⌛✨💖 นิทานพี่น้องกริมม์: ศัลยแพทย์ทหารทั้งสามคน 💖✨⌛

นิทานจากสองพี่น้องกริมม์ (Grimms’ Fairy Tales) โดยยาค็อบ กริมม์ (Jacob Grimm) และวิลเฮล์ม กริมม์ (Wilhelm Grimm) ทั้งคู่เกิดที่เมืองฮานาเวอร์ ประเทศเยอรมนี เป็นการรวบรวมเรื่องเล่าพื้นบ้านเยอรมันและยุโรปที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์ เหตุการณ์เหนือจริง และตัวละครมหัศจรรย์ เรื่องราวเหล่านี้หลากหลายทั้งความลึกลับ ตลก ดราม่า และผจญภัย สะท้อนจินตนาการและความเชื่อของคนในสมัยนั้น




          กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีศัลยแพทย์ทหารสามคนผู้หลงใหลในความสามารถของตนอย่างยิ่ง พวกเขาเดินทางท่องเที่ยวไปทั่วโลกเพื่อแสดงฝีมือ
          วันหนึ่งพวกเขามาถึงโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งและต้องการพักค้างคืน เมื่อเจ้าของโรงเตี๊ยมถามถึงความเชี่ยวชาญ พวกเขาจึงตัดสินใจโชว์ความเหนือชั้นให้เห็นดังนี้
          หมอทหารคนที่หนึ่ง ประกาศว่าจะตัดมือข้างหนึ่งของตนเองออก
          หมอทหารคนที่สอง บอกว่าจะควักหัวใจของตนเองออกมา
          หมอทหารคนที่สาม ยืนยันว่าจะควักดวงตาทั้งสองข้างออกมา

          พวกเขาทั้งสามอ้างว่ามี “ขี้ผึ้งวิเศษ” ที่เมื่อทาลงบนแผลแล้ว จะทำให้ชิ้นส่วนร่างกายเชื่อมติดกันได้อย่างสนิททันทีในเช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาจัดการตัดอวัยวะตามที่พูดไว้ แล้วนำมือ หัวใจ และดวงตามาวางรวมกันบนจานใบใหญ่ส่งให้เจ้าของโรงเตี๊ยม
          ซึ่งเจ้าของโรงเตี๊ยมก็มอบหมายให้สาวใช้ประจำบ้านนำไปเก็บรักษาไว้ในตู้เก็บของอย่างดีที่สุด เพื่อรอให้ถึงเวลาประกอบร่างคืนในวันใหม่


          ความซวยเริ่มขึ้นเมื่อสาวใช้คนนั้นแอบนัดพบกับแฟนหนุ่มที่เป็นทหารในคืนนั้นเอง
          ขณะที่ทุกคนในโรงเตี๊ยมหลับสนิท เธอเปิดตู้เพื่อหยิบอาหารมาเลี้ยงดูคนรัก แต่ด้วยความดีใจจนลืมตัว เธอได้ทิ้งประตูตู้เก็บของเปิดอ้าค้างไว้ระหว่างที่นั่งจู๋จี๋กัน
          ทันใดนั้น “เจ้าแมว” ประจำโรงเตี๊ยมที่หิวโหยก็ย่องเข้ามา เมื่อเห็นอวัยวะสดๆ บนจาน มันจึงคาบเอามือ หัวใจ และดวงตาทั้งหมดไปกินจนเกลี้ยง!

          เมื่อสาวใช้รู้ตัวว่าจานว่างเปล่า เธอก็ตกใจจนหน้าซีดเผือดร้องไห้บอกแฟนทหารว่า
          “ข้าตายแน่ๆ อวัยวะของพวกหมอทหารหายไปหมดแล้ว!”
          แต่ทหารหนุ่มกลับมีไหวพริบแกมโกง เขาบอกให้นางใจเย็นๆ และเริ่มแผนการแทนที่อวัยวะทันที
          เขาออกไปที่แท่นประหารนอกเมืองและตัดมือขวาของศพโจร ที่เพิ่งถูกแขวนคอมาแทน
          เขาจับเจ้าแมวตัวแสบมา ควักดวงตาของมันออกมาใส่จาน
          เขาลงไปที่ห้องใต้ดิน นำหัวใจหมูที่เพิ่งถูกฆ่าเพื่อทำอาหารมาวางแทนที่หัวใจเดิม

          สาวใช้นำจานที่เต็มไปด้วยอวัยวะ “ของปลอม” เหล่านั้นกลับเข้าตู้ไปตามเดิม
          และรีบเข้านอนโดยหวังว่าพรุ่งนี้เช้าจะไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติที่เกิดขึ้น


