⌛✨💖 นิทานพื้นบ้านอาหรับ: พันหนึ่งราตรี 💖✨⌛




          ในพงศาวดารของราชวงศ์ซัสซานิดโบราณ ซึ่งปกครองนานประมาณสี่ร้อยปี ตั้งแต่เปอร์เซียไปจนถึงชายแดนจีน เลยไปถึงแม่น้ำคงคา เราได้อ่านคำสรรเสริญกษัตริย์องค์หนึ่งของราชวงศ์นี้ ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นกษัตริย์ที่ดีที่สุดในยุคนั้น ประชาชนรักพระองค์ และเพื่อนบ้านเกรงกลัวพระองค์ และเมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ พระองค์ได้ทิ้งอาณาจักรไว้ในสภาพที่เจริญรุ่งเรืองและทรงอำนาจมากกว่ากษัตริย์องค์ใดๆ ก่อนหน้าพระองค์

          กษัตริย์มีโอรสสองพระองค์ซึ่งรักกันอย่างลึกซึ้ง และเป็นความโศกเศร้าอย่างแท้จริงสำหรับชาห์ริอาร์ ผู้เป็นพี่ชาย ที่กฎหมายของจักรวรรดิห้ามไม่ให้เขาแบ่งดินแดนกับชาห์เซมัน ผู้เป็นน้องชาย อันที่จริง หลังจากสิบปีที่สถานการณ์เช่นนี้ยังคงสร้างความเดือดร้อนให้เขาอย่างต่อเนื่อง ชาห์ริอาร์จึงแยกตัวออกจากจักรวรรดิเปอร์เซียและแต่งตั้งน้องชายเป็นกษัตริย์

          วันหนึ่ง ชาห์เซมัน กษัตริย์แห่งซามาร์คันด์และน้องชายของชาห์ริอาร์ ออกเดินทางไปเยี่ยมพี่ชายที่พระราชวัง ในช่วงแรกของการเตรียมการ เขานึกขึ้นได้ว่าลืมของบางอย่างไว้ในพระราชวังของตนเอง จึงกลับไปเอา แต่กลับพบว่าภรรยาของเขากำลังมีเพศสัมพันธ์กับพ่อครัวผิวดำบนเตียงของพวกเขาเอง เขาจึงฆ่าทั้งคู่และเดินทางต่อไปโดยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ในราชสำนักของพี่ชาย ชาห์เซมันเสียใจอย่างมากและไม่กินอะไรเลย

          จากนั้นชาห์เซมานพบว่าภรรยาของพี่ชายของเขาเอง รวมทั้งสาวใช้จำนวนมากของเขา ได้ร่วมกันจัดงานปาร์ตี้เซ็กส์ลับๆ กับชายผิวดำ เขาจึงเล่าเรื่องนี้ให้พี่ชายฟัง ด้วยความอับอายขมขื่นและความโศกเศร้าอย่างที่สุด พี่น้องทั้งสองจึงละทิ้งอาณาจักรเพื่อออกเดินทางไปทั่วโลก
          เมื่อพวกเขานอนหลับอยู่ริมทะเล จู่ๆ ก็มียักษ์จิน ปรากฏตัวขึ้น พี่น้องทั้งสองจึงซ่อนตัวและเห็นว่ายักษ์กำลังแบกหีบใบหนึ่ง ซึ่งภายในมีหญิงสาวถูกกักขังอยู่ จินเข้านอนและหญิงสาวก็พบเห็นพี่น้องทั้งสอง จึงขู่ว่าจะปลุกจินหากไม่ยอมมีเพศสัมพันธ์กับเธอ เธอเรียกร้องแหวนราชวงศ์ของพวกเขาเป็นของที่ระลึก และแสดงให้พวกเขาเห็นแหวนจำนวนมากที่เธอได้รับจากคนรักเก่าคนอื่นๆ

          พี่น้องทั้งสองตัดสินว่าจินนั้นน่าเวทนามากกว่าพวกเขาเสียอีก จึงเดินทางกลับไปยังอาณาจักรของตน ชาห์ริอาร์สั่งฆ่าภรรยาและทาสของตน ในความขมขื่น เขาตัดสินใจว่าแท้จริงแล้วผู้หญิงทุกคนก็ชั่วร้ายพอๆ กับภรรยาของเขาเหมือนกันหมด หากสามารถสืบรู้ความจริงลับหลังได้ และยิ่งมีผู้หญิงในโลกน้อยเท่าไรก็ยิ่งดีเท่านั้น

