ทุกวันนี้ สิ่งที่เรามักจะเจอ ปัญหาในครอบครัวหลักๆ ก็มักจะมี 2 ประโยค
1. คำว่า กับดักกตัญญู
2. เด็กไม่ได้ขอมาเกิดซะหน่อย/ทำให้เขาเกิดแล้วก็ต้องรับผิดชอบเขา
เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้เข้าไปตอบกระทู้ท่านหนึ่งมา
ลูกเขาเองก็พูดในทำนองว่า
ทำให้เขาเกิดแล้วก็ต้องรับผิดชอบเขา
มันทำให้ผมเอามาคิดนะครับว่าเขาโดนหล่อหลอมจาก ครอบครัว เพื่อนๆ สังคม มายังไง
ส่วนตัวผมเลยนะครับ ถ้าลูกพูดมายังงี้ ผมนี่หวานเลย ปล่อยให้ดูแลตัวเอง ซักปีดู ลองให้ไปหางานทำเลี้ยงตัวเองดู
เผื่อข้างนอกครอบครัว อาจจะดีกว่าในครอบครัวก็ได้
มันไม่สำคัญหรอกนะครับว่า พ่อแม่ จะตั้งใจผลิตลูกออกมาไม๊ บางคนหลุดมาเพราะกินกินยาคุม ถุงขาดก็มี
แต่เมื่อลูกคลอดออกมาแล้ว พ่อแม่ควรดูแล ตามกำลัง ตามความสามารถที่ พ่อแม่จะทำได้
มากน้อยแค่ไหนก็อีกเรื่องหนึ่ง ครับ อาจจะอดบ้าง อิ่มบ้าง แต่มันก็ควรจะทั้งครอบครัว ไม่ใช่คนหนึ่งอิ่ม คนหนึ่งอด
ส่วนตัวผมเอง พ่อแม่ ก็ไม่ได้สบาย ครับ
ลำบากมาตั้งแต่ยังไม่เกิด ซะด้วยซ้ำ
เกิดมาก็ใช่ว่าจะดิบดีเหมือนคนอื่น
รองเท้าแตะที่ใส่ตอนประถม ก็ยังคนละสี ขาดแล้ว ขาดอีก กว่าจะได้ผ้าใบก็ ป.6 แล้ว
ได้ขนมไปโรงเรียนวันละ 2 บาท พอซื้อก๊วยเตี๋ยวกินกับข้าว
ซื้อก๊วยเตี๋ยวมาแล้วก็เอาข้าวใส่ในถุง กัดก้นดูดกินทั้งเส้นกับข้าวที่คลุกกับน้ำซุบหวานๆ หอมๆ
ขนมก็ไม่ค่อยจะได้รู้จัก
เช้าทำงาน กว่าจะได้ไปโรงเรียน เย็นกลับมา กวาดถูบ้าน ซักผ้า เรียบร้อย ปั้นข้าวเหนียว แจ่วปลาร้า หาเด็ดใบกระถิ่นข้างทาง กินไป เล่นกันเพื่อนๆไป
พอเราโตขึ้น มันทำให้เราคิด นะครับ
ว่าไม่สำคัญเลยว่า เราจะเกิดมายังไง สูงต่ำ สุขทุกข์แค่ไหน
ถ้าเราพอใจกับสิ่งที่มีเราก็สุขได้ รองเท้าคนละสีแล้วยังไง เอาเชือกฟางรัดไว้แล้วยังไง
กระเป๋าขาดๆ แล้วจะยังไง
ถ้าเราพยายาม ชีวิตเราก็เปลี่ยนได้
อยากรวยก็แค่ขยัน แค่ตั้งใจทำมาหากิน
ถึงที่บ้านพ่อจะจน แต่พวกเราก็ไม่เคยบ่นเลย ไม่เคยท้อเลย
