ผมก้ไมรู้จะพูดยังไงดี เพียงเสี้ยววินาที ผมก็ถอยรถ และไม่รู้ว่าเค้านอนอยู่ตรงล้อ ผมเสียใจมากจริงๆ คือ ภาพนั้นยังคงฝังอยู่ คาที่เลย ผมก็ได้แต่กอดเค้าบอกว่า พ่อไม่ได้ตั้งใจๆๆ ผมช้อคและเสียใจมาเป็นอาทิตย์แล้ว
ผมรักเค้า เลี้ยงดูเค้าเหมือนคนในครอบครัว ผมก็ไม่คิดว่า เค้าจะไปนอนอยู่ใต้ตรงล้อ
ภาพที่เห็นยังติดตาอยู่ ผมไม่สามารถปล่อยวางเรื่องนี้ได้จริงๆ  ผมไม่รู้จะทำยังไงดี