ตะวันลวง รักสามเส้า กับ bromance ลวงคนดูก่อนจะเห็นความจริงในวันนี้

เป็นละครที่เขียนยากที่สุดเรื่องหนึ่ง
เพราะถ้าเรื่องยังเล่าไม่ถึงก็ยังเขียนไม่ได้
แต่วันนี้เขียนได้แล้ว

เมื่อ ณดา ไม่ใช่ ณดา แต่เป็น ลดา

จากดวงอาทิตย์ 2 ดวงที่ใช้ความลวงเพื่อบังความจริง ทั้ง รวี และ ภากร
สลับตัวเพื่อสวมรอยเพื่อให้เป็นทายาทเจ้าคุณตา
แต่กลับเจอตัวแม่มาสวมรอยรอตั้งแต่พวกเขายังไม่รู้ความ
และกำลังจะทำอะไรต่อเมื่อพวกเขาสลับตัวกัน
จากตะวันลวง กลายเป็นตะวันเท เริ่มต้นก็ตะวันถูกคนดูเทตั้งแต่ตอนแรก
เพราะเห็นตัวอย่างและตอนแรกยังคิดกล้าทำละครแบบนี้ในยุคนี้
ยังขายรักสามเส้าใช้แต่พลังดารามันขายไม่ได้นะยุคนี้
แถมละครตั้งใจสร้าง bromance แบบมองจากดาวอังคารก็รู้
ยังยัดเยียดอะไรแบบนี้ในละครทั่วไปอีก
เมื่อไม่เห็นหัวคนดูอย่างพวกเรา เราก็เทให้ช่องเห็นไปเลย
แต่ทุกอย่างในละครถูกคิดและสร้างมาอย่างดีแล้ว
ให้อยู่ในจุดที่เหมาะที่ควรเพื่อใช้ในเรื่องที่เห็นทั้งหมดในหน้าฉาก
ลวงคนดูเพื่อซ่อนความจริงที่คาดเดาไม่ได้จากทุกเหตุการณ์ตั้งแต่ตอนแรก
เพราะละครเลือกจะหยอดสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในเรื่องตั้งแต่ต้นเรื่องจนถึงวันนี้
จะเรียกว่าเป็นละครสืบสวนสอบสวนก็ไม่ถูก เพราะยังพอเดาทางได้
แต่ใช้คำว่ามีอะไรที่ซ่อนอยู่จากความลวงอย่างเป็นระบบอันนี้ชัดเจน

ตะวันลวงกลายเป็นละครที่ชอบในแง่การลำดับเรื่อง
และเล่าเรื่องแบบละครในรอบหลายปี
ไม่ได้เล่าเรื่องเอามันส์ปั่นประสาทอย่างเดียวเหมือน พิศวาสฆาตเกมส์
หรือพยายามยกระดับเรื่องให้มันดูวุ่นวายแต่ไม่มีอะไรแบบ ใต้เงาตะวัน
แต่เรื่องนี้เรื่องไม่ซับซ้อน แต่ก็ยังมีเรื่องคาดไม่ถึง
และที่สำคัญทุกสิ่งที่ไม่เกี่ยวจะกลับมาเกี่ยวกันอย่างลงตัว
ผ่านการแสดงที่แตกต่างแต่น่าค้นหาของ ณดา ของหน่อย บุษกร
ตอนแรกเคยอ่านคนที่อ่านนิยายเรื่องนี้ว่าเหมือนคมพยาบาท
คิดว่าคุณหน่อยคงเล่นออกมาแบบนั้นคอยเสี้ยมคอยสอนภากร
แต่กลายเป็นว่าพอเป็นแบบนี้เราเดาทางตัวละครและการแสดงไม่ได้เลย
ณดา ที่เห็นอยู่ตรงนี้จริง ๆ จะทำอะไรได้อีกบ้าง
และการแสดงคุณหน่อยจะลวงคนดูไปถึงตรงไหน

