ผิดไหมที่รู้สึกโล่งใจเมื่อรู้ว่าหมาแถวบ้านตายคือเรื่องอยู่บ้านเราอ่ะเลี้ยงหมาไว้ 6 ตัวเป็นแผ่นเล็กทั้งนั้นแล้วจะมีตัวนึงเป็นลูกรักเราเลยแต่ตอนนั้นมันยังไม่ได้เป็นรูปรักเรานะคะแล้วมีวันนึงอ่ะเราออกไปซื้อของข้างนอกกับป้าแล้วเราอ่ะเพิ่งสังเกตว่าหมาตัวนี้ลืมบอกชื่อเราชื่อว่าหมูแดงนะคะแล้วหมูแดงเนี่ยมันวิ่งตามรถแล้วเราอ่ะไม่ได้ดูแล้วตอนนั้นก็ไปซื้อกับข้าวแล้วก็ไปเซเว่นแล้วลุงเราก็มาตามบอกว่าไอ้หมูแดงมันกัดกับหมาใหญ่เราก็เลยรีบไปจ่ายตังค์แล้วก็รีบกลับบ้านเห็นหมูแดงนั่งอยู่เห็นแผลแถวหลังซึ่งตอนนั้นมันมืดยังไม่ได้เปิดไฟเรายังไม่เห็นแผลที่จริงของมันแต่พอเราไปเปิดไฟแผลมันใหญ่กว่าที่เราเห็นในความมืดตอนแรกมากเลือดไหลน้องหายใจแล้วก็เหมือนมีลมออกมาจากช่องท้องด้วยตอนนั้นก็รีบพาน้องไปหาหมอแต่ลุงเราไม่ได้ไปด้วยนะลุงเราบอกว่าไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรได้คือแกเป็นคนแบบนี้ปกติแล้วเราก็ไปกับป้าตอนนั้นหมูแดงมันก็พยายามดิ้นมันก็จะเจ็บแต่มันยิ่งดิ้นมันก็ยิ่งเจ็บแล้วก็พยายามให้มันอยู่นิ่งพยายามลูบหัวทำให้มันสบายใจจนถึงคลินิกสัตวแพทย์ตอนนั้นโชคดีที่ยังไม่ปิดคลีนิคและไม่มีคนเยอะคือถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินแบบนี้แล้วตอนนั้นมีเคสอื่นอยู่หมอก็จะบอกให้ไปคลินิกอื่นซึ่งตอนนั้นโชคดีมากที่ไม่มีเคสอื่นเลยแต่ก็แอบโชคร้ายนิดๆที่ผู้ช่วยนั้นกลับบ้านไปแล้วตอนนั้นก็มีแค่หมอคนเดียวซึ่งหมอคนนี้เราไว้ใจเขามากเพราะว่าทั้งทำหมันผ่าคลอดเป็นไข้เป็นอะไรก็มาหาสัตวแพทย์คนนี้ตลอดเอาง่ายๆก็คือหมาทางบ้านเราอ่ะเจอหมอคนนี้แล้วทุกตัวเลยเอาจริงหมอคนนี้เคยมีข่าวอยู่ก็คือให้ยาสลบหมาแล้วหมาไม่ฟื้นเลยซึ่งไม่รู้นะคะว่ามันเป็นเคสอะไรแต่เหมือนเมื่อมันเป็นเคสที่ต้องผ่าตัดซึ่งก็ไม่รู้นะคะว่าเค้กนั้นน่ะน้องหมาเป็นอะไรรู้แค่ให้หมากินยาสลบเพื่อผ่าตัดแล้วหมาก็ไม่ฟื้นแต่ส่วนตัวเราไม่โทษหมอนะแต่ช่วงนั้นมันก็เป็นข่าวแต่เราก็ไว้ใจหมอคนนี้ตอนนั้นก็เราก็คิดว่าน้องยังไงก็ไม่รอดหมอบอกว่าน้องอ่ะแผลทะลุช่องท้องหมอบอกว่าอาการน้องหนักมากตอนนั้นก็เตรียมใช้ไปแล้วก็ยังไงน้องก็ไม่น่ารอดพอผ่าตัดเสร็จกลับบ้านมาตอนนั้นคือน้องมีผ้าพันแผลทั้งตัวเลยจะเจอตัวนั้นน่ะเราก็คิดว่ายังถือว่าโชคดีนะที่กัดตรงแถวตัวเพราะถ้ากัดแถวขาน้องวิ่งกลับบ้านมาอาจจะไม่ไหวหรือถ้าเกิดแถวคอตายเลยแต่อาการก็สาหัสจริงๆกลับบ้านมาพอน้องฟื้นก็เหมือนจะไม่ไหวนะคะอ่อนแรงตอนนั้นก็พาน้องมานอนด้วยแต่ไม่ได้นอนกอดนะคะแค่ให้น้องมานอนในห้องแล้วก็มองตาน้องอ่ะทั้งคืนเลยคืนแรกที่ผ่านไปตื่นมาไม่เห็นน้องเห็นป้าตื่นก่อนแล้วเตรียมใจเลยว่าโอเคน้องจากไปแล้วแต่ไม่ใช่ป้าแค่ย้ายน้องไปอีกห้องนอนนึงเฉยๆคือทนมากแล้วน้องอ่ะตอนนั้นอาการคือแย่แบบมากๆตัวก็เริ่มเย็นหายใจโดยรินตอนนั้นก็คือหาโคมไฟอะไรมาทำให้น้องอุ่นแล้วก็เตรียมใจไว้แล้วว่าน้องจะตายแต่สุดท้ายน้องก็พาไปสัปดาห์แรกก็ได้แล้วพอเจ้าของหมาที่กัดน้องรู้คือเอาจริงเราก็เป้าหมายเองนั่นแหละค่ะแต่พอเจ้าของหมารู้อ่ะซึ่งตอนนั้นก็คือบ้านนั้นที่เป็นเจ้าของหมาที่มันกัดหมาเราอ่ะมีกันอยู่เอ่อถ้าแบบอาศัยอยู่ที่บ้านเลยนะคะเขาไม่อยู่กัน 4 คนพ่อแม่แล้วก็ลูกแล้วลูกเขา 1 คนน่ะอยู่โรงเรียนห้องเดียวกันและชั้นปีเดียวกับเราเราก็บอกเขาว่าหมาอ่ะมันกัดหมากูซึ่งเขาก็บอกว่าแล้วทำไมยังไม่ตายมันคือคำที่แบบว่าโคตรน่าถีบมากคือหมามากัดหมากูนะเว้ยคำแรกที่พูดคือทำไมยังไม่ตายเนี่ยนะแล้วตอนนั้นน่ะมันมีเพื่อนของไอ้ผู้ชายคนนี้อยู่รอบๆหลังจากนั้นน่ะเพื่อนเขาอ่ะก็มาบอกว่าอุ้ยถ้าไม่มายังไม่ตายตายแล้วหรอตายหรือยังคือชอบพูดแบบนี้ซ้ำๆเราก็พยายามจะไม่คิดอะไรค่ารักษาน้องหมดไปเยอะมากแต่ก็จากนั้นน่ะน้องก็อาการเริ่มดีขึ้นแล้วก็พาไปเปลี่ยนผ้าพันแผลวันเว้นวันจากนั้นน้องก็หายดีแล้วก็ตอนนี้ก็ร่าเริงแต่ตรงแถวหลังก็ยังเป็นแผลเป็นอยู่แต่ขนมันยังขึ้นอยู่นะคะแต่ว่าตอนจับมันจะเป็นแบบว่าเหมือนบุบลงไปอ่ะเหมือนหนัง 2 ฝั่งที่มันห่างกันมันก็มาประจบกันซึ่งมันก็จะเป็นรอยประมาณนั้นนะคะตอนจับมันก็จะรู้สึกหลังจากนั้นน้องก็ยังเป็นลูกรักเราเสมอแต่ว่าน่าจะประมาณหลายเดือนอยู่นี่ล่ะค่ะไม่แน่ใจว่ามันนานมากขนาดไหนหลังจากที่เกิดเรื่องนี้แล้วหมาเราหายดีเราก็รู้ข่าวว่าหมาใหญ่บ้านนั้นที่มันมากัดหมาน้อยเราโดนงูเห่าฉกตอนแรกเราก็คิดว่าหมาตัวนั้นมันตายแล้วเอาจริงก็สงสารหมาแล้วก็สงสารเจ้าของด้วยตัวเราขับรถผ่านหน้าบ้านนั้นทีไรอ่ะแล้วถ้าเราเห็นหมาตัวนี้คือตาข้างขวามันจะเป็นก้อนเนื้อปูดขึ้นมาแล้วนานเข้านานเข้าเราก็เริ่มไม่เห็นมันแล้วนึกว่ามันเสียชีวิตไปแล้วแต่เอาจริงก็เห็นอยู่ล่ะค่ะแต่มีครั้งนึงเราอ่ะไม่ได้ดูให้ดีคือหลังจะเกิดเหตุการณ์ที่หมาน้อยเราโดนกัดเกือบตายตอนที่เราจะออกไปไหนอ่ะเราอ่ะจะขังหมาไว้ในบ้านแต่บางครั้งอ่ะก็แค่ถอยรถออกแบบไม่สตาร์ทรถเพราะว่ารถเรามันเป็นจักรยานไฟฟ้าถ้าสตาร์ทรถแล้วกดถอยอ่ะมันจะมีเสียงดังแล้วหมาเราจะรู้บางทีก็ทำเงียบๆจะมีครั้งนึงอ่ะระวังขับรถออกมาแล้วก็หันกลับไปดูจอดรถอ่ะค่ะแล้วก็หันกลับไปดูว่าหมาเอาตามมาไหมแต่เราก็ยังไม่เห็นเราก็ขับต่อไปเราก็เห็นหมาที่เป็นกัดหมาน้อยเราอ่ะมันนอนอยู่หน้าบ้านมันเราก็ไม่ได้อะไรตอนนั้นเราก็หันไปมองมันแต่เราเห็นว่ามันน่ะลุกขึ้นแล้วก็วิ่งตามรถเราเราก็งงว่าวิ่งตามทำไมแต่พอเราดูดีๆเราเพิ่งเห็นว่าหมาน้อยเราอีกตัวนึงที่เป็นตัวที่แก่ที่สุดในบ้านอ่ะมันน่ะวิ่งตามมาด้วยแต่ตอนแรกเราไม่เห็นแล้วหมาใหญ่อ่ะคือหมาตัวนั้นน่ะตัวใหญ่คนข้างมากและพอมาดูที่หมาเราอ่ะตัวเล็กประมาณสูงเท่าประมาณแบบว่าข้อเท้าหมาตัวนั้นเองอ่ะคือตัวเล็กมากตอนนั้นตัวใหญ่มากตอนนั้นน่ะเราทำอะไรไม่ได้แล้วซอยบ้านเราเป็นซอยที่มันแทบไม่มีบ้านเลยเราก็ตะโกนบอกว่าออกไปจากหมากูเดี๋ยวนี้อย่าเข้ามาใกล้อ๋อลืมบอกหมาตัวนั้นชื่อว่าถุงทองนะคะหมายถึงหมานะไม่ใช่หมาเขาแล้วก็บอกว่าถุงทองมาทำไมหนีไปหนีไปแล้วก็พูดชื่อหมาตอนนั้นซึ่งเราขอไม่เอ่ยชื่อหมาตัวนั้นนะคะที่มากัดหมาเราก็พูดชื่อหมาตัวนั้นแล้วก็บอกว่าอย่ามายุ่งกับหมากูออกไปออกไปไปแม่ไปแม่อย่ามายุ่งอย่าเข้ามาใกล้ทุ่งทองนี้ไปมาทำไมถุงทองมันก็พยายามจะวิ่งมาหาเราแต่ว่าหมาตัวนั้นน่ะมันก็จะกัดถุงทองแต่ยังดีที่กัดไม่อยู่และถุงทองก็วิ่งหนีไปตอนนั้นคือเราจะไปซื้อของข้างนอกแล้วทีนี้เราไม่ไปซื้อแล้วพอเราเห็นว่ามาแล้วหนีไปแล้วเราก็เหมือนตั้งสติได้เราก็เลยหยิบกิ่งไม้หอนนะแล้วก็ปาใส่หมาตัวนั้นที่มันจะมากัดหมาเราแล้วเราก็ขับรถกลับบ้านไปดูว่าถุงทองมันโดนกัดหรือเปล่าแล้วพอเห็นว่าน้องไม่โดนกัดก็โล่งใจแล้วผ่านมานานมากหลังจะเกิดเหตุการณ์ที่หมาแล้วเกือบโดนกัดถ้านับจากตอนที่หมูแดงโดนกัดเกือบตายก็เกือบปีนึงอ่ะเราได้มารู้ข่าวจากคนที่เป็นพ่อของบ้านนั้นว่าหมาตัวนั้นน่ะตายแล้วทนพิษบาดแผลไม่ไหวคือมันทนพิษบาดแผลมานานมากถ้าจำไม่ผิดน่าจะประมาณ 5 เดือนตอนแรกอาการมันหนักมากนึกว่าจะตายซะแล้วแต่ตรงตาขวามันก็เป็นแบบเป็นแผลน่ากลัวน่ากลัวเราก็สงสารน้องนะแต่พอรู้ว่าน้องตายไปแล้วก็รู้สึกโล่งใจนิดนึงเพราะว่าเอาจริงๆอ่ะหมาตัวนี้มันไม่ได้แค่จะกัดหมาเราแต่ตอนขับรถตอนกลางคืนผ่านหน้าบ้านหลังนี้บางทีมันก็มาเห่าตัดหน้ารถครั้งนึงมันเคยเกือบจะกัดขาเราด้วยซ้ำเราผิดไหมที่แอบโล่งใจที่หมาตัวนั้นตาย