ไม่รู้ว่าจะต้องเจอปัญหาแบบนี้อีกนานเท่าไหร่นะครับกว่ามันจะจบลงที่คำว่า "คนที่ใช่"
ผมเป็นคนนึงครับที่ผ่านการมีความรักมาแล้วมากมายแต่ละครั้งที่มีความรักมันมีความสุขทุมเทมากๆคาดหวังกับทุกความสัมพันธ์ที่เคยผ่านมาจนลืมไปว่ามันเคยทำเราเสียน้ำตาไปแล้วกี่ครั้ง
ผมมั่นใจได้เลยว่าผมก็เป็นคนที่ตกเป็นเหยื่อในเรื่องความรักและน่าสงสารมากๆความรักที่ผมทุ่มเทมากๆพยายามรักษามันไว้มากๆรดน้ำใส่ใจดูแลทุกวันไม่เคยขาดไปไหนรายงานกินข้าวกับอะไรทำอะไรอยู่บอกตลอดผมแทบจะไม่เคยทำให้เขาลำบากใจอะไรเลยแต่เขาดันทำให้ผมคิดมากและเครียดอยู่ทุกวันเราคุยกันครับแต่เขารีบโพสเกี่ยวกับผู้ชายหรือดูอะไรที่มันไม่เป็นการให้เกียรติผมมากทั้งที่ตัวผมเองไม่เคยรีไม่เคยดูไม่เคยกดใจให้ผู้หญิงคนไหนเลยนอกจากเขาคนเดียวซึ่งอันนี้ผมก็เข้าใจครับว่ามันก็เป็นเรื่องส่วนตัวของเขาแต่ว่ากับความสัมพันธ์เธอไม่เคารพการมีอยู่ตรงนี้ของเราหน่อยหรอ
เขาทำเหมือนกับความรักที่ผมให้มันธรรมดามากๆจนหาจากใครจากที่ไหนก็ได้เขาไม่เลยไม่พยายามที่จะรักษาความสัมพันธ์เราไว้ตอนที่มันกำลังแตกร้าวแต่กลับเป็นผมเองที่ล้มลุกคลุกคลานพยายามหาเหตุผลอธิบายพยายามซ่อมแซมรอยร้าวที่มันกำลังจะแตกออกมานี้คนเดียวโดยที่เขายังยืนมองดูมันค่อยๆร้าวไปเรื่อยๆทั้งๆที่มันเป็นอย่างงั้นจนเราสองคนต้องจบกันจริงๆเขาก็ดูไม่ทุกข์ร้อนใจหรือเสียใจเลยครับแต่กลับเป็นผมเองที่ต้องเสียใจนอนร้องให้อยู่ทุกคืนแทนที่จะเป็นห่วงตัวเองแต่ผมกลับห่วงแต่เขากลัวเขาจะร้องไห้กลัวเขาจะเสียใจมากๆเหมือนผม
แต่เปล่าเลยอาทิตย์ต่อมาผมก็พึ่งมารู้ว่าเขาเองมีแฟนใหม่ไปแล้วตอนนั้นผมเองก็แทบทรุดอึ้งมากกับสิ่งที่ตัวเองได้ยิน ณ ตอนนั้นทั้งๆที่มันเป็นแบบนั้นแต่ผมก็ไม่เคยเกลียดเขาเลยไม่เคยโทษเขาว่าไม่ดีเลยไม่เคยคิดว่าเป็นความผิดของเขาเลยผมกลับเอาแต่โทษตัวผมเองที่มันไม่ได้เรื่องอยู่อย่างงั้น
และใช่ครับทุกความสัมพันธ์ผมก็จะเป็นอย่างงั้นโดนอย่างงั้นทั้งๆที่เราก็เต็มที่กับความสัมพันธ์มากขนาดนั้นแต่ทำไมกันทำไมเราถึงต้องเจอแบบนี้เมื่อไหร่มันจะจบกันสักทีผมได้ยินมาเยอะมากว่า "เมื่อถึงเวลาเราจะเจอคนที่ใช่เอง" แล้วเวลานั้นมันเมื่อไหร่หรอครับมันแฟร์หรอกับที่เราเจอมาแบบนี้มันแฟร์หรอกับที่เราโดนกระทำมาแบบนี้เราตั้งใจทำให้เขาเราตั้งใจให้เขาจริงๆเพราะลึกๆแล้วก็หวังให้เขาให้เราแบบที่เราให้เขาบ้างแต่เปล่าเลยครับสั่งเหล่านั้นมันถูกเหยียบย่ำด้วยคำพูดของเขาเพียงไม่กี่คำมันก็แหลกสลายแล้วผมรู้สึกว่ามันไม่แฟร์มากๆทำไมต้องเป็นเราที่ต้องมาเจอแบบนี้ทำไมต้องเป็นเราที่ถูกเลือกให้ผิดหวังตลอดเราแค่ขอจะเจอคนที่ตั้งใจรักเหมือนเรามาตลอดแต่ทำไมกันต้องมาเจอแต่คนใจร้ายทำร้ายหัวใจเราไม่จบไม่สิ้นแล้วแบบนี้พอถึงเวลาที่เราเจอคนคนนั้นจริงๆขึ้นมาเราจะยังเป็นคนเดิมที่เคยตั้งใจรักและเต็มที่กับความสัมพันธ์แบบนี้อีกมั้ย?