          ดังนั้น ชาห์ริอาร์จึงเริ่มแต่งงานกับหญิงสาวพรหมจรรย์คนใหม่ทุกวันในตอนเย็น เพียงเพื่อจะประหารชีวิตพวกเธอในเช้าวันรุ่งขึ้น ก่อนที่พวกเธอจะมีโอกาสทำให้เขาเสื่อมเสียเกียรติ โดยเขาสั่งให้รัดคอพวกเธอจนตายต่อหน้ามหาเสนาบดี ซึ่งมีหน้าที่จัดหาเจ้าสาวที่โชคร้ายเหล่านี้ให้แก่สุลต่าน เสนาบดีชราผู้น่าสงสารทำหน้าที่ของตนด้วยความไม่เต็มใจ แต่ก็ไม่มีทางหนีพ้นหน้าที่ ทุกวันเขาต้องเห็นหญิงสาวแต่งงานและภรรยาที่เสียชีวิต

          พฤติกรรมนี้ก่อให้เกิดความหวาดกลัวอย่างที่สุดในเมือง ไม่มีเสียงใดได้ยินนอกจากเสียงร้องไห้และคร่ำครวญ ในบ้านหลังหนึ่ง พ่อกำลังร้องไห้เสียใจกับการสูญเสียลูกสาว ในอีกบ้านหนึ่ง แม่กำลังตัวสั่นด้วยความกังวลใจเกี่ยวกับชะตากรรมของลูก และแทนที่จะเป็นคำอวยพรที่เคยหลั่งไหลลงมายังสุลต่าน ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยคำสาปแช่ง

          มหาเสนาบดีมีบุตรสาวสองคน คนโตชื่อเชเฮราซาเด และคนเล็กชื่อดินาร์ซาเด คนน้องไม่มีพรสวรรค์พิเศษใดๆ ที่โดดเด่นกว่าหญิงสาวคนอื่นๆ แต่พี่สาวของเธอนั้นฉลาดและกล้าหาญเป็นอย่างยิ่ง บิดาของเธอได้ส่งเธอไปเรียนกับอาจารย์ที่ดีที่สุดในด้านปรัชญา การแพทย์ ประวัติศาสตร์ และศิลปะ และนอกจากนี้ ความงามของเธอยังเหนือกว่าหญิงสาวใดๆ ในราชอาณาจักรเปอร์เซีย

          วันหนึ่ง ขณะที่มหาเสนาบดีกำลังสนทนากับลูกสาวคนโตซึ่งเป็นที่รักและภาคภูมิใจของเขา เชเฮราซาเดก็กล่าวกับเขาว่า
          “ท่านพ่อ ข้ามีเรื่องจะขอร้องท่าน ท่านจะช่วยข้าได้ไหม?”
          “ข้าไม่สามารถปฏิเสธอะไรเจ้าได้” เขากล่าวตอบ “ตราบใดที่มันยุติธรรมและสมเหตุสมผล”
          “ฟังนะ” เชเฮราซาเดกล่าว “ข้าตั้งใจแน่วแน่ที่จะหยุดยั้งการกระทำอันโหดร้ายของสุลต่าน และจะช่วยเด็กหญิงและมารดาให้พ้นจากชะตากรรมอันเลวร้ายที่กำลังคุกคามพวกเธอ”
          “นั่นจะเป็นเรื่องที่ดีมาก” มหาเสนาบดีตอบ “แต่เจ้ามีแผนจะทำอย่างไรให้สำเร็จล่ะ?”
          เชเฮราซาเดตอบว่า “พ่อของข้า ท่านมีหน้าที่จัดหาภรรยาใหม่ให้แก่สุลต่านทุกวัน และข้าขอวิงวอนท่านด้วยความรักที่ท่านมีต่อข้า โปรดให้เกียรตินี้ตกเป็นของข้าด้วยเถิด"
          “เจ้าเสียสติไปแล้วหรือไง!” มหาเสนาบดีร้องออกมาด้วยความตกใจ “อะไรทำให้เจ้าคิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้? เจ้าควรจะรู้นะว่าการเป็นเจ้าสาวของสุลต่านหมายความว่าอย่างไร!”
          “ค่ะ พ่อ ข้ารู้เรื่องนี้ดี” เธอตอบ “และข้าไม่กลัวที่จะคิดถึงมัน ถ้าข้าล้มเหลว การตายของข้าก็จะเป็นการตายอย่างมีเกียรติ และถ้าข้าประสบความสำเร็จ ข้าก็จะได้ทำคุณประโยชน์อย่างใหญ่หลวงแก่ประเทศชาติ”
          “มันไร้ประโยชน์” มหาเสนาบดีกล่าว “ข้าจะไม่มีวันยินยอมเด็ดขาด หากสุลต่านสั่งให้ข้าแทงมีดลงที่หัวใจเจ้า ข้าก็ต้องทำตาม ช่างเป็นภาระหนักสำหรับบิดาเสียจริง! อ้อ หากเจ้าไม่กลัวความตาย จงกลัวความทุกข์ทรมานที่เจ้าจะทำให้ข้าเถิด”
          “ท่านพ่อ” เชเฮราซาเดกล่าว “ท่านจะทรงประทานสิ่งที่ข้าพเจ้าขออีกครั้งหรือไม่?”
          “อะไรกัน เจ้ายังดื้อรั้นอยู่อย่างนั้นหรือ?” มหาเสนาบดีอุทาน “ทำไมเจ้าถึงตั้งใจจะทำลายตัวเองอย่างนั้น?”
          แต่หญิงสาวปฏิเสธที่จะฟังคำพูดของบิดาอย่างเด็ดขาด และในที่สุดด้วยความสิ้นหวัง มหาเสนาบดีจึงต้องยอมจำนน และเดินไปยังพระราชวังด้วยความเศร้าโศกเพื่อบอกสุลต่านว่าในเย็นวันรุ่งขึ้นเขาจะพาเชเฮราซาเดมาเข้าเฝ้า

