ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่า ปกติเรากับพ่อมีความสัมพันธ์กันที่ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว เขาเป็นพวกใช้อารมณ์มากกว่าความคิด ใช้คำหยาบใช้กำลังกับเราตั้งแต่เด็ก ทำอะไรไม่ถูกใจก็ขึ้น กู หนักสุดคือด่าว่าอี
เห็นแก่ตัวเพราะแค่ขอให้ซื้อสีน้ำให้เนื่องจากต้องเอาไปใช้ในการเรียน สิ่งแย่ๆทีเกิดขึ้นในชีวิตครึ่งหนึ่งก็เกิดจากเขาล้วนๆเลย
แล้วเรื่องแย่ที่สุดคือเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมาเราทะเลาะกับพ่อเพราะเขาทำโน๊ตบุ๊คเราพัง แต่เขากลับเมินเฉยไม่ยอมเอาไปซ่อมไม่ยอมเอาไปให้ที่ร้านดู พอเราทวงถามเขาก็จะหาข้ออ้างล้านแปดอย่างมาพูดแล้วบอกปัดๆว่าช่างกำลังหาอะไหล่นั่นๆนี้ๆ พูดแบบนี้ตลอด ทางนี้เห็นว่าเป็นพ่อก็เชื่อใจแต่มันก็ผ่านมาปีหนึ่งแล้วก็ไม่มีอะไรคืบหน้าสักที มันก็พังอยู่แบบนั้นแหละ จนเมื่อต้นเดือนตุลาที่ผ่านมามันเป็นวันเกิดเรา เราไม่ได้อยากได้เค้กไม่ได้อยากได้อะไรแค่อยากได้โน๊ตบุ๊คเพราะข้อมูลสำคัญส่วนใหญ่อยู่ในนั้นหมด พอใกล้ถึงวันเกิดเราก็หยิบเรื่องโน๊ตบุ๊คมาพูดว่าเมื่อไหร่จะซ่อมให้สักที เขาก็เอาเหตุผลล้านแปดมาอ้างว่าหาอะไหล่ไม่ได้บ้างแหละ อะไหล่หายากแถมแพง (อันที่จริงก่อนจะยกเรื่องโน๊ตบุ๊คมาพูดเราหาข้อมูลเครื่อง+อะไหล่มาหมดแล้วและมีพื้นฐานเรื่องคอมอยู่บ้าง เคยประกอบคอม ลงวินโดว์ ซ่อมเองต่ออะไรเองก็เคยทำแล้ว) ซึ่งมันไม่จริงอย่างที่เขาพูดสักอย่าง บอกอะไหล่ตั้งหลายพันแต่พอไปดูจริงของแท้ไม่ถึงพันด้วยซ้ำ(อาจจะเป็นเพราะโน๊ตบุ๊คค่อนข้างเก่าแล้วมันเลยไม่แพง) พอเอาเรื่องนี้มาแย้งเขาก็โมโหใส่ ขึ้นกูขึ้นยกเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องมาด่า บอกว่าเราทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง แค่เงินซื้อผ้าอนามัยยังไม่มีเลย(อันนี้เรื่องจริงแต่มีเหตุผลเพราะตอนนั้นมือถือพังแล้วเอาเงินไปซื้อมือถือใหม่หมดแล้ว) แล้วก็ด่าอยู่อย่างงั้น เราเลยเถียงเพราะมันเก็บกดมานานแล้ว โดนมาตั้งแต่เด็กๆไม่เคยโต้ตอบจนมาวันนั้นที่มันระเบิดออก อาจจะเป็นเพราะใกล้วันเกิดด้วยแหละเลยคาดหวังว่าครั้งนี้เขาจะแคร์เราบ้าง แต่ไม่ ชายแท้ก็ยังเป็นชายแท้อยู่วันยังค่ำต้องการแต่ชนะ เขาก็ว่าเราเถียงเรื่องโน๊ตบุ๊คไม่ได้ก็ยกเรื่องเงินมาด่าบอกเราเป็นไส้ติ่งเกาะเขาไปวันๆ ทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง แต่ขอโทษนะ ใครกันที่ทักมาขอเงินลูกจ้ายค่างวดรถทั้งที่เราก็ไม่ได้ขี่ด้วย ใครกันที่โกหกเรื่องแมวเพื่อหลอกเอาตังลูก และใครกันที่แอบขโมยเงินลูกตอนลูกได้ทุน แถมยังแอบเอาโทรศัพท์ลูกไปขายเอาเงินแล้วซื้อเครื่องมือสองตกรุ่นมาให้แทน ขนาดเงินค่างวดรถที่เขาขี่เองแท้ๆเขายังไม่มีจ่ายเลย