คนที่ใช่เขาอยู่ไหนกันครับ
ผมเป็นคนนึงครับที่ผ่านการมีความรักมาแล้วมากมายแต่ละครั้งที่มีความรักมันมีความสุขทุมเทมากๆคาดหวังกับทุกความสัมพันธ์ที่เคยผ่านมาจนลืมไปว่ามันเคยทำเราเสียน้ำตาไปแล้วกี่ครั้ง
ผมมั่นใจได้เลยว่าผมก็เป็นคนที่ตกเป็นเหยื่อในเรื่องความรักและน่าสงสารมากๆความรักที่ผมทุ่มเทมากๆพยายามรักษามันไว้มากๆรดน้ำใส่ใจดูแลทุกวันไม่เคยขาดไปไหนรายงานกินข้าวกับอะไรทำอะไรอยู่บอกตลอดผมแทบจะไม่เคยทำให้เขาลำบากใจอะไรเลยแต่เขาดันทำให้ผมคิดมากและเครียดอยู่ทุกวันเราคุยกันครับแต่เขารีบโพสเกี่ยวกับผู้ชายหรือดูอะไรที่มันไม่เป็นการให้เกียรติผมมากทั้งที่ตัวผมเองไม่เคยรีไม่เคยดูไม่เคยกดใจให้ผู้หญิงคนไหนเลยนอกจากเขาคนเดียวซึ่งอันนี้ผมก็เข้าใจครับว่ามันก็เป็นเรื่องส่วนตัวของเขาแต่ว่ากับความสัมพันธ์เธอไม่เคารพการมีอยู่ตรงนี้ของเราหน่อยหรอ
เขาทำเหมือนกับความรักที่ผมให้มันธรรมดามากๆจนหาจากใครจากที่ไหนก็ได้เขาไม่เลยไม่พยายามที่จะรักษาความสัมพันธ์เราไว้ตอนที่มันกำลังแตกร้าวแต่กลับเป็นผมเองที่ล้มลุกคลุกคลานพยายามหาเหตุผลอธิบายพยายามซ่อมแซมรอยร้าวที่มันกำลังจะแตกออกมานี้คนเดียวโดยที่เขายังยืนมองดูมันค่อยๆร้าวไปเรื่อยๆทั้งๆที่มันเป็นอย่างงั้นจนเราสองคนต้องจบกันจริงๆเขาก็ดูไม่ทุกข์ร้อนใจหรือเสียใจเลยครับแต่กลับเป็นผมเองที่ต้องเสียใจนอนร้องให้อยู่ทุกคืนแทนที่จะเป็นห่วงตัวเองแต่ผมกลับห่วงแต่เขากลัวเขาจะร้องไห้กลัวเขาจะเสียใจมากๆเหมือนผม
แต่เปล่าเลยอาทิตย์ต่อมาผมก็พึ่งมารู้ว่าเขาเองมีแฟนใหม่ไปแล้วตอนนั้นผมเองก็แทบทรุดอึ้งมากกับสิ่งที่ตัวเองได้ยิน ณ ตอนนั้นทั้งๆที่มันเป็นแบบนั้นแต่ผมก็ไม่เคยเกลียดเขาเลยไม่เคยโทษเขาว่าไม่ดีเลยไม่เคยคิดว่าเป็นความผิดของเขาเลยผมกลับเอาแต่โทษตัวผมเองที่มันไม่ได้เรื่องอยู่อย่างงั้น
และใช่ครับทุกความสัมพันธ์ผมก็จะเป็นอย่างงั้นโดนอย่างงั้นทั้งๆที่เราก็เต็มที่กับความสัมพันธ์มากขนาดนั้นแต่ทำไมกันทำไมเราถึงต้องเจอแบบนี้เมื่อไหร่มันจะจบกันสักทีผมได้ยินมาเยอะมากว่า "เมื่อถึงเวลาเราจะเจอคนที่ใช่เอง" แล้วเวลานั้นมันเมื่อไหร่หรอครับมันแฟร์หรอกับที่เราเจอมาแบบนี้มันแฟร์หรอกับที่เราโดนกระทำมาแบบนี้เราตั้งใจทำให้เขาเราตั้งใจให้เขาจริงๆเพราะลึกๆแล้วก็หวังให้เขาให้เราแบบที่เราให้เขาบ้างแต่เปล่าเลยครับสั่งเหล่านั้นมันถูกเหยียบย่ำด้วยคำพูดของเขาเพียงไม่กี่คำมันก็แหลกสลายแล้วผมรู้สึกว่ามันไม่แฟร์มากๆทำไมต้องเป็นเราที่ต้องมาเจอแบบนี้ทำไมต้องเป็นเราที่ถูกเลือกให้ผิดหวังตลอดเราแค่ขอจะเจอคนที่ตั้งใจรักเหมือนเรามาตลอดแต่ทำไมกันต้องมาเจอแต่คนใจร้ายทำร้ายหัวใจเราไม่จบไม่สิ้นแล้วแบบนี้พอถึงเวลาที่เราเจอคนคนนั้นจริงๆขึ้นมาเราจะยังเป็นคนเดิมที่เคยตั้งใจรักและเต็มที่กับความสัมพันธ์แบบนี้อีกมั้ย?