          สุลต่านทรงได้รับข่าวนี้ด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง
          เขาถามว่า “เจ้าตัดสินใจอย่างไรถึงได้ยอมสละลูกสาวของตัวเองให้ข้า?”
          “ฝ่าบาท” มหาเสนาบดีตอบ “นั่นเป็นความประสงค์ของนางเอง แม้แต่ชะตากรรมอันเลวร้ายที่รออยู่ก็ไม่อาจรั้งนางไว้ได้”
          “อย่าเข้าใจผิดไปเลยนะ ท่านเสนาบดี” สุลต่านตรัส “จำไว้เลยว่าท่านจะต้องลงมือปลิดชีพนางด้วยตนเอง หากท่านปฏิเสธ ข้าขอสาบานว่าหัวของท่านจะต้องถูกลงโทษ”
          “ฝ่าบาท” เสนาบดีตอบ “ไม่ว่าจะต้องเสียค่าใช้จ่ายเท่าใด ข้าก็จะเชื่อฟังฝ่าบาท แม้จะเป็นบิดา แต่ข้าก็เป็นข้าราชบริพารของฝ่าบาท”
          สุลต่านจึงตรัสกับเสนาบดีว่า เขาจะพาธิดามาเมื่อใดก็ได้ตามที่ต้องการ

          มหาเสนาบดีนำข่าวนี้ไปแจ้งให้เชเฮราซาเดทราบ ซึ่งเธอก็รับข่าวนี้ราวกับว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดีที่สุดในโลก เธอขอบคุณบิดาอย่างสุดซึ้งที่ยอมทำตามความปรารถนาของเธอ และเมื่อเห็นว่าบิดายังคงโศกเศร้าอยู่ เธอก็บอกเขาว่าหวังว่าเขาจะไม่เสียใจที่อนุญาตให้เธอแต่งงานกับสุลต่าน จากนั้นเธอก็ไปเตรียมตัวสำหรับการแต่งงาน และขอร้องให้ไปตามน้องสาวของเธอ ดินาร์ซาเด มาพูดคุยกับเธอ

