มันจะดูแย่รึเปล่าถ้าจะขอบ่น ช่วงนี้ก็เรียนรด.ครับ ทีนี้ช่วงนี้จะเป็นช่วงที่ฝึกท่าถือปืน ไม่รู้ว่าที่อื่นมีมากน้อยไหมแต่กติกาการถือปืนในศูนย์ฝึกคือห้ามชักปืน ห้ามเล็งปืนใส่คนอื่นหรือเอาปืนตีหน้ากัน แน่นอนครับคนแถวนี้เหลือแค่ตีหน้าก็ครบทุกข้อแล้ว ครับ
ภาพตอนปี1 ที่เราโดนลงโทษเป็นลุกหมอบ50กว่ารอบอย่างต่ำที่มีสตินับแล้วต่อเนื่องเร็วมากครับ ยังตราตึงใจผมอยู่เลย ตัวก็ไม่ได้แข็งแรงเข้ามาได้เพราะโชค จิตใจก็ตกๆอยู่เครียดเรื่องเรียนเลยฝังใจกว่าปกติ แต่คนอื่นดูไม่ฝังแบบผม แต่คนอื่นก็ยังเล่นกันหยั่งกะอะไร
ผมก็จะชอบเตือนนะถึงช่วงนี้จะแข็งแรงขึ้น พวกยังว่าเลยมันโดนตัวไหนมามันเหนื่อยเป็นไหมนิ แต่ถ้าให้มาโดนฝึกแบบข้างต้นอีกขอผ่านครับ แล้วผมโดนตอบกลับมาว่า “ไม่

สักเรื่องได้ไหม” ผมไม่ได้อยากพูดแรง ไม่ได้อยากพูดไม่สุภาพนะครับ
แต่ถ้าไอคำว่า

เนี่ยมันแปลว่าถ้าไม่ทำให้ผมเดือดร้อน เราก็ไม่ต้องยุ่งกับเขา ก็เขาไม่เดือดร้อนอยู่แล้วลุกหมอบ50กว่าที
คนอื่รก็เอาปืนมาเล่นมันทำให้ผมเดือดร้อน เขาลงโทษทุกคนถือว่ารับผิดชอบร่วมกันให้เตือนกันไว้ มันก็ควรเป็นเรื่องของผมสิครับ เขา

