สวัสดีครับ วันนี้ทาง Intact4Thai อยากเล่าเรื่องที่ในไทยแทบไม่มีใครพูดถึงเลยครับ

เวลาพูดถึงการขลิบ เรามักพูดกันแค่ตอนก่อนตัดสินใจ หรือช่วงพักฟื้นไม่กี่สัปดาห์ แต่มีคนอีกกลุ่มหนึ่งที่แทบไม่ปรากฏในบทสนทนา คือผู้ชายที่ถูกขลิบตั้งแต่เด็กโดยที่ตัวเองไม่ได้เลือก แล้วโตขึ้นมาพบว่าตัวเองไม่โอเคกับสิ่งที่เกิดขึ้น

ในต่างประเทศมีชุมชนออนไลน์ขนาดใหญ่ของผู้ชายกลุ่มนี้ หลายคนเล่าตรงกันในสองเรื่อง

เรื่องแรกคือความรู้สึกทางกาย หลายคนบอกว่าผิวบริเวณหัวองคชาตแห้งและด้านลงเมื่ออายุมากขึ้น เพราะส่วนที่เคยคลุมไว้ไม่อยู่แล้ว และรู้สึกว่าความไวต่อสัมผัสลดลง

เรื่องที่สองคือความรู้สึกทางใจ บางคนอธิบายว่าเป็นความรู้สึกสูญเสีย หรือรู้สึกว่าถูกตัดสินใจแทนในเรื่องที่ควรเป็นสิทธิ์ของตัวเอง บางคนไม่ได้รู้สึกแบบนี้เลยตอนเด็ก แต่มารู้สึกตอนโตและได้อ่านข้อมูลมากขึ้น

จึงเกิดสิ่งที่เรียกว่า foreskin restoration หรือการยืดผิวหนังเพื่อเรียกคืนหนังหุ้มปลายบางส่วน โดยใช้การยืดอย่างช้า ๆ ต่อเนื่องเป็นปี สิ่งสำคัญที่ต้องพูดให้ตรงคือ วิธีนี้ไม่ได้คืนเส้นประสาทหรือเนื้อเยื่อที่ถูกตัดออกไปแล้ว คืนได้เพียงผิวหนังที่มาคลุมเท่านั้น หลายคนบอกว่าช่วยเรื่องความชุ่มชื้นและความรู้สึกสบายขึ้น ส่วนจะช่วยแค่ไหนเป็นประสบการณ์ที่แตกต่างกันไปในแต่ละคน

ทาง Intact4Thai ยกเรื่องนี้ขึ้นมาไม่ใช่เพื่อให้ใครที่ขลิบไปแล้วรู้สึกแย่กับตัวเอง คนที่ขลิบแล้วส่วนใหญ่ใช้ชีวิตปกติดีมาก และถ้าคุณพอใจกับร่างกายของตัวเอง นั่นคือเรื่องที่ดีครับ

แต่การที่มีคนจำนวนไม่น้อยลงทุนลงแรงเป็นปีเพื่อเรียกคืนบางส่วนที่ถูกตัดไปตั้งแต่เด็ก เป็นข้อมูลที่ควรอยู่ในการตัดสินใจของพ่อแม่ด้วย เพราะคนที่ต้องอยู่กับผลของการตัดสินใจนั้นไปตลอดชีวิตคือตัวเด็ก ไม่ใช่ผู้ตัดสินใจ

และถ้ารอให้เจ้าตัวโตพอจะเลือกเอง คนที่อยากขลิบก็ยังขลิบได้ ส่วนคนที่ไม่อยาก ก็ไม่ต้องมาหาวิธีเรียกคืนทีหลังครับ

เพื่อน ๆ เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนไหมครับ

แหล่งอ้างอิง
r/foreskin_restoration
r/CircumcisionGrief
r/intactivism
r/intactivist

— Intact4Thai (โครงการให้ความรู้อิสระเรื่องหนังหุ้มปลายและการขริบ)