สวัดดีค่ะเราเป็นเด็กอายุ14 เวลาเราอธิบายอะไรกับครอบครัวไป เขาชอบมองว่าเราเถียงตลอดเลยค่ะ ซึ่งเรารู้ว่ามันคือปกติที่ผู้ใหญ่จะมองเด็กแบบนั้น ตั้งแต่เราย้ายเข้าบ้านใหม่ ที่บ้านมีข้อตกลงกัน แล้ววันนี้เขาไม่ทำตามข้อตกลง เราเลยพูดไป ถ้าอยากจะให้มาทำแบบนี้จะพูดแบบนั้นทำไมแต่แรก เราบ่น และกำลังจะลุกขึ้นไปทำ เขาผลักเรา ซึ่งเรารู้สึกไม่โอเค เราก็พูดไปว่าทำแบบนี้ทำไมพูดอธิบายไปว่าเราแค่ถามอย่างนั้นอย่างนี้ ไม่มีคำหยาบสักคำ เขาหยิบที่อะไรที่หยิบได้มาตีเรา มันหักครึ่ง เอาแย่งครึ่งที่ยาวกับเขา จนมือเรามีแผลเลือดออก เขาหยิบอีกครึ่งมาตีหัวเรา แต่มันไม่มีแผล ไม่เป็นอะไรมาก ตลอดตั้งแต่เด็กจนโต เวลาพวกเขาโมโหเรา เราพูดอะไรที่มันเป็นความจริง เขาจะตีเรา จะหยิกเรา เคยตบหน้าเราครั้งหนึ่ง ที่บ้านเราเป็นคนพูดอะไรแล้วไม่ทำแบบนั้น พอเราเรียกร้องความถูกต้องให้ตัวเอง เรามักจะโดนอะไรแบบนี้ พวกเขาทำเหมือนเราไม่ใช่คนในบ้าน เมื่อก่อนตอนอยู่บ้านเก่าเรายอมรับเรานิสัยไม่ดี ย้ายมาเราพยายามที่จะทำให้ตัวเองดีขึ้นกว่าเดิม พูดจาดี ทำอะไรของตัวเอง แต่พวกเขาก็ด่าเราอยู่ดี เราอยู่กับคำด่า ความรุนแรวมาตั้งแต่เด็ก จะให้เราโตมาพูดจาไพเราะ คะค่ะ มันคงทำไม่ได้ เราอยากรู้ว่าสิ่งที่พวกเขาทำ เขาเห็นเราเป็นลูกเป็นหลานในบ้านอยู่ไหม ตั้งแต่เราโตมามีความคิดเป็นของตัวเอง เราไม่อยากอยู่บ้านหลังนี้เลย เราอยากรีบๆไปให้พ้น เราอยากใช้ชีวิตของเรา ที่เป็นของเราจริงๆ ที่ไม่ใช่ชีวิตที่ใครจะทำอะไรใส่ก็ได้ ไม่เคยมีใครทำเราเป็นแผล นอกจากตัวเราเอง แต่วันนี้เขาทำเราเลือดออก เรารู้สึกไม่เอาเคารพนับถือเขาอีกแล้ว
ครอบครัว