          เมื่อทั้งสองอยู่กันตามลำพัง เชเฮราซาเดจึงกล่าวกับน้องสาวว่า:
          “น้องสาวที่รัก ฉันต้องการความช่วยเหลือจากเธอในเรื่องสำคัญมากเรื่องหนึ่ง พ่อของเรากำลังจะพาฉันไปที่พระราชวังเพื่อฉลองงานแต่งงานของฉันกับสุลต่าน เมื่อพระองค์เสด็จมาพบฉัน ฉันจะขอร้องพระองค์เป็นครั้งสุดท้าย ขอให้เธอได้นอนในห้องของเรา เพื่อที่ฉันจะได้มีเธออยู่เป็นเพื่อนในคืนสุดท้ายที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ หากพระองค์ประทานพรให้ฉันอย่างที่ฉันหวังไว้ โปรดปลุกฉันก่อนรุ่งสางหนึ่งชั่วโมง และพูดกับฉันด้วยคำพูดเหล่านี้ว่า ‘พี่สาวที่รัก ถ้าพี่ยังไม่หลับ ฉันขอร้องพี่ ก่อนที่ดวงอาทิตย์จะขึ้น โปรดเล่าเรื่องสนุกๆ สักเรื่องให้ฉันฟัง’ จากนั้นฉันก็จะเริ่ม และฉันหวังว่าด้วยวิธีนี้จะช่วยปลดปล่อยผู้คนจากความหวาดกลัวที่ครอบงำพวกเขาอยู่
          ดินาร์ซาเดตอบว่าเธอเต็มใจทำตามที่พี่สาวต้องการ

          เมื่อถึงเวลาปกติ มหาเสนาบดีพาเชเฮราซาเดไปยังพระราชวัง และปล่อยให้เธออยู่กับสุลต่านตามลำพัง สุลต่านสั่งให้เธอเปิดผ้าคลุมหน้าและประหลาดใจในความงามของเธอ แต่เมื่อเห็นดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา เขาจึงถามว่าเกิดอะไรขึ้น
          “ฝ่าบาท” เชเฮราซาเดตอบ “ฉันมีน้องสาวที่รักฉันมากเช่นเดียวกับที่ฉันรักเธอ โปรดประทานความกรุณาให้เธอได้นอนในห้องเดียวกันในคืนนี้ เพราะนี่เป็นคืนสุดท้ายที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน”
          ชาห์ริอาร์ยินยอมตามคำขอของเชเฮราซาเด และได้ส่งคนไปตามดินาร์ซาเดมา

          และเมื่อถึงเวลา หนึ่งชั่วโมงก่อนรุ่งสาง ดินาร์ซาเดตื่นขึ้น และอุทานออกมาตามที่ได้สัญญาไว้ว่า “พี่สาวที่รัก ถ้าพี่ยังไม่หลับ ช่วยเล่าเรื่องอันสนุกของพี่ให้ฉันฟังสักเรื่องก่อนพระอาทิตย์ขึ้นด้วยนะ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะได้ฟังพี่เล่าเรื่อง”
          เชเฮราซาเดไม่ได้ตอบน้องสาว แต่หันไปหาสุลต่านแล้วกล่าวว่า “ฝ่าบาททรงโปรดอนุญาตให้ข้าพระองค์ทำตามที่น้องสาวขอหรือไม่?”
          “ด้วยความเต็มใจ” เขาตอบ เชเฮราซาเดจึงเริ่มเล่าเรื่องราว

          เชเฮราซาเดเริ่มเล่าเรื่องหนึ่ง แต่เธอไม่ได้เล่าจนจบ เธอหยุดเล่าในจังหวะที่น่าตื่นเต้นที่สุด เพื่อให้สุลต่านต้องปล่อยให้เธอมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกวันเพื่อฟังตอนจบ สุลต่านทรงอยากรู้ว่าเรื่องจะจบลงอย่างไร จึงต้องเลื่อนการประหารชีวิตของเธอออกไป คืนถัดมา ทันทีที่เธอเล่าเรื่องจบ เธอก็เริ่มเล่าเรื่องใหม่ต่ออีก และสุลต่านก็ทรงอยากฟังตอนจบของเรื่องนั้นอีกเช่นกัน จึงเลื่อนการประหารชีวิตของเธอออกไปอีกครั้ง เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นเวลาหนึ่งพันหนึ่งคืน

          หลังจากผ่านไปหนึ่งพันหนึ่งคืน เชเฮราซาเดได้ให้กำเนิดบุตรและนำไปถวายพระสวามี พร้อมอธิบายกลอุบายที่เธอใช้เพื่อเอาชีวิตรอด เธอค่อยๆ ฟื้นฟูความเชื่อมั่นของสุลต่านในความจงรักภักดีและความรัก สุลต่านทรงชื่นชมการกระทำของเธอ ทรงผูกพันกับเธอ และทรงตัดสินใจไว้ชีวิตพระนางในที่สุด


ขอขอบคุณแหล่งที่มาข้อมูล: fairytalez และ วิกิพีเดีย
.
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่