รูป  อุปทานขันธ์5 พื้นฐาน  มีขอบเขตจากความเป็นศรีษะถึงเท้า หรือจากเท้าถึงศรีษะ จากความเป็นแขนซ้ายไปขวา จากแขนขวาไปซ้าย จากความเป็นหน้า

ไปหลัง จากหลังไปหน้า

การพ้นจากขันธ์5 จึงต้องพ้นจากความเป็นรูป ไม่ว่านามนั้นจะละเอียดเพียงใด

เพราะมีรูป เราจึงมีอุปทานในรูป การพ้นจากรูป จึงต้องพ้นจากรูปที่แฝงอยู่ในรูปนั้น

รู้สัญญา เราจึงมีอุปทานในสัญญา การพ้นจากสัญญา จึงต้องพ้นจากรูปที่แฝงอยู่ในสัญญานั้น
.
.
.