⌛✨💖 นิทานพื้นบ้านเยอรมัน: สี่สหายแห่งเบรเมน 💖✨⌛




          กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีลาตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในชนบท ลาทำงานหนักมาทั้งชีวิต มันเคยเป็นกำลังสำคัญในการขนของให้เจ้าของ แต่เมื่ออายุมากขึ้น ร่างกายของมันก็อ่อนแอ และมันเริ่มแบกของหนักไม่ไหว เจ้าของจึงบ่นว่า “เจ้าลาแก่ตัวนี้ไม่มีประโยชน์อีกแล้ว ข้าควรจะกำจัดมันเสีย!”
          ลาซึ่งได้ยินคำพูดเหล่านั้นรู้สึกเศร้าใจ แต่มันไม่ยอมรอให้ถูกฆ่า มันตัดสินใจหนีจากฟาร์มและออกเดินทาง
          “ข้าจะไปยังเมืองเบรเมน และเริ่มต้นใหม่ในฐานะนักดนตรี!” ลาคิด

          ระหว่างทาง ลาพบกับสุนัขล่าเนื้อที่นอนหมดเรี่ยวแรงอยู่ใต้ต้นไม้
          “ทำไมเจ้าถึงดูหมดแรงเช่นนี้?” ลาถาม
          สุนัขตอบอย่างอ่อนล้า “ข้าแก่เกินไปที่จะวิ่งล่าสัตว์ เจ้าของจึงต้องการกำจัดข้า ข้าเลยหนีออกมา”
          ลายิ้มให้กำลังใจและกล่าวว่า “อย่ากังวลเลย มากับข้าเถอะ เราจะไปเป็นนักดนตรีที่เมืองเบรเมน เจ้าจะช่วยเห่าประสานเสียงกับข้า!”
          สุนัขเห็นด้วยและร่วมเดินทางไปกับลา

          ทั้งสองเดินต่อไปจนพบแมวตัวหนึ่งที่นั่งเศร้าอยู่ริมถนน
          “เจ้าเป็นอะไรไป?” สุนัขถาม
          แมวตอบอย่างเศร้าสร้อย “ข้าแก่จนจับหนูไม่ไหวอีกแล้ว เจ้าของจึงจะจับข้าจมน้ำเสีย”
          ลาพูดขึ้นอย่างกระตือรือร้น “อย่าเศร้าไปเลย มาร่วมเดินทางกับพวกเราเถอะ เจ้าจะได้ใช้เสียงร้องของเจ้าร่วมวงดนตรีของเรา!”
          แมวยิ้มออกมาเล็กน้อยและตกลงเดินทางไปด้วย

          เมื่อเดินทางต่อ พวกเขาได้ยินเสียงไก่ตัวผู้ร้องอย่างตื่นตระหนก
          “เกิดอะไรขึ้น?” แมวถาม
          ไก่ตอบด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว “พรุ่งนี้เจ้าของจะฆ่าข้า เพราะข้าทำประโยชน์อะไรไม่ได้อีกแล้ว”
          ลายิ้มและพูดว่า “มาร่วมวงดนตรีของเราที่เบรเมนสิ! เจ้าใช้เสียงขันของเจ้าร่วมประสานได้แน่นอน!”
          ไก่ดีใจและรีบเข้าร่วมกับพวกเขา


          สัตว์ทั้งสี่เดินทางไปจนถึงค่ำคืนหนึ่ง พวกเขารู้สึกเหนื่อยและหิว จึงหาที่พักและพบกระท่อมหลังหนึ่งในป่า แสงไฟที่ลอดออกมาทำให้พวกเขาคิดว่าน่าจะมีคนอยู่ พวกเขาจึงแอบมองผ่านหน้าต่างและพบว่าในกระท่อมมีกลุ่มโจรกำลังกินอาหารและหัวเราะอย่างสนุกสนาน
          “นั่นมันเหล้าและอาหารมากมาย! ถ้าพวกเราเข้าไปได้คงจะดี” ไก่กล่าว
          ลามองเพื่อนๆ และพูดว่า “เราอาจจะไม่ใช่สัตว์ที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ถ้าพวกเราร่วมมือกัน เราอาจขับไล่โจรพวกนั้นได้!”
          พวกเขาจึงวางแผนร่วมกันอย่างจริงจัง

          สัตว์ทั้งสี่จัดท่าทางให้ดูน่ากลัวที่สุด ลายืนเป็นฐานให้สุนัข แมว และไก่ปีนขึ้นไปบนหลังของมันจนสูงเทียมหน้าต่าง พวกเขารวมพลังส่งเสียงดังพร้อมกัน
          “ร้องพร้อมกันนะ! หนึ่ง…สอง…สาม!”
          ลาร้อง “ฮี้ ๆ!” สุนัขเห่า “โฮ่ง โฮ่ง!” แมวร้อง “เมี้ยววว!” และไก่ขัน “ก่ะต๊าก… ก่ะต๊าก… เอ้ก อี เอ้ก เอ้ก!”
          เสียงของพวกมันดังและแปลกประหลาดจนทำให้โจรในกระท่อมตกใจจนคิดว่าเป็นปีศาจ พวกมันรีบวิ่งหนีออกไปในความมืด ทิ้งกระท่อมและสมบัติไว้เบื้องหลัง
          สัตว์ทั้งสี่ตัวจึงเข้าไปในกระท่อม พวกเขากินอาหารอย่างอิ่มหนำสำราญและตัดสินใจพักที่นั่นหนึ่งคืน โดยแบ่งหน้าที่เฝ้ากระท่อมในแต่ละช่วงเวลา

          คืนนั้น หนึ่งในโจรที่หนีไปตัดสินใจกลับมาดูที่กระท่อมนั้นอีกครั้ง แต่เมื่อเขาเข้าไป สุนัขกัดขา แมวข่วนหน้า ลาเตะ และไก่ขันเสียงดังจนโจรคิดว่าปีศาจยังคงอยู่ เขารีบวิ่งหนีไปและบอกกับเพื่อนโจรว่า
          “ที่นั่นมีปีศาจ! พวกเราจะกลับไปไม่ได้อีกแล้ว!”

          สัตว์ทั้งสี่ตัวพอใจกับชีวิตในกระท่อม พวกเขาตัดสินใจตั้งรกรากอยู่ที่นั่น แทนที่จะเดินทางต่อไปยังเบรเมน แม้จะไม่ได้เป็นนักดนตรีในเมือง แต่พวกมันก็พบกับความรื่นรมย์และความสงบสุขในบ้านหลังใหม่นี้



(นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า… “ความสามัคคีคือพลัง” , “ทุกชีวิตล้วนมีคุณค่าในตัวเอง” , “การเริ่มต้นใหม่ไม่เคยสายเกินไป”)


ขอขอบคุณแหล่งที่มาข้อมูล: taleZZZ | คลังศูนย์รวมนิทานทั่วโลก
.
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่