำ ไม่ค่อยมีเรื่องคุยสักนิด ผ่านไปเทอมนึง ก็เหมือนเดิม มีเพื่อนที่พอเจอหน้ากันก็คุยตามภาษาเพื่อน แต่พอไม่ได้ต้องเรียนก็ไม่กล้าทักไป แม้แต่ชวนกินข้าว ถึงกล้าชวนก็ไม่รู้จะคุยอะไรระหว่างกินข้าว กินข้าวคนเดียว และตอนนี้เพื่อนก็ดูมีกลุ่มๆสนิทกันแล้ว(ผ่านไปเทอมนึงแล้ว) ด้วยความที่ไม่เคยมีก็ไม่รู้ว่าต้องทำไงด้วย ในใจก็อยากมีเพื่อนมากนะ แล้วก็อายเพื่อนในคณะด้วยเวลาคุยไปคุยมาแบบเอ้านี่ไปกะใคร กินข้าวกะใคร ก็ตอบไม่ได้ แต่ชีวิตอย่างนี้ก็ไม่ได้ไม่ชอบ
สรุปตอนนี้ประวัติการณ์มีเพื่อน = 0 -_-
ปล อยากมาระบาย หาวิธีแก้ไข ละก็หาคนที่อาจจะเหมือนๆเรา(แต่คงไม่มี -_-)
ไร้เพื่อน(ระบายยย + สอบถามมม)
คือเล่าชีวิตก่อนน
ผมเป็นคน กทม มาทั้งชีวิต ประถมอยุ่ รร นึง มัธยมต้นก็ไปสวนกุหลาบ มัธยมปลายก็ย้ายอีก ซึ่งผมก็ดูเหมือนเป็นเด็กทั่วๆไปเลย
ปกติช่วงประถม มัธยมต้น ผมไม่เคยสนเรื่องเพื่อนเลย คือพ่อและแม่ผมอยู่บ้านตลอดๆ ส่งผมไปเรียนแล้วตอนเย็นก็รับผมกลับบ้าน ไม่เคยไปที่อื่นนอกจากบ้านและโรงเรียนนอกจากพ่อแม่พาไปและผมก็ไม่เคยโหยหาเพื่อนเลยไม่รู้ทำไม คือตอนอยู่โรงเรียนผมก็คุยสนุกกับเพื่อนปกตินะ แต่ถ้าไม่ได้มีเรียนก็ไม่ได้ไปเลยไม่ได้แชท/โทรกะเพื่อนเลย ผมอยู่บ้านทั้งวันเลยยก็อ่านหนังสือเรียน ดูอนิเมะ อ่าน webtoon ละก็ไถ tiktok มีแค่นี้แหละวันนึงๆ กิจกรรมโรงเรียนไม่เคยเข้าเลย ไม่เคยคิดว่าแปลกเลย จนมา มปลายสัก ม6 ก็แบบตอนนี้ค่อยมาเริ่ม realize เพื่อนเขาแบบมีชวนไปนี่ไปนั่นกัน ทำนู่นทำนี่ discord ไรงี้ (เพราะเริ่มเล่น อจ เห็นเพื่อนลง สตร) แล้วพอไปโรงเรียนหลังจากตอนนั้นผมก็เริ่มรู้สึกไม่ค่อยกล้าเข้าหาเพื่อนมากเพราะแบบเหมือนรู้สึก เพื่อนในห้องสนิทกันแล้วไปนู่นๆไปนี่กัน เราไม่เกี่ยว แต่ก็ยังคุยกะเพื่อนปกตินะ แค่รู้สึกลึกๆ จนวันปัจฉิมผมก็ไม่ได้ไป ละก็คิดว่าพอขึ้นมหาลัยผมจะพยายามมีเพื่อนให้ได้(ตอนนี้คือไม่เคยมีเพื่อนเลย) แต่พอขึ้นมหาลัยก็ลองพยายามคุยกับเพื่อนเยอะๆนะ มีพยายามแชทไป แต่แบบ ผมที่ไม่เคยมีเพื่อนก็ไม่รู้ต้องทำไง เพื่อนเล่นเกมในคอมกัน เล่น rov กันผมก็เล่นไม่เป็น ทำนู่นทำนี่ผมก็ไม่เคยทำ ไม่ค่อยมีเรื่องคุยสักนิด ผ่านไปเทอมนึง ก็เหมือนเดิม มีเพื่อนที่พอเจอหน้ากันก็คุยตามภาษาเพื่อน แต่พอไม่ได้ต้องเรียนก็ไม่กล้าทักไป แม้แต่ชวนกินข้าว ถึงกล้าชวนก็ไม่รู้จะคุยอะไรระหว่างกินข้าว กินข้าวคนเดียว และตอนนี้เพื่อนก็ดูมีกลุ่มๆสนิทกันแล้ว(ผ่านไปเทอมนึงแล้ว) ด้วยความที่ไม่เคยมีก็ไม่รู้ว่าต้องทำไงด้วย ในใจก็อยากมีเพื่อนมากนะ แล้วก็อายเพื่อนในคณะด้วยเวลาคุยไปคุยมาแบบเอ้านี่ไปกะใคร กินข้าวกะใคร ก็ตอบไม่ได้ แต่ชีวิตอย่างนี้ก็ไม่ได้ไม่ชอบ
สรุปตอนนี้ประวัติการณ์มีเพื่อน = 0 -_-
ปล อยากมาระบาย หาวิธีแก้ไข ละก็หาคนที่อาจจะเหมือนๆเรา(แต่คงไม่มี -_-)