พ่อเป็นคนที่ทำงานหนักจริงๆ ครับ ไม่ว่าจะเจ็บไข้ได้ป่วย ยังไงก็ต้องลงนา หรือ ทำงานอะไรซักอย่างให้ได้เงิน
หน้าฝนตื่นเช้าจูงควายมาไถนาแต่เช้า ซัก ตี 5 กว่า - 6 โมง มีแสงแดดหน่อยก็เริ่มดำ กว่า แม่กับ ลูกๆ จะทำกับข้าวเสร็จก็ 7 โมง กินข้าวเสร็จก็ลงนาต่อ
จะแดด จะฝน ก็ทำนาอยู่แบบนั้น ที่นา เป็นหิน หินแบบหินเลย ครับ จอบสับต้องมีเข็ดฟันแน่ๆเลยละ เพราะ เสียงจอบกระทบหิน
หน้าเกี่ยวข้าวก็เกี่ยวข้าวกลางแสงจันทร์ บ้าง ทำโน่น ทำนี่ไปเรื่อย
มีปีหนึ่งกำลังไถนาอยู่ เหมือนพ่อเสียบเศษไม้ไผ่ สะทุเท้า พ่อก็แค่ ขึ้นมา ล้างน้ำ เอาผ้าพัน แล้วก็ลุยต่อ
ถ้าป่วยหนักๆ ก็อัดยาไพรานา เข้าไป แล้วก็ลุยงานต่อ
แล้วแบบนี้ ลุกๆ จะกล้าบ่นเหนื่อยไม๊ละครับ(5555)
**แล้วเพื่อนๆ ละครับ ถ้าลูกมาพูดว่า ไม่ได้ขอมาเกิดซะหน่อย/ทำให้เขาเกิดแล้วก็ต้องรับผิดชอบเขา
คุณจะจัดการยังไง จะสอนเขายังไง หรือ ตอบสนองต่อคำพูดนั้นยังไง ครับ
ทุกท่านคิดเห็นยังไง กับคำพูดที่ว่า "เด็กไม่ได้ขอมาเกิดซะหน่อย" ครับ
ทุกวันนี้ สิ่งที่เรามักจะเจอ ปัญหาในครอบครัวหลักๆ ก็มักจะมี 2 ประโยค
1. คำว่า กับดักกตัญญู
2. เด็กไม่ได้ขอมาเกิดซะหน่อย/ทำให้เขาเกิดแล้วก็ต้องรับผิดชอบเขา
เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้เข้าไปตอบกระทู้ท่านหนึ่งมา
ลูกเขาเองก็พูดในทำนองว่า ทำให้เขาเกิดแล้วก็ต้องรับผิดชอบเขา
มันทำให้ผมเอามาคิดนะครับว่าเขาโดนหล่อหลอมจาก ครอบครัว เพื่อนๆ สังคม มายังไง
ส่วนตัวผมเลยนะครับ ถ้าลูกพูดมายังงี้ ผมนี่หวานเลย ปล่อยให้ดูแลตัวเอง ซักปีดู ลองให้ไปหางานทำเลี้ยงตัวเองดู
เผื่อข้างนอกครอบครัว อาจจะดีกว่าในครอบครัวก็ได้
มันไม่สำคัญหรอกนะครับว่า พ่อแม่ จะตั้งใจผลิตลูกออกมาไม๊ บางคนหลุดมาเพราะกินกินยาคุม ถุงขาดก็มี
แต่เมื่อลูกคลอดออกมาแล้ว พ่อแม่ควรดูแล ตามกำลัง ตามความสามารถที่ พ่อแม่จะทำได้
มากน้อยแค่ไหนก็อีกเรื่องหนึ่ง ครับ อาจจะอดบ้าง อิ่มบ้าง แต่มันก็ควรจะทั้งครอบครัว ไม่ใช่คนหนึ่งอิ่ม คนหนึ่งอด
