มีใครเคยพยายามกับชีวิตแล้วร้องไห้บ่อยมั้ยคับ

ผมมากรุงเทพตัวคนเดียวตั้งแต่19ตอนนี้20แล้วคับผมทำงานไปด้วยติวไปด้วยจนกว่าจะติดเลยคับผมทำงานประจำด้วยคับไม่ใช่พาร์ทไทม์555เหนื่อยเอาเรื่องช่วงนี้ร้องไห้บ่อยคับเพราะรู้สึกโดนเอาเปรียบโดนดูถูกตั้งแต่สนิทกับที่ทำงานล้ำเส้นมากไม่ค่อยจะให้เกียรติเท่าไหร่ พยายามคิดว่าจุดประสงค์ที่แต่ละคนมายืนอยู่ตรงนี้อาจไม่เหมือนกัน พยายามช่างอยู่ทุกวัน ที่ทำงานมีแต่เด็กเด็กนี่แหละพูดไม่ค่อยคิดเวลาสนุกก็สนุกกันสุดเวลามีปัญหาก็หนักเอาเรื่องเหมือนเขาจะทำไงกับเราก็ได้ เจ็บสุดคือเราพยายามแล้วไอ้คนที่มันเห้นเราทำตั้งแต่ต้นอยู่กับเราตั้งแต่แรกกลับไม่พูดอะไรเลยเลือกที่จะไหลตามคนอื่นแทน เหนื่อยคับมาเล่าให้ฟังเฉยๆ