ผมกำลังเขียนนิยายเรื่องราวคู่ขนานของตัวละครที่แฟน ๆ เรียกกันว่า “หยัง” หรือที่รู้จักในเรื่องว่า ชิซุย / โหลวหลัน

ในตอนจบซีซั่น 2 ตอนที่ 48 หลังจากเหตุการณ์ที่ป้อมปราการ เธอรอดชีวิตมาได้อย่างปาฏิหาริย์ เพราะปิ่นปักผมที่เหมาเหมามอบให้ (พร้อมคำอธิษฐานว่า “คืนมาวันหนึ่ง”) ไปขวางกระสุนไว้ จากนั้นเธอจึงเดินทางมาถึงเมืองท่า แลกปิ่นที่บุบและมีรอยกระสุนนั้นกับเครื่องประดับรูปจักจั่นทำจากหยก แล้วประกาศชื่อใหม่ว่า ทามาโม (Tamamo) ก่อนจะมุ่งหน้าออกทะเลไปยังดินแดนใหม่
จักจั่นในวัฒนธรรมตะวันออกเป็นสัญลักษณ์ของการเกิดใหม่และการโผล่พ้นจากความมืดมิดใต้ดินมาสู่แสงสว่าง ขณะที่ชื่อ “ทามาโม” ก็อ้างอิงถึงตำนานจิ้งจอกเก้าหางที่หนีจากดินแดนจีนไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อื่น
ผมจึงจินตนาการต่อจากจุดนั้น… ว่าหลังจากเธอตัดขาดจากชื่อเดิม ตัดขาดจากตระกูลชิ และตัดขาดจากทุกอย่างที่เป็น “โหลวหลัน” แล้ว เธอได้ล่องเรือไปทางตะวันตก สู่ประเทศที่ไม่เคยมีใครรู้จักชื่อเธอมาก่อน
นี่คือเรื่องราวของหญิงสาวที่เคยเป็นทั้งสนมสูงศักดิ์ ทั้งสาวใช้ที่ชอบสะสมแมลง และทั้งเพื่อนที่เหมาเหมายังร้องไห้เมื่อคิดถึง… ในวันที่เธอเลือกที่จะกลายเป็นเพียง “ทามาโม” คนหนึ่ง ที่เดินทางไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในดินแดนตะวันตก

เนื้อเรื่องแบบย่อๆ
ทามาโมะมาถึงพอร์ตแมร์ด้วยเรือพาณิชย์และจักจั่นหยกชิ้นเดียว
เมืองท่าแห่งอัลเบียนเต็มไปด้วยกลิ่นถ่านหิน น้ำทะเล และควันจากปล่องโรงงาน เธอไม่มีเอกสาร ไม่มีจดหมายแนะนำ และพูดภาษาอัลเบียนได้ไม่กี่คำ
โชคดีที่เธอได้งานชั่วคราวที่ “The Gilded Gull” โรงเตี๊ยมเล็ก ๆ ของมารา เวนน์
ทามาโมะเรียนรู้เร็ว สังเกตรายละเอียดที่คนอื่นมองข้าม และพยายามใช้ชีวิตให้ได้ในดินแดนแปลกหน้า
แต่เมืองนี้เงียบสงบไม่ได้นาน
มีศพถูกพบที่ท่าเรือเก่า มีโลงศพที่ไม่มีชื่อถูกขนออกจากโรงพยาบาลกลางดึก และมีข่าวลือที่ทำให้คนในร้านเงียบกริบ
ทามาโมะไม่ได้ตั้งใจจะยุ่งกับคดีของใคร
เธอแค่ต้องการบ้าน ที่ทำงาน และเงินพอใช้ชีวิต
จนกระทั่งเส้นทางของเธอตัดกับคนที่มีอำนาจมากพอจะเปิดประตูทุกบานในราชอาณาจักร
และมีความสุขอย่างน่าประหลาดเมื่อได้ยืนอยู่ข้างโต๊ะชันสูตรศพ
เจ้าหญิงเอเลนอร์ ออเรเลียน

จากผู้เขียน
เรื่องนี้ไม่ใช่ผลงานเรื่องแรกของฉัน แต่เป็นนิยายคู่ขนานที่เกิดจากความอยากรู้ว่า “หลังจากนั้นเธอไปไหนต่อ?”
ตัวละครหลักในเรื่องนี้คือ ทามาโมะ
ซึ่งหลายคนที่อ่านหรือดู สืบคดีปริศนา หมอยาตำรับโคมแดง น่าจะจำได้
เดิมทีเธอคือ โหลวหลาน (Loulan) หนึ่งในพระสนมชั้นสูง และเคยปลอมตัวเป็น ชิสุย (Shisui) หญิงรับใช้ในวังหลัง
หลังจากเหตุการณ์ที่ป้อมปราการของตระกูลชิ เธอรอดชีวิตมาได้ แลกปิ่นที่ได้รับมาเป็น จักจั่นหยก แล้วเลือกใช้ชื่อใหม่ว่า ทามาโมะ ก่อนจะขึ้นเรือมุ่งหน้าไปยังดินแดนทางตะวันออก
เรื่องนี้คือเรื่องราวหลังจากนั้น
ฉันอยากลองจินตนาการว่าถ้าเธอไม่ได้ไปเกาะทางตะวันออก แต่กลับมาขึ้นฝั่งที่อีกฟากของทะเล เมืองท่าแห่งอัลเบียนที่เต็มไปด้วยควัน โรงงาน และความลับใต้พรม ชีวิตของเธอจะเป็นอย่างไร
ทามาโมะในเรื่องนี้ยังคงเป็นคนเดิมในหลาย ๆ ด้าน — สังเกตรายละเอียดเก่ง มีความสนใจในสิ่งมีชีวิตและความตาย และชอบเก็บตัวเงียบ ๆ — แต่คราวนี้เธอต้องเริ่มต้นใหม่ในดินแดนที่ไม่คุ้นเคย โดยไม่มีเอกสาร ไม่มีญาติ และไม่มีใครรู้จัก
หวังว่าทุกคนจะสนุกกับการติดตามเส้นทางของเธอด้วยนะครับ
ไม่มีอะไรมากช่วงนี้อนิเมะเรื่องนี้มากจินตนาการเรื่องนี้ขึ้นมาเลยทำออกมาซะเลยหวังว่าผู้คนจะสนุกกันนะครับ ถ้าใครมีฝีมือในการเขียนมากกว่าผมรู้สึกว่าเนื้อเรื่องของผมยังไม่ถึงใจสามารถหยิบออกไอเดียนี้ไปเขียนเองได้เลยนะครับ ผมก็อยากอ่านเหมือนกัน เอาจริงๆนี่ก็ครั้งแรกเลยครับที่ผมเขียนอะไรแบบนี้ยากและสับสนมากครับถึงผมจะชอบนิยายแนวนี้แต่การเขียนมันคนละแบบกันเลยผมจึงอยากได้คำแนะนำจากพี่ๆน้องๆความรู้ในนิยายแนวนี้มาช่วยแนะนำหรือปรับแก้บทให้ผมหน่อยได้ไหมครับขอบคุณที่ตอบครับ แล้วก็ทุกคนดูอนิเมะถึงซีซั่นไหนแล้ว ครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่