เรื่องชั้นแรกที่คนดูเห็น
ทั้งรักสามเส้าและความสัมพันธ์ที่พิเศษแบบเกินพี่น้อง
ความสัมพันธ์ในละครขยายในนิยายของ รวีและภากร
ความสัมพันธ์แบบพี่น้องนอกสายเลือดที่รวีเสียสละให้ภากรอย่างแท้จริง
รวีมีความเชื่อใจภากร มากกว่าภากรที่เชื่อในตัวเองเสียอีก
ถ้าอย่างนั้นก็ขยายให้เป็นภาพของตัวละครที่แล้วแต่คนดูรู้สึก
เพราะสถานีและทีมละครจงใจให้มันเป็น bromance แบบเล็ก ๆ
ทั้งเก้า และ กลัฟ มีความสนิทก่อนจะร่วมงานตั้งแต่เป็นสองพี่แก่จุฑาเทพ
และไม่ได้คิดไกลเกินจะใช้เรื่องนี้เป็นบันไดให้พวกเขาเป็น BL คู่ต่อไปของช่อง
เพราะสถานีรู้อยู่แล้วว่า ถ้าจะเป็นแบบนั้นสองคนคงไม่มาอยู่ที่นี่
แต่มันจะเป็นภาพความสัมพันธ์นักแสดงที่เหมาะกับละคร

จนวันนี้ ความจริงใจของรวี ก็ แพ้ความลวงของภากร ภากรปล่อยรวีตกเขาไปเรียบร้อย

การตัดสินใจของภากรมีหลายความรู้สึก
แต่ความลวงก็ชนะความจริง เพราะอยากให้เป็นคนรักของเธอที่เป็นตัวจริง
เมื่อลิสสารู้ว่าภากรไม่ใช่ เธอแค่ต้องการความจริงจากปากภากร
แต่เธอไม่รู้ว่าภากรอยากเป็นตัวจริงมากกว่าจะมีความจริงให้เธอ
เพราะแค่การลวงให้ความหวังของลิสสาจะทำให้ภากรเป็นได้ขนาดนี้

วันนี้ได้เดินทางมาถึงความจริง
แต่กลับมีเรื่องราวให้ต้องนอนไม่หลับต่ออีกแล้วกับเรื่อง รวี
ตะวันลวงก็ยังทำให้ทำหน้าที่ลวงคนที่ยังดูกันต่อในตอนนี้ไปตอนต่อไป
เป็นละครที่กล้าใช้คำว่าได้ทุกอย่างและเสียทุกอย่างอย่างแท้จริง
เพราะไม่เคยเห็นละครของสถานีที่มีชั้นความลับเรื่องได้มากขนาดนี้นานแล้ว
ถึงไม่ใช่ละครสอบสวนแต่มีความซับซ้อนและความลวงที่สมชื่อเรื่อง
จากการลวงด้วยพลอตของละครเองด้วยและภาพที่เล่าด้วย
แต่ต้องเสียคนดูอาจจะไม่คิดตรงกับกับเรื่องนี้

แม้จะเป็นความเสี่ยงที่จะเล่าด้วยวิธีนี้
การแสดงบทนำที่มีเรื่องราวของ เก้า นพเก้า และ กลัฟ คณาวุฒิ
เพราะเป็นตัวละครที่ใช้การแสดงในการเล่าเรื่อง ที่ไม่ได้เน้นความฟินและจิ้น
ละครเรื่องนี้เหมือนขายแคสติ้ง แต่ที่จริงขายบทบาทการแสดงที่มีผลตลอดเรื่อง
ซึ่งทั้งสองคนก็ต้องรับทั้ง ก้อนอิฐ และ ดอกไม้ จากเรื่องนี้เต็ม ๆ
แต่ก็เป็นโอกาสดีที่ทั้งสองได้ใช้โอกาสที่ช่องให้ทำผลงานออกมา
ทำให้ตะวันลวงลวงคนดูได้สมชื่อเรื่อง ทำให้ละครมีความซับซ้อน
แต่ก็เสียคนดูที่เลือกตัดสินใจไม่ดูเพราะคิดว่าละครมีหน้าละครแบบนี้



ปล. ละครเรื่องนี้ควรมีแค่ 12 ตอน ภาพรวมจะเข้าใจง่ายกว่านี้
แต่ที่มี 16 ตอน เพราะกาแฟแก้วแดงที่พระเอกถือร่อนกินตลอดเรื่อง
และถ้าละครมีตอนมากก็เป็นเรื่องดีต่อการอยู่รอดต่อไปของสถานีมากขึ้น