เงินซื้อของกินดีๆให้ลูกก็ไม่มีชอบเอาแต่ของใกล้หมดอายุมาให้กิน เถียงกันไปมาจนแม่ได้มาห้ามเขาก็พยายามพูดให้เราเป็นคนผิดอยู่แบบนั้น บอกถ้ารีบมากถ้าเก่งทำไมไม่เอาไปซ่อมเอง แถมไล่เราออกจากบ้านทั้งที่ไม่ใช่บ้านเขาแต่เป็นบ้านแม่เรา เขาไม่มีบ้านไม่มีอะไรเลย ค่าไฟค่าน้ำก็ไม่เคยออกช่วยสักแดง บทสรุปคือแยกย้ายกันไม่คุยกันอีกเลย แต่เขาก็มักมาแซะๆให้เราดูเหมือนคนผิดทั้งที่เขาเริ่มก่อนแท้ๆ แล้วก็ไปพูดให้เราเสียๆหายๆ
ถ้าถามว่าทำไมไม่เอาไปซ่อมเอง เรามองว่ามันไม่ใช่น่าที่เราที่ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เราไม่ได้ทำ เขาเป็นคนทำพังเขาสิต้องรับผิดชอบ ทำของคนอื่นดพังทำไมเจ้าของต้องรับผิดชอบด้วยทั้งที่ไม่ได้ทำพังเอง ถ้าทำพังเองซ่อมเองอยู่แล้ว แต่ไม่ได้ทำไง ไม่ใช่น่าที่แม้จะเป็นของเรา มันขึ้นอยู่กับจิตสำนึกและควาารับผิดชอบล้วนๆ
ถ้ามีคนมาทำของคุณพังแล้วคนทำพังมาไล่ให้คุณไปซ่อมเองคุณจะยอมมั้ยล่ะ จะยอมเสียเปรียบแบบเสียแล้วเสียอีกเหรอ เสียความรู้สึกแล้วยังต้องมาเสียทรัพย์เพิ่มอีกเหรอ ทำไมอ่ะ ทำไมต้องยอมด้วย เพราะทำของของคนอื่นพังแท้ๆแต่ไม่รับผิดชอบอะไรเลยนี่เรียกได้ว่านิสัยเสียสุดๆ
ตอนแรกว่าจะออกเงินซ่อมเองแต่แม่บอกไม่ต้องเพราะไม่ใช่สิ่งที่เราต้องทำ ของของเราทรัพย์สินเราเสียหายแล้วทำไมต้องเสียอีกทั้งที่คนทำลายมันก็อยู่ตรงนีแท้ๆ ทุกวันนี้เขาก็ยังโทษว่าทุกอย่างเป็นเพราะเราเอาเราไปพูดในด้านไม่ดีอยู่เรื่อยๆ สรุปคือเรื่องนี้เราเป็นต้นเหตุเหรอ?
(ขอบคุณพ่อที่ทำให้ฉันรู้สึกว่ากำลังจะกลับมาเป็นซึมเศร้าอีกรอบทั้งที่รักษาหายแล้วแท้ๆ)
หัวจะปวด ฉันผิดหรือใครผิด
แล้วเรื่องแย่ที่สุดคือเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมาเราทะเลาะกับพ่อเพราะเขาทำโน๊ตบุ๊คเราพัง แต่เขากลับเมินเฉยไม่ยอมเอาไปซ่อมไม่ยอมเอาไปให้ที่ร้านดู พอเราทวงถามเขาก็จะหาข้ออ้างล้านแปดอย่างมาพูดแล้วบอกปัดๆว่าช่างกำลังหาอะไหล่นั่นๆนี้ๆ พูดแบบนี้ตลอด ทางนี้เห็นว่าเป็นพ่อก็เชื่อใจแต่มันก็ผ่านมาปีหนึ่งแล้วก็ไม่มีอะไรคืบหน้าสักที มันก็พังอยู่แบบนั้นแหละ จนเมื่อต้นเดือนตุลาที่ผ่านมามันเป็นวันเกิดเรา เราไม่ได้อยากได้เค้กไม่ได้อยากได้อะไรแค่อยากได้โน๊ตบุ๊คเพราะข้อมูลสำคัญส่วนใหญ่อยู่ในนั้นหมด พอใกล้ถึงวันเกิดเราก็หยิบเรื่องโน๊ตบุ๊คมาพูดว่าเมื่อไหร่จะซ่อมให้สักที เขาก็เอาเหตุผลล้านแปดมาอ้างว่าหาอะไหล่ไม่ได้บ้างแหละ อะไหล่หายากแถมแพง (อันที่จริงก่อนจะยกเรื่องโน๊ตบุ๊คมาพูดเราหาข้อมูลเครื่อง+อะไหล่มาหมดแล้วและมีพื้นฐานเรื่องคอมอยู่บ้าง เคยประกอบคอม ลงวินโดว์ ซ่อมเองต่ออะไรเองก็เคยทำแล้ว) ซึ่งมันไม่จริงอย่างที่เขาพูดสักอย่าง บอกอะไหล่ตั้งหลายพันแต่พอไปดูจริงของแท้ไม่ถึงพันด้วยซ้ำ(อาจจะเป็นเพราะโน๊ตบุ๊คค่อนข้างเก่าแล้วมันเลยไม่แพง) พอเอาเรื่องนี้มาแย้งเขาก็โมโหใส่ ขึ้นกูขึ้นยกเรื่องอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องมาด่า บอกว่าเราทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง แค่เงินซื้อผ้าอนามัยยังไม่มีเลย(อันนี้เรื่องจริงแต่มีเหตุผลเพราะตอนนั้นมือถือพังแล้วเอาเงินไปซื้อมือถือใหม่หมดแล้ว) แล้วก็ด่าอยู่อย่างงั้น เราเลยเถียงเพราะมันเก็บกดมานานแล้ว โดนมาตั้งแต่เด็กๆไม่เคยโต้ตอบจนมาวันนั้นที่มันระเบิดออก อาจจะเป็นเพราะใกล้วันเกิดด้วยแหละเลยคาดหวังว่าครั้งนี้เขาจะแคร์เราบ้าง แต่ไม่ ชายแท้ก็ยังเป็นชายแท้อยู่วันยังค่ำต้องการแต่ชนะ เขาก็ว่าเราเถียงเรื่องโน๊ตบุ๊คไม่ได้ก็ยกเรื่องเงินมาด่าบอกเราเป็นไส้ติ่งเกาะเขาไปวันๆ ทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง แต่ขอโทษนะ ใครกันที่ทักมาขอเงินลูกจ้ายค่างวดรถทั้งที่เราก็ไม่ได้ขี่ด้วย ใครกันที่โกหกเรื่องแมวเพื่อหลอกเอาตังลูก และใครกันที่แอบขโมยเงินลูกตอนลูกได้ทุน แถมยังแอบเอาโทรศัพท์ลูกไปขายเอาเงินแล้วซื้อเครื่องมือสองตกรุ่นมาให้แทน ขนาดเงินค่างวดรถที่เขาขี่เองแท้ๆเขายังไม่มีจ่ายเลย เงินซื้อของกินดีๆให้ลูกก็ไม่มีชอบเอาแต่ของใกล้หมดอายุมาให้กิน เถียงกันไปมาจนแม่ได้มาห้ามเขาก็พยายามพูดให้เราเป็นคนผิดอยู่แบบนั้น บอกถ้ารีบมากถ้าเก่งทำไมไม่เอาไปซ่อมเอง แถมไล่เราออกจากบ้านทั้งที่ไม่ใช่บ้านเขาแต่เป็นบ้านแม่เรา เขาไม่มีบ้านไม่มีอะไรเลย ค่าไฟค่าน้ำก็ไม่เคยออกช่วยสักแดง บทสรุปคือแยกย้ายกันไม่คุยกันอีกเลย แต่เขาก็มักมาแซะๆให้เราดูเหมือนคนผิดทั้งที่เขาเริ่มก่อนแท้ๆ แล้วก็ไปพูดให้เราเสียๆหายๆ
ถ้าถามว่าทำไมไม่เอาไปซ่อมเอง เรามองว่ามันไม่ใช่น่าที่เราที่ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เราไม่ได้ทำ เขาเป็นคนทำพังเขาสิต้องรับผิดชอบ ทำของคนอื่นดพังทำไมเจ้าของต้องรับผิดชอบด้วยทั้งที่ไม่ได้ทำพังเอง ถ้าทำพังเองซ่อมเองอยู่แล้ว แต่ไม่ได้ทำไง ไม่ใช่น่าที่แม้จะเป็นของเรา มันขึ้นอยู่กับจิตสำนึกและควาารับผิดชอบล้วนๆ
ถ้ามีคนมาทำของคุณพังแล้วคนทำพังมาไล่ให้คุณไปซ่อมเองคุณจะยอมมั้ยล่ะ จะยอมเสียเปรียบแบบเสียแล้วเสียอีกเหรอ เสียความรู้สึกแล้วยังต้องมาเสียทรัพย์เพิ่มอีกเหรอ ทำไมอ่ะ ทำไมต้องยอมด้วย เพราะทำของของคนอื่นพังแท้ๆแต่ไม่รับผิดชอบอะไรเลยนี่เรียกได้ว่านิสัยเสียสุดๆ
ตอนแรกว่าจะออกเงินซ่อมเองแต่แม่บอกไม่ต้องเพราะไม่ใช่สิ่งที่เราต้องทำ ของของเราทรัพย์สินเราเสียหายแล้วทำไมต้องเสียอีกทั้งที่คนทำลายมันก็อยู่ตรงนีแท้ๆ ทุกวันนี้เขาก็ยังโทษว่าทุกอย่างเป็นเพราะเราเอาเราไปพูดในด้านไม่ดีอยู่เรื่อยๆ สรุปคือเรื่องนี้เราเป็นต้นเหตุเหรอ?
(ขอบคุณพ่อที่ทำให้ฉันรู้สึกว่ากำลังจะกลับมาเป็นซึมเศร้าอีกรอบทั้งที่รักษาหายแล้วแท้ๆ)