          เมื่อแสงอรุณมาถึง ศัลยแพทย์ทั้งสามรีบเรียกให้สาวใช้นำจานอวัยวะมาให้ พวกเขาจัดการทาขี้ผึ้งวิเศษและต่อชิ้นส่วนเหล่านั้นกลับเข้าที่เดิมทันทีโดยไม่เอะใจเลยสักนิด หมอคนแรกต่อมือโจร หมอคนที่สองใส่ตาแมว และหมอคนที่สามวางหัวใจหมูลงในอก
          เจ้าของโรงเตี๊ยมต่างชื่นชมในความมหัศจรรย์นี้ ส่วนหมอทั้งสามก็จ่ายเงินและออกเดินทางต่ออย่างภาคภูมิใจ

          แต่ทว่า… ยิ่งเดินไปไกลเท่าไหร่ ร่างกายของพวกเขาก็ยิ่งประหลาดขึ้น หมอที่มีหัวใจหมู เริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ เขาไม่ยอมเดินไปตามถนน แต่กลับวิ่งแฉลบลงข้างทางเพื่อไปเอาจมูกดุนและคุ้ยเขี่ยหาของกินในดินโคลนและพงหญ้าที่สกปรกที่สุด
          เพื่อนอีกสองคนพยายามดึงชายเสื้อรั้งไว้จนแทบขาดเขาก็ไม่หยุด ส่วนหมอที่มีดวงตาแมว ก็บ่นพึมพำว่า “เพื่อนเอ๋ย ข้ามองไม่เห็นทางเลย ข้าเห็นแต่เงามืดเหมือนตอนกลางคืน ใครก็ได้ช่วยจูงข้าที”
          และความวุ่นวายที่สุดเกิดขึ้นเมื่อพวกเขาแวะโรงเตี๊ยมอีกแห่ง หมอที่มีมือโจร กลับเผลอเอื้อมมือไปฉกเงินของเศรษฐีที่นั่งนับเงินอยู่ข้างๆ โดยที่เจ้าตัวพยายามจะห้ามมือตัวเองแต่ก็ทำไม่ได้ จนเพื่อนต้องดุด่าด้วยความอับอาย

          ในคืนนั้นเอง ขณะที่พวกเขานอนพักอยู่ในห้องที่มืดสนิท หมอที่มีดวงตาแมว ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาแล้วตะโกนเรียกเพื่อนๆ ด้วยความตื่นเต้นว่า
          “ดูนั่นสิ! พวกเจ้าเห็นหนูสีขาวฝูงใหญ่วิ่งเล่นกันอยู่ตรงนั้นไหม?”
          หมออีกสองคนลุกขึ้นมาจ้องมองด้วยความว่างเปล่าเพราะมองไม่เห็นอะไรเลย
          ในที่สุดพวกเขาก็ตระหนักได้ว่า “อวัยวะที่ต่อกลับไปไม่ใช่ของเดิมอย่างแน่นอน!” พวกเขาไม่ได้หัวใจ มือ และตาของตนคืนมา แต่ได้ของสัตว์และอาชญากรมาแทน

          วันรุ่งขึ้น ทั้งสามจึงรีบเดินทางย้อนกลับไปที่โรงเตี๊ยมแรกด้วยความเดือดดาลเพื่อจะจับผิดเจ้าของบ้าน สาวใช้ตัวแสบที่เห็นหมอทั้งสามเดินหน้าบึ้งกลับมาก็รู้ตัวว่าความแตกแน่ จึงแอบหนีออกประตูหลังบ้านไปและไม่กลับมาอีกเลย

          หมอทั้งสามโกรธจนฟิวส์ขาด ขู่เจ้าของโรงเตี๊ยมว่า
          “ถ้าเจ้าไม่เอาเงินมาชดเชยให้เราจนพอใจ เราจะเผาโรงเตี๊ยมของเจ้าให้วอดวาย!”
          เจ้าของโรงเตี๊ยมที่หวาดกลัวรีบกวาดเงินและทรัพย์สินทั้งหมดที่มีมอบให้หมอทั้งสามเพื่อรักษาชีวิตไว้

          ศัลยแพทย์ทั้งสามจึงกลายเป็นมหาเศรษฐีมีเงินใช้ไปตลอดชาติ แต่ต้องยอมทนใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยมือที่ชอบลักเล็กขโมยน้อย ดวงตาที่มองเห็นแต่ในความมืด และหัวใจที่อยากจะมุดลงไปคุ้ยดินโคลนอยู่ตลอดเวลา



(นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า… ความภาคภูมิใจในความรู้และความสามารถที่มากเกินไปจนกลายเป็นการโอ้อวดและความประมาท มักนำมาซึ่งหายนะที่ไม่อาจแก้ไขได้ , “วิทยาการที่ก้าวล้ำหากปราศจากความรอบคอบก็เป็นเพียงเครื่องมือสร้างความวิบัติ)


ขอขอบคุณแหล่งที่มาข้อมูล: taleZZZ | คลังศูนย์รวมนิทานทั่วโลก
.
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่