ส่วนตัวผมเอง พ่อแม่ ก็ไม่ได้สบาย ครับ
ลำบากมาตั้งแต่ยังไม่เกิด ซะด้วยซ้ำ
เกิดมาก็ใช่ว่าจะดิบดีเหมือนคนอื่น
รองเท้าแตะที่ใส่ตอนประถม ก็ยังคนละสี ขาดแล้ว ขาดอีก กว่าจะได้ผ้าใบก็ ป.6 แล้ว
ได้ขนมไปโรงเรียนวันละ 2 บาท พอซื้อก๊วยเตี๋ยวกินกับข้าว
ซื้อก๊วยเตี๋ยวมาแล้วก็เอาข้าวใส่ในถุง กัดก้นดูดกินทั้งเส้นกับข้าวที่คลุกกับน้ำซุบหวานๆ หอมๆ
ขนมก็ไม่ค่อยจะได้รู้จัก
เช้าทำงาน กว่าจะได้ไปโรงเรียน เย็นกลับมา กวาดถูบ้าน ซักผ้า เรียบร้อย ปั้นข้าวเหนียว แจ่วปลาร้า หาเด็ดใบกระถิ่นข้างทาง กินไป เล่นกันเพื่อนๆไป
พอเราโตขึ้น มันทำให้เราคิด นะครับ
ว่าไม่สำคัญเลยว่า เราจะเกิดมายังไง สูงต่ำ สุขทุกข์แค่ไหน
ถ้าเราพอใจกับสิ่งที่มีเราก็สุขได้ รองเท้าคนละสีแล้วยังไง เอาเชือกฟางรัดไว้แล้วยังไง
กระเป๋าขาดๆ แล้วจะยังไง
ถ้าเราพยายาม ชีวิตเราก็เปลี่ยนได้
อยากรวยก็แค่ขยัน แค่ตั้งใจทำมาหากิน
ถึงที่บ้านพ่อจะจน แต่พวกเราก็ไม่เคยบ่นเลย ไม่เคยท้อเลย
พ่อเป็นคนที่ทำงานหนักจริงๆ ครับ ไม่ว่าจะเจ็บไข้ได้ป่วย ยังไงก็ต้องลงนา หรือ ทำงานอะไรซักอย่างให้ได้เงิน
หน้าฝนตื่นเช้าจูงควายมาไถนาแต่เช้า ซัก ตี 5 กว่า - 6 โมง มีแสงแดดหน่อยก็เริ่มดำ กว่า แม่กับ ลูกๆ จะทำกับข้าวเสร็จก็ 7 โมง กินข้าวเสร็จก็ลงนาต่อ
จะแดด จะฝน ก็ทำนาอยู่แบบนั้น ที่นา เป็นหิน หินแบบหินเลย ครับ จอบสับต้องมีเข็ดฟันแน่ๆเลยละ เพราะ เสียงจอบกระทบหิน
หน้าเกี่ยวข้าวก็เกี่ยวข้าวกลางแสงจันทร์ บ้าง ทำโน่น ทำนี่ไปเรื่อย
มีปีหนึ่งกำลังไถนาอยู่ เหมือนพ่อเสียบเศษไม้ไผ่ สะทุเท้า พ่อก็แค่ ขึ้นมา ล้างน้ำ เอาผ้าพัน แล้วก็ลุยต่อ
ถ้าป่วยหนักๆ ก็อัดยาไพรานา เข้าไป แล้วก็ลุยงานต่อ
แล้วแบบนี้ ลุกๆ จะกล้าบ่นเหนื่อยไม๊ละครับ(5555)
**แล้วเพื่อนๆ ละครับ ถ้าลูกมาพูดว่า ไม่ได้ขอมาเกิดซะหน่อย/ทำให้เขาเกิดแล้วก็ต้องรับผิดชอบเขา
คุณจะจัดการยังไง จะสอนเขายังไง หรือ ตอบสนองต่อคำพูดนั้นยังไง ครับ