เรื่องผมทำไมละครับ ว่ามามันไม่ทำให้เขามีเหงื่อหรอกครับ เขาไม่เดือดร้อน กล้ามเป็นมัดๆ ก็เล่นตีเนียนแกล้งหมอบจะได้ไม่เหนื่อยก็โดนหนักขนาดนี้ครับ ครูฝึกจะไม่เห็นได้ยังไงกลางสนามหญ้าโดดๆ
แต่ตอนเรียกจัดแถวเรียง1ตามความสูงนี้ ใบหน้าพวกเขาดูเหมือน มองไอเตี้ยเลยครับ ผมเข้าใจมาตลอดนะครับว่าผมสูงแค่170 นี่สูงท็อปละนะครับ เวลาเคารพธงชาติตัวสูงอยู่หน้าผมก็อยู่หัวแถวตลอด บางคนไม่เคยเจอหน้า(ความหมายโดด) ทำไมตอนฝึกมันไม่ได้แบบนี้บ้างนะครับ
ฝึกรด.ทีไรตะโกนจนคอจะพังให้ได้ ได้ยินเสียงสะท้อนของตัวเองมาจากอีกอาคาร เด่นจนโดนล้อแลกกับการที่ไม่โดนฝึกโหดขึ้น แต่พอเสียงหายหรือเผลอเบาเสียงเท่านั้นละ ครูฝึกจะถามละครับ มีเสียงแค่นี้เหรอ ทำตัวให้มันแข็งแรงหน่อย ผมยังจำความทรมานเหล่านั้นได้ สั่งลุกหมอบ ลุกหมอบ รัวเหลือเกิน ฝึกท่าไหนก็วนท่าเดิมอยู่แบบนั้นจนกว่าผมจะตะโกนให้ดังอีกรอบ
เหมือนฝึกคนเดียว ยังจำวันนั้นได้ทีเพื่อนบ่นว่าผมเสียงดังเกินแก้งหูเขาจะแตก แต่ครูฝึกลงโทษเพราะแต่ละคนไม่มีเสียงเลย มันไม่ได้มีทาวเลือกด้วยซ้ำ บางคนทำเสียงสูงเหมือนเสียงกระเทย(อันนี้เอาไว้ด่าผู้ชายนะครับ ปกติไม่เคยใช้ด่าเพศไหนครับ) สาวๆก็พี่ข่าๆสูงตี๋มากเลยค่ะ
มันก็ปกติรึเปล่านะที่เวลามีเรื่องกลุ้มใจก็ทำได้แต่ต้องปล่อยผ่านห้ามคิดถึงมัน แต่จะไม่คิดเลยมันก็คงเป็นไปไม่ได้
แต่ตอนลงโทษเรื่องเล็งปืน จนกว่าเขาจะเลือก ถ้าผมไม่คงเสียงให้ดังลั่นอาคารไว้ก็ไม่ได้ไหมนอกจากรอให้แขนขาพังไม่ก็เป็นลมไปก่อน
อยู่ยากมากครับ
เล่นปืนในศูนย์ฝึก รด.
ภาพตอนปี1 ที่เราโดนลงโทษเป็นลุกหมอบ50กว่ารอบอย่างต่ำที่มีสตินับแล้วต่อเนื่องเร็วมากครับ ยังตราตึงใจผมอยู่เลย ตัวก็ไม่ได้แข็งแรงเข้ามาได้เพราะโชค จิตใจก็ตกๆอยู่เครียดเรื่องเรียนเลยฝังใจกว่าปกติ แต่คนอื่นดูไม่ฝังแบบผม แต่คนอื่นก็ยังเล่นกันหยั่งกะอะไร
ผมก็จะชอบเตือนนะถึงช่วงนี้จะแข็งแรงขึ้น พวกยังว่าเลยมันโดนตัวไหนมามันเหนื่อยเป็นไหมนิ แต่ถ้าให้มาโดนฝึกแบบข้างต้นอีกขอผ่านครับ แล้วผมโดนตอบกลับมาว่า “ไม่
แต่ถ้าไอคำว่า
คนอื่รก็เอาปืนมาเล่นมันทำให้ผมเดือดร้อน เขาลงโทษทุกคนถือว่ารับผิดชอบร่วมกันให้เตือนกันไว้ มันก็ควรเป็นเรื่องของผมสิครับ เขา
แต่ตอนเรียกจัดแถวเรียง1ตามความสูงนี้ ใบหน้าพวกเขาดูเหมือน มองไอเตี้ยเลยครับ ผมเข้าใจมาตลอดนะครับว่าผมสูงแค่170 นี่สูงท็อปละนะครับ เวลาเคารพธงชาติตัวสูงอยู่หน้าผมก็อยู่หัวแถวตลอด บางคนไม่เคยเจอหน้า(ความหมายโดด) ทำไมตอนฝึกมันไม่ได้แบบนี้บ้างนะครับ
ฝึกรด.ทีไรตะโกนจนคอจะพังให้ได้ ได้ยินเสียงสะท้อนของตัวเองมาจากอีกอาคาร เด่นจนโดนล้อแลกกับการที่ไม่โดนฝึกโหดขึ้น แต่พอเสียงหายหรือเผลอเบาเสียงเท่านั้นละ ครูฝึกจะถามละครับ มีเสียงแค่นี้เหรอ ทำตัวให้มันแข็งแรงหน่อย ผมยังจำความทรมานเหล่านั้นได้ สั่งลุกหมอบ ลุกหมอบ รัวเหลือเกิน ฝึกท่าไหนก็วนท่าเดิมอยู่แบบนั้นจนกว่าผมจะตะโกนให้ดังอีกรอบ
เหมือนฝึกคนเดียว ยังจำวันนั้นได้ทีเพื่อนบ่นว่าผมเสียงดังเกินแก้งหูเขาจะแตก แต่ครูฝึกลงโทษเพราะแต่ละคนไม่มีเสียงเลย มันไม่ได้มีทาวเลือกด้วยซ้ำ บางคนทำเสียงสูงเหมือนเสียงกระเทย(อันนี้เอาไว้ด่าผู้ชายนะครับ ปกติไม่เคยใช้ด่าเพศไหนครับ) สาวๆก็พี่ข่าๆสูงตี๋มากเลยค่ะ
มันก็ปกติรึเปล่านะที่เวลามีเรื่องกลุ้มใจก็ทำได้แต่ต้องปล่อยผ่านห้ามคิดถึงมัน แต่จะไม่คิดเลยมันก็คงเป็นไปไม่ได้
แต่ตอนลงโทษเรื่องเล็งปืน จนกว่าเขาจะเลือก ถ้าผมไม่คงเสียงให้ดังลั่นอาคารไว้ก็ไม่ได้ไหมนอกจากรอให้แขนขาพังไม่ก็เป็นลมไปก่อน
อยู่ยากมากครับ